Categorie archief: weekboek

Kom-uit-uw-kot

Zondag verscheen er geen ‘Blijf-in-uw-kot-post’ omdat het eigenlijk niet meer zo aanvoelt. We mogen steeds meer en soms vergeet ik dat er nog corona is. Niet in de zin dat ik minder voorzichtig ben, integendeel. Ik ben nu extra alert omdat we zo veel meer mogen. En dus ook meer met mensen in aanraking komen. Maar maandag ging ik wandelen met een vriendin en op zo’n momenten lijkt corona weg te zijn. Omdat je gewoon weer kunt afspreken met elkaar.

Op het werk is het soms precies al terug vollen bak. Ik ging al sinds begin mei terug elke dag naar het werk omdat dat praktischer is. Maar sinds deze week zijn er meer collega’s aanwezig, al werken er nog een aantal (deels) thuis en is er nog een collega in tijdelijke werkloosheid. Er was ook al weer een vergadering met externen. Ik nam niet deel aan de vergadering en het was op afstand en in beperkte kring. Maar er was toch weer volk in het gebouw.

Doordat we nu weer veel meer mogen, valt er ook niet veel meer te vertellen dat corona gerelateerd is. Toch niet op wekelijkse basis. Bovendien zal er voor mij niet zo veel veranderen dan van voor de lockdown. Ik ben niet zo’n groepsmens dus met 10 mensen zal ik niet afspreken, ook al mag dat nu. Het zullen er zelfs geen 5 zijn, want ik heb een kleine familie. Mijn weekends bestaan sowieso meestal uit boodschappen, huishouden, lezen, Netflix en eens wandelen met een vriendin. Op restaurant en café gaan doe ik zelden, dus ook dit zal niet veranderen nu het weer mag. Ik ga dat zelfs nog zo lang mogelijk vermijden. Een optreden deed ik wel eens maar ook niet wekelijks en soms ga ik maanden niet naar een optreden.

Hoe ervaren jullie het huidige corona-leven?

Blijf-in-uw-kot week 10

Stilletjes aan ga ik hier de titel mogen veranderen want we mogen steeds meer en meer uit ons kot komen. Elke week mogen we een stapje meer. Al vind ik het nog al snel gaan… Het was beter om twee weken af te wachten hoe de cijfers waren. Liever traag vooruit dan dat we plots weer moeten inperken.

Sinds maandag ga ik terug te voet naar het station. Zoals jullie al weten ben ik verhuisd en ik vind de route nu net iets te ver om te voet te doen. Het is een kleine 20 minuten stappen, wat op zich wel te doen is. Want van Dampoort naar het werk is het een klein kwartier, dus zoveel scheelt dat niet. Het komt waarschijnlijk ook doordat het één lange baan rechtdoor is. Om het wat aangenamer te maken luister ik ondertussen een podcast. Ik luister nu naar de Dooddoeners van Klara met Jean-Paul Van Bendegem en Ignaas Devisch. Het is leerrijk en amusant én het duurt ongeveer een kwartier, dus ideaal om dat lange stuk wat aangenamer te maken. Als er iemand nog tips heeft voor leerrijke podcasts van 15 minuten?

Dinsdag waren alle vrouwelijke collega’s aanwezig en we besloten om samen op afstand in onze tuin te lunchen. Het was zo gezellig om nog eens bij te kletsen en gewoon samen te lunchen!

Woensdag zat ik in een quasi lege wagon. Toen ik net plaatsgenomen had, kwam er een dame naast me zitten. Ze ging wel aan de andere kant van het venster zitten, dus in haar eigen vierzitje (hoe noem je dat eigenlijk? :-D). Ik stelde me toch recht en ging me elders zetten. Ze vroeg of ze te dicht zat en ik zei dat ik toch liever alleen zat. Ik vond het toch wat bizar als je al die ruimte hebt waarom je dan (vooral) in deze tijden naast iemand gaat zitten. Toen ik afstapte, zei ik dat ik misschien wat asociaal was en dat ze misschien wat gezelschap wilde. Ze zei dat het eigenlijk puur uit gewoonte was om haar helemaal achteraan te zetten en dat ze er niet bij nagedacht had.

