Tagarchief: corona

Kom-uit-uw-kot

Zondag verscheen er geen ‘Blijf-in-uw-kot-post’ omdat het eigenlijk niet meer zo aanvoelt. We mogen steeds meer en soms vergeet ik dat er nog corona is. Niet in de zin dat ik minder voorzichtig ben, integendeel. Ik ben nu extra alert omdat we zo veel meer mogen. En dus ook meer met mensen in aanraking komen. Maar maandag ging ik wandelen met een vriendin en op zo’n momenten lijkt corona weg te zijn. Omdat je gewoon weer kunt afspreken met elkaar.

Op het werk is het soms precies al terug vollen bak. Ik ging al sinds begin mei terug elke dag naar het werk omdat dat praktischer is. Maar sinds deze week zijn er meer collega’s aanwezig, al werken er nog een aantal (deels) thuis en is er nog een collega in tijdelijke werkloosheid. Er was ook al weer een vergadering met externen. Ik nam niet deel aan de vergadering en het was op afstand en in beperkte kring. Maar er was toch weer volk in het gebouw.

Doordat we nu weer veel meer mogen, valt er ook niet veel meer te vertellen dat corona gerelateerd is. Toch niet op wekelijkse basis. Bovendien zal er voor mij niet zo veel veranderen dan van voor de lockdown. Ik ben niet zo’n groepsmens dus met 10 mensen zal ik niet afspreken, ook al mag dat nu. Het zullen er zelfs geen 5 zijn, want ik heb een kleine familie. Mijn weekends bestaan sowieso meestal uit boodschappen, huishouden, lezen, Netflix en eens wandelen met een vriendin. Op restaurant en café gaan doe ik zelden, dus ook dit zal niet veranderen nu het weer mag. Ik ga dat zelfs nog zo lang mogelijk vermijden. Een optreden deed ik wel eens maar ook niet wekelijks en soms ga ik maanden niet naar een optreden.

Hoe ervaren jullie het huidige corona-leven?

Corona-vrijwilliger

Vanaf dat Corona uitbrak, wilde ik iets doen om te helpen. Omdat ik met een verhuis zat en (gelukkig) ook nog aan het werk was, kon ik natuurlijk geen grootse dingen doen. Algauw zag ik een oproepje voor vrijwilligers bij het OCMW om een brief te schrijven die voorgelezen zou worden in de woonzorgcentra. Daar hoefde ik geen enkel moment over te twijfelen en bezorgde hen een brief.

Kort erna belde de medewerker van het OCMW mij op of ik een dame haar dekbed wou gaan vervangen. Maar dat zag ik niet zo zitten, het was in het begin van de corona-periode en had toen wat angst om ziek te worden. Niet zo zeer van het virus an sich maar er moest vanalles geregeld worden en het zou heel erg ongelegen gekomen zijn om dan ziek te vallen. Ze vroeg me of ik corona-folders wilde ronddragen. Dat kon ik makkelijk combineren met een wandeling met de honden. Achteraf gebleken was dit toch niet de ideale combinatie en niet zo handig.

Toen de folder-bedeling afgelopen was, zag ik een oproep van de bib in Gent. Ze zochten vrijwilligers om kinderen te helpen die het moeilijk hebben met schoolwerk. Het zou gaan om videobegeleiding. Dat leek me wel iets en ook om eens uit mijn comfortzone te treden. Na een videogesprek met de begeleider van het project, moest ik even wachten tot ik een case toegestuurd kreeg. Vorige woensdag werd ik opgebeld dat ik een meisje mocht helpen met huiswerk. Ik had de mama een smsje gestuurd wanneer ik haar kon opbellen. Ze wilde dat ik eerst met de juf afsprak. Een paar dagen later had ik een eerste videochat met het meisje. Het was nog wat chaotisch op die manier maar het is wel leuk om iemand te helpen. Want ik kan me voorstellen dat het niet makkelijk is voor kinderen om zo lang niet naar school te gaan.

