Categorie archief: gezond eten

Klimaatangst

Mijn angsten waar ik onlangs over schreef hebben hier eigenlijk niet echt mee te maken. Ik krijg geen angstaanvallen (nu nog niet althans) over het klimaat, maar toch maak ik me meer en meer zorgen hierover. Het is iets wat me al jaaaaren bezighoudt en de laatste jaren/tijd merk je steeds meer en meer dan het klimaat echt niet de goeie kant opgaat. Ik ben hier zeer pessimistisch over en bij momenten is het frustrerend dat je als individu niet zoveel kan doen.

Al doe ik uiteraard mijn uiterste best: ik heb een auto maar gebruik die enkel in het weekend, ik eet vegan, mijn honden krijgen geen rundsvlees, ik koop zoveel mogelijk bio, Ik ben lid van een zelfoogstboerderij, ik doe een poging om uit te kijken naar producten met zo weinig mogelijk afval, weinig spullen kopen tout court,… Maar toch voelt het niet als genoeg. In de Flow las ik onlangs een mooie, dat je als individu niet de grote impact maakt maar dat je wel bijdrages kunt leveren. En zo probeer ik het ook te zien: ik liever bijdrages, hoe klein die ook voelen.

Het is al een aantal keer gebeurd dat ik slechte dromen heb die met het klimaat te maken hebben. En als we records breken op vlak van weer, komt telkens de gedachte in mij op: wat hebben we gedaan? We zijn de enige soort die zichzelf vergiftigd en zijn biotoop om zeep helpt. Af en toe lees ik boeken en artikels over klimaatverandering, luister ik podcasts, volg ik iconen zoals Jane Goodall en David Attenborough. Dat doet er allemaal geen goed aan, maar ik wil daar toch zo goed mogelijk over geïnformeerd zijn in plaats van mijn kop in het zand te steken.

Hoe ervaren jullie de klimaatsverandering?

Chronisch tijdtekort

Soms kan ik gestresseerd zijn door het besef dat er zoveel te doen is en zo weinig tijd is. Dit komt grotendeels door de tijd waarin we leven, er is namelijk zoveel te doen en te beleven. Er is een overaanbod aan informatie, boeken, films, series,… Er zijn zoveel boeken die ik wil lezen dat ik nooit alle boeken ga kunnen lezen die ik wil lezen.

Soms vraag ik me af of andere mensen dit ook ervaren. Want ik zie mensen die 100 boeken lezen per jaar, massa’s Netflixen, kinderen opvoeden, huishouden doen, een groot sociaal leven hebben en ook nog eens fulltime werken. Daarbovenop nog reizen en andere hobby’s hebben. Ohja en vers koken en foodpreppen er bovenop.

Ben ik dan in alles zo traag of ben ik niet effectief genoeg? Verpruts ik toch nog teveel tijd op mijn gsm, terwijl ik een app heb die meet hoeveel tijd ik er aan besteed. Wat niet meer is dan een uur per dag, dat houd ik strikt in het oog. Of ben ik gewoon te streng voor mezelf? Want ik lees best veel, ik haal elke werkdag 15.000 stappen en ook in het weekend ga ik vaak wandelen. Maar ik kijk amper tv, eens een aflevering van 50 min of twee Big Bangs van elk 20 minuten. Ik doe (of dat probeer ik toch) elke dag een klein half uurtje yoga. Om de twee dagen kook ik een verse maaltijd. Maar het huishouden dat is niet mijn favoriete bezigheid. Ik doe wel elke week boodschappen, stofzuigen, soms eens dweilen, soms eens het stof af doen en elke week de was.

Maar ik zou nog veel meer willen doen, zoals regelmatig bloggen. Dat komt er te weinig van. Brieven schrijven, ik dacht die brief heb ik nog maar een paar weken geleden ontvangen en dan zie ik dat ze van 1 augustus dateert. Blogs lezen. Tekenen en wiskunde, mijn twee grootste talenten sinds de lagere school en waar ik totaal niks meedoe. Dat vind ik zo’n zonde.

Bovendien spreek ik amper af met vrienden omdat ik nu al vind dat ik tijd tekort heb en dan neem ik zelden initiatief om af te spreken.

Iemand tips om beter om te gaan met tijd? Of hebben jullie hetzelfde gevoel/probleem?

