En toen kwamen er ook nog depressieve gevoelens bij…

Ik wou eigenlijk een blogje schrijven over hoe ik met mijn angsten omga. Maar eigenlijk stelt dat tegenwoordig niet zo veel voor gezien ik er ook nog depressieve gevoelens bovenop (de angsten) gekregen heb. Ik twijfelde er over om het hier te schrijven, omdat ik geen medelijden wil wekken. Maar kijk het is wat het is.

Er is deze zomer heel veel gebeurd en er gebeurt nog steeds van alles. Vooral op werkvlak. Er zijn grote veranderingen op komst en ik kan niet zo goed om met veranderingen. Bovendien moet ik nu ook thuiswerken en dat zie ik ook niet zo heel erg zitten. Omdat ik net nu nood heb aan wat mensen om me heen, ook al ben ik heel graag alleen. Mensen verzetten eens mijn gedachten. En ook al zit ik alleen op het werk, het is eens een andere omgeving. Maar goed, misschien is het thuiswerken ook goed om eens letterlijk afstand te nemen van het werk.

Als ik veel last heb van angsten, komen daar sowieso wel wat depressieve gevoelens bij. Want ja, vrolijk word je er allemaal niet van natuurlijk. Dus het enige wat ik voorlopig doe, is naar een psycholoog gaan. Die heeft donderdag heel wat losgemaakt en ik heb zowat drie dagen lopen bleiten. Mede door wat er allemaal gaande is op het werk. Ik kreeg gelukkig ook heel veel lieve telefoontjes en berichtjes. En als mensen bezorgd zijn, dan ga ik nog meer bleiten. Maar het doet toch deugd dat er zoveel mensen om me geven.

En ook een dikke merci aan de vriendin die bijna dagelijks vraagt hoe het met me gaat! Je wordt gewaardeerd 🙂

Hoe gaat het met jullie?

16 gedachten over “En toen kwamen er ook nog depressieve gevoelens bij…

  1. Naomi

    Ja, raar is dat hè, hoe je van lieve telefoontjes soms alleen maar erger moet huilen. Maar ja, zal wel ergens goed voor zijn, denk ik dan. Heel naar dat je nu deze gedachten en gevoelens hebt. Ik hoop toch dat je je snel beter zult voelen!

    Geliked door 1 persoon

  2. fiekefatjerietjes

    Oh, dat klinkt behoorlijk heftig allemaal… Die veranderingen kan je nu wel missen. Hopelijk heb je een goeie band met je collega’s en kan je wat op hun steun rekenen?
    Ik hoop dat je snel wat meer rust vindt. Probeer goed voor jezelf te zorgen! X

    Geliked door 1 persoon

  3. Kathleen

    Veel sterkte, lieve meid…
    Goed dat je naar de psycholoog gaat, en het feit dat je nadien drie dagen gehuild hebt omdat er dingen waren losgemaakt, lijkt aan te tonen dat hij zijn werk doet. Ze zeggen wel eens “the only way out, is through”. Dat geldt zeker voor depressieve gevoelens en alle gevoelens die aan de basis van je depressie liggen. Ik vind het heel dapper hoe je hiermee omgaat, en dat je er zo open over bent, niet alleen op de blog, maar kennelijk ook naar bepaalde mensen in je directe omgeving toe. Dat is echt super dapper, dat durf ik zelf amper. En dat is echt de beste manier om er doorheen te komen. Een heel dikke, bemoedigende knuffel! ❤

    Geliked door 1 persoon

  4. Irene

    Oh zeg das geen fijne boodschap! Ik wens je heel veel moed en kracht, licht, warmte en energie om er mee om te gaan en jezelf uit die put te sleuren. ’t Is niet gemakkelijk hé. Ik hoop dat je sessies bij de psych je helpen maar zo te lezen doen ze hun werk wel. Ik zat bij de psycholoog dus élke keer te wenen.
    Ik ben wel blij met het thuiswerk (vooral dan omdat ik de verplaatsing naar’t werk niet moet doen wat me op een dag toch 3 uur bespaart – al heb ik dus nu nog moederschapsrust) maar ik mis mijn collega’s toch ook enorm. Wij deden / doen elke week een digitale meeting om wat te ventileren of te babbelen maar das toch niet hetzelfde hé en ik ben echt zo iemand die na een moeilijk gesprek met een klant of een idiote mail mijn collega’s aanspreek.
    Toen ik mij na mijn bevalling zo slecht voelde moest ik ook altijd wenen van lieve berichtjes of telefoontjes. Ik had op de duur zelfs liever dat mensen mij niet contacteerden omdat ik niet altijd wou bleiten en ik dacht van ja ’t gaat wel over, laat mij nu maar gewoon efkes gerust. Maar das voor iedereen anders. ’t Is alleszins fijn om te lezen dat je support hebt.

    Geliked door 1 persoon

    1. loesjezaakjes Berichtauteur

      Vreemd hé, ik vraag me af wat de psychologische verklaring is, als je begint te wenen wanneer mensen bezorgd zijn. Want op zich ween ik niet zo heel veel.

      Het thuiswerken doet me wel deugd… letterlijk en figuurlijk even afstand nemen.

      Like

  5. zwartraafje

    Knap dat je dit deelt maar ik vind het wel super erg voor jou. Alsof dit niet jaar nog niet moeilijk genoeg is op zich komen er dan ook nog zorgen op het werk én beangstigende gevoelens bij. Ik hoop echt dat de psycholoog je kan helpen. Dat het huilen nadien voor een opluchting zorgde en dat binnenkort de rust weer wat mag weerkeren. Ik zou je nu liefst een super dikke knuffel willen geven maar digitaal heeft dat natuurlijk niet hetzelfde effect.

    Geliked door 1 persoon

  6. Leen

    O bah, die stomme corona doet er ook geen goed aan he? Sterkte… Fijn wel dat je dan merkt dat er mensen zijn die om je geven! En hier geen medelijden; ik vind mensen die hiermee moeten/proberen omgaan juist heel sterk… Het leven is al moeilijk genoeg zonder al die worsteligen…

    Geliked door 1 persoon

  7. Le petit requin

    Oh Sofie, wat hoop ik dat het ondertussen alweer beter gaat (ik sta serieus achter met lezen, sorry!) of dat je er met je psycholoog op zijn minst een weg door vindt! Wel fijn dat je op zijn minst mensen dichtbij hebt met wie je er over kan praten; dat lost het niet op, maar het is toch een extra vangnet.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s