Categorie archief: lezen

Uitgelezen in september 2020

Elk jaar doe ik mee aan de Verbeelding Book Challenge. Ook dit jaar doe ik terug mee, maar ik probeer toch zoveel mogelijk te lezen wat ik wil en dan zie ik wel hoe ik hoever ik spring.

Wondersmid: de roeping van Morrigan Crow (Nevermoor 2) – Jessica Townsend
Morrigan Crow is ontsnapt aan haar dodelijke vloek en is inmiddels toegelaten tot het Wondergenootschap. Eindelijk hoort ze ergens bij! Het Wondergenootschap belooft haar veiligheid en vriendschap voor het leven. Maar Morrigan krijgt niet waar ze al jaren van gedroomd heeft…

Het duurde even vooraleer ik in het verhaal kwam, maar ik heb toch genoten van het vervolg. Er waren nu veel minder gelijkenissen met Harry Potter vond ik. Ik hou ook van het karakter van het hoofdpersonage. En hier en daar herken ik mezelf er in. Het is ook zeer goed geschreven én vertaald.

Ik kijk al uit naar het volgende deel. En ben echt heel benieuwd hoe het verhaal zal verlopen.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: geen

Op aarde schitteren we even – Ocean Vuong
Op aarde schitteren we even is een brief van een zoon aan zijn moeder die niet kan lezen. De schrijver van de brief, de achtentwintigjarige Hondje, legt een familiegeschiedenis bloot die voor zijn geboorte begon – een geschiedenis waarvan het brandpunt in Vietnam ligt. Daarnaast verschaft hij toegang tot delen van zijn leven waar zijn moeder nooit van heeft geweten, en doet hij een onvergetelijke onthulling. 

Het boek is prachtig geschreven en literair een pareltje. Het zit vol mooie zinnen en prachtige metaforen maar de inhoud bleef met moeite hangen. Ik kon er moeilijk mijn aandacht bij houden. Daardoor had ik ook weinig voeling met de personages en raakte het verhaal me niet echt. Na een tijdje had ik het een beetje gehad. Ik hou niet zo van té poëtische zinnen in proza.

Goodreads: 3 sterren
VBC-puntje: 3. Een boek met een hemellichaam in de titel. Aarde lijkt me een hemellichaam, dus dat spreekt voor zicht

De bijenhouder van Aleppo – Christy Lefteri
Als ze alles hebben verloren wat hun lief is, vlucht bijenhouder Nuri samen met zijn vrouw Afra weg uit Aleppo. Op hun reis door een gebroken wereld worden ze niet alleen geconfronteerd met de schokkende realiteit van het vluchtelingenbestaan, maar ook met een onuitsprekelijk verdriet: het verlies van hun zoon Sami. Het is het verhaal van twee mensen die elkaar in hun pijn zijn kwijtgeraakt, maar ondanks alles elkaar en hun droom willen vasthouden. 

Het is een actueel thema die iedereen zou moeten lezen. De vluchtelingenproblematiek vond ik al schrijnend maar door dit boek te lezen raakt het mij nog meer.

Toch geef ik het maar twee sterren. Ik vond het boek zeer warrig, ieder hoofdstuk was nochtans duidelijk gescheiden met waar ze nu zijn en waar ze waren. Maar omdat het vaak opvangcentra zijn en omdat er vaak flashbacks zijn, vond ik het soms moeilijk volgen. Zeker als ik dan midden in een hoofdstuk moest stoppen en dan later weer oppikte. Ook vond ik het echt niet goed geschreven, wat voor mij het aantal sterren beperkt.

Ik kreeg maar weinig voeling met de personages. Waardoor het ook minder binnen kwam wat ze meemaakten. Al gaf het me wel een globaal zicht over hoe de situaties van de vluchtelingen zijn. Het maakte me door dit boek te lezen ook nog wat meer kwaad als mensen zeggen dat ze allemaal naar hier komen om te profiteren. Er is geen enkel mens die zo’n erbarmelijke omstandigheden willen doorstaan om elders hun geluk te zoeken. Het zijn mensen die heel veel meegemaakt hebben en zwaar getraumatiseerd zijn.

Goodreads: 2 sterren
VBC-puntje: geen

Eefje Donkerblauw – Geert de Kockere & Lieve Baeten
Eefje Donkerblauw is een koningin die gek is op donkerblauw. Alles in haar kasteel is donkerblauw. Maar dan wordt Eefje verliefd op koning Goudgeel. En daar komen heel wat gekleurde kinderen van.

Heerlijk kinderboekje met mooie tekeningen. Ik heb het vroeger in de klas gelezen. Ik had het boek uit de bib en de bijbehorende kleurfilters ontbraken helaas. Voor kindjes lijkt me dit echt een meerwaarde.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 30. Een boek met een regenboog op de cover

VBC-tussenstand: 17/30. 

Chronisch tijdtekort

Soms kan ik gestresseerd zijn door het besef dat er zoveel te doen is en zo weinig tijd is. Dit komt grotendeels door de tijd waarin we leven, er is namelijk zoveel te doen en te beleven. Er is een overaanbod aan informatie, boeken, films, series,… Er zijn zoveel boeken die ik wil lezen dat ik nooit alle boeken ga kunnen lezen die ik wil lezen.