Blijf-in-uw-kot week 7

Het wordt lastiger om je aan de regels te houden en dat merk ik bij iedereen precies. Op zich heb ik geen moeite om niks te doen te hebben tijdens het weekend. Maar vooral het praktische vind ik lastig, zo heb ik nu een tv die ik niet aan de praat krijg en graag eens wil testen met een afstandsbediening die ontbreekt. Maar ik mag nergens een bakske gaan halen, want geen essentiële verplaatsing.

Maandag mocht ik mijn boek gaan afhalen in de plaatselijke bib. Gelukkig kon ik me in deze tijden lid maken want het is nu praktischer om hier te lenen dan in Gent. Hier is het afhaalmoment op afspraak en dus geen lange wachtrij. Ik nam Tiqi mee zodat ik mijn ochtendwandeling kon combineren. (Nyrah wil ’s ochtends vaak niet mee *rolling eyes*). De medewerkster van de bib zei dat het zo’n brave hond was. *trotse mama*
’s Avonds belde de buurvrouw aan om te vragen of ik een taart wilde, er zaten er namelijk twee in haar Too-Good-To-Go-pakket. Maar ik eet geen taart wegens niet-vegan én wat zou ik met zo’n grote taart moeten doen op mijn eentje. Trakteren bij de collega’s zit er nu ook niet in. Ze ging dan het geven aan een moeder met 9 kinderen. Toen moest ik toch even slikken. Stel je voor om nu met negen kinderen opgescheept te zitten (sorry voor mijn verwoording maar ik kan dus absoluut niet tegen lawaai en zou gek worden).

Woensdag ging ik naar kantoor en kreeg een mondmakser van mijn collega! Zo bij mee, ik had er eerder deze week al drie ontvangen die ik besteld had, dus een vierde was zeker welkom. Ze had er voor iedereen eentje gemaakt. *lief*

c42aa0cb-c59a-4426-9405-d064b1ea669b

Donderdag is videochat-dag met de collega’s om eens te babbelen. Zomaar. Altijd gezellig en een momentje om naar uit te kijken. In de voormiddag belde ook nog mijn bureau-collega die nu tijdelijk werkloos is. Hij doet nooit mee aan die video-chats maar we bellen af en toe eens.

Het lange weekend deed echt deugd. Op het gemakje wat lezen, wandelen, wat boodschappen doen, serie en film kijken,… Ik ging voor het eerst oogsten bij de zelfoogstboerderij waar ik lid van geworden ben. Ik zal hier later nog eens over bloggen. Ook schreef ik wat kaartjes, ik had dit al veeeeel te lang uitgesteld. Ideaal om er nu tijd voor vrij te maken in het lange weekend.

Ohja en ik ontdekte een vegan-friendly frietkot dat ik meteen moest uit testen. Ik maakte mijn bestelling de dag voordien.

4fa88adb-c51a-4605-aad5-8b09849feae1

Hoe is het daar in jullie kot?

Tiny pleasures en quotes maart 2020

Oh boy maart lijkt zooo ver weg. En toen hadden we zo’n ander leven dat we ons nu al niet meer kunnen voorstellen dat het begin maart toen allemaal zo maar kon en mocht. Ik ging nog naar een optreden in de AB en ging nog naar een museum vol met buitenlandse toeristen.

Tiny pleasures
babbelen met vrienden – taart van Julie’s House met de collega’s – optreden van Sam Bettens – mijn cd laten signeren – het zonnetje tussen de vele regenbuien – hulp krijgen van een vriend – genieten van een goed boek – vegan koekjes – mijn auto door de keuring – lieve dierenarts – lieve notaris – voelen dat mensen me graag hebben – hulp van een vriendin ❤ – de Van Eyck-tentoonstelling (nu apprecieer ik het nog meer omdat ze definitief afgelast is en ik ze toch heb kunnen zien) – wandelen – vogeltje horen fluiten – bosuiltje horen – mini-natuurgebied rechtover mijn deur – applaus tijdens de wandeling – winterkoninkje in mijn tuin – luisterend oor van vriendin – vegan latté – collega die me als enige hielp verhuizen – genieten van een sinaasappel

Quotes
– Wat je doet, maakt een verschil. En je moet beslissen wat voor soort verschil je wilt maken. – Jane Goodall –

– Vergeven is de hoop opgeven dat het verleden anders had kunnen zijn -Oprah Winfrey –

– Alles heeft zijn tijd – Christine Cayol –

– We don’t have to do it all alone. We were never meant to. – Brené Brown –

– In wilderness lies the hope of the world – John Muir –

Wat waren jullie net op de valreep-gelukjes van maart?