Tijdens mijn avondwandeling zag ik voor het eerst drie reetjes wegrennen. Zo prachtig om te zien!!! Ik was helemaal blij!

Donderdag kwamen ze mijn tweedehands frigo/diepvriezer brengen. En in de late namiddag ging ik eens langs bij mijn moeder. Het was een warme zomerdag maar ik maak me daar toch zorgen over dat het nu al zo droog en warm is…

Vrijdag ging ik wandelen met een vriendin. We deden een fikse wandeling in Destelbergen en ontdekten mooie routes. Altijd fijn om bij te kletsen en eens niet alleen te moeten gaan wandelen.

Zaterdag was het een lees- en kuisdagje. Ik deed boodschappen in de gemeente verder en het is daar veel rustiger dan hier. Ik voel me daar dan ook meer op mijn gemak om te winkelen. ’s Avonds keek ik vol nostalgie naar Jurassic Park. Ik was toen 12 jaar en helemaal fan. Ik wist nog alles van die film, dus een teken dat ik hem duust keer bekeken heb 😀

Zondag deed ik een wandelroute in de polders hier op 15 km vandaan. Het deed deugd om eens elders te gaan wandelen en nieuwe dingen te ontdekken. Er zat een stevige wind. Er was ook een stukje over de grens met Nederland. Ik twijfelde even om toch dat stuk mee te pikken maar ik durfde niet. Bovendien was ik het wandelen en de wind wat beu en besloot om toch maar braaf in België te blijven. De grenzen zijn blijkbaar allemaal afgezet met een hoop zand en een hekken. Dus je gaat niet zo maar even het hekken wegzetten om de grens over te steken.

Hoe is het in jullie kot?

Blijf-in-uw-kot week 9

Ook deze week mogen we ons kot weer wat meer verlaten, namelijk om te winkelen en sommige kinderen mogen ook weer naar school. Ik vreesde veel volk in Gent, maar het viel heel goed mee. Ik liep niet de eerste dag in de Veldstraat dus misschien was het dan wel drukker. De meeste houden zich wel netjes aan het éénrichtingverkeer. Ik moet nog goed opletten want in sommige straten is het nu volledig één richting.

Mijn bubbel zit al goed vol. Sinds Moederdag hoort mijn moeder officieel tot mijn bubbel. Woensdagochtend zat er een kameraad op mijn trein waarmee ik dan samen tot in Gent gereisd ben, dus hij hoort er ook bij 😀 En zaterdag kwamen mijn zus en haar vrouw een tafel leveren. Dus zo zit ik aan vier mensen.

Dinsdag werd de nieuwe krabpaal voor Loesje geleverd. Ik vond dat ze ook eens verwend mocht worden en kocht een iets groter model dan haar andere (bijna versleten) krabpaal.

Vrijdag ontvingen we allemaal twee herbruikbare mondmaskers van de stad. Gelukkig in m’n lievelingskleur 😅

Ik bleef tijdens het weekend vooral in mijn kot, op het terras met een boekje en kopje thee. Ik deed wat wandelingen waarvan eentje met een vriendin. Het was geleden van in februari dat we elkaar zagen dus het was fijn om eens te wandelen met een vriendin om gezellig wat te kletsen. Ook leuk om eens op een andere locatie te wandelen. Al kan ik hier ook mooi wandelen, het is toch eens leuk om elders te gaan.

Hoe is het in jullie kot?

Blijf-in-uw-kot week 8

We mochten ons kot al wat meer buiten komen. Veel bedrijven konden weer opstarten en op het openbaar vervoer moeten we nu verplicht een mondmasker dragen. Al zag ik een aantal mensen die geen mondmasker droegen. Er liep vrijdag zelfs één zonder mondmasker op mijn trein en liep dan door heel de wagon terwijl hij aan het hoesten was. Ik kan er vrij goed mee omgaan maar dit vond ik toch niet zo plezant.