Omdat het een tijdje duurde vooraleer ik iets hoorde van het vrijwilligerswerk voor schoolwerk-begeleiding, dacht ik dat ze voldoende mensen hadden. Ik reageerde ondertussen op een bericht dat ze mensen zochten om eenzame, oudere mensen op te bellen. Dat is iets wat me ook al altijd heeft aangesproken en dat is om bejaarde mensen die zich eenzaam voelen te bezoeken. Ik voel me enorm op mijn gemak bij bejaarde mensen, al besef ik dat ze niet allemaal even lief zijn. Hiervoor heeft de begeleider me vorige vrijdag opgebeld. Ik zei dat ik liefst een spraakzaam iemand wil, – omdat als er geen klik is,- ik ook niet de meest spraakzame persoon ben. Ze ging me twee personen doorgeven maar tot nu toe nog niks gekregen. Maar voorlopig is de studiebegeleiding voldoende omdat dat toch ook wat werk met zich mee brengt. Ik zie wel of ze mij daarvoor nog mailen of niet.

Doen jullie iets van vrijwilligerswerk?

Blijf-in-uw-kot week 10

Stilletjes aan ga ik hier de titel mogen veranderen want we mogen steeds meer en meer uit ons kot komen. Elke week mogen we een stapje meer. Al vind ik het nog al snel gaan… Het was beter om twee weken af te wachten hoe de cijfers waren. Liever traag vooruit dan dat we plots weer moeten inperken.

Sinds maandag ga ik terug te voet naar het station. Zoals jullie al weten ben ik verhuisd en ik vind de route nu net iets te ver om te voet te doen. Het is een kleine 20 minuten stappen, wat op zich wel te doen is. Want van Dampoort naar het werk is het een klein kwartier, dus zoveel scheelt dat niet. Het komt waarschijnlijk ook doordat het één lange baan rechtdoor is. Om het wat aangenamer te maken luister ik ondertussen een podcast. Ik luister nu naar de Dooddoeners van Klara met Jean-Paul Van Bendegem en Ignaas Devisch. Het is leerrijk en amusant én het duurt ongeveer een kwartier, dus ideaal om dat lange stuk wat aangenamer te maken. Als er iemand nog tips heeft voor leerrijke podcasts van 15 minuten?

Dinsdag waren alle vrouwelijke collega’s aanwezig en we besloten om samen op afstand in onze tuin te lunchen. Het was zo gezellig om nog eens bij te kletsen en gewoon samen te lunchen!

Woensdag zat ik in een quasi lege wagon. Toen ik net plaatsgenomen had, kwam er een dame naast me zitten. Ze ging wel aan de andere kant van het venster zitten, dus in haar eigen vierzitje (hoe noem je dat eigenlijk? :-D). Ik stelde me toch recht en ging me elders zetten. Ze vroeg of ze te dicht zat en ik zei dat ik toch liever alleen zat. Ik vond het toch wat bizar als je al die ruimte hebt waarom je dan (vooral) in deze tijden naast iemand gaat zitten. Toen ik afstapte, zei ik dat ik misschien wat asociaal was en dat ze misschien wat gezelschap wilde. Ze zei dat het eigenlijk puur uit gewoonte was om haar helemaal achteraan te zetten en dat ze er niet bij nagedacht had.

Tijdens mijn avondwandeling zag ik voor het eerst drie reetjes wegrennen. Zo prachtig om te zien!!! Ik was helemaal blij!

Donderdag kwamen ze mijn tweedehands frigo/diepvriezer brengen. En in de late namiddag ging ik eens langs bij mijn moeder. Het was een warme zomerdag maar ik maak me daar toch zorgen over dat het nu al zo droog en warm is…

Vrijdag ging ik wandelen met een vriendin. We deden een fikse wandeling in Destelbergen en ontdekten mooie routes. Altijd fijn om bij te kletsen en eens niet alleen te moeten gaan wandelen.