 

Blijf-in-uw-kot week 5

We zitten al aan de helft van hoelang de lock-down in China duurde. Gek eigenlijk dat ik in het begin dacht dat het maar een paar weken zou duren. 10 weken leek zo heel erg lang. En nu vind ik het absurd dat ik dacht dat het na een paar weken weer zijn normale gang zou gaan.

Mijn week was enorm druk. Het gevoel van een lang weekend vorige week lijkt precies eeuwen geleden. En ik heb precies alweer nood aan een lang weekend. Of aan vakantie zelfs. Maar ik ben oh zo blij dat ik toch nog altijd kan werken. Dus ik klaag er zeker niet over. Het lukte me al beter om wat meer routine in te bouwen. En op donderdag hebben we een video-chat met de collega’s, eentje om gewoon wat bij te kletsen.

Ik doe naast het werk ook wat corona-vrijwilligerswerk. Ik deelde folders uit in twee straten om vrijwilligers op te roepen om te helpen en aan de keerzijde staan er contactgegevens voor als je zelf hulp nodig zou hebben. Ook schreef ik een brief die voorgelezen werd in de woonzorgcentra. Ik deed ook mijn kaartjes op de post die ik verstuurde voor de knuffelpost-actie van Zwartraafje. En ik kreeg al één kaartje met een zakje thee terug. Ook kreeg ik een foto-kaart van een vriendin, die kaartjes zijn nu extra leuk in deze tijden.

Vrijdag ging ik een volledige dag werken in Gent en tijdens de middagpauze ging ik nog eens naar mijn favoriete biowinkels om lekkere dingen te kopen die ik al weken moest missen. Op mijn nieuwe woonplek is het maar een mini-biowinkeltje met een heel beperkt aanbod. ’s Avonds werkte ik nog twee uur door omdat video’s uploaden soms heeeel traag gaan.

Zaterdag was het boodschappen-dag, de handzeep in delhaize was uitverkocht. Ik hoopte dat ze daar ecover-handzeep zouden hebben maar ze hadden helemaal niks meer. Ik plaatste een bestelling bij Kudzu en kocht zo mijn vegan/dierproefvrije en ecologische spullen die ik nodig heb. Daarna was het boeken-meet-up met een aantal Goodreads-leesclub-vriendinnen, het was heel gezellig om bij te kletsen. Een kopje thee en koffie erbij en een stukje chocolade. ’s Avonds keek ik naar de laatste twee afleveringen van la casa de papel. Amai mijn hart met momenten.

Zondag moest ik om vlees naar Wetteren voor de honden. Ik hoorde al van verschillende mensen dat dit niet mocht. Dat je in je eigen gemeente of stad om dierenvoeding moet gaan. De politie had zelfs al tegen mensen gezegd dat hun honden dan maar brokken moeten eten. Ik had voor de zekerheid een attest gevraagd aan mijn dierenarts en die ook gekregen. Het is ook zo dat mijn ene hond gal overgeeft als ze brokken eet. Ik ben ook een leeslamp en tv gaan oppikken bij een vriendin die daar niet zo ver af woonde. Ze had de spullen buiten gezet  en we hebben op meer dan anderhalve meter wat staan kletsen. Ik zie niet in wat daar fout aan zou zijn, maar op zich mag dit ook niet.

Hoe was jullie 5e quarantaine-week?

Telefoonconsultatie

Sinds zondag had ik wat last van diarree. Zondagnacht zelfs wakker geworden met lichte buikpijn, alsof ze met een resem fijne naaldjes in mijn maag/darm-zone prikten. Ik had zaterdag en zondag iets gegeten dat over tijd was, dus ik dacht dat het daaraan lag.

Maar donderdag had ik nog steeds diarree en besloot ik een afspraak bij de huisarts te maken. Ze hadden al eens gemaild dat de consultaties nu telefonisch zijn. Ik maakte dus zo’n afspraak en om 17u zouden ze me opbellen. Aangezien het een groepspraktijk is, belde mijn vaste huisarts me pas om 19u op. Ik vermoed dat ze de afspraken doorgeven aan de arts met hun vaste patiënten en zij werkt de donderdagavond pas. Helemaal niet erg, want ik heb liever dat zij mij belt dan iemand die ik iets minder ken.

