Categorie archief: lezen

En toen ontdekte ik podcasts…

Lang heb ik geen podcasts geluisterd. Omdat ik me moeilijk kan concentreren en ik dan iedere 15 seconden, 15 seconden terug moet keren. Ik probeerde het wel eens maar dan zonder koptelefoon en dat terwijl ik aan het koken was of de was aan het opvouwen. Maar dan had ik de neiging om de was heel traag en stil op te vouwen want anders hoorde ik er niks van 😀 Daar gingen mijn pogingen.

In mei kocht ik een Noise Cancelling koptelefoon om me van lawaai af te zonderen. In diezelfde maand besloot ik ook om terug te voet naar het station te gaan en om die lange, saaie straat wat aangenamer te maken, besloot ik een podcast op te leggen. Best choice ever!

De dooddoeners door Ignaas Devisch en Jean-Paul van Bendegem
Dit was de eerste reeks die ik volgde en ik vond het zeer boeiend, leerrijk en amusant. Vaak liep ik te lachen op straat. Ze bespreken per podcast een dooddoener en gaan die ontleden naar de ‘ware’ betekenis. Deze duren ongeveer 20 minuten en was ideaal om tot aan het station te wandelen.

Nerdland door Lieven Scheire e.a.
Deze afleveringen duren soms 2 uur. Eerst vond ik zo’n lange podcasts niet tof maar nu stop ik gewoon als ik aankom. En luister dan verder als ik van de trein stap. Of de dag erna of ’s avonds. Anyway, het maakt niet meer uit voor mij om de podcast te onderbreken en op een later moment verder te luisteren. Ik moet dan soms een minuutje terugkeren maar dat is het minste. Ook deze vind ik zeer leerrijk en amusant! Belangrijke combi! Ze bespreken vaak uiteenlopende onderwerpen van insecten tot astrologie tot geneeskunde tot A.I.. Het zijn meestal vrij actuele zaken die besproken worden.

dS Audio
Deze ontdekte ik vorige week. Iedere ochtend komt er een nieuwe online van ongeveer 20 minuten. Het gaat telkens over een heel actueel thema. Dat vind ik een ideale om de werkdag te starten en het duurt net zolang als mijn wandeltocht naar het station. En om een beetje mee te zijn met het nieuws. Ik blader wel eens in de krant op het werk maar daar heb ik natuurlijk de tijd niet om de krant te lezen. En meedoen om ’s avonds te lezen doe ik ook nooit omdat ik dan liever een boek lees. Door deze podcast ga ik wat dieper in op een actueel thema.

Sporadisch luister ik eens naar de podcast van Pompidou, Kant, en klaar! en deBuren. De fijnste podcasts vind ik die waar er in gesprek gegaan wordt in plaats van een monoloog.

Luisteren jullie wel eens podcasts?

Kom-uit-uw-kot

Zondag verscheen er geen ‘Blijf-in-uw-kot-post’ omdat het eigenlijk niet meer zo aanvoelt. We mogen steeds meer en soms vergeet ik dat er nog corona is. Niet in de zin dat ik minder voorzichtig ben, integendeel. Ik ben nu extra alert omdat we zo veel meer mogen. En dus ook meer met mensen in aanraking komen. Maar maandag ging ik wandelen met een vriendin en op zo’n momenten lijkt corona weg te zijn. Omdat je gewoon weer kunt afspreken met elkaar.

Op het werk is het soms precies al terug vollen bak. Ik ging al sinds begin mei terug elke dag naar het werk omdat dat praktischer is. Maar sinds deze week zijn er meer collega’s aanwezig, al werken er nog een aantal (deels) thuis en is er nog een collega in tijdelijke werkloosheid. Er was ook al weer een vergadering met externen. Ik nam niet deel aan de vergadering en het was op afstand en in beperkte kring. Maar er was toch weer volk in het gebouw.