Zaterdag was het een lees- en kuisdagje. Ik deed boodschappen in de gemeente verder en het is daar veel rustiger dan hier. Ik voel me daar dan ook meer op mijn gemak om te winkelen. ’s Avonds keek ik vol nostalgie naar Jurassic Park. Ik was toen 12 jaar en helemaal fan. Ik wist nog alles van die film, dus een teken dat ik hem duust keer bekeken heb 😀

Zondag deed ik een wandelroute in de polders hier op 15 km vandaan. Het deed deugd om eens elders te gaan wandelen en nieuwe dingen te ontdekken. Er zat een stevige wind. Er was ook een stukje over de grens met Nederland. Ik twijfelde even om toch dat stuk mee te pikken maar ik durfde niet. Bovendien was ik het wandelen en de wind wat beu en besloot om toch maar braaf in België te blijven. De grenzen zijn blijkbaar allemaal afgezet met een hoop zand en een hekken. Dus je gaat niet zo maar even het hekken wegzetten om de grens over te steken.

Hoe is het in jullie kot?

Blijf-in-uw-kot week 9

Ook deze week mogen we ons kot weer wat meer verlaten, namelijk om te winkelen en sommige kinderen mogen ook weer naar school. Ik vreesde veel volk in Gent, maar het viel heel goed mee. Ik liep niet de eerste dag in de Veldstraat dus misschien was het dan wel drukker. De meeste houden zich wel netjes aan het éénrichtingverkeer. Ik moet nog goed opletten want in sommige straten is het nu volledig één richting.

Mijn bubbel zit al goed vol. Sinds Moederdag hoort mijn moeder officieel tot mijn bubbel. Woensdagochtend zat er een kameraad op mijn trein waarmee ik dan samen tot in Gent gereisd ben, dus hij hoort er ook bij 😀 En zaterdag kwamen mijn zus en haar vrouw een tafel leveren. Dus zo zit ik aan vier mensen.

Dinsdag werd de nieuwe krabpaal voor Loesje geleverd. Ik vond dat ze ook eens verwend mocht worden en kocht een iets groter model dan haar andere (bijna versleten) krabpaal.

Vrijdag ontvingen we allemaal twee herbruikbare mondmaskers van de stad. Gelukkig in m’n lievelingskleur 😅

Ik bleef tijdens het weekend vooral in mijn kot, op het terras met een boekje en kopje thee. Ik deed wat wandelingen waarvan eentje met een vriendin. Het was geleden van in februari dat we elkaar zagen dus het was fijn om eens te wandelen met een vriendin om gezellig wat te kletsen. Ook leuk om eens op een andere locatie te wandelen. Al kan ik hier ook mooi wandelen, het is toch eens leuk om elders te gaan.

Hoe is het in jullie kot?

Blijf-in-uw-kot week 5

We zitten al aan de helft van hoelang de lock-down in China duurde. Gek eigenlijk dat ik in het begin dacht dat het maar een paar weken zou duren. 10 weken leek zo heel erg lang. En nu vind ik het absurd dat ik dacht dat het na een paar weken weer zijn normale gang zou gaan.

Mijn week was enorm druk. Het gevoel van een lang weekend vorige week lijkt precies eeuwen geleden. En ik heb precies alweer nood aan een lang weekend. Of aan vakantie zelfs. Maar ik ben oh zo blij dat ik toch nog altijd kan werken. Dus ik klaag er zeker niet over. Het lukte me al beter om wat meer routine in te bouwen. En op donderdag hebben we een video-chat met de collega’s, eentje om gewoon wat bij te kletsen.

Ik doe naast het werk ook wat corona-vrijwilligerswerk. Ik deelde folders uit in twee straten om vrijwilligers op te roepen om te helpen en aan de keerzijde staan er contactgegevens voor als je zelf hulp nodig zou hebben. Ook schreef ik een brief die voorgelezen werd in de woonzorgcentra. Ik deed ook mijn kaartjes op de post die ik verstuurde voor de knuffelpost-actie van Zwartraafje. En ik kreeg al één kaartje met een zakje thee terug. Ook kreeg ik een foto-kaart van een vriendin, die kaartjes zijn nu extra leuk in deze tijden.

