Categorie archief: asielhond

Hondenpraat #13

Een tijdje geleden maar hier zijn de uniekste opmerkingen die ik krijg, als ik met de hondjes ga wandelen.

  • Voor wat zijn die gemaakt? Ik zou ze een snoepje geven maar ik heb er geen bij. Moet die nog groeien? Dat wordt niet vetter zeker?
  • Zijn dat honden? (Euh…? Ja, wat anders :D)
  • Pas op voor die honden (wielrenners). Het zijn schoontjes, van die rappe lopers.
  • Welke soort is dat? Je hebt er veel vriendschap van zeker? Van wie het meest?
  • Ge hebt uw hondjes niet mee, maar je moet gaan werken zeker.
  • Zouden ze bijten? Tegen de hondjes: awel sloebers.
  • Jij bent toch dat meisje met de drie honden?
  • Vader en dochtertje tegen elkaar: Oh kijk die hond! Ja, dat zijn van die honden die mishandeld worden. (Precies alsof ELKE windhond van ELK baasje slaag krijgt)
  • ’s Ochtends kindjes en juf: Waarom moet die hond nu wandelen? Omdat zij moeten plassen en kaka doen. Wij doen dat dat op het toilet en hondjes doen dat tijdens hun ochtendwandeling.
  • Het zijn mooie hondjes. Ze zijn goed verzorgd, ge ziet dat!

Advertenties

Mati wordt ouder

Ik had een weekje verlof en door zoveel bij Mati te zijn, deed het me pijn om haar zo te zien aftakelen. Haar rug is niet meer zoals het hoort. Als ze lang rechtstaat of onnozel gedaan heeft, dan staat ze te trillen op haar ene achterpoot. Ze kan moeilijk recht komen als ze lang gelegen heeft. En als ze te wild is, dan valt ze of glijdt ze uit. Ook bij gewoon rechtstaan, glijden haar achterpoten weg.

Ze ziet niet goed meer en wordt daardoor angstiger. Wanneer ik niet bij haar kan slapen, dan blaft ze. Vorige week zag ze een vriendin die ze al acht jaar kent en die ze associeert met wandelen. Maar nu liep ze er van weg en stond te trillen van schrik.

Ze is ook magerder geworden, 2 kilo afgevallen op 3 maand tijd. En dat terwijl ze heel goed eet en eigenlijk het dubbele krijgt van wat ze moet krijgen. Ook drinkt ze heel veel. Maar vandaag werd haar bloed en urine gecontroleerd en er was niks afwijkends op te merken die zou kunnen wijzen op de vermagering. Er zou natuurlijk een tumor kunnen zitten maar een operatie is gezien haar 13 jaar riskant.

Sinds januari is Mati ook incontinent geworden, daarvoor neemt ze medicatie waarmee ze het goed doet. Nu krijgt ze ook medicatie voor haar rug. Er werd een foto genomen maar ook daar is niks afwijkends te zien, dus geen hernia, geen arthrose te zien,…

Haar tandjes waren nooit echt top en ik heb ze aantal keer laten schoonmaken. Ze is er ook eentje getrokken een paar jaar geleden. Maar nu komen haar onderste tandjes los en is er volgens mij eentje uitgevallen.

Het enige dat ik hoop, is dat ze geen pijn heeft. Maar een hond zal pijn niet snel laten merken…

Castreren

Daarnet ging ik wandelen en er begon een man met zijn zoontje te babbelen tegen mij over de hondjes. Hij zei dat hij binnenkort eens gaat kweken met zijn hond. Want ja een hond castreren dat is maar zielig.

Veel mensen (lees: vooral mannen) hebben het blijkbaar heel erg moeilijk om hun hond te laten castreren. Maar ik zie eigenlijk alleen maar voordelen aan een hond die gecastreerd is. Het is gezonder voor uw hond want er is veel minder risico op allerhande kankers zoals prostaatkanker. Maar ook wordt de hond aangenamer in de omgang en zijn ze minder dominant naar mens en naar andere honden toe. Ze hebben ook de neiging om minder weg te lopen. Want een ongecastreerde reu kan een loopse teef van ver ruiken.

