Categorie archief: honden

Mijn 7 meest gelezen blogpost (achter de schermen Najaarsblogboost)

Omdat ik zelf wel curieus was wat jullie het meest en liefst lezen, ging ik op zoek naar mijn top 7. Het was even zoeken in de statistieken, maar gelukkig hou ik van cijfertjes.

  1. Okker en noot: Deze werd 243 gelezen, mede omdat Okker & Noot mijn bericht gedeeld had op hun facebook-pagina, waarvoor dank!
  2. Voordelen van single zijn: blijkbaar zijn er mensen die hier nood aan hadden, omdat ze zich misschien niet gelukkig voelen als single of omdat ze waren gewoon curieus :-p
  3. Ik ben GEEN hondenmens: hoewel deze post 225 keer gelezen werd, zijn er nog steeds mensen die zich hierover verbazen šŸ™‚ Misschien omdat ik meer honden heb dan katten šŸ™‚
  4. Waarom het hier zo stil was… : blijkbaar veel bezorgde mensen, lief!
  5. Ik ben een randgeval #2 + verklaringen: ondertussen heb ik mij hier al veel meer over verdiept en zal deze post lang geen kanten meer kloppen. Want de 16 personalities-test is volgens MBTI-kenners Ć©cht geen goeie test. Misschien blog ik hier ooit eens over, waarom dit zo is.
  6. Mijn ervaringen met suikervrij eten: nog altijd fijn om te lezen/weten dat mensen hierin geĆÆnteresseerd zijn.
  7. Ik ben een randgeval

De topics over wat ik gelezen heb en de quotes doen het duidelijk minder goed.

Welke berichten lezen jullie hier graag?

Mijn ochtendroutine – rituelen (1)

Rituelen is het tweede punt in de Najaarsblogboost-challenge. Ik hou nogal van routines en rituelen. Want ik hou nogal van voorspelbaarheid. Zeker in deze onzekere tijden.

Pre-verplicht thuiswerken
Uiteraard begin ik de ochtend door mijn honden te laten plassen, want na 8 uur is dat hoogstnodig. Daarna geef ik de hongerige wolven eten, want dat is eigenlijk nog dringender dan het plasje :-p

Terwijl zij eten, drink ik een kopje sojamelk. Daarna maak ik me klaar om te gaan werken. Ik was me gewoon aan de lavabo, want ik douch maar 2x per week.

Daarna is het tijd voor een kleine ochtendwandeling in het mini-natuurgebied rechtover mijn deur. Er gaat maar Ć©Ć©n hondje mee, want Nyrah houdt niet van kou en nattigheid.

Tenslotte wandel ik 20 minuten naar het station terwijl ik een podcast beluister. Op de trein sluit ik de podcast af en open ik mijn boek.

Bij verplicht thuiswerken
Ik sta een kwartiertje later op, om 7u loopt de wekker af. De honden moeten ook bij thuiswerken plassen en eten, dus dat ik ook als eerste. Daarna ga ik me wassen. En om 7u45 maak ik een grote wandeling met Tiqi terwijl ik naar een podcast luister. Wanneer ik thuis kom, lees ik nog een half uur in mijn boek. Ik eet pas om 11u iets.

Ik zou in principe ook een uur langer kunnen slapen. Maar toen ik hoorde dat ik verplicht moest thuiswerken, zag ik mijn hoeveelheid podcasts, stappen en boeken aan mij voorbij gaan. Dus besloot ik om dit toch te behouden.

Merken jullie een verschil in jullie ochtendrituelen?

Tiqi krijgt een beetje meer vrijheid

Tiqi is een hond die eigenlijk niet los kan lopen. En ik vind dat zo triest voor hem want hij geniet daar zo van om eens los te kunnen rennen. Aan zee mag hij dat wel eens. Daar is het overzichtelijk en kan ik hem zien als hij 100den meter van mij vandaan loopt. Al loopt hij daar niet zo ver weg. Ik moet enkel opletten dat hij niet in de duinen geraakt want eens daar luistert hij met zijn neus in plaats van mijn zijn oren. Op het strand zelf kan ik hem makkelijk terug roepen.

