Categorie archief: honden

April-herinneringen

Er is weer een maandje voorbij, dus tijd om eens terug te kijken naar de leuke dingen die ik deed in de voorbije maand.

Gestapte km’s: 180,7
Gelezen blz: 1.271

Ik begon de maand met een dagje offline te zijn. Het was eigenlijk eens een leuke ervaring om geen social media te volgen en ’s avonds niet op de pc te zitten. Ik plande ’s avonds om naar een film te kijken. Het leek me gezelliger om dat samen met mijn ma te doen, dus reed ik naar Maldegem om samen naar Harry Potter & the Half-Blood Prince te kijken.

Van 6 tot 16 april ging ik naar Vladslo (Diksmuide) om te gaan dogsitten. Het is altijd heerlijk om eens op den boerenbuiten van de Westhoek te vertoeven. Ik had die periode ook verlof genomen, al ging ik wel 2 halve dagen werken. Want 10 dagen helemaal alleen doorbrengen, was zelfs voor een introvert te veel van het goeie. De zaterdagen kwam mijn moeder langs en op maandag kwam een vriendin uit Gent op bezoek. Toen had ik lasagne klaargemaakt.
Ik had ook afgesproken met een vriendin die daar in de buurt woont. We gingen eerst wandelen met de hondjes, zij heeft dezelfde rassen als ik. Daarna gingen we nog bij haar thuis iets drinken maar dat is een beetje in mineur afgelopen. Onze honden waren aan het rennen en spelen, tot haar hond uitglijdt en een open wonde had. Waardoor ze nog naar de dierenarts van wacht mocht rijden. Gelukkig is hij ondertussen alweer de oude.

Toen ik terug thuis was, ging ik op zaterdag naar een opvang voor geitjes met vriendin L. Het was een heel gezellig middag om bij te kletsen maar ook om geitjes te knuffelen. Wat een schattige diertjes toch. Er was vegan gebak aan democratische prijzen. Bovendien was het stralend weer, de perfecte dag om naar zo’n opendeurdag te gaan.

’s Avonds ging ik bij mijn moeder langs die aan het thuis wachten was. Daar speelde ik voetbal en tennis met de 9-jarige want zijn broertjes wilden niet met hem spelen. We sloten de avond af met het gezelschapsspel Monopoly Disney.
De zondag erna ging ik om vlees voor de hondjes en combineerde dat met een wandeling met vriendin L.

Op woensdag had ik een lunchdate met vriendin M. We gingen frietjes eten bij frituur Tartaar, een ideaal bij-klets-moment. Want het was al veel te lang geleden dat we elkaar nog gezien hadden.

De laatste zaterdag van de maand sloot ik af met de hondenschoolvrienden. We gingen eerst wandelen in het bos ’t Ename, wat niet zo ver van mijn deur is. We deden de wandelroute van 6 km. Het leuke aan dat bos is dat je er bijna geen volk tegenkomt. En ’s avonds gingen we eten in de Superette in Gent. Het is zeker een aanrader, écht heel lekker eten. Maar helaas niet 100% vegan.

Wat is jullie mooiste herinnering van April?

Advertenties

Week 16: zomer!

Gelukskaartje
Neem deze week minimum twee uur de tijd waar je anders geen tijd voor neemt. Deze week stuurde een vriendin een smsje om te vragen of ik zin had om mee te gaan naar een geitenopvang. Geitjes knuffelen dat is iets waar ik niet elke week tijd voor neem. Het zijn zo’n schattige diertjes en ik hou zo van het geluid dat ze maken. Ze waren allemaal heel sociaal en lief. Een meisje vangt deze geitjes op. Omdat bokjes niks opbrengen in de (geiten)melkindustrie, probeert zij zoveel mogelijk bokjes van de dood te redden.