Soms vraag ik me af of andere mensen dit ook ervaren. Want ik zie mensen die 100 boeken lezen per jaar, massa’s Netflixen, kinderen opvoeden, huishouden doen, een groot sociaal leven hebben en ook nog eens fulltime werken. Daarbovenop nog reizen en andere hobby’s hebben. Ohja en vers koken en foodpreppen er bovenop.

Ben ik dan in alles zo traag of ben ik niet effectief genoeg? Verpruts ik toch nog teveel tijd op mijn gsm, terwijl ik een app heb die meet hoeveel tijd ik er aan besteed. Wat niet meer is dan een uur per dag, dat houd ik strikt in het oog. Of ben ik gewoon te streng voor mezelf? Want ik lees best veel, ik haal elke werkdag 15.000 stappen en ook in het weekend ga ik vaak wandelen. Maar ik kijk amper tv, eens een aflevering van 50 min of twee Big Bangs van elk 20 minuten. Ik doe (of dat probeer ik toch) elke dag een klein half uurtje yoga. Om de twee dagen kook ik een verse maaltijd. Maar het huishouden dat is niet mijn favoriete bezigheid. Ik doe wel elke week boodschappen, stofzuigen, soms eens dweilen, soms eens het stof af doen en elke week de was.

Maar ik zou nog veel meer willen doen, zoals regelmatig bloggen. Dat komt er te weinig van. Brieven schrijven, ik dacht die brief heb ik nog maar een paar weken geleden ontvangen en dan zie ik dat ze van 1 augustus dateert. Blogs lezen. Tekenen en wiskunde, mijn twee grootste talenten sinds de lagere school en waar ik totaal niks meedoe. Dat vind ik zo’n zonde.

Bovendien spreek ik amper af met vrienden omdat ik nu al vind dat ik tijd tekort heb en dan neem ik zelden initiatief om af te spreken.

Iemand tips om beter om te gaan met tijd? Of hebben jullie hetzelfde gevoel/probleem?

Uitgelezen in augustus 2020

Dankzij de hittegolf gecombineerd met mijn verlof was augustus een goeie leesmaand. Ik heb 6 boeken kunnen uitlezen. Niet slecht!

Elk jaar doe ik mee aan de Verbeelding Book Challenge. Ook dit jaar doe ik terug mee, maar ik probeer toch zoveel mogelijk te lezen wat ik wil en dan zie ik wel hoe ik hoever ik spring.

Is dit een mens? – Primo Levi
Autobiografisch relaas van een Italiaans-joodse chemicus die Auschwitz overleefde.

Een schrijnend boek wat Primo Levi zeer goed weet te vatten met zijn taal. Anders dan bij Elie Wiesel vind ik dat Primo Levi de situatie meer vanuit filosofisch standpunt bekijkt, terwijl Elie Wiesel me meer wist te raken op emotioneel vlak.

Zelf lees ik vaak boeken over de jodenvervolging en Auschwitz. Als mensen me aanraders zouden vragen rond dit thema, dan zou het zeker deze twee boeken zijn.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 5. een boek dat zich afspeelt op je laatste reisbestemming. Mijn laatste reis was naar Krakau waar we Auschwitz-Birkenau hebben bezocht. Het voelt wat raar om dit boek voor dit puntje te gebruiken.

Hogere natuurkunde – Ellen Deckwitz
Bij het overlijden van haar Indische grootmoeder ontdekte Ellen Deckwitz (1982) dat ze de enige in haar familie is die haar levensverhaal te horen heeft gekregen. Hogere natuurkunde – deels reisverhaal, deels mythe, deels getuigenis – is het resultaat van de talloze gesprekken die Deckwitz in de jaren daarna voerde met mensen wier wortels ook in voormalig Nederlands-Indië liggen. Ze kwam erachter dat ze niet het enige kleinkind is dat een familiegeheim op haar schouders torst.

Persoonlijk had ik meer verwacht van dit boek. Het drong niet allemaal goed door, maar misschien ging ik er te snel door omdat het vlot lezende, korte stukjes zijn.

Hier en daar vond ik de dingen prachtig verwoord.

Goodreads: 3 sterren
VBC-puntje: geen

De jongens van Nickel – Colson Whitehead
De zestienjarige Elwood Curtis werkt hard, haalt goede cijfers op school en is verzekerd van een plek op het plaatselijke college voor kleurlingen in zijn thuisstad Tallahassee, de hoofdstad van Florida. Het zijn de beginjaren van de burgerrechtenbeweging, en Elwood gaat zijn toekomst vol vertrouwen tegemoet. Totdat hij vanwege een onschuldige vergissing op de Nickel Academy belandt, en zijn dromen wreed verstoord worden. Nickel is een tuchtschool, en Nickel is de hel op aarde. Met name de zwarte jongens worden aan het sadisme van hun witte bewakers uitgeleverd. Misbruik, marteling en corruptie zijn aan de orde van de dag; voor het minste vergrijp worden de jongens ‘naar achteren’ gebracht – vanwaar ze nooit meer terugkomen. In deze gruwelkamer is er voor Elwood één houvast: zijn vriend Turner, die door het leven gehard is en geen enkele ambitie koestert, behalve ontsnappen uit Nickel.

Wow diep onder de indruk! Ik zat meteen in het verhaal maar na een tijdje verloor ik mijn aandacht precies en begon ik me wat te ergeren aan de schrijfstijl/vertaling. Ik zat te twijfelen tussen 3 en 4 sterren Maar na een tijdje zat ik er weer helemaal in. En het einde wist me zodanig te raken dat ik er stil van werd. En een boek dat me zo diep weet te raken, verdient 5 sterren.