Maar in het bos of in een stukje natuur mag hij niet loslopen. Hij loopt tot ik hem niet meer kan zien en wie weet waar hij dan uithangt en wat steekt hij uit. Zeker in een gebied dat ik niet ken, want je weet maar nooit dat hij een weg oversteekt en daar omver gereden wordt.

Nyrah luistert bijna perfect en zij mag dan vaak eens loslopen. Tot grote frustratie van Tiqi, hij wil het ook zo graag en mag niet. Hij loopt dan constant te blaffen. Maar zondag kocht ik hem zo’n flexi-lijn. Vroeger was ik daar tegen omdat je weinig controle hebt over je hond Ć©n ze nog meer kunnen trekken als de lijn langer is. Bovendien lopen andere loslopende honden wel eens in zo’n lijn. Maar degene die ik kocht, is geen lijn maar een bredere band en fluorescerend. Wij zijn beter zichtbaar.

Nu hij met zo’n lijn wat verder van me vandaan kan lopen, is hij echt heel erg blij. Je ziet hem vrolijk rondhuppelen, staart in de lucht en kwispelend. Ik dacht dat hij nog meer zou trekken maar hij is er heel rustig bij. Hij weet tot hoever hij kan en dan wacht hij. Hij trekt totaal niet. Hij kan nu ook verder de natuur in als ik op het paadje wil blijven.

Als ik mijn hondjes zie genieten, dan geniet ik mee. Dus het is win-win šŸ™‚

Maken jullie gebruik van zo’n flexi-lijn of hebben jullie honden zonder bananen in de oren?

Chronisch tijdtekort

Soms kan ik gestresseerd zijn door het besef dat er zoveel te doen is en zo weinig tijd is. Dit komt grotendeels door de tijd waarin we leven, er is namelijk zoveel te doen en te beleven. Er is een overaanbod aan informatie, boeken, films, series,… Er zijn zoveel boeken die ik wil lezen dat ik nooit alle boeken ga kunnen lezen die ik wil lezen.

Soms vraag ik me af of andere mensen dit ook ervaren. Want ik zie mensen die 100 boeken lezen per jaar, massa’s Netflixen, kinderen opvoeden, huishouden doen, een groot sociaal leven hebben en ook nog eens fulltime werken. Daarbovenop nog reizen en andere hobby’s hebben. Ohja en vers koken en foodpreppen er bovenop.

Ben ik dan in alles zo traag of ben ik niet effectief genoeg? Verpruts ik toch nog teveel tijd op mijn gsm, terwijl ik een app heb die meet hoeveel tijd ik er aan besteed. Wat niet meer is dan een uur per dag, dat houd ik strikt in het oog. Of ben ik gewoon te streng voor mezelf? Want ik lees best veel, ik haal elke werkdag 15.000 stappen en ook in het weekend ga ik vaak wandelen. Maar ik kijk amper tv, eens een aflevering van 50 min of twee Big Bangs van elk 20 minuten. Ik doe (of dat probeer ik toch) elke dag een klein half uurtje yoga. Om de twee dagen kook ik een verse maaltijd. Maar het huishouden dat is niet mijn favoriete bezigheid. Ik doe wel elke week boodschappen, stofzuigen, soms eens dweilen, soms eens het stof af doen en elke week de was.

Maar ik zou nog veel meer willen doen, zoals regelmatig bloggen. Dat komt er te weinig van. Brieven schrijven, ik dacht die brief heb ik nog maar een paar weken geleden ontvangen en dan zie ik dat ze van 1 augustus dateert. Blogs lezen. Tekenen en wiskunde, mijn twee grootste talenten sinds de lagere school en waar ik totaal niks meedoe. Dat vind ik zo’n zonde.

Bovendien spreek ik amper af met vrienden omdat ik nu al vind dat ik tijd tekort heb en dan neem ik zelden initiatief om af te spreken.

Iemand tips om beter om te gaan met tijd? Of hebben jullie hetzelfde gevoel/probleem?

Staycation part II

Mijn verlof is al eventjes voorbij, dus het ideale moment om even terug te blikken. Ik had net verlof tijdens de grote hittegolf. Enerzijds vond ik het ideaal omdat ik dan niet persƩ naar buiten moest en verplicht was om te onthaasten. Anderzijds was het vervelend dat ik ook niks kon of wilde doen.