Kleine gelukjes
De buurvrouw die blij was met een cadeautje – mijn katjes terugzien na 10 dagen Diksmuide – overal bloemetjes zien bloeien – stralend lente-weer – nieuwe boeken kopen – de nieuwe Flow – ’s avonds buiten eten – artikel lezen over Tiny Houses – vriendin die me geruststelt – slaatjes ❤ – een treinwagon voor mij alleen – assertief zijn – geitjes knuffelen – monopoly spelen – vegan gebak – in de tuin lezen

Weekmenu
maandag: restje pasta met venkel, wortel en champignons
dinsdag: gekookte aardappelen, met rode zuurkool en tofuworstjes
woensdag: gebakken patatjes met rode zuurkool en tofuworstjes
donderdag: slaatje van landkers, veldsla, witlof, witte kool met rijst en linzen
vrijdag: hetzelfde als donderdag
zaterdag: goulash met aardappelen (bij de mama)
zondag: slaatje van winterpostelein, kerstomaatjes, komkommer, witte kool, witlof, avocado en pasta met spinazie en champignons.

Weekfoto
Het was heerlijk zomerweer, ook al is het lente. Ik heb er toch keihard van genoten. Zondagmiddag had ik de dekentjes buiten gelegd zo dat de watjes die vinden dat het gras te veel stekt, toch ook buiten konden liggen.

Hoe was jullie week?

Week 15: een weekje dogsitten

Deze week zat ik in het landelijke Vladslo om op de hondjes te passen van een vriendin. Ik ging twee dagen werken omdat het precies lang leek om hier alleen te zijn.

Gelukskaartje
Maak een verjaardagskalender van al je vrienden. Stuur ze voortaan telkens een persoonlijke verjaardagswens. Weer eentje die ik eigenlijk al doe. Ik gebruik daarvoor de verjaardagskalender die in het Flow-book for paperlovers zit. Maar ik stuur niet iedereen een kaartje, dus daar ga ik weer verandering in brengen. Ik had dat al eens een jaar gedaan, maar was toen ontgoocheld hoe weinig kaartjes ik gekregen had voor mijn verjaardag. Dit jaar nam ik al het voornemen om geen kaartje terug te verwachten maar plezier te halen uit het feit dat ik iemand blij maak. Als er bloggers graag verjaardagspost ontvangen, mogen ze mij altijd een privé-berichtje sturen met hun verjaardag en adres.

Klein gelukjes
Koken voor een vriendin – wandelen zonder mensen tegen te komen – steun hebben aan een collega – chocolade kopen – het vooruitzicht dat ik niet hoef te koken – koekoek horen fluiten – nieuwe wandelroutes stappen – bananenbrood bakken – veel eten mee naar het werk – een rustige wagon – self-care-journal beginnen – rustig blijven op wandeling terwijl ik me slecht voel – vogeltjes kijken in de tuin – gezellig kletsen met ma – frietjes – een blauwe reiger vlakbij zien vliegen – buiten zitten met een boek, thee en stukje bananenbrood – pukka-thee

Weekmenu
maandag: pompoenlasagne op recept van Fieke van fiekefatjerietjes


dinsdag: restjes pompoenlasagne
woensdag: groentjes en rijst met kokoscurry
donderdag: idem als woensdag
vrijdag: pureepatatjes met mizuna (een japanse bladgroente)
zaterdag: rauwkost met frietjes
zondag: pasta met aubergine en tomatensaus

Weekfoto
Doordat ik een opmerking gekregen had, voelde ik me donderdag en vrijdag enorm slecht. Het hangt nog steeds wat in de kleren. Daarom besloot ik om eindelijk te beginnen met een self-care-journal. Ik haalde mijn inspiratie bij Iris van de blog ikbenirisniet.nl, iemand die ik heel graag volg en lees en ook naar opkijk.

Hoe was jullie week?

