Auteursarchief: loesjezaakjes

Ik ben een regeltante

In het verkeer kan ik me nog al eens ergeren aan mensen die de regels niet respecteren. Iedereen maakt al eens een overtreding of maakt eens een fout. Ik ook. En ik vind het niet erg als mensen voorbijsteken en hun pinkers (richtingaanwijzers) niet gebruiken, om maar iets te zeggen.

Soms kan ik me ook ergeren als ik aan een rondpunt sta te wachten en degene die zich op het rondpunt bevindt zomaar afslaat zonder zijn pinker te gebruiken. Irritant maar goed.

Maar als ze hier in mijn buurt een overtreding maken dan durf ik er opmerkingen op te geven. Het is sterker dan mezelf en kan het niet laten. Sinds een jaar hebben ze de verkeerssituatie hier veranderd, in drie straten is het éénrichting geworden waarvan één straat volledig en twee enkel op het einde. En dagelijks zie ik meerdere auto’s er toch door vlammen… die regels zijn er gekomen omdat er veel te veel verkeer is en wij als bewoners moeten ons ook dagelijks draaien en rondrijden om er te geraken dus is het extra irritant als vele andere dan maar gewoon doen. Maar oh wee moest het in hun straat zijn…

Vorig jaar was ik aan het wandelen en zag ik een auto tegengestelde richting vlammen en dan hup mijn straat in om dan op het einde ook door te rijden. Ik schudde van nee, ze draait haar raam open en roept: ‘heb je er een probleem mee, toch?’

Vorige week kwam ik uit een éénrichtingstraat en aan het kruispunt wou een tegenligger me door laten… ik had hem door dat hij dan de verkeerde rijrichting in zou gaan en liet weten dat hij voorrang had en dus eerst mocht. Maar hij wilde duidelijk niet en ik maakte dan teken dat hij die straat niet in mocht. Hij sloeg dan af en reed dan netjes rond. Ik had er mijn deugd in. Op zo’n vlakken voel ik me een echte regeltante. Ik hoop dat alle straten hier volledig één richting worden en dat er eindelijk een beetje respect komt voor de bewoners.

Ergeren jullie zich aan dergelijke overtredingen?

Advertenties

Hoe ik makkelijk aan 12.000 stappen per dag kom

Op werkdagen moet ik weinig moeite doen om aan 10.000 stappen te komen, ik heb er zelfs dagelijks makkelijk 12.000. Dit komt omdat ik met het openbaar vervoer ga werken, in tegenstelling tot mensen die in hun auto die voor de deur geparkeerd staat stappen. Bovendien ga ik dagelijks twee keer wandelen met mijn windhonden.

Vooraleer ik naar het werk vertrek, ga ik eerst een 20-tal minuten wandelen met mijn honden. Daarna vertrek ik te voet naar het station, wat zo’n 8 à 10 minuutjes stappen is. Wanneer mijn trein toekomt aan het station, moet ik naar de tram stappen. Dat is geen grote afstand maar iedere stap telt. Vanaf de tramhalte in het centrum moet ik nog zo’n 5 à 6 minuten naar het werk wandelen. Soms stap ik een halte vroeger af omdat ik nog even langs de biowinkel moet, dat zijn ook extra stapjes. Bij aankomst op mijn werk heb ik reeds 5.000 stappen gezet.

Op het werk zelf ga ik altijd met de trap naar het eerste verdiep om thee te halen. Ook de printer staat boven, dus ook dan ga ik met de trap in plaats van met de lift. Ik werk in een groot gebouw dus op het werk zelf zet ik ook nog eens een 2.000-tal stappen.

Daarna moet ik het aantal stappen nog eens opnieuw doen richting huiswaarts. Ik stap altijd een tramhalte eerder af richting station, dus de afstand is iets groter dan tijdens de heenweg. ’s Avonds wandel ik een half uur met de honden en tijdens die wandeling krijg ik een melding dat ik 10.000 stappen behaald heb. Wanneer ik thuis kom en na het koken en de afwas heb ik 12.000 stappen.