Het is toch maar vreemd om uit te leggen wat je mankeert. Ze vroeg dan ook of mijn buik hard aan voelde. Ik had eigenlijk geen flauw idee, dus zei dan maar van niet 🙂 Ze vroeg ook of ik koorts had en moest hoesten. Daarbij vroeg ik me af of ze nu standaard ook naar symptomen van Covid-19 vragen. Bovendien vroeg ze ook af ik voldoende mijn handen was. Ze zei dat er buikgriep de ronde doet dus dat de kans groot is dat het een buikgriepje is en niet van iets verkeerd te eten. Ze zei dan ook wat ik kon halen in de apotheek, maar een kwartier later moest ik haar al mailen omdat ik de naam van het medicijn vergeten was. Toch niet zo handig, zo’n consultatie.

Nu vraag ik me ook af hoe ik een buikgriep opgelopen kan hebben? Want als je voldoende voorzorgmaatregelen neemt tegen corona, dan ben je toch ook beschermd tegen andere virussen die buikgriep, verkoudheid en griep veroorzaken. Ik was regelmatig mijn handen, meer dan als er griep in het land is. Ik hou afstand, ik ga enkel naar de winkel als het nodig is, op de trein zit geen kat en op het werk zie ik maar één collega die op een ander verdieping zit en we gebruiken beiden een andere wc. Begrijpe wie begrijpen kan. Nuja, niet te veel bij stil staan zeker.

Hebben jullie al een dokter moeten raadplegen?

 

Corona-logica

Dat er maatregelen moeten genomen worden, daar ben ik volledig mee eens. Het is nodig want anders zou het een nog grotere ravage zijn. Maar sommige maatregelen daar is de logica soms ver te zoeken… Er is nog steeds een grijze zone en er zijn er nog steeds die er misbruik van maken. Waardoor de goeie het moeten bekomen voor de slechte. Helaas.

Hier een aantal dingen die ik van horen vertellen of mee te maken, echt niet goed snap…

– Vriendin en medeblogster zei dat haar kinderen niet mogen skaten, maar wel mogen wandelen of fietsen. Dat snap ik dus niet, waarom mogen ze niet skaten. Daarmee besmetten ze toch niemand meer of minder dan met wandelen of fietsen. Evenmin is de kans groter of kleiner dat ze zelf besmet worden daardoor.

– Collega vertelde dat zijn dochter onderweg naar de bakker een vriendinnetje tegen kwam en er even van op afstand mee stond te kletsen. De politie dreigde met een boete als ze hen nog één keer samen zagen. Ik dacht dat je wel mocht babbelen met iemand als je voldoende afstand houdt. Want als je als gezin mag wandelen plus één, dan is dit toch hetzelfde qua besmettingsgevaar.

– Ik hoorde van mailvriendin en medeblogster dat er mensen een boete kregen omdat ze Halal-vlees gingen halen in een ander dorp. Ik vraag me dan af of ik het vers vlees voor de windhonden nog mag gaan kopen in Wetteren? Mijn windhondje is allergisch aan brokjes en kan alleen maar dat eten. Moet ik nu een attest vragen aan mijn dierenarts? Ik snap het niet zo goed, want als ik ALLEEN in mijn auto zit en naar Tom&Co hier in de buurt rij of als ik ALLEEN in mijn auto naar Wetteren rij. Dan is het besmettingsrisico voor mij en mijn medemens toch even groot?

– Deze middag was mijn brood niet meegeleverd in de biowinkel. Ik moest dus noodgedwongen een brood kopen in Dehlaize (ik kon ook naar de bakker maar ik vermijd liever veel winkels na elkaar), deze week zat het brood al in een zak. Wat ik goed vond, want voorheen lagen de broden gewoon los bij elkaar en wie weet wie er allemaal aan gepoteld had. Ik kom aan de kassa, blijkbaar moest er nog een sticker op. Ik kom thuis en het brood was niet gesneden. Dus hier snap ik ook niet goed, als je brood dan toch al verpakt zit, waarom laten ze dan nog iedereen zelf hun brood snijden? Dan vind ik het besmettingsrisico even groot als iedereen zijn brood en die snijmachine nog eens moet vastnemen. En dan terug zijn brood moet nemen om de zak te steken. Dan kan er ook een virus aan het brood hangen. En brood kunnen moeilijk afspoelen.

Hebben jullie ook voorbeelden waarbij de logica soms ver te zoeken is?