Tranen met tuiten heb ik gehuild! Het is een boek die me prikkelt om er meer over te gaan opzoeken en te gaan lezen. Het zet me aan om nog meer op te komen voor onrecht! Want het onrecht is nog lang de wereld niet uit!

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: geen

The Anxiety Solocution: a quiet mind, a calmer you – Chloë Brotheridge
‘I know what it’s like to be stuck in a cycle of anxiety. I used to feel as though fear and worry were a permanent part of who I was… but I’m here to tell you that it doesn’t have to be this way. The truth is, your natural state is one of calmness and confidence – and I’m going to teach you how to get there.’

Therapist Chloe Brotheridge has used the latest scientific research and her own personal experience to create a programme that has already helped thousands of her clients to overcome anxiety. The Anxiety Solution will provide you with simple yet powerful practical tools to help you manage your symptoms and start feeling better every day.

Ik heb veel aan dit boek gehad. Ik heb veel onderlijnd en overgeschreven. Ik vond het vooral fijn om dat het down-to-earth is en er veel oefeningen in staan die je makkelijk kunt toepassen. Veel dingen deed of wist ik al maar ik heb er toch ook nog dingen uitgeleerd. En het kan nooit kwaad om eens te herlezen wat ik al weet.

Goodreads: 5 sterren
VBC-puntje: geen

14 juli – Éric Vuillard
Een ijzersterke reconstructie van de dag die alles betekende voor de Franse Revolutie en daarmee de Europese geschiedenis

Op 28 april 1789 ontbrandde het vuur van de Franse Revolutie. Frankrijk was failliet en de inwoners kwamen om van de honger. In een fabriek waar gedreigd werd het loon van de werknemers te verlagen kwamen de arbeiders in opstand. Vervolgens hield een burgerwake in de lange angstige nacht van 13 juli de straten van Parijs bezet, en zodra de ochtend van 14 juli aanbrak was de revolutie echt begonnen.

Het boek is heel goed geschreven, al vond ik soms wat teveel opsommingen. Maar het kon me niet altijd even goed boeien en ik verloor vaak mijn aandacht. Toch ben ik nieuwsgierig naar zijn ander boek. Het thema vond ik zeer interessant, maar de personages die er in voor kwamen werden te weinig uitgediept waardoor je er weinig voeling mee krijgt.

Goodreads: 3 sterren
VBC-puntje: 10. Een boek met een specifieke datum in de titel. De datum kon nog specifiekere maar aangezien we allemaal weten over welk jaartal het hier gaat, vind ik dat het mag meetellen 🙂

Moederschap – Sheila Heti
Onze hoofdpersoon is eind dertig, schrijver en woont met haar vriend in Toronto. Om haar heen worden al haar vriendinnen moeder, maar wil zij dat zelf eigenlijk wel? Overal zoekt ze naar antwoorden: ze stelt zichzelf en de mensen om haar heen vragen over het moederschap en probeert op die manier tot haar uiteindelijke beslissing te komen.

Het boek kon me niet echt boeien. Hier en daar waren er stukken die me aanspraken, maar soms vond ik het net iets te zweverig. Ook de stukken met die munten vond ik wat irritant en ongeloofwaardig. Dit was de reden dat ik het de eerste keer opgegeven heb. Maar naar het einde toe, kwamen die stukken steeds minder voor.
Ik snapte ook niet dat ze zo bleef twijfelen over het al dan niet kinderen willen, maar dat komt misschien omdat dat voor mij wel heel duidelijk was/is. Moest ik een boek schrijven over partnerschap dan zou ik dezelfde twijfels hebben.
Verder vond ik het boek wel zeer goed geschreven, dat vond ik een pluspunt!

Goodreads: 2 sterren
VBC-puntje: 13. Een feministisch boek of een boek geschreven door een feministe. Sheila Heti omschrijft zichzelf als een feministe en ik vond het boek ook geschreven vanuit die invalshoek.

VBC-tussenstand: 15/30. Ik zit dus aan de helft. Ik weet niet of ik de eindstreep zal halen maar ik ben toch al niet gebuisd!

Welke boeken lazen jullie?

Staycation part II

Mijn verlof is al eventjes voorbij, dus het ideale moment om even terug te blikken. Ik had net verlof tijdens de grote hittegolf. Enerzijds vond ik het ideaal omdat ik dan niet persé naar buiten moest en verplicht was om te onthaasten. Anderzijds was het vervelend dat ik ook niks kon of wilde doen.

Dag 1: ik moest voor de 500ste keer naar de tandarts voor dezelfde tand. Ditmaal moest er een kroon op de tand want hij bleef aan alle kanten breken. Maar vooraf ging ik nog even naar het werk omdat de post de laatste tijd laat gebracht wordt. Daardoor had ik dringende facturen te laat gezien en ik wou die nog gaan betalen.

Dag 2: de nerd in mij ging twee schoolboeken bestellen bij de Standaard Boekhandel. Online kon dat niet omdat je of leerkracht of ouder moet zijn. Maar daar ging het dus wel. Ik wil al heel lang mijn wiskunde, chemie en fysica bij spijkeren. Ik had de ISBN-nummers gevraagd aan een vriendin wiens zoontje naar het eerste middelbaar, ASO, gaat. Voor de rest was het een luie leesdag.