Ik werkte heel de week op kantoor en het is nog vrij rustig op de trein. Gelukkig! Woensdag plande ik om thuis te werken omdat ik een pakje zou ontvangen. Toen het rond half elf geleverd werd, besloot ik toch richting Gent te gaan want ik kon niet verder met mijn werk. Toen ik er bijna was, bleef de trein een half uur stil staan. Dat was even balen, vooral omdat ik tijdens mijn middagpauze naar Gent ging.

Deze week haalde ik een pakje op in het pakjesautomaat van de Dampoort voor een vriendin omdat zij nog geen mondmasker had en ze dus het station niet in mocht. De dag nadien kwam ze tot aan het station en liepen we samen naar mijn werk. Die micro-momenten met vrienden zijn extra leuk in deze tijden.

De vrijdag zag ik al éénrichtings-verkeer-signalisatie voor de voetgangers geschilderd staan. We moeten dus iedere keer op het rechtervoetpad wandelen vanaf maandag als de winkels weer open gaan. Ik ben eens benieuwd wat dit gaat geven.
Aan de verpakkingsvrije winkel was het aanschuiven, er mogen daar maar 3 mensen tegelijk binnen. Toen ik bijna aan de beurt was, mocht ik gelukkig binnen van de verkoopster die me kende en weet dat ik enkel maar koekjes koop. Ik was dan toch eerder buiten dan de 3 die voor mij in de winkel waren. Dat vond ik wel lief van haar om er mij toch bij te laten!

’s Avonds ging ik eens wandelen in het bos! Ook dat mag weer, heerlijk! Het deed deugd om in de natuur te zijn en de honden vonden het ook plezant!

Op zaterdag doe ik altijd boodschappen. PostNL zou langskomen en gelukkig waren ze ditmaal mooi op tijd. Normaal ga ik altijd op de middag om boodschappen en nu stonden ze om 12u26 aan mijn deur. Perfecte timing! Na het scannen van mijn producten merkte ik dat ik mijn portefeuille niet mee had. Dit is nu de tweede keer dat ik in Corona-tijden dat ik mijn bankkaart niet bij had (terwijl dat anders zelden of nooit gebeurt). Het is sowieso vervelend om nu boodschappen te moeten doen en al zeker als je nog eens in én uit de winkel moet om je bankkaart te gaan zoeken te hopen dat je ze niet verloren hebt. Ik mocht mijn winkelkar aan de selfscan laten staan en naar huis rijden om mijn bankkaart te gaan halen.

De zondag ging ik eens op bezoek bij mijn moeder. Blij dat dit gewoon weer kan. Mijn zus heb ik niet gezien en die heeft het voorlopig nog druk. Dus ik heb nog drie plekjes vrij in mijn sociale bubbel. Er zijn wel een paar vriendinnen waarmee ik ga wandelen, maar dat mocht sowieso al. Maar nu mag ik wel tot aan een andere stad of dorp rijden om met hen te wandelen. Terwijl dat de dagen er voor nog niet mocht. En voor de rest ga ik gewoon in mijn kot blijven. Ik geniet er eigenlijk wel van, van die weekends zonder plannen.

Hoe gaat het bij jullie ij je iet of wat vrijer kot?

Blijf-in-uw-kot week 7

Het wordt lastiger om je aan de regels te houden en dat merk ik bij iedereen precies. Op zich heb ik geen moeite om niks te doen te hebben tijdens het weekend. Maar vooral het praktische vind ik lastig, zo heb ik nu een tv die ik niet aan de praat krijg en graag eens wil testen met een afstandsbediening die ontbreekt. Maar ik mag nergens een bakske gaan halen, want geen essentiële verplaatsing.