Doordat we nu weer veel meer mogen, valt er ook niet veel meer te vertellen dat corona gerelateerd is. Toch niet op wekelijkse basis. Bovendien zal er voor mij niet zo veel veranderen dan van voor de lockdown. Ik ben niet zo’n groepsmens dus met 10 mensen zal ik niet afspreken, ook al mag dat nu. Het zullen er zelfs geen 5 zijn, want ik heb een kleine familie. Mijn weekends bestaan sowieso meestal uit boodschappen, huishouden, lezen, Netflix en eens wandelen met een vriendin. Op restaurant en café gaan doe ik zelden, dus ook dit zal niet veranderen nu het weer mag. Ik ga dat zelfs nog zo lang mogelijk vermijden. Een optreden deed ik wel eens maar ook niet wekelijks en soms ga ik maanden niet naar een optreden.

Hoe ervaren jullie het huidige corona-leven?

Uitgelezen in mei 2020

In mei las ik ‘maar’ één boek uit. Dat kwam niet omdat het een slechte leesmaand was maar omdat ik in twee kleppers aan het lezen ben. Het ene boek van 1.275 is nog steeds niet uitgelezen. Maar ik las wel een andere klepper van 657 blz uit.

Elk jaar doe ik mee aan de Verbeelding Book Challenge. Ook dit jaar doe ik terug mee, maar ik probeer toch zoveel mogelijk te lezen wat ik wil en dan zie ik wel hoe ik hoever ik spring.

Het lot van de familie Meijer – Charles Lewinsky
Als op een nacht in 1871 een ver familielid aanklopt, kan geen van de Meijers vermoeden dat hun leven vanaf dat moment radicaal zal veranderen. Vijf generaties beslaat de geschiedenis van de Meijers, een geschiedenis vol liefdesgeluk en levensdroefenis, en vol strijd om succes en acceptatie. En steeds raakt de wereld een stukje meer uit zijn voegen. Charles Lewinsky schrijft met een verbeeldingskracht die de lezer onherroepelijk tot een bang, hoopvol en hunkerend deel van deze familie laat worden.

Ik had wat moeite met het boek. Het was heel moeilijk om mijn aandacht er bij te houden. Het zal waarschijnlijk aan de vertelstijl liggen, want op zich vind ik het boek heel goed geschreven. Ook de verhaallijn zit goed in elkaar. De laatste 200 bladzijden ging het precies vlotter om bij het boek te blijven, ik vond de personages die dan aan bod kwamen ook boeiender.

Wat ik ook fijn vond aan het boek is dat een luchtig boek was over joden en dat het niet alleen kommer en kwel is. Het speelt zich dan ook af voor in 1800 en begin 1900. Al voelde je wel dat joden altijd al de pispaal geweest zijn, maar het werd op een luchtige manier beschreven.

Ik was heel lang overtuigd van 3 sterren en op het einde dan getwijfeld over 4 sterren, dus het krijgt 3,5 sterren maar dat kan niet volgens Goodreads.

Goodreads: 3 sterren
VBC-puntje: 1. Een familiesaga. Aangezien het boek over 5 generaties loopt, spreekt dit puntje voor zich 🙂

Tussenstand VBC: 8/30

Hoe was jullie leesmaand?

Zin in boeken #10 februari en maart

Ik moest een heel eind terug scrollen om te zien waar de laatste ‘zin in boeken’ stond. Die maanden waren enorm druk en hectisch, onder andere door corona maar ook door mijn verhuis. Er werd dus een pak minder gelezen én nog minder opgeschreven, zo blijkt 😀 Maar hier zijn mijn zinnetjes die ik noteerde. Meestal zijn dat zinnen die me aanspreken of bij mijn mening/leven aanleunen. Maar soms ook gewoon mooie zinnen.

De goede zoon ~ Rob van Essen
We zijn een kinderachtige generatie, we wijzen iemand af en onze voornaamste zorg is ons ervan te verzekeren dat degene ons niet afwijst.

