Categorie archief: Geen categorie

De Gentse Feesten week

Tijdens de Gentse Feesten moet er altijd gewerkt worden bij ons met extra shiften. Maar door de extra shiften, beginnen de meeste iets later. Ik startte mijn werkweek de dinsdag, omdat ik het laatste weekend een extra dag moest werken.

Op dinsdag en woensdag begon ik een dik half uur later omdat ik eerst een vriendin uit de nood wou helpen. Zij heeft onlangs een ongeval gehad met de fiets en kan nog niet zo goed wandelen om haar hond uit te laten. Dus ging ik met het hondje wandelen. Wat een makkelijk hondje in vergelijking met mijn drie onnozelaars. Het scheelt toch een pak om met één niet-trekkend hondje te wandelen.

Door de hitte en de vele stappen (ik had er die dag 17.500) had ik last van een te lage bloeddruk. Mijn zicht leek op een naderende migraine-aanval en ik kon me moeilijk concentreren. Mijn collega was zo lief om een zak zoute chips te gaan halen waardoor ik me al snel weer beter voelde. Ik spaarde wat voor de volgende dag maar spaarde ook het aantal stappen op waardoor ik me op de heetste dag van die week niet meer slecht voelde.

Op donderdag werkte ik tot 22u, op vrijdag tot 19u en ook op zondag moest ik tot 19u werken. Maar het was een leuke werkweek ondanks de late uren. Vorige jaren had ik altijd zin om eens mijn toer te doen op de Gentse Feesten. Maar dit jaar had ik daar totaal geen zin in. Ik hou niet van veel volk en drukte. Bovendien moet en wil ik altijd snel terug naar de hondjes tenzij ik een avondopvang heb voor blaffende Mati. En nu met die hitte had ik al helemaal geen zin om door Gent te gaan stappen. Ik ging op donderdag wel een Bulgur Bowl halen, die vond ik zeer lekker maar wat weinig voor zijn geld. Maar ik ben dan ook een grote eter.

Gingen jullie naar de Gentse Feesten?

Advertenties

Mati ging logeren

Mati heeft verlatingsangst en wanneer ik overdag weg moet om te werken, trek ik mij dat niet zo aan dat ze een uurtje staat te blaffen. Omdat de buurvrouw haar hondjes ook vaak blaffen. Maar ’s avonds vind ik dat niet zo tof dat ze dat doet. En zelfs als ik ’s avonds maar even boven ben, staat ze al te blaffen. Dus vanaf nu zoek ik een opvang als ik ’s avonds weg moet.

Onlangs ging ze een avondje naar een vriendin. Mati kent het daar een beetje omdat ik daar een paar keer ben gaan logeren met de hondjes. Ik vreesde er voor dat ze daar een hele avond zou rond trippelen en zou blaffen. Dus had ik afgesproken om haar ’s avonds terug op te pikken rond 1 uur.

Toen ik haar ging halen, lag ze heel diep en vast te slapen. Ze keek niet eens op toen ik bij haar stond en haar naam zei. Toen ze wakker werd, wilde ze met moeite mee. Ik moest haar aan de leiband doen voordat ze mee ging. Wie Mati kent, weet dat ze altijd enorm aan mij hangt en mij niet kan missen. Ze is altijd heel enthousiast wanneer ze mee mag. En nu, niks! Ze was zelfs heel braaf geweest, had niet geblaft. Behalve toen de automatische grasmachine begon te rijden, omdat ze er bang van was. Ze is nog nooit zo voorbeeldig geweest!

Ik snap het niet goed… ofwel was ze boos op mij ofwel voelt ze zich meer op haar gemak zonder die andere twee want die liggen altijd nét waar zij wil liggen en trippelt dan zenuwachtig rond.