Wandeling: Bethoosterse Broeken te Esen (Diksmuide)

Momenteel ben ik een tiental dagen in Vladslo bij Diksmuide. Ik pas hier op de hondjes samen met de mijne. Omdat ik bijna elke dag verlof heb, doe ik zo nu en dan een wandelroute. Ik vind het leuk om zo’n bewegwijzerde route te volgen. Van deze wandeling doe ik geregeld een deeltje waardoor ik besloten had om ze eens volledig af te stappen.

Het was een mooie wandeling en het was niet té warm. Want mijn Mati kan niet zo goed meer tegen de warmte, zeker niet als ze een grote wandeling doet.

Het begint op het pleintje aan de kerk. De eerste 5 km lopen doorheen de velden, maar je loopt er wel langs baantjes waar auto’s mogen rijden. De honden kunnen er niet loslopen maar ik kwam maar 2 of 3 auto’s tegen. Er is een heel klein stukje langs de grote baan, maar dat stoorde niet aangezien het maar een kleine 100 meter was.

De laatste vier kilometer loopt doorheen velden waar de honden wel los kunnen lopen. Er passeren daar namelijk geen auto’s en loopt langs onverharde wegen. Er is op dat stuk een bankje om aan te picknicken.

Hier en daar staan er informatieborden over de geschiedenis en de streek. Altijd interessant.

Op het einde van de wandeling zag ik twee lege blikjes liggen, ik heb die het laatste stuk meegedragen om dan in de vuilnisbak te gooien. Ik snap niet dat mensen dat zomaar te midden van een stuk natuur achter laten.

Lengte van de wandeling: 9,2 km, goed voor zo’n 14.500 stappen.

Wat vinden jullie een mooie wandelroute?

Week 14

Gelukskaartje
Zoek je geboorteplek op (of die van je ouders). Wandel er rond en praat met mensen. Dit heb ik niet gedaan omdat ik nogal een drukke week had. Ik had vrijdag wel verlof maar dan ging ik richting Diksmuide om te dogsitten, de zaterdag kwam mijn mama langs en de zondag ging ik wandelen met vrienden. Ik was gepland om naar FACTS te gaan maar het was zo’n mooi weer dat ik er van wou genieten om buiten te zijn. Maar ik ga het puntje wel opschrijven om te doen tijdens verlofdagen. Ik wil al een tijdje uitpluizen waar mijn vader opgegroeid is. En dan trek ik eens een dagje naar Varsenare.

Kleine gelukjes
Mijn buurvrouw die voor de katten wil zorgen als ik ga dogsitten – vers afgereden gras – m’n lentejas terug kunnen aandoen – op het nippertje de trein halen – vriendelijke buren die zwaaiden – lunchen met de collega’s – post van vriendin – genieten van nieuwe boeken – een boek uitlezen – in de werkflow zitten – lezen en eten in het zonnetje – wandelen in Vlaamse velden – hondjes die in de tuin rennen – Mati die schattig ligt te slapen – lenteweer – tjiftjaf horen – grutto spotten

weekmenu
maandag: Oosters gekruide paksoi, champignons, linzen en rijst (à l’improviste)
dinsdag: hetzelfde als de maandag
woensdag: Koreaanse lunch met de collega’s (’s avonds at ik dan boterhammen)
donderdag: pasta met kant-en-klare suikervrije saus
vrijdag: hetzelfde als donderdag
zaterdag: friet met koude schotel
zondag: spaghetti

weekfoto
Door het lenteweer hebben de hondjes genoten van de zon en van een grote tuin op het dogsit-adresje

Zin in boeken #2: windhonden (37/40)

Vorige zomer schreef ik voor het eerst over een zin uit een roman die me raakte, ik wilde dit meer gaan doen maar het kwam er precies niet van. Ik schreef er nochtans af en toe op. Nu wil ik de zinnetjes met windhonden delen met jullie, want die schrijf ik sowieso altijd op.