Dag 1: ik moest voor de 500ste keer naar de tandarts voor dezelfde tand. Ditmaal moest er een kroon op de tand want hij bleef aan alle kanten breken. Maar vooraf ging ik nog even naar het werk omdat de post de laatste tijd laat gebracht wordt. Daardoor had ik dringende facturen te laat gezien en ik wou die nog gaan betalen.

Dag 2: de nerd in mij ging twee schoolboeken bestellen bij de Standaard Boekhandel. Online kon dat niet omdat je of leerkracht of ouder moet zijn. Maar daar ging het dus wel. Ik wil al heel lang mijn wiskunde, chemie en fysica bij spijkeren. Ik had de ISBN-nummers gevraagd aan een vriendin wiens zoontje naar het eerste middelbaar, ASO, gaat. Voor de rest was het een luie leesdag.

Dag 3: mijn jaarlijkse bloedcontrole. Ik vind dat als vegan geen overbodige luxe. Ook toen ik vegetarisch at, deed ik dat elk jaar. Ik ging voor het eerst naar een nieuwe huisarts en ik voelde me meteen op mijn gemak. Daarna ging ik naar de bib mijn gereserveerde boeken afhalen want vanaf augustus is het weer enkel op reservatie. Ik zette mijn reis verder richting Brugge om een voorraad bio-brood en -beleg in te slaan. En daarna nog mijn boodschappen voor de hele week.
Rond 16u kwam mijn moeder even langs en bracht vegan ijsjes mee!

Dag 4: de zaterdag deed ik niet veel anders dan liggen smelten in de zetel met een boek of Netflix kijken. ’s Avonds laat ging ik richting het natuurgebied voor een korte wandeling en las ik wat in mijn boek.

Dag 5: alweer liggen smelten en keek ik de documentaire ‘A Secret Love’ op Netflix. Dat ging over een lesbisch koppel die 60 jaar lang verzwegen hebben dat ze een koppel waren. ’s Avonds laat ging ik weer wandelen maar een 15-tal minuten wandelen met Tiqi was al teveel voor hem.

Dag 6: ik had om 8u mijn wekker gezet om rond 8u30 een kleine wandeling te doen. Daarna stapte ik alleen naar de post. Om daarna mij weer te gaan verstoppen in huis.

Dag 7: mijn tante en nonkel kwamen langs om de douche-slang te vervangen wat die was losgekomen. Om 10u30 belde ik de dokter op die me vertelde dat mijn bloed volledig in orde was!

Dag 8 & 9: zetel hangen met een boek en Netflix. Af en toe maakte ik ijsjes voor de honden dat ze heerlijk vonden om op te smullen.

Dag 10: het zou die dag iets koeler zijn. Ik had afgesproken met vriendin B omdat ze een nieuw hondje heeft. En ik wilde graag eens doggy-daten. Ik was nog ietsje te vroeg en liet mijn hondjes eerst even lopen op de losloopweide. Daarna deden we een grote wandeling. Het was fijn om bij te kletsen want het was weer lang geleden dat ik haar zag.

Dag 11: om 11u had ik afgesproken met vriendin K om te wandelen. Tijdens het wandelen was het toch plots vrij warm geworden (terwijl ze maar 22 graden voorspeld hadden) en liep ik wat op mijn ongemak voor mijn oudste hond. Tiqi kan echt niet goed meer tegen de warmte en ik vond het zo zielig voor hem. Ik had gelukkig wel water bij. Na de wandeling zaten we nog even op een bankje in de schaduw, zodat Tiqi wat op adem kon komen. Ik moest nog naar een dierenspeciaalzaak en bleek dat ik mijn mondmasker vergeten was. Ik liep al wat ambetant door de hitte en mijn bezorgdheid om Tiqi. Maar door wat geĆÆmproviseer met een katoenen draagtas, kon ik mijn mond en neus bedekken en alsnog naar die winkel te rijden. Het was maar al te gek om 25km naar huis te rijden om dan terug 25 km naar die winkel te gaan.

Dag 12: mijn moeder kwam langs en samen keken we naar Big Little Lies.