The friend ~ Sigrid Nunez
A life in which a person’s most significant relationship is with a dog – what could be sadder, you said. But, to me, it seemed that Ackerley had expierenced to the fullest the kind of mutual unconditional love that everyone craves but most people never know.
(Deze vond ik zo mooi en zo waar, de enigste wezens die ik voor 200% vertrouw)

Timboektoe ~ Paul Auster
Voor het eerst sinds de dood van zijn baas kon hij over zulke dingen nadenken zonder te worden verpletterd door verdriet, voor het eerst begreep hij dat de herinnering een plaats was, een reële plaats waar je naartoe kon gaan, en hij begreep bovendien dat het geen kwaad kon om enkele momenten te midden van de doden te vertoeven, dat het zelfs een bron van grote troost en geluk  blijkt te zijn.
(Dit vond ik zo mooi en troostend. Ik las dit boek nadat ik Mati had moeten afgeven en hoewel het in het boek de hond is die zijn baasje moest afgeven, vond ik dit zeer helpend)

De vrouw van de tijdreiziger ~ Audrey Niffenegger
Maar dan voel ik me schuldig omdat ik me aan het verdriet wil onttrekken, we moeten ons de doden herinneren, ook al maakt het ons kapot, ook al kunnen we alleen maar ‘het spijt me zeggen’ tot die woorden even weinig betekenis als de lucht hebben. (Ook dit vond ik een toepasselijk gezien het afscheid van Mati, ik heb me lang schuldig gevoeld omdat ik niks kon verdragen op het einde (ik had zelf ook veel stress) en dan boos was op haar… zelfs nu komt dit gevoel terug als ik eraan denk)

Tiny pleasures en quotes april 2020

April was een lockdown-maand. Waar we in maart nog naar optredens en musea mochten, kon dit niet meer in april. Maar toch heb ik zeer veel kleine gelukjes kunnen noteren. En stiekem vind ik de weekends zonder plannen wel leuk.

Tiny pleasures
koolmeesje spotten in mijn ‘tuin’ – lezen in de zon – PostNL die net langskwam voor ik vertrok – warm lenteweer – casa de papel kijken – Sam Bettens die vegan blijkt te zijn!! – bellen met mijn bureau-collega die tijdelijk werkloos is – vegan chocolade-cake – Mexicaans eten – genieten van mijn prachtig boek – videochat met een vriendin en haar zoontje – mijn wekelijkse videochat met de collega’s – shoppen in de biowinkel – mijn favoriete koekjes weer kunnen kopen – pimpelmeesje – zelfoogstboerderij, recht over mijn deur – roodborstje op mijn terras – kopje koffie – Tiqi die zot content rond loopt op de loopweide – onverwachte Game of Thrones & Harry Potter-post ❤ van zwartraafje – m’n ecologisch pakje die vroeger was – brief krijgen van een boekenvriendin – uitgenodigd worden voor een videochat met een select groepje boekenvriendinnen – kaartjes krijgen – leuke mondmaskers kopen

Quotes
– Uiteindelijk valt alles op zijn plek. Tot dan, lach om de verwarring, leef voor de momenten, en weet: alles gebeurt met een reden… – Albert Schweitzer – Ik durf nogal eens panikeren, dus deze laat me weer wat relativeren.

– We mogen geen genade van de natuur verwachten, het benodigde nemen dat is onze taak – Leus op een affiche (komt uit het boek ‘het achtste leven’ van Nino Haratischwili) Dit vind ik zo’n mooie en toepasselijk voor deze tijd terwijl het waarschijnlijk al een hele oude is. We plunderen en maken alles kapot en dan zijn we verwondert dat er rampen (gaan) gebeuren.

– The power of finding beauty in the humblest things makes home happy and life lovely – Louisa May Alcott. Zo eenvoudig en zo waar en nu des te meer.

– Koop niet wat je wel kunt gebruiken, maar wat je nodig hebt – Seneca. Zelfs Seneca wist het al 😀

Wat waren jullie kleine quarantaine-gelukjes?

Blijf-in-uw-kot week 7

Het wordt lastiger om je aan de regels te houden en dat merk ik bij iedereen precies. Op zich heb ik geen moeite om niks te doen te hebben tijdens het weekend. Maar vooral het praktische vind ik lastig, zo heb ik nu een tv die ik niet aan de praat krijg en graag eens wil testen met een afstandsbediening die ontbreekt. Maar ik mag nergens een bakske gaan halen, want geen essentiële verplaatsing.