Vrijdag ging ik een volledige dag werken in Gent en tijdens de middagpauze ging ik nog eens naar mijn favoriete biowinkels om lekkere dingen te kopen die ik al weken moest missen. Op mijn nieuwe woonplek is het maar een mini-biowinkeltje met een heel beperkt aanbod. ’s Avonds werkte ik nog twee uur door omdat video’s uploaden soms heeeel traag gaan.

Zaterdag was het boodschappen-dag, de handzeep in delhaize was uitverkocht. Ik hoopte dat ze daar ecover-handzeep zouden hebben maar ze hadden helemaal niks meer. Ik plaatste een bestelling bij Kudzu en kocht zo mijn vegan/dierproefvrije en ecologische spullen die ik nodig heb. Daarna was het boeken-meet-up met een aantal Goodreads-leesclub-vriendinnen, het was heel gezellig om bij te kletsen. Een kopje thee en koffie erbij en een stukje chocolade. ’s Avonds keek ik naar de laatste twee afleveringen van la casa de papel. Amai mijn hart met momenten.

Zondag moest ik om vlees naar Wetteren voor de honden. Ik hoorde al van verschillende mensen dat dit niet mocht. Dat je in je eigen gemeente of stad om dierenvoeding moet gaan. De politie had zelfs al tegen mensen gezegd dat hun honden dan maar brokken moeten eten. Ik had voor de zekerheid een attest gevraagd aan mijn dierenarts en die ook gekregen. Het is ook zo dat mijn ene hond gal overgeeft als ze brokken eet. Ik ben ook een leeslamp en tv gaan oppikken bij een vriendin die daar niet zo ver af woonde. Ze had de spullen buiten gezet  en we hebben op meer dan anderhalve meter wat staan kletsen. Ik zie niet in wat daar fout aan zou zijn, maar op zich mag dit ook niet.

Hoe was jullie 5e quarantaine-week?

Telefoonconsultatie

Sinds zondag had ik wat last van diarree. Zondagnacht zelfs wakker geworden met lichte buikpijn, alsof ze met een resem fijne naaldjes in mijn maag/darm-zone prikten. Ik had zaterdag en zondag iets gegeten dat over tijd was, dus ik dacht dat het daaraan lag.

Maar donderdag had ik nog steeds diarree en besloot ik een afspraak bij de huisarts te maken. Ze hadden al eens gemaild dat de consultaties nu telefonisch zijn. Ik maakte dus zo’n afspraak en om 17u zouden ze me opbellen. Aangezien het een groepspraktijk is, belde mijn vaste huisarts me pas om 19u op. Ik vermoed dat ze de afspraken doorgeven aan de arts met hun vaste patiënten en zij werkt de donderdagavond pas. Helemaal niet erg, want ik heb liever dat zij mij belt dan iemand die ik iets minder ken.

Het is toch maar vreemd om uit te leggen wat je mankeert. Ze vroeg dan ook of mijn buik hard aan voelde. Ik had eigenlijk geen flauw idee, dus zei dan maar van niet 🙂 Ze vroeg ook of ik koorts had en moest hoesten. Daarbij vroeg ik me af of ze nu standaard ook naar symptomen van Covid-19 vragen. Bovendien vroeg ze ook af ik voldoende mijn handen was. Ze zei dat er buikgriep de ronde doet dus dat de kans groot is dat het een buikgriepje is en niet van iets verkeerd te eten. Ze zei dan ook wat ik kon halen in de apotheek, maar een kwartier later moest ik haar al mailen omdat ik de naam van het medicijn vergeten was. Toch niet zo handig, zo’n consultatie.