Dag 3: mijn jaarlijkse bloedcontrole. Ik vind dat als vegan geen overbodige luxe. Ook toen ik vegetarisch at, deed ik dat elk jaar. Ik ging voor het eerst naar een nieuwe huisarts en ik voelde me meteen op mijn gemak. Daarna ging ik naar de bib mijn gereserveerde boeken afhalen want vanaf augustus is het weer enkel op reservatie. Ik zette mijn reis verder richting Brugge om een voorraad bio-brood en -beleg in te slaan. En daarna nog mijn boodschappen voor de hele week.
Rond 16u kwam mijn moeder even langs en bracht vegan ijsjes mee!

Dag 4: de zaterdag deed ik niet veel anders dan liggen smelten in de zetel met een boek of Netflix kijken. ’s Avonds laat ging ik richting het natuurgebied voor een korte wandeling en las ik wat in mijn boek.

Dag 5: alweer liggen smelten en keek ik de documentaire ‘A Secret Love’ op Netflix. Dat ging over een lesbisch koppel die 60 jaar lang verzwegen hebben dat ze een koppel waren. ’s Avonds laat ging ik weer wandelen maar een 15-tal minuten wandelen met Tiqi was al teveel voor hem.

Dag 6: ik had om 8u mijn wekker gezet om rond 8u30 een kleine wandeling te doen. Daarna stapte ik alleen naar de post. Om daarna mij weer te gaan verstoppen in huis.

Dag 7: mijn tante en nonkel kwamen langs om de douche-slang te vervangen wat die was losgekomen. Om 10u30 belde ik de dokter op die me vertelde dat mijn bloed volledig in orde was!

Dag 8 & 9: zetel hangen met een boek en Netflix. Af en toe maakte ik ijsjes voor de honden dat ze heerlijk vonden om op te smullen.

Dag 10: het zou die dag iets koeler zijn. Ik had afgesproken met vriendin B omdat ze een nieuw hondje heeft. En ik wilde graag eens doggy-daten. Ik was nog ietsje te vroeg en liet mijn hondjes eerst even lopen op de losloopweide. Daarna deden we een grote wandeling. Het was fijn om bij te kletsen want het was weer lang geleden dat ik haar zag.

Dag 11: om 11u had ik afgesproken met vriendin K om te wandelen. Tijdens het wandelen was het toch plots vrij warm geworden (terwijl ze maar 22 graden voorspeld hadden) en liep ik wat op mijn ongemak voor mijn oudste hond. Tiqi kan echt niet goed meer tegen de warmte en ik vond het zo zielig voor hem. Ik had gelukkig wel water bij. Na de wandeling zaten we nog even op een bankje in de schaduw, zodat Tiqi wat op adem kon komen. Ik moest nog naar een dierenspeciaalzaak en bleek dat ik mijn mondmasker vergeten was. Ik liep al wat ambetant door de hitte en mijn bezorgdheid om Tiqi. Maar door wat geïmproviseer met een katoenen draagtas, kon ik mijn mond en neus bedekken en alsnog naar die winkel te rijden. Het was maar al te gek om 25km naar huis te rijden om dan terug 25 km naar die winkel te gaan.

Dag 12: mijn moeder kwam langs en samen keken we naar Big Little Lies.

Dag 13: ’s middags kwam er iemand om mijn kraan te vervangen omdat ik geen warm water meer had in de douche maar wel aan de lavabo. Dus het lag niet aan de boiler. Gelukkig bleek het iets stoms te zijn en was het weghalen van een rubbertje voldoende om terug warm water te hebben.
’s Avonds gingen we eens naar zee. Tiqi is altijd zot content als hij eens kan los lopen. De zee is de enige plek waar ik het vertrouw om hem los te laten. Puur ook omdat ik hem daar kan zien en er minder prikkels zijn om te gaan jagen.

Dag 14: ik wilde mijn hondjes weer een halve dag alleen laten zodat ze al wat konden wennen aan het feit dat ik weer vaker van huis ben. Dus ging ik op bezoek bij mijn collega. Het was fijn om in zijn tuin tot rust te komen.

Hoe was jullie vakantie? 

If I lived at Hogwarts-tag

Deze tag kwam ik tegen bij Zwartraafje en als Harry Potter-fan vul ik deze dan ook graag in.

Who would you take to the Yule Ball?
Professor Snape, ik vind die nog altijd de coolste. Samen met Lucius, ik twijfel dus. Maar Lucius ontmoette ik al in het echt dus doe maar Snape. We zouden uiteraard niet dansen, ik denk dat we daar wel in over één komen. Maar we zouden samen stiekem de andere mensen bespieden op wat ze doen en welke kledij ze dragen.

If you were a horcrux what would you be?
Ik zou iets kiezen van mijn overleden huisdieren maar dat zou te veel voor de hand liggen en zou ik nogal snel uitgeschakeld zijn als Horcrux. Er ligt hier nog een mysterieus stuk speelgoed dat mijn grootvader ooit gemaakt heeft. Dat zou niemand verwachten dat het een Horcrux is en het is mysterieus.

You have a batch of polyjuice potion. Who would you transform into?
Even denken… sowieso een man. Ik zou wel eens willen weten hoe het is om een man te zijn. Ik ga het in de fantasy-sfeer houden en dan ga ik voor Jaime Lannister.