Maandag mocht ik mijn boek gaan afhalen in de plaatselijke bib. Gelukkig kon ik me in deze tijden lid maken want het is nu praktischer om hier te lenen dan in Gent. Hier is het afhaalmoment op afspraak en dus geen lange wachtrij. Ik nam Tiqi mee zodat ik mijn ochtendwandeling kon combineren. (Nyrah wil ’s ochtends vaak niet mee *rolling eyes*). De medewerkster van de bib zei dat het zo’n brave hond was. *trotse mama*
’s Avonds belde de buurvrouw aan om te vragen of ik een taart wilde, er zaten er namelijk twee in haar Too-Good-To-Go-pakket. Maar ik eet geen taart wegens niet-vegan én wat zou ik met zo’n grote taart moeten doen op mijn eentje. Trakteren bij de collega’s zit er nu ook niet in. Ze ging dan het geven aan een moeder met 9 kinderen. Toen moest ik toch even slikken. Stel je voor om nu met negen kinderen opgescheept te zitten (sorry voor mijn verwoording maar ik kan dus absoluut niet tegen lawaai en zou gek worden).

Woensdag ging ik naar kantoor en kreeg een mondmakser van mijn collega! Zo bij mee, ik had er eerder deze week al drie ontvangen die ik besteld had, dus een vierde was zeker welkom. Ze had er voor iedereen eentje gemaakt. *lief*

c42aa0cb-c59a-4426-9405-d064b1ea669b

Donderdag is videochat-dag met de collega’s om eens te babbelen. Zomaar. Altijd gezellig en een momentje om naar uit te kijken. In de voormiddag belde ook nog mijn bureau-collega die nu tijdelijk werkloos is. Hij doet nooit mee aan die video-chats maar we bellen af en toe eens.

Het lange weekend deed echt deugd. Op het gemakje wat lezen, wandelen, wat boodschappen doen, serie en film kijken,… Ik ging voor het eerst oogsten bij de zelfoogstboerderij waar ik lid van geworden ben. Ik zal hier later nog eens over bloggen. Ook schreef ik wat kaartjes, ik had dit al veeeeel te lang uitgesteld. Ideaal om er nu tijd voor vrij te maken in het lange weekend.

Ohja en ik ontdekte een vegan-friendly frietkot dat ik meteen moest uit testen. Ik maakte mijn bestelling de dag voordien.

4fa88adb-c51a-4605-aad5-8b09849feae1

Hoe is het daar in jullie kot?

Uitgelezen in april 2020

Al weer een maand voorbij, april was een iets betere leesmaand dan maart. Ik las twee boeken uit maar dat het er niet meer zijn dan twee heeft ook te maken met het feit dat ik begonnen ben in een klepper van 1.275 blz. Daar zit ik nu bijna aan de helft.

Elk jaar doe ik mee aan de Verbeelding Book Challenge. Ook dit jaar doe ik terug mee, maar ik probeer toch zoveel mogelijk te lezen wat ik wil en dan zie ik wel hoe ik hoever ik spring.

Onder moeders vleugels – Louisa May Alcott
Louisa May Alcotts klassieker “Onder moeders vleugels’, ook bekend onder de oorspronkelijke titel “Little Women’ is de moeder der meidenboeken. Wie kent ze niet? De lieftallige Meg, kwetsbare Beth, lichtelijk verwende Amy en natuurlijk de getalenteerde tomboy Jo die anderhalve eeuw na haar literaire geboorte nog steeds talloze schrijfsters en andere vrouwen inspireert, zoals J.K. Rowling en Barbara Kingsolver. Via de dromen, spelletjes, plagerijen, brieven, tegenslagen en romances van de vier zussen worden vrouwen over de hele wereld en van alle leeftijden deel van de bijzondere familie March.

Een zeer fijn boekje, maar je moet het in zijn context zien. De tijd waarin het geschreven is en ook het doelpubliek, het is eerder een jeugdboek. Toch vond ik het fijn dat er een rebelse dochter bij zit, waardoor het brave wat doorbroken is. Ik hou enorm van de sfeer en de tijd waarin het zich afspeelt. Ik ben ook heel benieuwd naar de verfilming.
Het leest heel vlot weg, maar ik had het toch liever in het Engels gelezen.

Goodreads: 3 sterren
VBC-puntje: 14. Een boek uit de F.R.I.E.N.D.S booklist Ik herinner me nog uit Friends dat Joey dit boek aan het lezen was op aanraden van Rachel.