Persoonlijk vind ik het een gemak dat mijn teefjes gesteriliseerd zijn en mijn reu gecastreerd. Dat zou schoon zijn met twee teefjes en een reu in huis. Bovendien zijn er al honden genoeg die geen thuis vinden dus waarom nog meer honden op de wereld zetten. Al heb ik niks tegen verantwoord fokken waar honden in huiselijk kring opgroeien.

Ik snap eigenlijk niet goed waarom mensen het daar zo moeilijk mee hebben… want wees nu eerlijk wat zou jij het ergste vinden? Altijd goesting hebben en (bijna) nooit eens mogen of gewoon nooit goesting hebben.

Hoe denken jullie over castratie en sterilisatie bij huisdieren?

 

Hondenpraat #12

Tijdens de wandelingen krijg ik vaak vragen en grappige opmerkingen van voorbijgangers, buurtbewoners,… Een verzameling van de origineelste uitspraken.

  • Met je kindjes op stap? Maar het zijn brave hé.
  • Oh zo’n mooie hondjes, mag ik mijn zoontje eens halen? Ian, kijk eens, wat een mooie hondjes. Dat zijn van die rappe lopers, je zou het niet zeggen hé want ze zijn zo rustig.
  • Jij bent goed beschermd.
  • Persoon die me de tweede keer zag wandelen: je gaat ze moeten hoefijzers aan doen, hun gaan pootjes gaan verslijten.
  • Het zijn wel schone beesten.
  • Kindjes: Kom snel weg!! Waarom? Ben je bang van die honden? Nee, maar ze zijn wel supersnel.
  • Het personeel aan den Aldi: pas op dat je niet gebeten wordt. Ik zei erop: ja, want het zijn heel gevaarlijke. De één: Eten ze varkensvlees? Nee? Dan moet je niet bang zijn.
  • Zijn ze weer met drie? (Ik ga soms met Mati alleen wandelen omdat Tiqi en Nyrah niet altijd mee willen)
  • Amai, je hebt er ook uw werk mee, zeker? Met zo drie windhonden. Is dat kleintje ook een windhond? Ah, een kleiner formaat. Ze zijn wel braaf hé, ze staan stil als gij stil staat.
  • Oh kijk, snelheidshonden!
  • Mag ik eens wat vragen, zijn dat rustige honden?
  • Waar is uw derde hondje?
  • Ze gaan toch niet in mijn bil bijten hé.
  • Oh die heeft bubbels op haar rug (Mati loopt krom waardoor je vijf rugwervels ziet), zo leuk om dat te strelen, het zijn net de golven van de zee.

Krijgen jullie vaak opmerkingen over jullie hond?

De vijfde jarige!

Vandaag is Tiqi (Tequila) jarig. Mijn kereltje wordt 9 jaar! De tijd vliegt enorm, toen ik hem adopteerde, was hij 2 jaar en nog een jonge hond. Qua energie is hij nog altijd dezelfde, maar hij heeft ondertussen een witte snoet gekregen.

Tiqi is als pupje van 6 weken gevonden in de bergen van het eiland La Palma, samen met zijn zwarte broertje, Mojito. Een Duitse dame merkte de pupjes op toen ze bij de dierenarts zaten te wachten om ingeslapen te worden. Deze dame heeft zich over hen ontfermd. In afwachting tot een vlucht naar België werden de broertjes naar het asiel in Lanzarote gebracht. Toen ze 4 maand oud waren, kwamen ze in België terecht. Mojito werd al snel geadopteerd, maar Tiqi moest twee jaar wachten vooral ik zijn pad kruiste en adopteerde.

Het is een rustige knuffelhond, maar kan ook de clown uithangen. Hij is enorm koppig en doet graag zijn goesting. Waardoor hij zelden los kan lopen. Enkel aan zee laat ik hem eens los lopen, omdat daar minder prikkels zijn. Konijntjes en eendjes zijn zijn favoriete prooidieren. Hij zet geen teen in het water maar voor een eend springt hij in het water alsof het niets is.

Gelukkige verjaardag, mannetje!

Wat ik mijn honden niet kan afleren (34/40)

Iedereen vind dat ik zo’n brave honden heb, of toch bijna iedereen 🙂 Ook kreeg ik eens het compliment van iemand die veel ervaring heeft met (Spaanse) windhonden dat ik één van de weinige ben die zo goed om kan met haar podenco’s (dat zijn de Spaanse jachthonden en een beetje heviger dan de windhonden). Ze zijn gekend om niet goed te luisteren en zijn nogal eigenzinnig.