Maandag mocht ik mijn boek gaan afhalen in de plaatselijke bib. Gelukkig kon ik me in deze tijden lid maken want het is nu praktischer om hier te lenen dan in Gent. Hier is het afhaalmoment op afspraak en dus geen lange wachtrij. Ik nam Tiqi mee zodat ik mijn ochtendwandeling kon combineren. (Nyrah wil ’s ochtends vaak niet mee *rolling eyes*). De medewerkster van de bib zei dat het zo’n brave hond was. *trotse mama*
’s Avonds belde de buurvrouw aan om te vragen of ik een taart wilde, er zaten er namelijk twee in haar Too-Good-To-Go-pakket. Maar ik eet geen taart wegens niet-vegan én wat zou ik met zo’n grote taart moeten doen op mijn eentje. Trakteren bij de collega’s zit er nu ook niet in. Ze ging dan het geven aan een moeder met 9 kinderen. Toen moest ik toch even slikken. Stel je voor om nu met negen kinderen opgescheept te zitten (sorry voor mijn verwoording maar ik kan dus absoluut niet tegen lawaai en zou gek worden).

Woensdag ging ik naar kantoor en kreeg een mondmakser van mijn collega! Zo bij mee, ik had er eerder deze week al drie ontvangen die ik besteld had, dus een vierde was zeker welkom. Ze had er voor iedereen eentje gemaakt. *lief*

c42aa0cb-c59a-4426-9405-d064b1ea669b

Donderdag is videochat-dag met de collega’s om eens te babbelen. Zomaar. Altijd gezellig en een momentje om naar uit te kijken. In de voormiddag belde ook nog mijn bureau-collega die nu tijdelijk werkloos is. Hij doet nooit mee aan die video-chats maar we bellen af en toe eens.

Het lange weekend deed echt deugd. Op het gemakje wat lezen, wandelen, wat boodschappen doen, serie en film kijken,… Ik ging voor het eerst oogsten bij de zelfoogstboerderij waar ik lid van geworden ben. Ik zal hier later nog eens over bloggen. Ook schreef ik wat kaartjes, ik had dit al veeeeel te lang uitgesteld. Ideaal om er nu tijd voor vrij te maken in het lange weekend.

Ohja en ik ontdekte een vegan-friendly frietkot dat ik meteen moest uit testen. Ik maakte mijn bestelling de dag voordien.

4fa88adb-c51a-4605-aad5-8b09849feae1

Hoe is het daar in jullie kot?

Blijf-in-uw-kot week 6

Ik had schrik voor de nieuwe werkweek gezien ik wat vermoeid liep, maar ondanks het vroege opstaan voelde ik me deze week uitgerust. Ik had een goeie werkflow en ging 3 keer naar kantoor. Er moest geprint, gescand en brieven op de post gedaan worden.

Woensdag werkte ik thuis omdat ik een pakje ging ontvangen, maar de postbode stond dinsdag al aan de deur. Ik ben dan tijdens mijn lunchwandeling naar de post gestapt.

Donderdag moest ik vroeg opstaan, ook al werkte ik die dag een halve dag, want Ikea zou tussen 7u en 12u mijn meubels leveren. Rond 8u30 kreeg ik een smsje met het exacte uur, ze zouden tussen 10u15 en 11u15 leveren. Om 10u15 werd ik opgebeld door de chauffeur om te melden dat hij er binnen kwartiertje zou zijn. Een klein kwartier later stond hij aan de deur. Ik vond dit een zeer handige service qua stiptheid. Altijd handig om weten want ik moet soms een toertje wandelen met de honden en als ze dan net tijdens dat kwartier komen. De meubels werden in mijn gang gedeponeerd, hij moest er foto van nemen en zelf aftekenen. Hij zei ook nog dat ze normaal met twee leveren maar dat dit nu niet mag. Daarom zijn ook niet alle meubels leverbaar, enkel de meubels die de chauffeur alleen kan dragen.

Vrijdag werkte ik opnieuw in Gent. Ik stapte naar de bib om mijn boeken terug in te leveren. Dit kan nu enkel met de terug-breng-bus. Om 16u kwam er een vriendin tot aan het werk om dan te voet naar de Dampoort te stappen. Die kleine momentjes met vrienden vind ik altijd fijn.