Dag 13: ’s middags kwam er iemand om mijn kraan te vervangen omdat ik geen warm water meer had in de douche maar wel aan de lavabo. Dus het lag niet aan de boiler. Gelukkig bleek het iets stoms te zijn en was het weghalen van een rubbertje voldoende om terug warm water te hebben.
’s Avonds gingen we eens naar zee. Tiqi is altijd zot content als hij eens kan los lopen. De zee is de enige plek waar ik het vertrouw om hem los te laten. Puur ook omdat ik hem daar kan zien en er minder prikkels zijn om te gaan jagen.

Dag 14: ik wilde mijn hondjes weer een halve dag alleen laten zodat ze al wat konden wennen aan het feit dat ik weer vaker van huis ben. Dus ging ik op bezoek bij mijn collega. Het was fijn om in zijn tuin tot rust te komen.

Hoe was jullie vakantie? 

Hoe wij de hitte overleven…

Zo’n warmte hoeft mij nu ook weer niet… al vind ik het ook iets hebben om gewoon alles rustig aan te doen Ć©n niks te moeten. Ik heb bewust weinig tot geen plannen gemaakt. Omdat ik het gewoon niet fijn vind om bijna dood te stuiken vanaf dat je buiten komt, maar ook omdat ik mijn oude windhond niet graag alleen laat nu het zo warm is.

Mijn ventje begint echt ouder te worden en kan absoluut niet meer tegen de hitte. Vroeger hijgde hij zelden tot nooit en nu loopt hij met zijn tong op de grond vanaf dat we 2 meter wandelen. Natuurlijk wandel ik niet overdag, maar zelfs ’s avonds of ’s ochtends is het voor hem te warm om te wandelen. Binnen is het hier 28 graden en ik ben dan toch liever bij hem als het zo warm is. Gelukkig heb ik net verlof en kan ik hem goed in het oog houden.

In het salon staat er nu een blazer en ik heb de indruk dat hij er van geniet om daar te liggen. Zelf vind ik het ook fijn om daar te zitten met een klein tochtje. De blazer is ook iets dat ik niet graag aan laat staan als ik er niet bij ben. Dus als ik weg zou gaan, dan zouden ze in een warm huis zitten zonder blazer.

De ramen houd ik allemaal dicht en zijn verduisterd. Maar toch kan de zon nog goed binnen komen doordat ik een grote koepel heb. Het is fijn om zoveel licht te hebben, maar nu is het onhandig omdat het de zon en de warmte binnen laat. Als iemand tips heeft om een koepel af te dekken? Tegen volgende zomer zou ik graag een soort rolgordijn hebben.

In de zetel ligt een laken in plaats van een paar dekentjes. Dat is ook frisser om op te zitten of te liggen.

Er zitten vegan Magnums in de vriezer, niet suikervrij maar een lekkere verfrissing. Ik ga ook nog hondenijsjes maken, dat vinden de hondjes heerlijk. Ik doe dan wat brokjes of hondenkoekjes in een plastiek doosje, giet er water over en dan een paar uur in de vriezer.

’s Avonds gaan we naar het natuurgebied hier rechtover en zit ik op een bankje. Daar is het frisser dan in huis of op mijn terras. En het is maar 5 minuutjes wandelen tot aan het bankje, dus ideaal qua afstand voor Tiqi. ’s Nachts zet ik alle ramen open en is het best te doen, dan zakken de temperaturen tot 24 graden in huis. Deze morgen wilde Tiqi zelfs in zijn slaapzakje.

Nyrah daarentegen heeft niet liever dat het warm is en zou zelfs in de volle zon gaan liggen maar dat mag ze niet van mij. De blazer vindt ze ook maar niks en wil liefst onder een dekentje liggen. Ook ’s nachts kruipt ze onder het donsdeken.

Nog een nachttip! Ik las hem vorig jaar bij iemand op zijn blog, ik weet niet meer bij wie. En dat is voor het slapengaan, een kersenpitkussen in de vriezer leggen. Die neem je na een kwartiertje er uit en is heerlijk fris om bij je te hebben.

Loesje zit een hele dag boven in twee donkere kamers. Wat ik wat zielig vind voor haar bioritme maar ze durft niet naar beneden wegens de honden. ’s Nachts ligt ze voor het vliegenraam ter afkoeling. Iemand katten-afkoel-tips? Op een lauwe handdoek wil ze niet gaan liggen.

Hoe overleven jullie de hitte?

