Quotes Februari 2019

  • Niet de dingen zelf maken de mensen van streek, maar hun denkbeelden er over. – Epictetus – Dit is eentje die heel erg van toepassing is voor mezelf, in mijn hoofd kan ik van iets kleins iets heel groots maken of ik denk ook altijd al te weten wat andere mensen gaan denken.
  • Kleine geesten houden zich bezig met het buitengewone, grote geesten met het gewone – Blaise Pascal –
  • If you don’t know where you’re going, any road will get you there – Lewis Carroll – Dit vind ik een mooie, omdat ik nogal kan panikeren over de toekomst en zeker als ik iets voor ogen heb maar dat niet blijkt te lukken, dan heb ik schrik dat ik altijd op hetzelfde pad ga blijven sukkelen. Maar uiteindelijk is een andere weg misschien ook zo slecht niet.
  • Zoals Boeddha al 2.500 jaar geleden al zei… we zijn allemaal compleet gestoord – Albert Ellis – Die vond ik gewoon grappig 😀
  • Alles kan een mens worden afgenomen maar één ding niet: de laatste van onze vrijheden, de vrijheid om te kiezen hoe je met een situatie omgaat, de vrijheid om je eigen houding daarin te bepalen – Victor Frankl – Nog zo’n pareltje. Iedereen maakt slechte en negatieve dingen mee maar hoe je er mee omgaat, is aan jou de keuze. Je kan blijven zitten in de negatieve gevoelens of je kan het accepteren en genieten van de kleine dingen. Victor Frankl is een overlevende van Auschwitz en hij bedacht deze quote nadat hij zag dat er mensen waren die zelfmoord pleegden maar ook dat er mensen waren die ondanks alle miserie en ontbering toch de kracht hadden om op te staan en een mooie zonsondergang te aanschouwen.
  • Eigenwaarde en zelfvertrouwen put je niet in perfectie, maar uit het accepteren van imperfectie – Tony Crabbe – Dit vond ik een treffende omdat ik heel onzeker ben omdat ik perfectie nastreef.

Welke quote vinden jullie de mooiste?

Advertenties

Uitgelezen in februari 2019

Ik las maar 1 boek uit in februari, het was een vrij dik boek met kleine letterkes. Nochtans las het boek heel vlot en was het een echte page-turner.

Gelezen pagina’s: 710 (niet slecht voor een korte maand)

Wees onzichtbaar – Murat Isik
De Bijlmermeer, begin jaren tachtig. De vijfjarige Turkse Metin komt met zijn ouders en zus naar Nederland. Het gezin gaat in de flat Fleerde wonen. Vader is een werkloze communist die overdag boeken van Marx leest en zich ’s avonds bezat met vrienden. Thuis is hij vaak gewelddadig en dan siddert het hele gezin. Metin vreest hem en maakt zich onzichtbaar. Maar langzaam – als de kinderen ouder worden en de moeder emancipeert – groeit het verzet tegen de vader.

Met momenten heb ik tranen met tuiten gehuild. Maar ik heb ook gelachen. Het eerste deel gaat over zijn aankomst in Nederland tot en met zijn lagere school. In het tweede deel gaat het over zijn middelbare school-periode. Er is ook nog een deeltje van daarna maar ik ben vergeten ofdat het een apart deel was of niet. Anyway de schrijver vertelt zijn levensverhaal. Het leest heel erg vlot en is heel goed geschreven met mooie metaforen maar zonder geforceerd over te komen. Zijn schrijfstijl komt heel natuurlijk over.
Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 25. een boek over migratie

Wat lazen jullie in februari?

40 dagen bloggen

Overal zijn er blogs die meedoen aan 40-dagen bloggen… Ik was eigenlijk totaal niet van plan om mee te doen. Maar toen las ik bij Haaike en bij Samaja dat ze deelnemen door 3 x per week te bloggen. Dat lijkt me wat haalbaarder en ik ga hier ook een effort doen.