Meneer Kato speelt familie – Milena Michiko Flasar
De dagen rekken zich oeverloos, en tegelijk vliegt de tijd voorbij als een zwaluw. Eigenlijk kan het leven nu écht beginnen. Misschien moet hij een klein wit hondje aanschaffen? Meneer Kato verlangt naar een opwindend leven. In ieder geval minder saai. Wat benijdde hij zijn collega, die na zijn pensioen een motor kocht en met wapperend haar de ondergaande zon tegemoet reed (ook al was er niets van waar). Maar nu is meneer Kato zelf pensionado en heeft hij geen idee hoe hij zijn verdere leven zal aanpakken. De kinderen zijn al lang het huis uit, en thuis werkt hij zijn vrouw op de zenuwen. In de grote flat, waarvoor hij zo hard heeft gewerkt, is het stil geworden. Of die jonge vrouw die hij onlangs op de begraafplaats heeft ontmoet een kletsmajoor of een oplichter is, weet hij niet zo goed. Maar hij neemt haar aanbod aan om als medewerker van haar agentschap Happy Family als stand-in op te treden.

Volledig mijn ding qua stijl en qua personages. Maar toch had ik er geen klik mee, mijn gedachten dwaalden teveel af. Ik vond het moeilijk om er bij te blijven. Misschien komt doordat ik gebeten ben door een ander boek dat ik aan het lezen ben. Misschien miste ik toch net wat meer diepgang.

Goodreads: 3 sterren
VBC-puntje: 17. Een boek met vogels op de cover. Dat spreekt voor zicht 🙂

Tussenstand VBC: 7/30

Hoe was jullie leesmaand?

Uitgelezen in Maart 2020

Maart was niet mijn beste leesmaand. Ik haalde zelfs geen duizend bladzijden. Dit kwam door de drukte van de verhuis en de stress daaromtrent. En die stress werd nog groter door het gedoe rond corona. Ik had heel veel schrik dat ik niet zou kunnen verhuizen. Eens dat allemaal gelukt was, moest er nog heel veel geregeld worden en laat dat nu net iets minder vlot gaan dan anders door de lock-down en de corona. Maar goed, we gingen het over mijn gelezen boeken hebben.

Elk jaar doe ik mee aan de Verbeelding Book Challenge. Ook dit jaar doe ik terug mee, maar ik probeer toch zoveel mogelijk te lezen wat ik wil en dan zie ik wel hoe ik hoever ik spring.

De reiziger – Ulrich Alexander Boschwitz
De reiziger is een aangrijpende roman over een joodse man, Otto Silbermann, die in 1938 weet te ontsnappen aan de nazipogroms, maar daardoor alles verliest: zijn bezittingen, zijn waardigheid en uiteindelijk ook zijn verstand. Hij vlucht van stad naar stad om aan zijn achtervolgers te ontsnappen – van Berlijn naar Hamburg, van Nürnberg naar Aken. Hij verblijft wekenlang in treinen, wetende dat hij in de val zit, maar blijft desondanks geloven in het goede in de mens. Zelfs wanneer hij, gek geworden van angst, opgesloten wordt in een inrichting, blijft hij aan dat idee vasthouden.

Schrijnend boek die goed weergeeft hoe het naderende nazi-regime steeds meer macht krijgt en wat de gevolgen zijn voor Joden en andere minderheidsgroepen. De schrijver heeft het boek dan ook geschreven op dat moment en je merkt heel goed de wanhoop en paniek die leeft bij het hoofdpersonage. Toch is het geen zware literatuur en komt het luchtig over, maar daarom niet minder aangrijpend. Soms voelt het beangstigend hedendaags aan.

Qua schrijfstijl merk je dat het geschreven is in de jaren, maar dat stoorde helemaal niet. Integendeel dat maakte het boek net iets levendiger, al is dat misschien een verkeerde woordkeuze. Het boek leest heel erg vlot en ondanks dat hij op zijn eentje van stad naar stad trekt met de trein komen er opvallend veel dialogen in voor.