Staycation part I

Het is mijn laatste dag vakantie, een vakantie die 11 dagen duurden. Het was vooral een luie vakantie met lezen, wandelen en af en toe afspreken met vrienden. Het heeft deugd gedaan. Gisteren zat ik alweer met mijn hoofd bij het werk maar vandaag kon ik dat weer wat beter loslaten.

Dag 1: Twee vrienden van de hondenschool kwamen langs. Het was geleden van januari dat we elkaar zagen. Ik hoef jullie niet te zeggen waardoor dat komt. Ze kwamen eens mijn huisje bezichtigen en daarna zouden we wandelen. Het was een heerlijke dag om bij te kletsen, te wandelen Ć©n we deden ook twee terrasjes. Daardoor ontdekte ik een zomerbar die uitgebaat wordt door mijn vroegere stamcafĆ© šŸ˜€

Dag 2: Tijdens de voormiddag heb ik vooral gelezen en daarna een grote wandeling gedaan. Rond 16u vertrok ik richting mijn moeder. Er zijn wat spanningen in de familie dus het was niet zo’n fijn bezoekje. Maar het kan niet alle dagen leuk zijn.

Dag 3: Lezen en wandelen, zo startte ik bijna elke dag. Daarna ging ik nog naar Hema en Vanden Borre. Op zaterdag had ik mijn weegschaal laten vallen tijdens het stofzuigen en ik was dus aan een nieuwe toe. Ik ging eigenlijk naar de dierenarts gaan voor een Check-up van Tiqi, maar ik vond het wat zotte kosten als hij niks mankeert. Wat doen jullie bij oudere dieren? Doen jullie een jaarlijkse bloedcontrole of ga je enkel als er iets scheelt?

Dag 4: Deze dag ben ik eens tot aan het bos gestapt. Ik wilde eens testen hoe ver het stappen is. Een half uur zo blijkt. Maar je moest langs een smal pad met lang gras en ik ben niet zot van teken dus ben ik teruggekeerd om dan zo een grote blok te wandelen.

Dag 5: Ik wachtte op een pakje van postNL maar die kwamen niet opdagen op het moment dat ik thuis was. Om 14u15 had ik afgesproken met een vriendin om te wandelen in de Gentbrugse Meersen. Het was heerlijk om bij te kletsen en het was fijn om eens mijn hart te luchten. Bedankt voor het luisterend oor! Toen ik thuis kwam, was het pakje geleverd bij de buurvrouw.

Dag 6: Ik reed tot in Sint-Kruis (Brugge) naar de biowinkel omdat de dichtstbijzijnde is met het grootste aanbod. Dat is vlakbij de grootste loopweide, dus dat was een mooie combinatie. Die loopweide is gelegen in een groot bos, dus ik besloot nog een uurtje te wandelen. Maar ik liep wat verdwaald dus het werd anderhalf uur. Het was een prachtige wandeling maar volgende keer toch de wandelroute volgen. Daarna ging ik ook nog naar de bib. Ik had een kapot gelezen boek en had de week er voor al een nieuw exemplaar gekocht omdat het niet prettig lezen was. Dat boek heb ik dan geschonken aan de bib. Ik nam drie andere boeken mee naar huis.

Dag 7: De dierenarts-assistente belde me op dat ik kon langsgaan om Nyrah haar nageltjes te knippen. Daar ging mijn voormiddag lezen. Maar dat heb ik dan ’s avonds goed gemaakt. Een bezoekje aan mijn collega die nog steeds tijdelijk werkloos is. Het was fijn om nog eens bij te kletsen. Hij heeft onlangs een bos gekocht en gingen het een bezoekje brengen. Het is een zalige plek waar je niemand ziet of hoort. Heerlijk!

Dag 8: Zaterdag vandaag, het moment om de wekelijkse, huishoudelijke klusjes te doen. Ik ververste mijn lakens eens, want het was mooi weer en dan konden ze goed drogen buiten.

Dag 9: Een bezoekje aan mijn moeder en de kinderen waar ze op moet letten tijdens de vakantie. Ik speelde Disney-monopoly met de jongste. Daarna aten we BBQ en zaten nog wat in de zetel omdat het begon te regenen.

