Zin in boeken #5 augustus 2019

Geregeld schrijf ik mooie zinnen of zinnen die me aanspreken over in een boekje. Het lijkt me ook leuk om deze met jullie te delen. Dit zijn de zinnen die ik noteerde uit de boeken die ik uitlas in augustus.

Tot in de hemel – Richard Powers
Maar Adam snapt de mensen niet. Ze zeggen dingen om te verhullen wat ze bedoelen. Ze jagen op waardeloze prullen.

Op dat moment beseft Adam: de mensheid is ernstig ziek. De soort zal niet lang meer bestaan. Het was een gestoord experiment. Binnenkort zal de wereld weer worden teruggegeven aan de gezonde, collectieve vormen van intelligentie. Kolonies en zwermen.

Maar dit is Idaho, en wanneer je al je tijd met paarden doorbrengt, rekt je ziel een beetje op, totdat je inziet dat menselijk gedrag niets meer is dan een gekostumeerd bal waarvan de schijn bedriegt.

De mens heeft niet het monopolie op merkwaardig gedrag. Andere wezens – grotere, tragere, oudere, bestendigere – hebben het voor het zeggen, zijn verantwoordelijk voor het weer voedende schepping en scheppen zelfs de lucht.

Haar vader heeft zelf ook de nodige moeite met de homo sapiens. Hij zit klem tussen brave lieden met familiebedrijven die er niet in slagen de aarde naar hun hand te zetten en grote ondernemingen die hun een compleet arsenaal aan producten willen verkopen om volledige onderwerping van diezelfde aarde af te dwingen.

Een onafhankelijke geest blijkt zijn eigen aantrekkingskracht te hebben.

Begeerte zo schrijft ze in haar veldboekje, blijkt eindeloze variaties te kennen en is het aantrekkelijkste trucje van de evolutie.

Haar budget wordt tenminste niet belast door twee standaardkostenposten: vermaak en status.

Het bos gezonder maken. Alsof bossen vierhonderd miljoen jaar hebben gewacht totdat nieuwkomers als wij ze genezen. Wetenschap in dienst van halsstarrige blindheid: hoe hebben zoveel slimme mensen over het hoofd kunnen zien wat toch zo overduidelijk is? Een mens hoeft maar te kijken om te ontdekken dat dode stammen veel meer leven bevatten dan levende. Maar de zintuigen leggen het altijd af tegen de nacht van de leer.

In de wildernis – John Muir (geschreven in 1800, straf dat er mensen toen al door hadden dat we niet goed bezig zijn)
En zo valt de schoonheid van lelies op engelen en mensen, beren en eekhoorns, wolven en schapen, vogels en bijen, maar voor zover ik heb gezien is de mens de enige, samen met de door hem getemde dieren, die deze tuinen verwoest.

Zoals het landschapstoerisme in haar meest kunstmatige vorm, met al die belachelijke vertoningen, onnozelheid en fototoestellen, en al die natuuraanbidders die er mooier dan paradijsvogels bijlopen en het loslopend wild afschrikken met hun rode paraplu’s – zelfs dat is bemoedigend en kan wel degelijk een hoopvol teken des tijds worden genoemd.

In deze verhitte, sombere, veeleisende tijd zijn maar weinig mensen volledig gezond en vrij van geest; als een klok vol stof worden ze verstikt door zorgen, terwijl ze ijverig zoveel goed doen en zoveel – of zo weinig – geld verdienen dat ze niet langer goed voor zichzelf zijn.

Beide boeken over de natuur, welk spreekt jullie het meeste aan?

Advertenties

Mati was op de sukkel

Mati was drie weekends geleden serieus ziek. Op vrijdagochtend kakte ze water, ik panikeerde nog niet meteen omdat ze wou eten en wilde wandelen. Maar de zaterdag wilde ze niet eten en begon ik lichtjes te flippen. Want ik had al paar keer gehoord van oude(re) honden die plots niet meer willen eten en die een paar dagen later ingeslapen moeten worden. De zondag at ze met veel moeite de helft van haar portie maar gaf het een paar uur later over. Nog meer paniek, ik dacht dat ik haar kwijt was. Ik maakte onmiddellijk een afspraak bij de dierenarts en kon gelukkig op maandag nog terecht met haar.

Mati was helemaal uitgedroogd en moest aan een infuus liggen. Zodat ze voldoende vocht binnen zou krijgen. Ze kreeg ook medicatie ingespoten. Met tranen in de ogen liet ik mijn oude dame achter bij de dierenarts. Rond 16 uur belde ze me op dat ik haar mocht gaan halen. Mevrouwtje had namelijk de kabel van het infuus doorgebeten en ik hoorde haar op de achtergrond huilen en jammeren. Mati was weer een beetje aangesterkt. De nierwaarden zouden normaal bij uitdroging heel erg hoog moeten staan, bij Mati stond alles normaal… Voor de zekerheid moest ze ’s anderdaags op controle. Ze kreeg toen opnieuw medicatie ingespoten en moest een paar dagen antibiotica nemen. Mati had buikgriep door een bacterie of virus.