What animal would you bring to Hogwarts and what would you name it?
Als kattenmens ga ik voor een zwarte kat natuurlijk. Als ik uit de officiële huisdieren moet kiezen die toegelaten zijn op Hogwarts. En die zou ik Pixie noemen. De naam staat sowieso op mijn kattenlijstje, samen met Trixie. Pixie past meer bij het HP-wereldje 🙂

What would a boggart look like if it stood in front of you?
Dat zou mezelf zijn die ziek is en niet meer in staat is om te functioneren. #ziekteangst. Of mensen die me beschuldigen van dingen die ik niet gedaan heb.

Where would you spent your time away from Hogwarts? The Burrow, Number 12 Grimmauld Place, or in a room at the Leaky Cauldron?
Number 12 Grimmauld Place. Ik ben fan van de familie Black. Het is ook nog eens een groot huis die volledig mijn stijl is. Een beetje zwart Victoriaanse Stijl. En nog een pluspunt, het is een huis dat niet te vinden is als je het niet weet. Ideaal voor deze introvert die niet graag onverwachts bezoek heeft.

Which would be your most used spell?
Legilimens lijkt me een handige. Van sommige mensen zou ik wel eens willen weten wat ze van mij denken. Ideaal als je een crush hebt op iemand.
Of Quietus om de omgeving wat stiller te maken. Ik kan echt niet goed tegen lawaai of mensen met een luide stem.

Which feast are you most looking forward to? Start of Term, Halloween, or Christmas?
Start of Term. Ik vond de eerste schooldag altijd wel spannend en op Hogwarts lijkt het me nog leuker omdat iedereen dan ingedeeld wordt.

If you became an animagus, which animal would you want to be?
Een vleermuisje. Omdat ik dan kan vliegen en bijna onopmerkzaam voorbij kom vliegen. En niemand die me hoort 🙂

Besides your wand, what do you bring with you to every class?
Iets wat ik bijna altijd bij me heb. Een boek natuurlijk 🙂 Zo kan ik tussen de lessen door wat lezen.

After Hogwarts, where do you see yourself?
In de grote bibliotheek natuurlijk. Het lijkt me daar heerlijk stil en altijd wel een plekje waar je even alleen kunt zijn. Ofwel die binnenplaats bij mooi weer. Ik vind die zo mooi! Maar het zal daar dan ook druk zijn…

What would you most likely visit Madam Pomfrey for?
Onhandig als ik ben, voor één of andere spreuk die teruggekaatst is op mij.

What would the room of requirement turn into for you?
Oh een plek zonder mensen maar met een heleboel katten en windhonden. Die allemaal over één komen natuurlijk. Er mogen ook wat andere dieren erbij zoals vosjes, raven en kraaien, vleermuisjes, vogeltjes, uilen,… Maar ook boekenkasten en een comfortabele zithoek.

Which class would you be the top of?
Ik zou zeggen Potions omdat ik dan les krijg van Professor Snape maar dat lijkt me teveel op koken en dat doe ik écht niet graag. The Dark Arts lijken me ook leuk :-p En dan gecombineerd met Defence against the Dark Arts natuurlijk 😀 History of Magic zou ik ook heel boeiend vinden. En omdat ik graag wiskunde doe, Arithmancy (voorspellend rekenen). Maar ook Care of Magical Creatures.
Ik kan dus echt niet kiezen 😀 Ik moet dringend toegelaten worden op Hogwarts 😀

Tiny Pleasures & Quotes mei, juni, juli 2020

Dit rubriekje is al een tijdje geleden. Terwijl ik die trouw elke maand schreef. Quotes heb ik minder verzameld deze keer maar wel genoeg stil gestaan bij de kleine gelukjes.

Tiny Pleasures
Mei: Mijn eerste oogst & een lekker gevarieerd slaatje gemaakt – veel preisoep – vriendin blij maken met de extra soep – in de werkflow zitten – pakje die op tijd komt – wandeling in het bos – koffie met koekjes – verse muntthee – verse zuring – nieuw afwasmiddel = nieuwe geur – mooie mondmaskers ontvangen – vriendelijke mensen – kameraad onverwachts zien – op tijd klaar met het werk – gratis koekje bij Ohne – online boekenquiz – wandelen met vriendin L. – koekoek horen – buizerd spotten – koken op recept – lunchen op terras met collega’s – 2 à 3 reetjes gespot – wandelen met vriendin K. – vrijwilligerswerk & gewaardeerd worden – koninginnenpage spotten – buiten eten in het zonnetje – koffie met bio-speculoosje – de nieuwe Flow

Juni: regen op het raam – koolmees-kleintje op mijn terras – mijn ma haar verjaardag vieren – mijn dvd-speler die toch in de winkel aangekomen blijkt te zijn – uur vroeger stoppen en er van genieten – lezen in de zon – kopje koffie met koekje – het gespin van Loesje – bloemetje krijgen op het werk – ’s avonds buiten lezen – terrasje met de collega’s – appreciatie van het werk – geluksgevoel ondanks miserie – ree spotten tijdens mijn ochtendwandeling – even niksen – kersen – aardbeien – iemand die vraagt hoe het met me gaat

Juli: roodborstje op mijn terras – buizerd zien wegvliegen – kleine eendjes – tot aan het bos wandelen – genieten van het zicht op het meer – veel lezen – even zonder gsm = meer tijd – wandelen met vrienden – leuke zomerbar ontdekken – Loesje die bij me komt liggen – koffie met een koekje – het mooie wandelpad ontdekken die ik al jaren vanuit de trein zag liggen – even op het bankje zitten en genieten van de natuur na emotioneel zware dag – lief briefje vinden van een collega – ruzie uitpraten – sperwer op mijn terras (al was het maar voor 2 seconden maar toch :-p)

Quotes
– I feel like when people judge me, they’re not judging me, because they don’t know who I am ~ Gisèle Bündchen ~

– The thing you fear most, has no power. Your fear of it, is what has the power. Facing the truth, really will set you free ~ Oprah Winfrey ~

Wat waren jullie kleine gelukjes? 