Zaterdag deed ik de wekelijkse boodschappen. En in de namiddag puzzelde ik wat meubels in elkaar. Wat een werkje! Ik heb vier stuks maar na een paar uren was de goesting over en had ik slechts 2 kasten in elkaar gestoken, een tv-meubel en een secretaire. Nu nog een boekenkast en buffetkast maar dat is voor later.

Zondag hield ik een relax-dagje. Ik las in de voormiddag in mijn boek in het zonnetje. In de namiddag stapte ik tot aan mijn tante om een babbeltje te gaan doen. Op zich mag dit blijkbaar ook niet, want je mag nergens stoppen. Samen verder wandelen zou dan wel mogen. Maar dat beetje sociaal contact moeten ze ons nu toch gunnen. Ik had vrijdag gehoopt dat we toch één of twee (dezelfde) mensen zouden mogen zien. Maar het lijkt er op dat ze vooral de economie willen doen draaien (wat begrijpbaar is), maar dat kleine beetje sociaal contact mocht er toch ook wel bij. De reden er  achter is dat ze dat niet kunnen controleren. Maar het volledig verbieden en het in het geniep doen, kunnen ze ook niet controleren.

Hoe is het daar in jullie kot?

Blijf-in-uw-kot week 5

We zitten al aan de helft van hoelang de lock-down in China duurde. Gek eigenlijk dat ik in het begin dacht dat het maar een paar weken zou duren. 10 weken leek zo heel erg lang. En nu vind ik het absurd dat ik dacht dat het na een paar weken weer zijn normale gang zou gaan.

Mijn week was enorm druk. Het gevoel van een lang weekend vorige week lijkt precies eeuwen geleden. En ik heb precies alweer nood aan een lang weekend. Of aan vakantie zelfs. Maar ik ben oh zo blij dat ik toch nog altijd kan werken. Dus ik klaag er zeker niet over. Het lukte me al beter om wat meer routine in te bouwen. En op donderdag hebben we een video-chat met de collega’s, eentje om gewoon wat bij te kletsen.

Ik doe naast het werk ook wat corona-vrijwilligerswerk. Ik deelde folders uit in twee straten om vrijwilligers op te roepen om te helpen en aan de keerzijde staan er contactgegevens voor als je zelf hulp nodig zou hebben. Ook schreef ik een brief die voorgelezen werd in de woonzorgcentra. Ik deed ook mijn kaartjes op de post die ik verstuurde voor de knuffelpost-actie van Zwartraafje. En ik kreeg al één kaartje met een zakje thee terug. Ook kreeg ik een foto-kaart van een vriendin, die kaartjes zijn nu extra leuk in deze tijden.

Vrijdag ging ik een volledige dag werken in Gent en tijdens de middagpauze ging ik nog eens naar mijn favoriete biowinkels om lekkere dingen te kopen die ik al weken moest missen. Op mijn nieuwe woonplek is het maar een mini-biowinkeltje met een heel beperkt aanbod. ’s Avonds werkte ik nog twee uur door omdat video’s uploaden soms heeeel traag gaan.

Zaterdag was het boodschappen-dag, de handzeep in delhaize was uitverkocht. Ik hoopte dat ze daar ecover-handzeep zouden hebben maar ze hadden helemaal niks meer. Ik plaatste een bestelling bij Kudzu en kocht zo mijn vegan/dierproefvrije en ecologische spullen die ik nodig heb. Daarna was het boeken-meet-up met een aantal Goodreads-leesclub-vriendinnen, het was heel gezellig om bij te kletsen. Een kopje thee en koffie erbij en een stukje chocolade. ’s Avonds keek ik naar de laatste twee afleveringen van la casa de papel. Amai mijn hart met momenten.