Goodreads: 4 sterren
VBC: geen

De vrouw van de tijdreiziger – Audrey Niffenegger
De vrouw van de tijdreiziger is het verhaal van Clare, een studente kunstgeschiedenis, en Henry, een avontuurlijke bibliothecaris. Zonder dat hij er iets aan kan doen verplaatst Henry zich door de tijd, vooral op voor hem emotioneel zware momenten. Samen met zijn grote liefde Clare probeert Henry uit alle macht een leven te leiden zoals ieder ander. Dat dit alles bedreigd wordt door iets wat hij niet kan voorkomen, maakt dit ontroerende verhaal onvergetelijk.

Dit boek kon me te weinig boeien. Er stoorde me ook iets aan de schrijfstijl. Ik miste wat diepgang daaromtrent. Het idee vind ik wel origineel en tof gevonden, vandaar toch twee sterren.

Goodreads: 2 sterren
VBC-puntje: geen

Tussenstand VBC: 5/30

Welke boeken hebben jullie onlangs gelezen?

Tiny Pleasures & Quotes februari 2020

Even de gelukjes van februari nog delen, toen alles nog mocht en kon 😀 Nu apprecieer ik mijn kleine gelukjes van toen nog meer.

Tiny Pleasures
vele lieve berichten en troostende woorden (omdat Mati ingeslapen was) – een nieuw boek uit de bib (toen konden we nog naar de bib gaan) – kaartjes voor Mati – een latte macchiato (toen konden we nog koffie gaan drinken) – vegan hondenbeentje bij de vegan hondenbrokken die ik besteld had – liefkaartje en een doos vol troostpost van de lieve Zwartraafje – een boek onverwachts in de bib vinden – twee literaire kringloopgelukjes (ook dit mag nu niet meer) – winterkoninkje spotten – lancering Gent Leest (waar ik ambassadeur ben) – scheurkalender vinden van Gent Leest – onverwachts het zonnetje – het nieuwe liedje van Billie Eilish steeds opnieuw afspelen – veel boeken mee uit de bib – knuffelen met Tiqi – lezen tijdens de middagpauze – optredens (toen het nog kon) – iemand dierbaar die Mati voor mij getekend heeft ❤

Quotes
– Als leven lijden wordt, is liefde loslaten – Mrs. BrubeckDit vond ik zo mooi gezegd en heeft me veel troost gegeven.
– Als je wandelt, is er maar één ding dat telt: de intensiteit van de hemel of de schittering van het landschap – Frederic Gros –
– Turn your wounds into wisdom. – Oprah Winfrey –
– Onze verbeelding geeft ons meer zorgen dan de werkelijkheid – Seneca –

Appreciëren jullie de kleine dingen nu nog meer dan anders?

 

Uitgelezen in februari 2020

Elk jaar doe ik mee aan de Verbeelding Book Challenge. Ook dit jaar doe ik terug mee, maar ik probeer toch zoveel mogelijk te lezen wat ik wil en dan zie ik wel hoe ik hoever ik spring.

Februari was een maand waarin ik drie hondenboeken las, normaal hou ik niet zo van boeken waarin een dier de hoofdrol heeft. Maar ik was aangenaam verrast.

De zeven zussen – Lucinda Riley
Na de plotselinge dood van hun vader komen Maia en haar zussen bij elkaar in hun ouderlijk huis, een prachtig landhuis aan het Meer van Genève. De zussen werden als baby door Pa Salt geadopteerd en krijgen na zijn dood allemaal een brief met een mysterieuze verwijzing naar hun afkomst. Maia’s verleden brengt haar naar Rio de Janeiro. Daar aangekomen probeert ze met de weinige aanwijzingen die ze heeft haar achtergrond te ontrafelen.

Het is geen literaire hoogvlieger. Maar gezien het genre was het best nog ok geschreven. Ik kan me enorm ergeren aan de schrijfstijl van de meeste chicklits. Het kon er dus mee door. Het was geen bijster origineel verhaal maar toch wilde ik steeds verder lezen. Ik besloot er mee door te gaan omdat lezen ook eens puur ontspannend mag zijn. Normaal geniet ik toch meer van een literair werk. Ik twijfel nog om de andere delen te lezen. Enerzijds ben ik nieuwsgierig naar de achtergrond van de andere zussen maar anderzijds lees ik toch liever een ander type boek.

Goodreads: 2 sterren
VBC-puntje: 22. Een boek waarin een kunstenaar een belangrijke rol speelt. Er komen verschillende beeldhouwers voor en die spelen een belangrijke rol in het geschiedenisdeel van het boek.