Uitgelezen in juli 2020

Een leesdoel voorop stellen helpt duidelijk om meer te gaan lezen. Het scheelt ook dat ik vakantie had in juli en ik er een luie vakantie van gemaakt heb. Althans in de voormiddag waarin ik veel gelezen heb en dan pas na de middag me klaarmaakte om te gaan wandelen.

Elk jaar doe ik mee aan de Verbeelding Book Challenge. Ook dit jaar doe ik terug mee, maar ik probeer toch zoveel mogelijk te lezen wat ik wil en dan zie ik wel hoe ik hoever ik spring.

Grand Hotel Europa ~ Ilja Pfeijffer
‘De toekomst van Europa is het Europa dat nu al een realiteit is. Europa is het recreatiegebied voor de rest van de wereld,’ zegt een van de personages in Grand Hotel Europa. Het is – overdrachtelijk – ook een zelfdiagnose. Alle personages in deze roman zitten immers op verschillende manieren vast aan hun verleden. Voor toekomst is geen plek meer. Het Avondland is vergrijsd en improductief. Geschiedenis is het voornaamste dat Europa nog te bieden heeft. En geschiedenis trekt toerisme. Maar dit verontrustende en au fond weemoedige gegeven krijgt in Grand Hotel Europa zijn beslag in een wervelende en hilarische roman met een tragische liefdesgeschiedenis als hoofdmoot.

Met momenten kon ik mijn gedachten moeilijk bij het boek houden. Nochtans vond ik het boeiend en leerrijk maar het ging soms net iets te vaak over kunstwerken waar ik me niks kon bij voorstellen en dat zorgde er voor dat mijn gedachten te veel afdwaalden. Maar ik hield enorm van het maatschappijkritische in het boek. Die delen las ik vaak met een glimlach op mijn gezicht.

Ik vond zijn vriendin een vervelend mens, voor stomme dingen ruzie maken. Ik hou er niet van. Al weet ik niet of het zijn echte vriendin is/was.

Ik twijfelde tussen 3 en 4 sterren maar ben dan toch voor 4 gegaan. Het is op zich een zeer goed geschreven boek. Het is zeer gevarieerd qua thematiek, ook al draait het vooral rond het thema toerisme.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 24. een boek waarin handwerk een belangrijke rol speelt. Bij handwerk dacht ik eerst aan naaien, breien of haken. Maar een schilderij is evengoed handwerk.

The Hate U Give ~ Angie Thomas
Starr Carter woont in een armoedige zwarte buurt, maar gaat naar een dure witte school. De balans die Starr tussen deze werelden heeft gevonden, wordt overhoop gehaald wanneer Starr getuige is van de dood van haar jeugdvriend Khalil. Hij wordt neergeschoten door een politieagent terwijl hij zelf ongewapend is.

Qua thematiek vond ik het een zeer sterk boek. Een boek die iedereen zou moeten lezen zodat iedereen kan begrijpen waarom andersgekleurden (ik weet niet welk woord ik moet gebruiken om ethisch correct te zijn) in de marginaliteit belanden en waarom het voor hen zo moeilijk is om daar uit te geraken.
Het verhaal zat ook goed in elkaar, zodat het ook voor de jeugd een fijn boek is. Het is een young adult boek en het lijkt me niet evident om jongeren die niet graag lezen hun aandacht te vangen. Wat volgens mij bij dit boek wel het geval is.
Toch gaf ik maar drie sterren omdat ik me toch ergerde aan de schrijfstijl, maar dit komt deels omdat het een young adult is en het dus wat hipper is. Maar volgens mij ook door de vertaling. Ik ergerde me aan bepaalde begrippen zoals schatje, man,…

Goodreads: 3 sterren
VBC-puntje: geen

De onbewoonbare aarde ~ David Wallace-Wells
Als jouw zorgen over de opwarming van de aarde zich beperken tot angst voor de stijgende zeespiegel, dan zie je slechts het topje van de ijsberg. Het is veel, veel erger dan je denkt. Klimaatverandering wordt vaak beschouwd als een langzaam proces, maar de onheilspellende effecten ervan zien we nu al: hete zomers, grote droogte, allesverwoestende overstromingen en orkanen. De mensheid wordt tegenwoordig jaarlijks overvallen door natuurrampen die zich vroeger maar één keer in een mensenleven voltrokken.

In het begin moest ik er mij wat doorworstelen. Het waren heel wat cijfers wat het lezen stroef maakte. Maar na een tijdje werd dat minder en las het wel heel vlot. Ik trok enorme ogen wat ons waarschijnlijk te wachten staat. En ik vrees dat de grote rampen echt geen 100 jaar meer op zich zullen laten wachten, het is zelfs nu al merkbaar. En de grote rampen gebeuren wel degelijk al maar zullen nog sneller op elkaar gaan volgen.