Nu vraag ik me ook af hoe ik een buikgriep opgelopen kan hebben? Want als je voldoende voorzorgmaatregelen neemt tegen corona, dan ben je toch ook beschermd tegen andere virussen die buikgriep, verkoudheid en griep veroorzaken. Ik was regelmatig mijn handen, meer dan als er griep in het land is. Ik hou afstand, ik ga enkel naar de winkel als het nodig is, op de trein zit geen kat en op het werk zie ik maar één collega die op een ander verdieping zit en we gebruiken beiden een andere wc. Begrijpe wie begrijpen kan. Nuja, niet te veel bij stil staan zeker.

Hebben jullie al een dokter moeten raadplegen?

 

Blijf-in-uw-kot week 4

Er zijn al vier weken gepasseerd sinds alle evenementen afgelast en alle horeca-zaken gesloten zijn. Ook de lessen werden afgeschaft en we moesten massaal thuiswerken indien mogelijk. In de loop van de eerste week gingen ook nog eens alle winkels dicht.

Ik dacht dat die weken tergend traag zouden verlopen maar eigenlijk zijn ze razend snel voorbij gevlogen. En ik heb me nog geen moment verveeld. Ambetant gelopen, dat dan weer wel. Maar eigenlijk niet meer of minder dan anders. Het kan niet altijd even plezant zijn. Het scheelt ook dat ik nog aan het werk ben, want dan vliegen de dagen voorbij. En heb je overdag iets te doen. Ik heb het drukker dan anders, maar veel liever zo. Want als de maatregelen strenger zullen worden, vrees ik voor mijn job. Er zijn helaas nog steeds mensen die feestjes geven of afspreken met vrienden en familie. Door zo’n mensen blijven de maatregelen strenger worden en zal het ook langer blijven duren. En blijft het aantal besmettingen zo hoog. Maar goed, ik probeer er niet al te veel bij stil te staan.

Op het werk is het razend druk, omdat ik bezig ben met filmpjes maken en dat online te zetten op onze social media-kanalen. Het is heel veel wachten en uploaden en vloeken. Vooral veel proberen, falen en opnieuw beginnen. Maar het is ook leerrijk en het is eens wat anders. En mijn ander werk blijft dan wat liggen daardoor.

Op dinsdag werkte ik op kantoor in Gent. Ik had bericht gekregen van de bib dat mijn gereserveerde boeken klaarlagen om af te halen. Aangezien ik een hond mee had, schakelde ik een vriendin in om de hond even vast te houden wanneer ik binnen moest in de bibliotheek. Ze kwam met haar zoontje tot aan het werk zodat we samen naar de bib konden wandelen. Het was zeer fijn om na 4 weken nog eens een vriendin te zien, ook al konden we mekaar maar een dik half uur zien. Er stond een hele lange rij aan de bib maar de afstand werd gerespecteerd. En het ging al bij al nog redelijk vlot. Al had ik niet zo veel volk verwacht, maar ik heb op de valreep mijn trein gehaald.

Vrijdag ging ik tot aan de dierenarts omdat ik medicatie nodig had. Het is toch vreemd om tegen iemand te praten met en mondmasker. Ik ben iemand die oogcontact vermijd en nu moet je wel want een deel van de non-verbale communicatie valt weg met zo’n masker.

Zaterdag ging ik informeren naar de zelfoogstboerderij rechtover mijn deur. Het is een heel interessant project en verser kan ik mijn groenten niet hebben. Het meisje vertelde me ook dat er reetjes zitten in het natuurgebiedje vlakbij. Ik heb er nog geen gespot, maar ook dat is echt heel leuk om zo vlakbij reeën te kunnen spotten! In Delhaize was het weer massa’s druk, ik vind het niet fijn om zo te winkelen en zoveel mensen te moeten kruisen. Misschien moet ik toch op een avond gaan ipv op zaterdag.

Op paaszondag wandelde ik in de voormiddag naar mijn tante en nonkel en bracht ik hen een zakje paaseieren. Ze waren er blij mee en het was ook fijn om even te kunnen kletsen met iemand. Want zij hebben hun dochter en kleinkinderen al meer dan een maand niet gezien omdat ze in een andere gemeente wonen. Ik maakte ook een vegan chocolade-cake.