Hees geblaf werd fluitend gesmoord in de keel van een hazewind, nadat zijn baas hem in het strakke nekvel had gegrepen.
Uit: De Ochtendgave van A.F.Th. Van der Heijden

Dan toch nog liever op een hond. Het liefst van al een hazewind. De neus heb ik al. En ik houd van hazewinden. Als ik ze maar niet in huis moet nemen. Hazenwinden? Niet zindelijk te krijgen. Ongelooflijk, de hoeveelheid uitwerpselen die per sessie uit één zo’n smal wezen kan komen. Je zou bijna vergeten hoe schoon ze zijn. Akkoord, niet terwijl ze kakken. Dat is geen gezicht. Kakkende hazewinden? Stokoude, uitgehongerde ballerina’s, steunend op twee handpalmen, de benen voor zich uitgestrekt in een wanhopige spreidstand. En afwezige, zelfs treurige blik. En maar kakken, jongens. Mooi in een concentrische cirkel. Met in het midden een opstekend puntje als bij een slagroomtaart. Het is een kunst, akkoord. Een wonder van kontgatbeheersing. Maar schoon kun je het niet noemen. Als hazewinden lopen, dát is schoon.
Uit: Het derde huwelijk van Tom Lanoye

Snel als de windhond van keizer Karel liepen ze naar dat welbepaalde tafeltje en ze gingen tevreden zitten, alsof ze de marathon van Oostwinkel hadden gewonnen.
Uit: Zeik en de moord op de poetsvrouw van Hugo Claus van Herman Brusselmans

Een hartslag later doken daarnaast twee kleinere galeien op, als een paar identieke windhonden die hun baas op de voet volgden.
Uit: Game of Thrones – Een feestmaal voor kraaien van George R.R. Martin

Wat ik mijn honden niet kan afleren (34/40)

Iedereen vind dat ik zo’n brave honden heb, of toch bijna iedereen 🙂 Ook kreeg ik eens het compliment van iemand die veel ervaring heeft met (Spaanse) windhonden dat ik één van de weinige ben die zo goed om kan met haar podenco’s (dat zijn de Spaanse jachthonden en een beetje heviger dan de windhonden). Ze zijn gekend om niet goed te luisteren en zijn nogal eigenzinnig.

IMG_2713

Ik ben best trots dat mijn honden toch vrij goed luisteren, maar er zijn een aantal dingen waarin ik niet slaag om ze het af te leren.

1. Blaffen naar andere honden: wanneer ik ga wandelen en we komen een andere hond tegen dan probeer ik hen af te leiden zodanig dat ze niet al te veel aandacht geven aan de andere hond. Maar als zij hem eerder gezien hebben dan ik, dan is het om zeep. Een andere hond passeren is zo goed als onmogelijk. Al ben ik er wel al in geslaagd om honden die in hun tuin zitten, wel te kunnen passeren.

2. Blaffen naar watervogels: Tiqi is de grootste jager van de drie. Wanneer hij aan de leiband is en watervogels ziet, dan blaft hij ernaar uit frustratie dat hij ze niet kan/mag vangen. Dan mag ik zijn naam roepen, afleiden met een snoepje, stoppen met verder wandelen,… niks helpt, de focus op de eendjes is zo groot dat al de rest van geen belang is. Het gebeurt ook dat als hij konijntjes ruikt, dat hij dan loopt te blaffen omdat hij ze wil gaan zoeken.

3. Aan de lijn lopen: Tiqi en Nyrah zijn twee trekkers en ik ben er nooit in geslaagd om ze dat af te leren. Het komt vooral omdat ik altijd met 3 honden moet wandelen waardoor ik ze niet deftig aan de lijn heb leren lopen. Als je het consequent wil aanleren, moet je natuurlijk onmiddellijk reageren en aangezien het keikoppen zijn, moet ik constant corrigeren. Het is gewoon niet fijn wandelen als je er steeds op moet letten. Niet dat het plezant is als ze je meesleuren, maar zo erg is het gelukkig niet.

IMG_3828

Wat vinden jullie het moeilijkste aan opvoeden?