Zondag moest ik om vlees naar Wetteren voor de honden. Ik hoorde al van verschillende mensen dat dit niet mocht. Dat je in je eigen gemeente of stad om dierenvoeding moet gaan. De politie had zelfs al tegen mensen gezegd dat hun honden dan maar brokken moeten eten. Ik had voor de zekerheid een attest gevraagd aan mijn dierenarts en die ook gekregen. Het is ook zo dat mijn ene hond gal overgeeft als ze brokken eet. Ik ben ook een leeslamp en tv gaan oppikken bij een vriendin die daar niet zo ver af woonde. Ze had de spullen buiten gezet  en we hebben op meer dan anderhalve meter wat staan kletsen. Ik zie niet in wat daar fout aan zou zijn, maar op zich mag dit ook niet.

Hoe was jullie 5e quarantaine-week?

Blijf-in-uw-kot week 4

Er zijn al vier weken gepasseerd sinds alle evenementen afgelast en alle horeca-zaken gesloten zijn. Ook de lessen werden afgeschaft en we moesten massaal thuiswerken indien mogelijk. In de loop van de eerste week gingen ook nog eens alle winkels dicht.

Ik dacht dat die weken tergend traag zouden verlopen maar eigenlijk zijn ze razend snel voorbij gevlogen. En ik heb me nog geen moment verveeld. Ambetant gelopen, dat dan weer wel. Maar eigenlijk niet meer of minder dan anders. Het kan niet altijd even plezant zijn. Het scheelt ook dat ik nog aan het werk ben, want dan vliegen de dagen voorbij. En heb je overdag iets te doen. Ik heb het drukker dan anders, maar veel liever zo. Want als de maatregelen strenger zullen worden, vrees ik voor mijn job. Er zijn helaas nog steeds mensen die feestjes geven of afspreken met vrienden en familie. Door zo’n mensen blijven de maatregelen strenger worden en zal het ook langer blijven duren. En blijft het aantal besmettingen zo hoog. Maar goed, ik probeer er niet al te veel bij stil te staan.

Op het werk is het razend druk, omdat ik bezig ben met filmpjes maken en dat online te zetten op onze social media-kanalen. Het is heel veel wachten en uploaden en vloeken. Vooral veel proberen, falen en opnieuw beginnen. Maar het is ook leerrijk en het is eens wat anders. En mijn ander werk blijft dan wat liggen daardoor.

Op dinsdag werkte ik op kantoor in Gent. Ik had bericht gekregen van de bib dat mijn gereserveerde boeken klaarlagen om af te halen. Aangezien ik een hond mee had, schakelde ik een vriendin in om de hond even vast te houden wanneer ik binnen moest in de bibliotheek. Ze kwam met haar zoontje tot aan het werk zodat we samen naar de bib konden wandelen. Het was zeer fijn om na 4 weken nog eens een vriendin te zien, ook al konden we mekaar maar een dik half uur zien. Er stond een hele lange rij aan de bib maar de afstand werd gerespecteerd. En het ging al bij al nog redelijk vlot. Al had ik niet zo veel volk verwacht, maar ik heb op de valreep mijn trein gehaald.

Vrijdag ging ik tot aan de dierenarts omdat ik medicatie nodig had. Het is toch vreemd om tegen iemand te praten met en mondmasker. Ik ben iemand die oogcontact vermijd en nu moet je wel want een deel van de non-verbale communicatie valt weg met zo’n masker.

Zaterdag ging ik informeren naar de zelfoogstboerderij rechtover mijn deur. Het is een heel interessant project en verser kan ik mijn groenten niet hebben. Het meisje vertelde me ook dat er reetjes zitten in het natuurgebiedje vlakbij. Ik heb er nog geen gespot, maar ook dat is echt heel leuk om zo vlakbij reeën te kunnen spotten! In Delhaize was het weer massa’s druk, ik vind het niet fijn om zo te winkelen en zoveel mensen te moeten kruisen. Misschien moet ik toch op een avond gaan ipv op zaterdag.