De goede zoon – Rob van Essen
In “De goede zoon’ trekt Rob van Essen de lezer een omgeving in die dystopische trekken vertoont en tegelijk angstaanjagend herkenbaar is. In een wereld waar invoering van het basisinkomen heeft gezorgd voor lethargie en stijgend museumbezoek reizen twee mannen af naar het zuiden met een geheime opdracht.

Van een literair boek geniet ik toch nog altijd dat ietsje meer. De schrijfstijl was volledig mijn ding, af en toe moest ik zelfs (bijna) luidop lachen. Het was een aangenaam boek die vrij vlot las, hier en daar dwaalden mijn gedachten net iets te vaak af.
Qua inhoud zat het goed in elkaar. Het heden wordt afgewisseld met anekdotes en scènes uit het verleden. Ook fijn vond ik het dystopische karakter van het boek.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: geen. Ik dacht ha! Een voertuig op de cover, maar het puntje is: een voertuig in de titel… helaas!

Uit het leven van een hond – Sander Kollaard
‘Uit het leven van een hond’ beslaat een zaterdag uit het leven van Henk van Doorn, 57, IC-verpleegkundige, alleenstaand. Hij wordt wakker, ontbijt, laat de hond uit, doet boodschappen, bezoekt een oud-collega enzovoort. Het wordt allesbehalve een doodgewone zaterdag als Henks hond ziek blijkt. Het dier zal sterven, niet vandaag of morgen, maar binnen afzienbare tijd.

Dit boek wilde ik graag lezen omdat ik afscheid moest nemen van mijn windhond. Ik had gehoopt dat het meer over afscheid en rouw van/om een hond zou gaan. Maar eigenlijk ging het niet zo veel over de hond zelf. Toch heb ik het boek heel graag gelezen. Uiteraard gaat het ook over zijn hond die ziek is, maar er gebeurt zo veel meer in dit kleine maar fijne boekje. De schrijver weet de lezer te boeien met zijn prachtige schrijfstijl. Straf hoe hij het alledaagse zo goed kan verwoorden. De schrijver gebruikt ook de nodige humor.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: geen

The friend – Sigrid Nunez
When a woman unexpectedly loses her lifelong best friend and mentor, she finds herself burdened with the unwanted dog he has left behind. Her own battle against grief is intensified by the mute suffering of the dog, a huge Great Dane traumatized by the inexplicable disappearance of its master, and by the threat of eviction: dogs are prohibited in her apartment building.

Er werd voor mij wat teveel afgeweken van het verhaal. Af en toe vind ik dat niet zo erg, maar hier was het voor de helft of zelfs meer van de pagina’s het geval. Dit zorgt er voor dat ik niet echt overtuigd bent om nog meer van deze schrijfster te gaan lezen. Ergens vind ik het jammer want ik had wel vrij hoge verwachtingen. Door die afwijkingen raakte het boek me veel minder. Toch krijgt het 2 sterren omdat het zeker geen slecht boek is qua schrijfstijl.

Goodreads: 2 sterren
VBC-puntje: geen

Timboektoe – Paul Auster
Mr. Bones, een hond van een onduidelijk ras, is de held van Timboektoe. Hij is het maatje van Willy G. Christmas, een briljante maar tobberige dichter uit Brooklyn. Als een moderne Don Quichot en Sancho Panza trekken ze eropuit om een groot avontuur te beleven. Ze reizen richting Baltimore, op zoek naar Bea Swanson, Willy’s lerares Engels van de middelbare school.

Ik stond wat argwanend tegenover dit boek omdat ik niet zo hou van dieren die het hoofdpersonage vormen. Het duurde ook een tijdje vooraleer ik in het verhaal kwam. Maar na een tijdje kon ik niet meer stoppen met lezen en heb ik zo genoten van dit boek. Het geeft je een visie van hoe de hond zich zou voelen, wat we natuurlijk niet kunnen weten. Maar het kwam zo natuurlijk over dat het precies echt was.
Zeer knap geschreven!

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: een boek met het woord ‘boek’ in de titel

Tussenstand VBC: 5/30

Welke boeken hebben jullie onlangs gelezen?