De week zit er al weer op en ik heb me dus geen moment verveeld. Integendeel, ik kom zelfs tijd te kort en kom amper aan lezen toe. Ik lees veel minder dan dat ik met de trein ga werken. Maar ik klaag niet, helemaal niet. Ik heb het voordeel dat ik heel erg goed alleen kan zijn en ik van alles te doen heb.

Hoe gaat het met jullie in quarantaine?

Blijf-in-uw-kot-week 2

Corona is er natuurlijk al veel langer, maar het is al twee weken geleden dat alles dicht ging en verboden werd. Dat we dus in ons kot moesten blijven. Ik wilde de eerste week al bloggen over de blijf-in-uw-kot-week, maar zoals jullie hier al konden lezen ben ik verhuisd en zat ik zonder internet. Dus ik kon er niet over bloggen, maar had ook te weinig te tijd want er moest zoveel gebeuren en geregeld worden.

Ondertussen heb ik terug internet van mezelf. Onbeperkt internet en dat zonder een technieker. Via een kameraad leerde ik Tadaam van Telenet kennen. Het is misschien wat prijzig (40 euro per maand) omdat ik geen tv heb en dus enkel van het internet gebruik maak. Maar ik vind het een ideale oplossing in deze tijden. Door de corona-tijden werd de box een dag later geleverd dan beloofd maar ik ben al blij dat ik het voor het weekend heb. Want mijn buurvrouw heeft beperkt internet. Daardoor voelde ik me wat geremd om veel te surfen en het ging te traag naar mijn goesting. Via de Tadaam-box hoefde ik enkel het wifi-ding in het stopcontact te steken, mijn code invoeren op pc en laptop en ik kon surfen. Tot nu toe content van en ik ben uit de nood geholpen.

Ik kan best zonder internet maar als je hele dagen in uw kot moet blijven, is internet wel handig om in contact te blijven met familie en vrienden. Het is ook fijn om mensen te volgen op instagram en blogs te kunnen lezen. En eens te Netflixen. Bovendien heb ik internet ook nodig om te kunnen telewerken. Anders moest ik elke dag met de trein naar het werk. En in deze tijden ben ik niet zo op mijn gemak op de trein of op het werk.

Gisteren ging ik een dag naar het werk omdat ik zaken moest printen om te versturen en te kijken of er dringende post bij zat. Ik zag enorm op tegen de treinrit, maar het viel reuze mee. Er waren zes wagons en er zaten misschien 10 mensen op de trein. Ik had een wagon helemaal voor mezelf. Dat vond ik een groot voordeel om in alle stilte te kunnen lezen. En ik zat op mijn gemak zonder smetvrees 🙂

De eerste dagen quarantaine had ik het wat lastig. Ik liep ambetant van de internetloze dagen en geen oplossing vinden of hebben. Onvriendelijke mensen aan de telefoon die vonden dat ik maar psychische hulp moest zoeken omdat ik uit frustratie begon te wenen. Ik had misschien ook wat te veel tijd om te piekeren en slechtgezind te zijn.

Sinds ik terug onbeperkt internet heb én uit verlof ben, voel ik me ook weer beter. Tijdens de week kan ik mijn dagen vullen met werken en daardoor heb ik minder nood aan sociaal contact. En heb ik zelfs het gevoel tijd te kort te hebben om te lezen en thuis leuke dingen te doen.

Het enige wat ik mis zijn mijn collega’s. Gisteren zag ik één collega en het deed me deugd eens iemand van het werk te zien. En wat ik ook mis is om eens op verplaatsing te gaan wandelen met mijn windhonden. Ik woon nu niet zo ver van zee en we mogen niet naar zee gaan of naar het bos.

Wie het moeilijk heeft in deze periode, kan mee doen aan de leuke knuffelpost-actie van Zwartraafje.

Wat missen jullie het meest?