De laatste tijd ontbreekt het me wat aan goesting, dus misschien komt dit terug door meer te gaan bloggen want inspiratie is er nochtans genoeg. Toch ben ik nieuwsgierig naar wat jullie willen weten over mij of mijn leven of over mijn windhondjes of kat. Of is er een onderwerp waar jullie graag over willen lezen? Laat het hieronder achter in de comments!

 

Quotes Januari

  • De mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest. – Montaigne – Herkenbaar, ik ben de queen in het bedenken van doemscenario’s en daar dan enorm over stressen.
  • Vergelijken is de dief van de vreugde – F. Roosevelt – Ik durf mezelf nog al eens vergelijken met anderen, vooral met mensen die fulltime werken, carrière maken, een gezin runnen, een druk sociaal leven hebben,… en dan voel ik me zo’n leegganger, terwijl ik eigenlijk vooral moet doen waar ik me goed bij voel. En als ik tevreden ben met een rustig leven, dan hoef ik me niet minder te voelen dan mijn hardwerkende medemensen.
  • Fout is gewoon één van de manieren waarop je iets kunt doen – Katherine Graham – Dit vond ik een mooitje, omdat ik nogal schrik heb om fouten te maken en ik flip als iemand commentaar heeft als ik fout maak.
  • Wees niet bang om fouten te maken. Evolutie is het gevolg van fouten. – Matt Haig – Fan van deze man! Hij kan het zo mooi verwoorden. 
  • Als je op zoek bent naar perfectie, zul je nooit tevreden zijn – L. Tolstoj – Ik wil dat alles perfect verloopt en deze quote klopt als een bus. Want perfectie nastreven is bijna niet mogelijk, zeker niet als je op alle vlakken perfect wil zijn.
  • Niemand kan er voor zorgen dat je je minderwaardig voelt zonder jouw instemming – E. Roosevelt – Ik laat me nogal snel onderuit halen door opmerkingen, ik voel me nogal snel minderwaardig. Maar dat ligt vooral aan de manier waarop ik daarmee om ga.
  • Je moet jezelf verzorgen om aan anderen te kunnen geven. – Vladimir Jankélévitch – Vroeger vond ik mezelf egoïstisch en wou ik iedereen helpen maar nu besef ik meer en meer dat ik eerst mezelf goed moet voelen vooral ik anderen kan helpen.

Welke quote is jullie favoriet?

Complimentje

Toen ik met mijn moeder in den Delhaize liep, kwamen we zo’n proefstandje tegen waar je pasta kon proeven die je niet meer hoeft te koken. De dame vroeg of we even wilden proeven maar mijn moeder zei dat ze vorige week al geproefd had. Waarop de dame zei: ‘en je dochter? altijd handig voor op kot’

Ze dacht dus dat ik nog een student was, terwijl het getal 4 toch stilletjesaan in de buurt begint te komen (al duurt het nog wel een paar jaar). Ik was stiekem toch blij dat ik nog zo jong geschat word.

Meestal schatten de mensen mij een tiental jaar jonger. Ik dacht altijd dat oudere mensen mij zo jong schatten maar onlangs dacht ne jonge gast van 25 jaar ook dat ik 28 was.

Op mijn 20ste vroegen ze in de cinema of ik wel al 16 jaar was, toen kon ik er niet mee lachen. Maar nu ben ik helemaal blij dat ze mij jonger schatten dan ik ben.

Over online daten

Met dank aan een vriendin heb ik een maand lang gratis de krant ‘de Morgen’ met op zaterdag de papieren versie. Daarin stond een artikel van een meisje die op 3 jaar tijd 35 dates gehad heeft. Ik vond het zeer herkenbaar, niet dat ik al zoveel dates gehad heb (integendeel zelfs) én ik zit meest van de tijd helemaal niet op Tinder en consoorten.