Op vrijdag, exact een week later, zag ik een lange sliert etter aan haar achterste. Toen ik beter keek, zag ik dat het uit haar vulva kwam. Op zaterdag ging ik haar medicatie voor haar incontinentie halen en zag dat de dierenarts gesloten was tot en met maandag wegens een overlijden. Aangezien de etter bleef komen, maakte ik de zondag online een afspraak. De dierenarts had mijn afspraak en de omschrijving gezien en belde me de zondagavond nog op omdat ze ongerust was. Ze wilde weten of Mati gesteriliseerd was, zo niet, moest ze onmiddellijk naar de dierenarts. Maar het kon wachten en ik moest haar de dinsdag een dag binnen brengen zodat ze konden onderzoeken wat er aan de hand was. In de loop van de dag belde ik en zei de dierenarts dat er een prop etter in haar baarmoederhals zit. Wat eigenlijk alleen voor komt bij niet-gesteriliseerde honden. Weer niet raar dat het bij Mati iets raar is. Ze was ook 600 gram afgevallen in vergelijking met de week er voor. Ze kreeg medicatie voor tien dagen.

Op vrijdag zag ik dat er naast etter ook bloed bij zat en belde de dierenarts. Ik mocht de medicatie verder geven maar indien er op maandag nog steeds bloed bij zat, moest ze verder onderzocht worden. Het etteren was in de loop van het weekend gestopt, maar voor de zekerheid heb ik nog antibiotica gekregen voor 10 dagen extra.

Ondertussen is mijn meisje weer de oude en gaat het weer de goeie richting uit. Het waren toch een paar bange weken.

Tiny Pleasures augustus 2019

Mijn maandelijks overzichtje met kleine gelukjes…

wandelen in de Bourgoyen met Isa – kleine meerkoetjes en fuutjes – granenkoffie – ‘Tot in de hemel’ die aanwezig was in de bib terwijl die normaal altijd gereserveerd is – eten in Water & Vuur te Diksmuide – lachen om een vriendin – Babette (hondje van vriendin) – mijn hsp-vriendin – koninginnepages spotten – wandelen langs de Schelde – snailmail posten – een goeie babbel – dagje me-time – Tiqi die gek speelde – optredens – m’n meisje terug bij mij (die ging logeren omdat ik twee avonden weg moest) – collega die vegetariër wil worden – zomers weer – wandelen met een vriendin – koetjes die kwamen kijken – rustig op het werk maar toch voldoende werk te doen – woody besteld – gratis kaartjes – nieuwe muziek ontdekken

Wat waren jullie kleine gelukjes?

Quotes Augustus 2019

  • What other’s think about you is none of your business. Een werkpuntje voor mij, ik wil altijd weten wat anderen van me denken of vinden. En ik moet dat leren loslaten want uiteindelijk doet het er niet toe.
  • Books are the bees which carry the quickening pollen from one to another mind – James Russell Lowell – Deze vond ik zo mooi geformuleerd. Pareltje!
  • Lezen is niet niksen. Lezen is jezelf voeden en inspireren. Ook een reminder want ik heb de neiging om me schuldig te voelen als ik zit te lezen ipv mijn huis schoon te maken of in de tuin te werken.
  • Voor de ware ontdekkingsreis behoeft men geen nieuwe landschappen te zoeken maar moet men nieuwe ogen krijgen. – Marcel Proust –

Wat vinden jullie de mooiste quote of kwamen jullie nog andere mooie tegen?

Uitgelezen in Augustus 2019

Ik las in augustus twee boeken uit. Het was verlof en ik had een boek te pakken gekregen die normaal altijd uitgeleend is. Het was een kanjer die ik op drie weken tijd moest uitlezen want algauw stond het boek gereserveerd.

Uitgelezen bladzijden: 1.001

In de wildernis – John Muir
De Schotse John Muir verhuisde halverwege de negentiende eeuw met zijn ouders vanuit een Schots dorpje naar Wisconsin in de VS. Zij besloten daar een nieuwe boerderij en een nieuw leven op te bouwen. Het ravottende baasje van elf dat van vogels en dieren hield en van buiten zijn, werd in een nieuw land neergezet en ravotte daar met zijn broertjes en zusjes gewoon door, maar zag nieuwe vogels en nieuwe dieren.
Muir werd de grootste natuurbeschermer van de VS, de man die zorgde voor de oprichting van Nationale Parken als Sequoia en Yosemite, en natuurlijk zijn eigen Muir Woods.

In deze verrassende keuze uit zijn geschriften leren we de natuur van Amerika kennen zoals die dankzij Muir op veel plekken is bewaard, verbijsterend veelzijdig en geweldig. Muirs verwondering over wat hij ziet, zijn behoefte het landschap te begrijpen en aan te raken, te tekenen, er te slapen en te verdwalen zijn met zoveel precisie beschreven dat de lezer zich nog steeds aan Muirs bossen en bergen kan laven.