Op paaszondag wandelde ik in de voormiddag naar mijn tante en nonkel en bracht ik hen een zakje paaseieren. Ze waren er blij mee en het was ook fijn om even te kunnen kletsen met iemand. Want zij hebben hun dochter en kleinkinderen al meer dan een maand niet gezien omdat ze in een andere gemeente wonen. Ik maakte ook een vegan chocolade-cake.

De week zit er al weer op en ik heb me dus geen moment verveeld. Integendeel, ik kom zelfs tijd te kort en kom amper aan lezen toe. Ik lees veel minder dan dat ik met de trein ga werken. Maar ik klaag niet, helemaal niet. Ik heb het voordeel dat ik heel erg goed alleen kan zijn en ik van alles te doen heb.

Hoe gaat het met jullie in quarantaine?

Blijf-in-uw-kot-week 3

Er is weer een week voorbij. Het was mijn eerste volledige werkweek, daarvoor had ik verlof en de laatste week werkte ik halve dagen om de honden te laten wennen aan het alleen zijn. Dat was al zo gepland van voor de Corona-uitbraak, veel hebben ze niet alleen moeten zijn want ik werk meestal thuis.

Vorige week werkte ik één halve dag in Gent en de rest van de dagen werkte ik thuis. Het vreemd maar ik ben productiever als ik thuis werk. Misschien ook omdat er minder rondgelopen wordt en ik geen collega bij me heb om te kletsen. Voorlopig heb ik werk genoeg. Maar ik werk in de culturele sector en we organiseren vaak evenementen. Dus als die nog lang stil liggen, vrees ik wat voor mijn job. Het is een oefening om in het nu te leven en niet te ver vooruit te denken.

Op donderdag hadden we e-peritief met de collega’s. Het was fijn om hen online toch eens te kunnen zien en te kunnen praten zonder dat het werkgerelateerd was. Maar er zat helaas ook een doemdenker bij die me angstig maakte en die er voor zorgde dat ik een hele avond liep te piekeren. Maar nu kijk ik er positief op terug dat ik mijn collega’s toch eens ‘gezien’ en gesproken heb.

Mijn toilet zat verstopt deze week én er bleef ook constant water lopen in het toilet. Ik was al 3 kubiek water kwijt sinds ik hier woon, dus het was vrij dringend. Gelukkig mogen loodgieters en ontstoppers nog werken want anders had ik een probleem. Ik hoorde van de ontstopper dat hij een oudere dame haar wc niet wilde ontstoppen omdat haar man corona gehad heeft. Het is volledig te begrijpen, maar ook triest want een verstopte wc is geen pretje en daar kun je geen maanden mee wachten.

Op zaterdag zou postNL langskomen tussen 9u45 en 13u45. Ik had geen brood meer in huis en moest dringend boodschappen doen. Aangezien ik aan intermittent fasten doe, kan ik gerust wat langer zonder eten. Om 13u50 kreeg ik een mailtje dat ze zouden langskomen tussen 9u45 en 13u45. Ze werken dus met terugwerkende kracht :-p Om 15u45 besloot ik toch naar de winkel te gaan omdat ik vermoedde dat ze niet meer langs zouden komen. In de biowinkel bleek mijn brood niet bij de bestelling te zitten, extra balen als je net zo’n grote honger hebt.

Tijdens het winkelen in de supermarkt bleek ik mijn bankkaart kwijt te zijn, ik had die mijn broekzak gestopt (dacht ik) en vond ze niet meer. Ik neem geen handtas mee omdat ik liefst zo weinig mogelijk aan raak dat ik vaak moet vastnemen. Het liefst ben ik zo snel mogelijk weg uit de winkel en nu moest ik alles nog opzij zetten, de winkel weer uit om mijn kaart in de auto te gaan zoeken. Daar lag ze gelukkig! Terug de winkel in en met mijn kar naar de kassa.

Thuisgekomen heb ik mijn boodschappen weggelegd en om 17u geluncht. Toen ik drie kwartier later een grote wandeling wilde doen, stond plots postNL aan de deur met mijn pakje. Ik had enorm veel geluk dat ze er net waren en het was een hele vriendelijke kerel die me bovendien waarschuwde voor het gewicht. Dat deed de ergernis van het wachten weer verdwijnen. Ook al wist ik dat ze het immens druk hebben, ik liep toch beetje ambetant om een hele dag te wachten en niet om boodschappen te durven.