Net als zij ben ik ook nieuwsgierig naar wie je er allemaal tegen komt. En het is gemakkelijk, want als 30er heb je niet altijd zin om uit te gaan en je moet al iemand vinden die zin heeft om mee uit te gaan. Zelf ben ik nooit een uitgaanstype geweest en als je met twee zit te kletsen op café leg je ook geen contact met andere mensen.

Door op zo’n sites te zitten heb je keuzestress. Zo gaat het bij mij ook, je denkt altijd dat er nog iemand beter te vinden is die aan al je puntjes op je lijstje voldoet. En dat is nu net dat niet werkt, bij mij althans. Want aantrekkingskracht is zoveel belangrijker dan het rationeel puntjes afvinken. Ik wil liefst een muzikant die geen kinderen heeft, iemand die aandacht heeft voor milieu, iemand die er rock’n’roll uitziet, geen honden heeft (ja, ik heb zelf drie windhonden maar ben niet zo’n hondenmens), windhonden mogen dan weer wel, ahja! en zo voort en zo verder. En ja, het is al gebeurd dat ik op een persoon verliefd werd die totaal niet aan dat plaatje voldoet.

Door al die wegwerpdates, zoals het artikel het noemt, zijn we veel minder geneigd om ons te binden of om nog te investeren in iemand. Ook op de dates zelf ga je snel over naar je lijstje en begin je te vragen of de ander kinderen wil. Terwijl je bij geflirt in café gewoon aftast of er interesse en aantrekkingskracht is en ga je veel minder snel over op de grote levensvragen. Wederom herkenbaar!

Als je begint te chatten met iemand, ben ik vaak directer en opener want je hebt toch niks te verliezen. Maar ook omdat ik individualistisch ben, ik ben gelukkig alleen. En ik ben graag alleen, misschien té graag. Net zoals het meisje afsluit in het artikel of ze nog goed in de markt ligt: Een geruststellende wetenschap voor iemand die stiekem het liefst alleen is.

Hoe staan jullie tegenover online daten?

 

Uitgelezen in Januari 2019

Dit jaar sla ik de Verbeelding Bookchallenge eens over, het is te zeggen dat ik niet bewust mee doe. De vorige jaren las ik soms boeken dik tegen mijn goesting uit om toch maar dat ene puntje af te strepen. En dat wil ik niet meer want er zijn genoeg boeken die ik wel graag zou (uit)lezen. Maar ik ga per boek wel kijken of er een puntje mee afstrepen valt en dan zie ik hoe ver ik spring.

Wat een man is – David Szalay

Negen mannen. Allen in een verschillende levensfase, allen weg van huis, en allen proberen ze – in de buitenwijken van Praag, naast een Belgische snelweg, in een goedkoop Cypriotisch hotel – te begrijpen wat het betekent om te leven, in het hier en nu. Szalay trekt een lijn van de lente van de jeugd tot de winter van de oude dag, en brengt in Wat een man is deze verschillende levens samen om mannen te laten zien zoals ze zijn: lachwekkend en niet in staat zich goed uit te drukken, shockerend en verachtelijk, levenslustig, meelijwekkend, hilarisch en vol oprecht verlangen. Terwijl de jaren deze mannen achtervolgen, wordt de inzet verbijsterend hoog in dit doordringende portret van eenentwintigste-eeuwse mannelijkheid.

Het zijn 9 verschillende verhaaltjes die je ook apart zou kunnen lezen. Ik vond het goed geschreven maar niet ieder stuk kon me boeien, waardoor ik niet altijd in het verhaal kwam.
Goodreads: 3 sterren

Planeet Paranoia – Matt Haig

De wereld knoeit met onze geest. De mate van stress en angst neemt toe. Een snelle, gejaagde planeet zorgt voor een snel en gejaagd leven. We zijn meer verbonden, maar voelen ons steeds eenzamer. En we worden aangemoedigd om ons zorgen te maken over alles, van de wereldpolitiek tot onze BMI.

