Categorie archief: Geen categorie

Hooggevoelige introvert

Ik praat er niet graag over en ik hou er niet van om in vakjes te denken, ook al ben ik geïnteresseerd in de MBTI-persoonlijkheden. Maar ik krijg heel vaak het gevoel dat ik me steeds moet verantwoorden omdat ik het idee heb dat mensen mij niet begrijpen.

Toen ik voor het eerst over HSP (hoog sensitieve persoonlijkheid) las, was dat voor mij een echte openbaring. Want ik voel me vaak alleen met mijn gevoeligheid en nog eens extra om dat ik in alle tests uitkom op 100% introvert, wat niet gelijk staat aan verlegen zijn. Maar introvert betekent dat je je energie haalt door alleen te zijn. Daarnet zag ik een filmpje over HSP want blijkbaar is er een documentaire over gemaakt. Ik zat al onmiddellijk te wenen, omdat het zo herkenbaar is. ‘Moet je daar voor wenen’, is de meest gehoorde (niet slecht bedoelde) opmerking van mijn jeugd. Op school werd ik er mee uitgelachen… Waardoor ik wenen altijd als zwak heb ervaren.

Hooggevoelig zijn betekent dat je je overweldigd voelt door de wereld. De prikkels komen veel harder/meer binnen dan bij niet-HSP’s. Daarbovenop ben ik een empath waardoor ik ook de gevoelens van andere mensen letterlijk voel. Als ik een wildvreemde zie huilen op straat, dan moet ik me inhouden om zelf ook niet te gaan huilen.

Door die hooggevoeligheid en het introvert zijn, heb ik veel tijd alleen nodig. Veel mensen zien dat als lui zijn maar ik heb het echt nodig om te functioneren. Dat betekent niet dat ik sociale activiteiten haat, integendeel, ik geniet er van om samen te zijn met vrienden. Maar twee sociale activiteiten op een weekend is voor mij teveel, laat staan dat ik op één dag twee dingen plan.

Meestal ben ik trots op mijn hooggevoelig introvert zijn, maar soms is het ook frustrerend. Omdat je merkt dat mensen je niet begrijpen of omdat je merkt dat mensen wel van hot naar her kunnen hollen of mensen die hun dagen vol moeten plannen. Of het hele jaar door hard werken om op vakantie te kunnen gaan. Maar ik heb nood aan rust en vooral aan stilte en ik geniet dan ook van mijn vrije dagen gewoon thuis te lezen, te gaan wandelen, te koken, een brief te schrijven,…

Ieder mens is wie hij is, maar laten we onszelf niet als de norm stellen en elkaar te begrijpen. Ik heb gezegd 🙂

Dat moest er even uit 🙂

Zijn jullie hooggevoelig?

Advertenties

Negatieve hondenpraat #1

Soms, heel soms krijg ik eens negatieve commentaar op mijn honden. En ik weet beter maar toch blijft het soms in mijn hoofd malen. Eigenlijk is het nummer 2 al, vorig jaar had ik te maken met een boze buurtbewoner. Deze keer was het een koppel van zekere leeftijd.

Ik ben Nyrah aan het aanlijnen want ik kom aan een rustig straatje waar ook auto’s en fietsers mogen rijden. Ondertussen passeert er een motard en Mati is bang van moto’s en bromfietsen waardoor ze er naar springt en blaft maar ik had ze kort vast zodat ze niet ver kon springen, hoogstens haar poten een halve meter in de lucht. Mijn honden trekken en blaffen naar andere honden. Daar wil ik nog aan werken met een gedragstherapeut, al een geluk dat ze dat niet gezien heeft.

Ondertussen fietst er mij een koppel voorbij met hun elektrische fiets. Wanneer ze tientallen meters verderop zijn, hoor ik mevrouw tegen meneer roepen: ‘Ze kan nog geen weg met één hond, ze moet er dan nog drie hebben, en maar jongens toch!’ Ik heb nog geroepen waar ze zich eigenlijk mee moeit.

Beste mevrouw,

Ja, mijn honden zijn niet perfect. Hier en daar zitten er fouten in de opvoeding, twee honden er van hebben een verleden wat het moeilijker maakt om hen tot perfecte honden op te voeden. Als die perfecte honden al bestaan, want daar heb ik mijn twijfels over. Het zijn geen machines, net als wij ook maar mensen zijn. Mensen met fouten en gebreken. Zo zijn honden ook levende wezens die fouten maken. Bent u dan zo perfect zonder fouten die zicht altijd gedraagt zoals het hoort? Of is het door onzekerheid en kraakt u liever de andere mensen af zodat u zich beter voelt?

Nochtans krijg ik van iedereen te horen dat ik brave honden heb. Mijn buren vinden mijn honden lief en braaf. Als ik bij familie en vrienden op bezoek ga, vinden ze allemaal dat ik flinke honden heb. Honden met een eigen karakter en honden die niet perfect zijn, want ja ze maken eens een put of stelen een côte-à-l’os of… En ik kreeg zelfs het compliment van een vriendin dat ik de enige ben (die ze kent) met podenco’s die er controle over heeft en ze kan laten loslopen.