Zeer interessant boek, zelfs als je al veel weet over het klimaat.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 12. een boek waarin natuur of milieu centraal staat. Dit lijkt me duidelijk 🙂

Nevermoor (Morrigan Crow en het wondergenootschap) ~ Jessica Townsend
Morrigan Crow is vervloekt. Ze is geboren op Avondstond, de onfortuinlijkste dag om geboren te worden. Niet alleen wordt ze beschuldigd van allerlei rampen, ze is ook gedoemd om te sterven in de nacht van haar elfde verjaardag.

Maar het loopt allemaal anders…

Vlak voor haar elfde verjaardag wordt ze ontvoerd door Jupiter Noord, die haar meeneemt naar de magische stad Nevermoor. Daar moet Morrigan strijden voor een plek in het Wondergenootschap. Haar concurrenten zijn honderden andere kinderen die allemaal een bijzonder talent hebben. Morrigan, die nergens in uitblinkt, zal een manier moeten vinden om alle proeven te doorstaan. En dan ontdekt ze ook wat Jupiter al die tijd voor haar verborgen heeft gehouden…

Prachtig boek en terecht de Harry Potters waardig. Hier en daar zag je wel duidelijke gelijkenissen maar net niet genoeg om er mij aan te storen. Het is heel goed geschreven, je wil constant verder lezen en je waant je in een andere wereld. Er zit voldoende spanning in en er gebeurt van alles. Je kunt je alles goed voor de geest halen.

Ik sta meestal argwanend tegenover Young Adults en Fantasy. Niet omdat ik daar neerbuigend naar kijk maar omdat die boeken vaak niet zo goed geschreven/vertaald zijn. En ik ben daar nog al gevoelig aan. Maar hier heb ik echt van genoten. Een aanrader!

Goodreads: 5 sterren
VBC-puntje: 9. een boek waarvan de titel ook een liedje is. Ik bekeek dit even op Spotify en Nevermoor (Nevermore) is ook een liedje van Queen. Het is wel anders gespeld en Nevermoor is eigenlijk de naam van een reeks. Maar kijk, Nevermoor staat als titel op het boek dus dan mag het :-p

Fantoommerrie ~ Marieke Lucas Rijneveld
Fantoommerrie is de nieuwe dichtbundel van Marieke Lucas Rijneveld, een van de grootste nieuwe talenten van de Nederlandse letteren. Je zou kunnen zeggen dat deze bundel verder gaat waar haar vorige bundel Kalfsvlies was opgehouden, maar dat suggereert dat we met een vervolg te maken hebben, en dat is niet zo. Deze bundel is een nieuwe verkenning in het universum van Rijneveld, dat paradoxaal genoeg aan de ene kant compleet onnavolgbaar is, maar aan de andere kant ook onmiddellijk herkenbaar en altijd eigen.

Poëzie is iets waar ik te weinig van ken en te weinig lees én daar wilde ik graag verandering in brengen. Dit was één van de eerste dichtbundels dat ik las en ik heb er van genoten. Ik voelde me altijd te dom omdat ik niet zo goed ben in beeldspraak. Ik gaf het dus nog eens een kans en nam me voor dat ik altijd alles hoef te begrijpen en bij poëzie er ook mijn eigen invulling aan mag geven. Het waren allemaal kleine verhaaltjes op zich en dat maakte het fijn om te lezen. Poëzie is ook een moment om rustig te lezen en het te laten bezinken. Ideaal dus om te onthaasten 🙂

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: geen

VBC-tussenstand: 12/30

Welke boeken hebben jullie gelezen? 

Zin in boeken #11 april, mei, juni

Hier zijn mijn zinnetjes die ik de afgelopen maanden noteerde. Meestal zijn dat zinnen die me aanspreken of bij mijn mening/leven aanleunen. Maar soms ook gewoon mooie zinnen.

Het achtste leven ~ Nino Haratischwili
‘Persoonlijk geloof ik niet dat revoluties een roep zijn van het volk, ik geloof eerder dat ze voortkomen uit het slechte geweten van de bevoorrechten’, voegde hij er bijzonder bedacht aan toe.

Hoe bestond het dat je iemand zo begeerde, zo nodig had, zo liefhad zonder dat de dood daar rekening mee hield?

Alsof je niet huilde om los te komen van het verdriet dat je gevangen hield, maar treurde om het verlies van het verdriet.

Hij herinnerde zich de ontmenselijking die hij had meegemaakt en die kennelijk zo eenvoudig te accepteren was, als lag de ware aard van de mens in het onmenselijke.

‘Hoe heette je vriendin?’
‘Sopio’
‘En waarom is ze doodgegaan?’
‘Omdat de wereld een drekzooi is en de meeste mensen een stuk stront zijn.’
‘En ik dan?’, vroeg ik giechelend; Stasia’s woordkeus beviel me wel.
‘Jij bent een ruwe diamant en je moet leren die drekzooi te negeren. Dat zal op school niet gemakkelijk voor je zijn, maar je moet leren voor jezelf op te komen. Je moet leren het zonder anderen te stellen, desnoods zelfs zonder je zus.’
(dit boek zat vol met mooie zinnen en zinnen/passages om verder over na te denken)

Het lot van de familie Meijer ~ Charles Lewinsky
Daarom had je boeken nodig, omdat daarin alles anders was. Omdat daarin de ware Jakob plotseling voor de deur stond, je hoefde hem alleen maar binnen te laten.

Juffrouw Württemberger hield aanzienlijk meer van boeken dan van mensen, want die waren in geen enkel rationeel systeem in te passen en hielden stug vast aan hun eigen, niet te classificeren individualiteit.