Muir gidst de lezer door landschappen die door zijn toedoen en bescherming nog steeds de eigenschappen bezitten die Muir zelf zo lyrisch maakten.

Ik heb dit boek heel graag gelezen. Hij omschreef de natuur zooo mooi! Prachtige zinnen. En ook schrijnend dat hij toen al vond dat de mens de natuur kapot maakte. Het was wel soms moeilijk om de aandacht er bij te houden. Maar dat maakte het boek er niet minder op.

Goodreads: 5 sterren
VBC-puntje: 19. Een boek dat gepubliceerd werd na de dood van de auteur. John Muir stierf in 1914 en het boek werd vorig jaar gepubliceerd.

Tot in de hemel – Richard Powers
Tot in de hemel is het verhaal van negen mensen die de wereld van de bomen leren zien – en horen. Een laadmeester bij de Amerikaanse luchtmacht die tijdens de Vietnamoorlog gered wordt door een bodhiboom, een verguisde wetenschapster die bomen met elkaar hoort communiceren, een kunstenaar met een bijzondere verzameling foto’s van een bedreigde kastanjesoort: deze drie, en nog zes anderen, allen onbekenden van elkaar, zullen op verschillende manieren betrokken raken bij een laatste, heftige verzetsdaad om de resterende paar hectare oerwoud van het Noord-Amerikaanse continent van de ondergang te redden.

Ik heb getwijfeld over wat ik er van vond. Ik vond het eerst heel goed en mooi geschreven. Maar het middelste deel bevatte veel dialogen en vond ik soms echt niet goed. Ik zat soms met mijn ogen te draaien en mij te ergeren. Het laatste deel vond ik dan wel weer prachtig geschreven. Het lag volgens mij duidelijk aan de vertaling. De weetjes over bomen vond ik zeker een pluspunt. Uiteindelijk toch graag gelezen.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 4. een boek waarin een boerderij voorkomt (Eén van de 9 personages woont op een boerderij, dus het komt er in voor)

Welke boeken lazen jullie in augustus?

Tiny pleasures juli 2019

Op de valreep nog de kleine gelukjes die ik noteerde in juli. Het is zoals altijd in juli een drukke werkmaand, maar ook dat vind ik eens leuk zo nu en dan. Ik deed ook leuke dingen.

Kameraad die de netels in de tuin achteraan kwam afmaaien (ik ben van het principe onkruid bestaat niet, maar buren klagen over netels en distels én ik heb liever ook wat variatie in het “onkruid” dan alleen maar distels) – een boek kopen om aan die vriend cadeau te doen voor het werk – in de tuin eten – quotes van Winnie the Pooh – een boek uitlezen – Mati die flink was toen ze ging logeren – koninginnenpage spotten in mijn tuin – Vlaamse Gaai zien vliegen – wandelen langs ruïnes van de abdij van Ename – zwerfafval oprapen en in de vuilbak gooien – vriendin op bezoek – koekjes meedoen voor het ziekenbezoek – koekjes van bij Ohne – een flow uitlezen – een zilvermeeuw redden en naar het vogelasiel brengen – ontspannen sfeer op het werk – ’s avonds buiten lezen – optredens – collega die trakteerde met vegan & sugarfree-taart van Madam Bakster

Wat waren jullie kleine en grotere gelukjes in juli?

Hondenpraat #14

Ik verzamelde weer een hele reeks uitspraken die ik hoor van mensen die me aanspreken over mijn honden.

– Hoe heet jouw hond? Mati. Ah, dag Lassie.
– Wow, die mevrouw wandelt met drie honden. (een kindje)
– Tuinman van de buren: Daarnet was je boos hé (Mati blafte toen ze die tuinman in de tuin zag, maar toen we gingen wandelen en die man buiten kwam, wilde ze een aaitje)
– Dat zijn drie dezelfde hé? Ah nee, toch niet? Mijn man zei dat zijn drie verschillende en ik zei van niet. Nu zie ik het, die hun oren staan recht en van dedie liggen ze plat. Is dat een kleintje van hen? Zijn dat van die buitenlandse die ze mishandeld hebben? Ik heb dat al gezien op de televisie. Dat ziet er een lieven uit en het is de schoonste ook (wijst naar Tiqi). Die kunnen heel rap lopen en in hun jonge jaren verzekers nog veel rapper.
– Is dat een nieuwke? Nee, ik heb haar al 5 jaar. Oh groeit die niet zo rap toch?
– Heb je ze alle drie meegekregen? (Ik ga soms maar met twee of eentje wandelen omdat de andere niet mee willen en de mensen weten dit ondertussen)
– Man: De hazewinden zijn ook op baan. Vrouw: Het zijn schoon beesten. Man: Een beetje mager maar dat zijn hazewinden.
– Amai, een hele reeks.
– Jij bent goed beschermd.
– Ah eentje minder, kan hij niet tegen de warmte toch? Jawel, maar als ik na het eten ga wandelen, wil hij niet mee. Het moet juist zijn, geloof ik.

Wat voor grappige dingen zeggen mensen soms tegen jullie?