Omdat één hond op springt bij een motard, concludeert dat ik maar één hond zou mogen hebben. Dus mensen die een kind hebben met autisme, of een kind met een handicap… mogen die mensen dan ook maar één kind hebben? Als één kind van de drie onbeschoft is, zou je dan ook zeggen ‘ze moeten dan nog drie kinderen maken’?

Dus u velt een oordeel terwijl u één momentopname ziet van mijn honden terwijl ze anders best braaf zijn? U velt een oordeel zonder mij of mijn honden te kennen. En u hebt het lef om er een opmerking over te maken maar u bent te laf om het recht in mijn gezicht te doen zodat ik u geen weerwoord zou kunnen bieden. Wel beste mevrouw, ik hoop dat u eens verder leert kijken dan uw oogkleppen.

Liefs Loesje met drie ongemanierde honden.

Waarom ik het suikervrij vegan eten volhoud…

Sinds april 1998 eet ik vegetarisch. In het begin had ik het er moeilijk mee zo at ik nog eens spaghetti en een schelletje salami bij een vriendin omdat ik er zin in had. Jaren later had ik schrik dat ik niet gezond bezig was en besloot ik om terug vis te eten. Toen ik bij mijn toenmalige schoonmoeder was, had ze een zalmschotel gemaakt en at ik daar een kleine portie van. Maar meteen voelde ik me er niet goed bij en besloot ik om toch vegetariër te blijven.

Met suikervrij eten ben ik begonnen in augustus 2014. Ik had me verdiept in de voordelen van suikervrij eten en ik wou dat eens proberen. Ik las onder andere het boek ‘Zonder Suiker‘ van Anne Marie Reuzenaar. Ook moet ik toegeven, dat ik bang ben dat suiker ziek maakt, wat het gemakkelijker maakt om het vol te houden. Chemische zoetstoffen zoals aspartaam en maltitol, daar ben ik al helemaal bang van. Ook ben ik geen fan van Stevia, want dat wordt op chemische wijze wit gemaakt.

Thuis eet ik veganistisch, gewoon omdat ik het lekkerder vind. Wat dus geen enkel probleem is om het vol te houden. Ik ben niet zo verzot op melk, eieren en kaas. Ik eet het op maar ik heb daar nooit zin in. Buitenshuis eet ik het wel omdat het simpelweg eenvoudiger is om vegetarisch te eten in de plaats van vegan. Vroeger had ik een zwak voor koekjes waardoor ik niet veganistisch at. Maar doordat ik geen suiker meer eet, vallen ook de koekjes weg.

Ik weet ook dat je bijvoorbeeld een hartaanval kunt krijgen als je gezond eet. Er zijn mensen die gezond eten en toch op hun 40ste sterven. Maar dat zijn eerder uitzonderingen. De kans zit er altijd in maar die is een stuk kleiner als je gezond eet.

Hebben jullie al geprobeerd om suikervrij en veganistisch te eten?

Hoe mijn 9 dagen verlof verlopen zijn…

Ondertussen ben ik al weer twee dagen aan het werk. Maar ik wil toch nog verslag uitbrengen hoe mijn Staycation (zoals ze dat tegenwoordig noemen) uiteindelijk geweest is. Ik heb er zeker en vast van genoten. Rustdagen werden afgewisseld met sociale activiteiten.

Mijn verlof startte de zondag omdat ik de zaterdag op de Gentse feesten moest werken. Hoe zeer ik ook baal van de Gentse Feesten als ik het dan zie, wil ik er toch eens rondlopen. Ik vind het ook fijn om oude bekenden tegen het lijf te lopen. Op zaterdag smste ik met een vriendin om de zondag even naar de Gentse feesten te gaan. Er was niks bijzonders op het programma en liepen eerst wat doelloos rond tussen vlasmarkt en baudelopark (de places-to-be als je het mij vraagt). Uiteindelijk besloten we wat te gaan drinken in café Den Turk en hebben we heel wat kunnen bijkletsen. Het was gezellig.

Op dinsdag had ik afgesproken met een andere vriendin. Ik bezocht haar nieuwe appartement en we hebben in de tuin gezellig een theetje gedronken en wat kersen gegeten. De tijd vloog voorbij.

De woensdag had ik afgesproken met de vrienden van de hondenschool. Dit doen we maandelijks. Het zijn altijd leuke momenten. We gingen eerst wandelen in het Wijnendaele bos te Ichtegem, uiteraard met onze hondjes mee. ’s Avonds gingen we eten bij Water en Vuur in Diksmuide. Mijn favoriete restaurant, ze hebben er heel veel vegetarische en veganistische gerechten, maar ook vis en vlees. Ik vind hun salades een absolute aanrader. Normaal eet ik een salade oesterzwammen maar nu koos ik voor salade met gebakken seitan, avocado en cashewnoten, yum!