Dag 10: Een ritje West-Vlaanderen want er stond een artikel in de krant van West-Vlaanderen die ik wilde. Ik reed naar Tielt omdat dat de grootste kanshebber was waar ze de krant hadden. Op de treinlijn Tielt-Deinze kwam ik vroeger altijd een mooi wandelpad tegen en dat heb ik opgezocht en gevonden. Het was een mooie wandeling van 5 km, waar ik weinig mensen of verkeer tegenkwam. Enkel het laatste stuk was langs de grote baan.

Dag 11: Er ging een vriendin langskomen maar zij is een beetje ziek en ik voelde me toch niet helemaal op mijn gemak. Dus dat werd uitgesteld. Ik maakte er een relax-dagje van met zo weinig mogelijk smartphone! Dat deed echt deugd. Ik las veel, schreef wat in mijn self-care-boekje en ik wandelde nog eens tot het bos. Maar dan via een andere weg en ik vond een stukje bos waar minder volk loopt dan in het andere deel. Heerlijk en dat op 20 minuten wandelen van mijn deur.

Tijdens mijn verlof keek ik bitterweinig tv. Maar ik keek nog op de valreep naar Chernobyl, die nog tot 15 juli te zien was via VRTnu. Wat een prachtserie. De beelden gingen soms bewust traag maar stille en trage muziek. Dat zorgde voor wat extra sfeer! Ook in de reeks zag je hoe de politici de wetenschappers negeren of niet geloven. Net zoals nu met corona en het klimaat.

Hoe was jullie vakantie? Of heb je die nog te goed? 

Tiqi is van de trap gevallen…

Deze morgen stond ik op en zag ik zwart aan Tiqi zijn oor. Ik zag eerst niet goed wat het was en toen ik beter keek zag ik dat zijn oor gescheurd is. Terwijl ik bezig was aan mijn ochtendrituelen, zag ik plots dat de urne en het fotokadertje van Boika omver gevallen waren. Ik snapte niet goed wat er gebeurd was, heel even dacht ik inbrekers. Maar dat zouĀ  ik toch wel gemerkt hebben en ik zag ook niks anders dat vreemd was.

Toen ik Tiqi wat beter bekeek, zag ik dat er een stuk huid van 5 centimeter lang van zijn poot weg was. Hij heeft ook een grote bloeduitstorting op zijn buik. Wanneer ik op de trap liep, zag ik zijn vel op de trap liggen. En toen begon het te dagen, hij is waarschijnlijk van de trap gevallen.

Het gebeurt wel vaker dat hij naar boven loopt, vooral als hij bang is. Het is nog al gebeurd dat hij halverwege omkeer maakt en dan valt. Maar deze keer heb ik niks gehoord of gemerkt. Ik ga de trap afzetten zodat hij niet meer naar boven kan. Ik zou niet willen dat hij een poot breekt. Hij is nu al genoeg toegetakeld.

Toen ik wat later naar mijn kast keek, zit er een grote barst in mijn nieuwe kast. Maar dat is het minste. Ik ben al blij dat Tiqi niet gebroken is. Mijn lief mannetje… ik heb het met hem te doen. Gelukkig heeft hij er precies niet teveel last van.

 

Blijf-in-uw-kot week 7

Het wordt lastiger om je aan de regels te houden en dat merk ik bij iedereen precies. Op zich heb ik geen moeite om niks te doen te hebben tijdens het weekend. Maar vooral het praktische vind ik lastig, zo heb ik nu een tv die ik niet aan de praat krijg en graag eens wil testen met een afstandsbediening die ontbreekt. Maar ik mag nergens een bakske gaan halen, want geen essentiƫle verplaatsing.

Maandag mocht ik mijn boek gaan afhalen in de plaatselijke bib. Gelukkig kon ik me in deze tijden lid maken want het is nu praktischer om hier te lenen dan in Gent. Hier is het afhaalmoment op afspraak en dus geen lange wachtrij. Ik nam Tiqi mee zodat ik mijn ochtendwandeling kon combineren. (Nyrah wil ’s ochtends vaak niet mee *rolling eyes*). De medewerkster van de bib zei dat het zo’n brave hond was. *trotse mama*
’s Avonds belde de buurvrouw aan om te vragen of ik een taart wilde, er zaten er namelijk twee in haar Too-Good-To-Go-pakket. Maar ik eet geen taart wegens niet-vegan Ć©n wat zou ik met zo’n grote taart moeten doen op mijn eentje. Trakteren bij de collega’s zit er nu ook niet in. Ze ging dan het geven aan een moeder met 9 kinderen. Toen moest ik toch even slikken. Stel je voor om nu met negen kinderen opgescheept te zitten (sorry voor mijn verwoording maar ik kan dus absoluut niet tegen lawaai en zou gek worden).