IMG_2713

Ik ben best trots dat mijn honden toch vrij goed luisteren, maar er zijn een aantal dingen waarin ik niet slaag om ze het af te leren.

1. Blaffen naar andere honden: wanneer ik ga wandelen en we komen een andere hond tegen dan probeer ik hen af te leiden zodanig dat ze niet al te veel aandacht geven aan de andere hond. Maar als zij hem eerder gezien hebben dan ik, dan is het om zeep. Een andere hond passeren is zo goed als onmogelijk. Al ben ik er wel al in geslaagd om honden die in hun tuin zitten, wel te kunnen passeren.

2. Blaffen naar watervogels: Tiqi is de grootste jager van de drie. Wanneer hij aan de leiband is en watervogels ziet, dan blaft hij ernaar uit frustratie dat hij ze niet kan/mag vangen. Dan mag ik zijn naam roepen, afleiden met een snoepje, stoppen met verder wandelen,… niks helpt, de focus op de eendjes is zo groot dat al de rest van geen belang is. Het gebeurt ook dat als hij konijntjes ruikt, dat hij dan loopt te blaffen omdat hij ze wil gaan zoeken.

3. Aan de lijn lopen: Tiqi en Nyrah zijn twee trekkers en ik ben er nooit in geslaagd om ze dat af te leren. Het komt vooral omdat ik altijd met 3 honden moet wandelen waardoor ik ze niet deftig aan de lijn heb leren lopen. Als je het consequent wil aanleren, moet je natuurlijk onmiddellijk reageren en aangezien het keikoppen zijn, moet ik constant corrigeren. Het is gewoon niet fijn wandelen als je er steeds op moet letten. Niet dat het plezant is als ze je meesleuren, maar zo erg is het gelukkig niet.

IMG_3828

Wat vinden jullie het moeilijkste aan opvoeden?

Hoe ik Mati dikker kreeg… (18/40)

Al sinds we Mati adopteerden, is Mati een gespierde stylo (zoals wij iemand noemen  die graatmager is). Ze is en was een heel moeilijke eter. Ik kreeg er dan ook vaak opmerkingen over. Is ze nog maar pas in België? Is ze ziek? En zelfs één keer kreeg ik een boze reactie dat ik mijn hond eens eten mocht geven. Op zich weet ik beter, maar toch raakt dat je als je weet dat je goed voor je dieren zorgt.

Ik gaf verschillende brokken maar altijd zonder graan én met een hoog vleesgehalte. Dat lust ze voor 2 dagen en dan was het weer eten met lange tanden. Twee brokjes eten, rond kijken, drie brokjes eten, weg lopen. Het was altijd miserie omdat ik er moest bij blijven want anders aten de andere twee de brokken op.

Nadat ik weer eens veranderd was van merk en Mati na 2 dagen het eten weer niet moest hebben, ben ik overgeschakeld naar vers voer. Uit het verleden wist ik dat ze met haar 400 gram niet genoeg had en dus graatmager bleef. Ik zei dat aan de zaakvoerder en ik moest haar 250 gram alvleesklier per dag bijgeven. En inderdaad Mati werd voor het eerst in 7 jaar dikker.

Ondertussen geef ik geen alvleesklier meer bij maar krijgt ze 700 gram vers vlees per dag. Het is meer dan dat ze zou moeten krijgen, maar nu staat ze eindelijk op gewicht. En krijg ik de opmerking dat Mati goed in haar vel zit. Letterlijk. En hopelijk ook figuurlijk.

Het vers voer haal ik bij Top Dog, ze maken het vlees zelf gecombineerd met de nodige groentjes. Ik probeerde al eens ander voer uit de vriezer, maar ook dat lust Mati niet. Dus krijgt ze Top Dog-vlees. Het aanbod is er groot: kip, konijn, geit, vis, rund, zalm,… en zelfs zebra. Maar eend en zalm lust ze niet, gelukkig is er voldoende keuze.

Het vlees haal je de avond er voor uit de vriezer en de dag erna geef je het vlees gewoon rauw aan de hond.

Welk voer krijgen jullie huisdieren?

Dit is geen gesponsord bericht, ik ben enthousiast over het vers voer. En Mati al zeker, die nu met plezier eet.