Ik denk weleens: sinds de wereldoorlog is de wereld ziek en tot op heden heeft niemand een recept gevonden om hem weer gezond te maken. Misschien bestaat er geen.

Grand Central Belge ~ Pascal Verbeken
Weinig plekken zijn aangenamer dan een stille, bijna lege reizigerswagon die door een landschap schokt. De cadans van de wielen, de ruis van de snelheid en het glijdende uitzicht veroorzaken een engelachtige staat tussen afwezigheid een aanwezigheid, tussen gedachteloosheid en bewustzijn. Treinreizen maken herinneringen, gedachten en ideeën los. Alsof het panorama dat voorbij schuift aan het raam je brein geleidt. De enige vergelijkbare roes is wandelen.

En toen ontdekte ik podcasts…

Lang heb ik geen podcasts geluisterd. Omdat ik me moeilijk kan concentreren en ik dan iedere 15 seconden, 15 seconden terug moet keren. Ik probeerde het wel eens maar dan zonder koptelefoon en dat terwijl ik aan het koken was of de was aan het opvouwen. Maar dan had ik de neiging om de was heel traag en stil op te vouwen want anders hoorde ik er niks van 😀 Daar gingen mijn pogingen.

In mei kocht ik een Noise Cancelling koptelefoon om me van lawaai af te zonderen. In diezelfde maand besloot ik ook om terug te voet naar het station te gaan en om die lange, saaie straat wat aangenamer te maken, besloot ik een podcast op te leggen. Best choice ever!

De dooddoeners door Ignaas Devisch en Jean-Paul van Bendegem
Dit was de eerste reeks die ik volgde en ik vond het zeer boeiend, leerrijk en amusant. Vaak liep ik te lachen op straat. Ze bespreken per podcast een dooddoener en gaan die ontleden naar de ‘ware’ betekenis. Deze duren ongeveer 20 minuten en was ideaal om tot aan het station te wandelen.

Nerdland door Lieven Scheire e.a.
Deze afleveringen duren soms 2 uur. Eerst vond ik zo’n lange podcasts niet tof maar nu stop ik gewoon als ik aankom. En luister dan verder als ik van de trein stap. Of de dag erna of ’s avonds. Anyway, het maakt niet meer uit voor mij om de podcast te onderbreken en op een later moment verder te luisteren. Ik moet dan soms een minuutje terugkeren maar dat is het minste. Ook deze vind ik zeer leerrijk en amusant! Belangrijke combi! Ze bespreken vaak uiteenlopende onderwerpen van insecten tot astrologie tot geneeskunde tot A.I.. Het zijn meestal vrij actuele zaken die besproken worden.

dS Audio
Deze ontdekte ik vorige week. Iedere ochtend komt er een nieuwe online van ongeveer 20 minuten. Het gaat telkens over een heel actueel thema. Dat vind ik een ideale om de werkdag te starten en het duurt net zolang als mijn wandeltocht naar het station. En om een beetje mee te zijn met het nieuws. Ik blader wel eens in de krant op het werk maar daar heb ik natuurlijk de tijd niet om de krant te lezen. En meedoen om ’s avonds te lezen doe ik ook nooit omdat ik dan liever een boek lees. Door deze podcast ga ik wat dieper in op een actueel thema.

Sporadisch luister ik eens naar de podcast van Pompidou, Kant, en klaar! en deBuren. De fijnste podcasts vind ik die waar er in gesprek gegaan wordt in plaats van een monoloog.

Luisteren jullie wel eens podcasts?

Kom-uit-uw-kot

Zondag verscheen er geen ‘Blijf-in-uw-kot-post’ omdat het eigenlijk niet meer zo aanvoelt. We mogen steeds meer en soms vergeet ik dat er nog corona is. Niet in de zin dat ik minder voorzichtig ben, integendeel. Ik ben nu extra alert omdat we zo veel meer mogen. En dus ook meer met mensen in aanraking komen. Maar maandag ging ik wandelen met een vriendin en op zo’n momenten lijkt corona weg te zijn. Omdat je gewoon weer kunt afspreken met elkaar.

Op het werk is het soms precies al terug vollen bak. Ik ging al sinds begin mei terug elke dag naar het werk omdat dat praktischer is. Maar sinds deze week zijn er meer collega’s aanwezig, al werken er nog een aantal (deels) thuis en is er nog een collega in tijdelijke werkloosheid. Er was ook al weer een vergadering met externen. Ik nam niet deel aan de vergadering en het was op afstand en in beperkte kring. Maar er was toch weer volk in het gebouw.

Doordat we nu weer veel meer mogen, valt er ook niet veel meer te vertellen dat corona gerelateerd is. Toch niet op wekelijkse basis. Bovendien zal er voor mij niet zo veel veranderen dan van voor de lockdown. Ik ben niet zo’n groepsmens dus met 10 mensen zal ik niet afspreken, ook al mag dat nu. Het zullen er zelfs geen 5 zijn, want ik heb een kleine familie. Mijn weekends bestaan sowieso meestal uit boodschappen, huishouden, lezen, Netflix en eens wandelen met een vriendin. Op restaurant en café gaan doe ik zelden, dus ook dit zal niet veranderen nu het weer mag. Ik ga dat zelfs nog zo lang mogelijk vermijden. Een optreden deed ik wel eens maar ook niet wekelijks en soms ga ik maanden niet naar een optreden.

Hoe ervaren jullie het huidige corona-leven?