Op donderdag ging ik met een vriendin naar de Frietketel in Gent. Dé beste frituur van Gent en ze hebben er vegetarisch stoverijsaus!! En ik kreeg van mijn vriendin een Harry Potter-souvenir uit Londen! *blij*


De zaterdag kwam mijn moeder langs. En ’s Avonds had ik afgesproken met een kameraad om naar Vive la Fête! te gaan in Sint-Denijs-Westrem. Zoals altijd was het een feestje.


Hoe was jullie verlof?

Kort maar krachtig Tag

Deze tag vond ik bij Nele van de blog Pizza Party Friday Night, ik vond deze tag leuk net omdat ze zo kort en krachtig is en er stonden leuke vraagjes in.

Stom – kortzichtigheid

Aller stomst – onrechtvaardigheid

Dag met een gouden randje – eten in Water & Vuur (m’n favoriete restaurant in Diksmuide)

Leukste liedje – Mi Amore van Vive la Fête!

Hou van – mijn huisdieren (3 windhonden en 2 katten)

Nooit gedacht – dat ik het zou wagen om te emigreren

Genieten – lezen, kop thee, klassieke muziek

Bang – ziekte

Hekel aan – vroeg opstaan

Lekkerste weer – zonnig

Favoriete serie – thuis (ik kijk naar geen andere series)

Spijt van – m’n studiekeuze

Celebrity Crush – Jason Isaacs als Lucius Malfoy (z’n stem <3), Peter Van den Begin,…

Lucius_Malfoy_BoH

Lekkerste eten – Slaatje bij Water & Vuur

Fijnste vakantieland – Engeland

Vuil – m’n ramen

Mezelf een duwtje geven – meer actie ondernemen

Wil nog – op reis naar Sicilië

Mis – m’n vader

Iedereen is vrij deze tag over te nemen!

Wie is jullie celebrity crush?

Vakantie ~ dubbel

Ik heb 9 dagen verlof, beginnend vanaf zondag 23 juli tot en met 31 juli 2017. Ik wou geen drie weken aan een stuk nemen omdat ik geen zin heb om in mijn eentje thuis te zitten. Want afspreken met mensen is moeilijker dan gedacht. Vaak moeten ze werken of ze zijn op reis.

Tijdens de drukke werkmaanden mei, juni, juli hunker ik naar een weekje gewoon niks doen, zonder plannen en veel lezen. Dan wil ik gewoon rust. Maar nu mijn verlof begint, baal ik dat ik niks of niet veel te doen heb. Ik heb er een dubbel gevoel bij.

Een vriendin en ik gingen eerst een 5-tal dagen naar de Ardennen gaan kamperen. Maar aangezien ze maar 20 graden en regen voorspellen hebben we dat reisje geannuleerd. Kamperen vind ik leuk maar alleen als het écht mooi en warm weer is. Zeker met 5 honden :p

Gisteren zag ik op tegen een weekje zonder plannen, dus heb ik wat smsjes rond gestuurd naar vriendinnen. Ondertussen heb ik al 3 tot 4 afspraakjes voor volgende week. En voor de rest ga ik wat werken in de tuin en wat opruimen.

Hebben jullie al vakantieplannen gemaakt? Of iemand die iets leuks wil doen samen? 

Zomers weertje

Over het weer ga ik niet snel klagen maar nu ga ik het toch doen. Deze zomerse temperaturen vind ik er toch wat over. Op zich hou ik van zomers en warm weer maar niet als je je fris gewassen hebt en na het afdrogen al weer staat te zweten. Je komt een uur later toe op het werk en eigenlijk zou je al weer verse kledij willen aan trekken. Gisteren had ik zelfs verse kledij mee naar het werk en bij aankomst heb ik andere kleren aangedaan. Gelukkig is het goed fris op mijn bureau.

Ik zit in met mijn oude dieren. Mati is ondertussen 11,5 jaar en ze ligt bijna constant te hijgen. Ze heeft het duidelijk te warm. Er is een koelhalsband- en ligmat op komst. Windhonden zijn echte zetelhonden maar nu verkiest ze de koude, harde vloer om op te liggen. De andere twee honden willen nog steeds in hun slaapzakje of onder een dekentje 😀 Pebbles, de kat van 15 jaar, ligt een hele dag op hetzelfde plekje te slapen.

Ook de plantjes in mijn tuin en het gras zien af. Het mag eens goed regenen van mijn part. En geen twee minuten zoals vandaag én ook liefst niet als ik net naar mijn tram ga, zoals vandaag. Al vond ik het best nog verfrissend. Ik heb een bakje met water in de tuin gezet voor de vogeltjes. Moeder natuur ziet af.

’s Avonds geniet ik van het buiten zitten met een boek en glas amandelmelk. Er werden dus weinig blogs gelezen en ook het bloggen zelf staat op een laag, zomers pitje.

Wat vinden jullie van deze tropische temperaturen?