Op zondag was ik het quarantaine-gedoe wat beu. En dan mag ik nog van geluk spreken dat ik heel goed alleen kan zijn en me niet snel verveel. Gelukkig kon ik mijn gedachtegang snel onderbreken.

Hoe stellen jullie het in jullie kot?

 

Blijf-in-uw-kot-week 2

Corona is er natuurlijk al veel langer, maar het is al twee weken geleden dat alles dicht ging en verboden werd. Dat we dus in ons kot moesten blijven. Ik wilde de eerste week al bloggen over de blijf-in-uw-kot-week, maar zoals jullie hier al konden lezen ben ik verhuisd en zat ik zonder internet. Dus ik kon er niet over bloggen, maar had ook te weinig te tijd want er moest zoveel gebeuren en geregeld worden.

Ondertussen heb ik terug internet van mezelf. Onbeperkt internet en dat zonder een technieker. Via een kameraad leerde ik Tadaam van Telenet kennen. Het is misschien wat prijzig (40 euro per maand) omdat ik geen tv heb en dus enkel van het internet gebruik maak. Maar ik vind het een ideale oplossing in deze tijden. Door de corona-tijden werd de box een dag later geleverd dan beloofd maar ik ben al blij dat ik het voor het weekend heb. Want mijn buurvrouw heeft beperkt internet. Daardoor voelde ik me wat geremd om veel te surfen en het ging te traag naar mijn goesting. Via de Tadaam-box hoefde ik enkel het wifi-ding in het stopcontact te steken, mijn code invoeren op pc en laptop en ik kon surfen. Tot nu toe content van en ik ben uit de nood geholpen.

Ik kan best zonder internet maar als je hele dagen in uw kot moet blijven, is internet wel handig om in contact te blijven met familie en vrienden. Het is ook fijn om mensen te volgen op instagram en blogs te kunnen lezen. En eens te Netflixen. Bovendien heb ik internet ook nodig om te kunnen telewerken. Anders moest ik elke dag met de trein naar het werk. En in deze tijden ben ik niet zo op mijn gemak op de trein of op het werk.

Gisteren ging ik een dag naar het werk omdat ik zaken moest printen om te versturen en te kijken of er dringende post bij zat. Ik zag enorm op tegen de treinrit, maar het viel reuze mee. Er waren zes wagons en er zaten misschien 10 mensen op de trein. Ik had een wagon helemaal voor mezelf. Dat vond ik een groot voordeel om in alle stilte te kunnen lezen. En ik zat op mijn gemak zonder smetvrees 🙂

De eerste dagen quarantaine had ik het wat lastig. Ik liep ambetant van de internetloze dagen en geen oplossing vinden of hebben. Onvriendelijke mensen aan de telefoon die vonden dat ik maar psychische hulp moest zoeken omdat ik uit frustratie begon te wenen. Ik had misschien ook wat te veel tijd om te piekeren en slechtgezind te zijn.

Sinds ik terug onbeperkt internet heb én uit verlof ben, voel ik me ook weer beter. Tijdens de week kan ik mijn dagen vullen met werken en daardoor heb ik minder nood aan sociaal contact. En heb ik zelfs het gevoel tijd te kort te hebben om te lezen en thuis leuke dingen te doen.

Het enige wat ik mis zijn mijn collega’s. Gisteren zag ik één collega en het deed me deugd eens iemand van het werk te zien. En wat ik ook mis is om eens op verplaatsing te gaan wandelen met mijn windhonden. Ik woon nu niet zo ver van zee en we mogen niet naar zee gaan of naar het bos.

Wie het moeilijk heeft in deze periode, kan mee doen aan de leuke knuffelpost-actie van Zwartraafje.

Wat missen jullie het meest?