Na jaren van depressie en paniekaanvallen, werd het voor Matt Haig tijd om stil te staan. Hij ging op zoek naar de link tussen wat hij voelde en de wereld om hem heen. Haig bevraagt alles, van ongelijkheid, social media en het nieuws, tot meer dagelijkse dingen zoals de manier waarop we slapen en bewegen, en onderscheid maken tussen lichaam en geest.

Dit boek heb ik graag gelezen. Het is zeer luchtig geschreven en het las enorm vlot. Er werden niet echt nieuwe dingen verteld, maar dat stoorde me niet. En toch was het een eye-opener dat het niet altijd aan onszelf ligt maar dat ook de maatschappij een grote invloed heeft op ons mentaal welzijn.
Goodreads: 4 sterren

Het empatisch teveel – Ignaas Devisch

In een tijd waarin maatschappelijke tegenstellingen en sociale ongelijkheid op de voorgrond treden, klinkt een sterke roep om meer empathie. Van Barack Obama en Angela Merkel tot Jesse Klaver – velen beschouwen het menselijk vermogen zich in te leven in anderen als stuwende kracht voor moreel handelen en een probaat middel tegen onverschilligheid. Maar is empathie altijd goed? Op het niveau van de persoonlijke verhoudingen is zij wenselijk, maar empathie is geen wondermiddel waarmee we alle maatschappelijke problemen kunnen oplossen. Een zekere onverschilligheid is gewenst en soms zelfs bittere noodzaak. In Het empathisch teveel neemt Ignaas Devisch de lezer, uitgaande van voorbeelden uit het actuele maatschappelijke debat, mee in de geschiedenis van het denken over empathie. Hij daagt ons uit na te denken over ons mensbeeld: schuilt in ieder mens behalve een vriend niet ook een schurk?

Ik zag me altijd als een zeer empatisch persoon en ik ben het nog steeds. Maar door dit boek te lezen besef ik ook dat ik niet altijd empatisch ben én gelukkig maar wat je zou er volledig onder doorgaan. Het is belangrijk om ook onverschillig te zijn en die onverschilligheid is nodig om rechtvaardig te kunnen zijn. Het was een leerrijk boek met tal van voorbeelden.
Goodreads: 4 sterren

Brave New World – Aldous Huxley

De medische wetenschap in de technisch en psychologisch volmaakt georganiseerde toekomstwereld van Huxley deinst voor niets meer terug. Zij is er zelfs in geslaagd menselijke broedsels te kweken – van begaafde alfa’s tot domme ypsilons – al naar behoefte van de staat. En in deze geraffineerd functionerende welvaartsstaat leven de menselijke wezens als een tevreden massa al worden zelfs hun meest intieme onderlinge verhoudingen gecontroleerd. Maar dan plaatst Huxley in deze gemechaniseerde wereld de door een ‘productiefout’ ontstane figuur van de mens gebleven mens, met een eigen persoonlijkheid, een eigen gevoels- en denkwereld, en de uit een reservaat van ‘natuur-mensen’ overgebrachte zogenaamde ‘wilde’. Hij wordt slechts aangegaapt door de kuddemens en zal uiteindelijk, door zijn gevoelens van liefde en twijfel, te pletter lopen tegen de muur van zielloosheid en conformisme van ‘de heerlijke nieuwe wereld’. Een meesterlijke projectie van een beangstigend toekomstbeeld in de wereld waarin wij leven.

Ik vond het een leuk om te lezen, maar ook een beetje beangstigend hoe de wereld zou kunnen worden. Want volgens komen we al aardig in de buurt. Ik vond de Nederlandse vertaling van de titel wat zwakjes, maar ik durfde het niet aan om hem in het Engels te lezen wegens teveel specifieke termen.
Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 11. Een boek waarin technologie een belangrijke rol speelt

Wat lazen jullie in januari?