Tiny Pleasures november 2019

Met de kerstvakantie voor de deur lijkt november precies al een eeuw geleden. Hoog tijd dus om mijn geluksmomentjes van november met jullie te delen.

goede babbel met vriendin E. – lekkere theetjes – vegan lasagne ❤ van delhaize (die nu trouwens niet meer te vinden is 😥 ) – de heksen (van Roald Dahl) uitlezen – de Harry Potter-films kijken – vegan pizza van een collega – veel lezen – in nieuwe boeken beginnen – vriendelijke dame aan de telefoon – nieuw (ergonomisch) kussen voor Mati (waar er ondertussen dagelijks ruzie voor is) – ideetjes doorgeven voor de nieuwe verbeelding bookchallenge – hulp krijgen – alles weer proper in huis – hulp van vrienden – marter gespot ❤ – info-avond GentLeest – een wandeling langs de Schelde – een wit laagje over de natuur – vriesweer – Mati die geniet van het loslopen – wandelen in de velden – receptje van Pascale Naessens proberen en goedgekeurd – lieve en betrokken mensen – een boek niet kunnen wegleggen – Mexicaanse salade bij Okker & Noot

Wat waren jullie kleine geluksmomentjes de afgelopen tijd?

Trots op Loesje

Loesje wordt volgend jaar 14 jaar en aangezien ze ook een beetje te dik is, vond ik het tijd om eens een check-up te laten doen bij de dierenarts. Loesje is een heel bange kat, met het grote voordeel dat ze bevriest als ze bang is. Dus Loesje gaat makkelijk in haar draagmand én Loesje is heel erg flink bij de dierenarts.

Eerst werd er geluisterd naar haar hartje en longen. En ook werden haar oortjes, oogjes en tandjes onderzocht. Alles was prima in orde én de dierenarts vond dat ze heel mooie en goede tandjes had gezien haar leeftijd. *trots*

Daarna werd haar bloed gecontroleerd. Ik wil er graag vroeg bij zijn, moest haar suiker niet ok zijn. Want dat betekent dagelijks twee maal spuitjes geven op dezelfde tijdstippen en dat zie ik niet zo zitten. Maar haar suiker was in orde. Het was een klein beetje te hoor maar dat kwam door de stress. Ook haar nierwaarden waren ietsje te hoog. Dat moet wel in de gaten gehouden worden. Binnen drie maand moet ze nog eens een tweede keer bloed getrokken worden om te zien hoe haar nierwaarden dan zijn.

Indien de nierwaarden gestegen zijn, zal ze aangepaste voeding moeten krijgen. Ik geef ze brokjes die graanvrij zijn. Ik dacht dat ik goed bezig was omdat ik dacht dat graan suikerziekte veroorzaakte. Maar het is eigenlijk beter om toch voer met graag te geven omdat dat zorgt voor meer verzadiging. En voer zonder graan bevat vaak te veel eiwitten wat dan weer niet zo goed is voor de niertjes. Dus ondertussen maar weer overschakelen naar kwalitatief kattenvoer mét graan.

Al bij al was ik toch trots dat ze gezien haar bijna 14 jaar, dat ze toch heel gezond is. En er ook nog heel gezond uitziet.

Quotes & Tiny Pleasures Oktober 2019

Aangezien ik niet zoveel quotes genoteerd heb in oktober, combineer deze keer de twee rubriekjes. Ik weet niet goed hoe het komt, ik schonk misschien te weinig aandacht aan quotes.

Tiny Pleasures
veel plezier met de collega’s op de teamdag – pruimen/noten/vijgen-brood – tickets voor Werchter Boutique – vriendelijke man aan de kassa – het vasten volhouden (waarover later meer) – lunchen bij Okker en Noot – lezen in het zonnetje op de markt van Oudenaarde – dierenarts die haar duim omhoog stak omdat ik met de drie hondjes ging wandelen – assistente die Mati knuffelt – nieuwe boekjes starten – complimentjes krijgen – horen dat iemand ook vegan is – collega die vriendelijk is – rustige voormiddag – kaarsjes – eindelijk in de zetel – veerkracht-wandeling van de CM – roodstaarttapuit spotten – gratis lunch in Barbiet – vriendin na 5 jaar terugzien – paardjes op de wandeling

Quotes
* Seeing is forgetting the name of the thing one sees – Paul Valéry –
* niet de gelukkigen zijn dankbaar, het zijn de dankbaren die gelukkig zijn – Francis Bacon –

Wat waren jullie gelukjes in oktober?