Woensdag ging ik naar kantoor en kreeg een mondmakser van mijn collega! Zo bij mee, ik had er eerder deze week al drie ontvangen die ik besteld had, dus een vierde was zeker welkom. Ze had er voor iedereen eentje gemaakt. *lief*

c42aa0cb-c59a-4426-9405-d064b1ea669b

Donderdag is videochat-dag met de collega’s om eens te babbelen. Zomaar. Altijd gezellig en een momentje om naar uit te kijken. In de voormiddag belde ook nog mijn bureau-collega die nu tijdelijk werkloos is. Hij doet nooit mee aan die video-chats maar we bellen af en toe eens.

Het lange weekend deed echt deugd. Op het gemakje wat lezen, wandelen, wat boodschappen doen, serie en film kijken,… Ik ging voor het eerst oogsten bij de zelfoogstboerderij waar ik lid van geworden ben. Ik zal hier later nog eens over bloggen. Ook schreef ik wat kaartjes, ik had dit al veeeeel te lang uitgesteld. Ideaal om er nu tijd voor vrij te maken in het lange weekend.

Ohja en ik ontdekte een vegan-friendly frietkot dat ik meteen moest uit testen. Ik maakte mijn bestelling de dag voordien.

4fa88adb-c51a-4605-aad5-8b09849feae1

Hoe is het daar in jullie kot?

5 jaar geleden…

… woonde ik in Spanje en keerde ik definitief terug naar BelgiĆ«. Ik voelde me daar niet gelukkig. Ik voelde me gevangen op het eiland, Fuerteventura. Ik miste mijn oude leven in BelgiĆ«, ook al wist ik dat alles anders zou zijn als ik terug zou keren. Ik keerde alleen terug omdat mijn ex daar wilde blijven, ik had geen huis en moest tijdelijk logeren bij vrienden. Met Ć©Ć©n enkele valies en twee honden vertrok ikĀ  precies vijf jaar geleden terug naar BelgiĆ«. Er was toen net een vriendin op bezoek, zodat ik een hondje op haar naam kon zetten als begeleider.

10847592_10205391690780007_3421350827292340567_o

Als ik nu terug blik, ziet mijn leven er zo anders uit dan toen ik die eerste maanden figuurlijk op den dool was. Ik heb eerst een paar keer van verhuisd van vriendin naar ex-schoonmoeder, om dan te gaan samenhuizen wat niets voor mij bleek. Om terug te gaan logeren bij andere vrienden tot ik eindelijk een eigen huurhuis vond wat niet evident was omdat ik maar parttime werkte. Ondertussen heb ik een eigen huisje gekocht. En werk ik 4/5 ipv parttime.

In juni vloog ik samen met mijn moeder nog eens terug om mijn derde hond en de twee katten te halen. Nu heb ik nog maar twee van de drie hondjes en ƩƩn kat. Ik bracht ook nog zoveel mogelijk gerief mee. De rust van mijn spullen heeft mijn ex in stukjes en beetjes meegebracht als hij eens naar Belgiƫ kwam. Mijn zus heeft toen allemaal nieuwe meubels gekocht zodat ik haar meubels kon krijgen. Ondertussen kocht ik zelf ook wat meubels. En heb ik vele nieuwe boeken en spullen er bij. Al leef ik nog steeds minimalistisch.

Ik ben nog steeds single dat wel. Ik had wat korte relatiesĀ  in het eerste jaar dat ik terug was. Maar daarna besefte ik dat ik eigenlijk best gelukkig ben alleen. Ik voel me enorm vrij in mijn doen en laten. Ik ben geen knuffelaar en ben altijd al een beetje een Lone Wolf geweest. En zo voel ik me het best. Ik heb vrij veel vrienden en ben daar heel erg blij mee. Als ik al een relatie zou hebben, dan het liefst een LAT-relatie zodat ik mijn eigen ding kan doen.

Wat is er bij jullie veranderd in vergelijking met 5 jaar geleden?