Waarom bleven die andere twee thuis? Die zijn namelijk heel flink en vinden het niet erg als ik weg ben. Zolang ze eten gekregen hebben en in de zetel kunnen liggen maffen, is het allemaal goed. En een opvang vinden voor één hondje is veel makkelijker dan voor drie. Alhoewel Mati de moeilijkste hond is, zijn die andere twee op verplaatsing moeilijker omdat ze nogal wild kunnen zijn.

Dus wie graag eens een hondje wil lenen, dan mag je mij altijd een mailtje sturen 😀

Overslapen

Deze week heb ik me overslapen. Op zich kan ik daar mee lachen en vind ik dat grappig maar toch baal ik als een stekker. Ik hou er niet van dat niet alles loopt zoals ik gepland heb en het voelt als falen omdat ik dan naar mijn werk moet bellen dat ik me overslapen heb. Ze maken daar gelukkig geen probleem van en kunnen er ook mee lachen. Maar toch vind ik dat ergens ambetant omdat ik iets niet goed deed.

Het gebeurt eigenlijk heel zelden maar nu ben ik toch onzeker dat het opnieuw gaat gebeuren en zal ik mijn wekker driedubbel checken. Ik ben zelfs van plan om een wekkerradio bij te kopen als back-up ofwel mijn gsm als tweede wekker gebruiken.

Hoe is dat nu kunnen gebeuren? Ik zet gisterenavond mijn gsm, ik had nog 60% batterij en dacht dat haal ik wel. Zeker in vliegtuigmodus verbruikt dat heel erg weinig. In de ochtend werd ik een paar keer wakker en dacht, het is al licht buiten maar het zal pas 5 of 6 uur zijn, dus ik draai me en slaap nog wat verder. Tot ik op een gegeven moment nog eens wakker word en op mijn stappenteller kijk hoe laat het is… 9 uur!! Ik wilde het onmiddellijk vergelijken met mijn gsm maar die was helemaal plat gevallen. Stomverbaasd laadde ik mijn gsm op om het werk te verwittigen.

Ik vreesde voor een kapotte batterij want het is niet normaal dat hij met 60% helemaal uitgevallen was. Ik snapte er niks van. Tot ik op het werk plots zag dat mijn schermtijd 5 uur bedroeg, dat klopte niet want ik zit maximum één uur op mijn gsm per dag. Daarmee kon ik mijn app-gebruik bekijken en zag ik dat mijn camera een hele nacht heeft opgestaan. En wanneer de camera aanstaat, valt die niet terug ‘uit’… daar was de schuldige!

Hebben jullie je wel al eens overslapen? En hoe is dat bij jullie gebeurd?

Uitgelezen in mei 2019

Het ziet er zo naar uit dat het niet mijn beste leesjaar ooit zal worden. Ik heb er minder tijd en minder goesting voor. Maar ik probeer toch elke dag te lezen. Ook loop ik weer hopeloos achterop met mijn flows. Maar goed, in mei toch één boek gelezen. Er is nog een reden waarom het niet zo goed opschiet, ik ben/was namelijk bezig in vier boeken tegelijk. Dan is het vreemd dat ik precies geen boeken uitlees.

Aantal gelezen bladzijden: 738

Asem – Leen Dendievel
Je hart gaat als een razende tekeer, zweetparels op je voorhoofd, een ijzeren gordijn blokkeert je borstkas en je longen zijn te klein om te ademen. Ga je dood? Ben je ziek? Of gewoon gek?
Neen, je gaat niet dood, toch nu nog niet. Je bent bang, in paniek. Je lijf wil je iets vertellen.
Naar schatting heeft de helft van de bevolking last van een of meerdere angsten. Ook Leens getikte hart ging haar levensritme verstoren. In ASEM gaat ze op zoek naar de oorzaak van haar paniekaanvallen. Wat gebeurt er in je hoofd tijdens zo’n aanval? En kan je er iets aan doen om ze te voorkomen?

Ik vond dit boek een beetje te oppervlakkig. Er was weinig diepgang en er zijn zo al tig boeken geschreven. Ik heb bitterweinig bij geleerd. Op goodreads heb ik toch 2 sterren gegeven omdat het mogelijks interessant is voor mensen die er nog niks van kennen. Bovendien vond ik de quotes/citaten van bekende Vlamingen die er bij staan troostend om te weten dat ook bekende mensen last hebben van angsten en depressies.
Goodreads: 2 sterren
VBC-puntje: geen

Hoe verloopt jullie leesjaar?

Winnaar geluks-give-away

De onschuldige poezenpoot wilde niet zo goed meewerken. Ik moest de briefjes weer in mijn hand nemen en overal een snoepje opleggen. Dat zag Loesje al eerder zitten. Het briefje met het snoepje dat eerst opgegeten werd, is de winnaar.

Gefeliciteerd, Haaike van Le petit requin. Mail je het adres waar ik het pakje naar toe mag zenden?

Ik ben een regeltante

In het verkeer kan ik me nog al eens ergeren aan mensen die de regels niet respecteren. Iedereen maakt al eens een overtreding of maakt eens een fout. Ik ook. En ik vind het niet erg als mensen voorbijsteken en hun pinkers (richtingaanwijzers) niet gebruiken, om maar iets te zeggen.

Soms kan ik me ook ergeren als ik aan een rondpunt sta te wachten en degene die zich op het rondpunt bevindt zomaar afslaat zonder zijn pinker te gebruiken. Irritant maar goed.

Maar als ze hier in mijn buurt een overtreding maken dan durf ik er opmerkingen op te geven. Het is sterker dan mezelf en kan het niet laten. Sinds een jaar hebben ze de verkeerssituatie hier veranderd, in drie straten is het éénrichting geworden waarvan één straat volledig en twee enkel op het einde. En dagelijks zie ik meerdere auto’s er toch door vlammen… die regels zijn er gekomen omdat er veel te veel verkeer is en wij als bewoners moeten ons ook dagelijks draaien en rondrijden om er te geraken dus is het extra irritant als vele andere dan maar gewoon doen. Maar oh wee moest het in hun straat zijn…

Vorig jaar was ik aan het wandelen en zag ik een auto tegengestelde richting vlammen en dan hup mijn straat in om dan op het einde ook door te rijden. Ik schudde van nee, ze draait haar raam open en roept: ‘heb je er een probleem mee, toch?’

Vorige week kwam ik uit een éénrichtingstraat en aan het kruispunt wou een tegenligger me door laten… ik had hem door dat hij dan de verkeerde rijrichting in zou gaan en liet weten dat hij voorrang had en dus eerst mocht. Maar hij wilde duidelijk niet en ik maakte dan teken dat hij die straat niet in mocht. Hij sloeg dan af en reed dan netjes rond. Ik had er mijn deugd in. Op zo’n vlakken voel ik me een echte regeltante. Ik hoop dat alle straten hier volledig één richting worden en dat er eindelijk een beetje respect komt voor de bewoners.

Ergeren jullie zich aan dergelijke overtredingen?

Complimentje

Toen ik met mijn moeder in den Delhaize liep, kwamen we zo’n proefstandje tegen waar je pasta kon proeven die je niet meer hoeft te koken. De dame vroeg of we even wilden proeven maar mijn moeder zei dat ze vorige week al geproefd had. Waarop de dame zei: ‘en je dochter? altijd handig voor op kot’

Ze dacht dus dat ik nog een student was, terwijl het getal 4 toch stilletjesaan in de buurt begint te komen (al duurt het nog wel een paar jaar). Ik was stiekem toch blij dat ik nog zo jong geschat word.

Meestal schatten de mensen mij een tiental jaar jonger. Ik dacht altijd dat oudere mensen mij zo jong schatten maar onlangs dacht ne jonge gast van 25 jaar ook dat ik 28 was.

Op mijn 20ste vroegen ze in de cinema of ik wel al 16 jaar was, toen kon ik er niet mee lachen. Maar nu ben ik helemaal blij dat ze mij jonger schatten dan ik ben.