Sinds ik een stappenteller van Fitbit heb aangeschaft, heb ik veel meer stappen. Niet omdat ik er persé meer wil doen maar vooral omdat ik mijn stapteller constant om heb. Terwijl ik vroeger mijn iPhone overal meesleurde, maar dan niet om een glas water te halen of om even naar het toilet te gaan. Dat zijn allemaal stappen die nu mee geteld worden.

De Fitbit heb ik vooral aangeschaft omdat ik dan hoop mijn gsm niet overal mee te sleuren en dus minder te laten vallen. Hij blijft mooi op de tafel liggen als ik rond loop, hij zit in mijn rugzak als ik naar het werk ga en ik laat hem thuis als ik ga wandelen. Dat vind ik een verademing omdat ik niet meer geneigd ben om toch te kijken of ik een melding heb. Heerlijk!

Hoeveel stappen zetten jullie per dag?

Favoriete muziek

Ik vroeg in mijn blogpost over 40 dagen bloggen wat jullie wilden weten van mij. Samaja vroeg naar welke muziek ik vaak luister, wat mijn favoriete genre, band en nummers zijn.

Op het werk luister ik vaak naar mijn Spotify-lijstje dat ik zelf heb samengesteld met nummers die ik graag hoor. Gelukkig deel ik een bureau met een collega waarbij ik de muziek mag kiezen. Ik heb al paar keer gezegd dat hij gerust mag zeggen als hij iets anders wil horen. Omdat ik mijn lijstje niet tot vervelends toe wil afspelen, luister ik soms ook naar de radio of een ander lijstje.

Thuis leg ik meestal een CD van the Cranberries op, afgewisseld met Placebo, Garbage, K’s Choice, dEUS, Moby,… Onlangs kwam mijn ex op bezoek en hij had mijn CD’s die nog op Fuerteventura lagen meegebracht. Ik ben helemaal blij dat ik mijn collectie terug heb, ook al zijn er dat niet zo heel veel.

Een favoriet genre heb ik niet echt, ik hou van klassieke muziek en van grunge, rock,… Metal en hardrock/core kan ik niet echt naar luisteren.

Mijn favoriete bands zijn the Cranberries en Vive la fête. Al ben ik de laatste tijd ook helemaal weg van Whispering Sons en van Moby.

Favoriete nummers vind ik zoooo moeilijk, er zijn zoveel goeie en prachtige nummers. Danse Macabre van Camille Saint-Saëns vind ik heel prachtig.
Alone – Whispering Sons
Daffodil Lament – the Cranberries
Bohemian Rhapsody – Queen
Why – The Cranberries
Feeling Good – Nina Simone
Norwegian Wood – the Beatles
Working Class Hero – John Lennon
Rock is Dead – Marilyn Manson
What’s this – Danny Elfman

Van welke band zijn jullie fan?

The happiness tag + give-a-way

Omdat het vandaag de Dag van het Geluk is, is het het ideale moment om deze eens in te vullen. Ik vond deze vorig jaar bij Evi van Evi’s Journey.

The Happiness Tag : van welk eten word jij blij?

Ik word heel blij van plantaardig eten. Vooral als het lekker en gevarieerd is. Dus geen sla met tomaten en een wortel. Ik geniet vooral van het eten dat ik op restaurant eet, want ik vind mezelf niet zo’n keukenprinses en het eten die iemand anders klaargemaakt heeft, is altijd lekkerder, niet waar? Ik eet nog altijd het liefst bij Water & Vuur in Diksmuide omwille van hun uitgebreide vegan en veggie kaart én met hun enorm gevarieerde schotels.
Ook word ik blij van friet met vegan stoverijsaus! Heeeerlijk!
Ook word ik blij van de taartjes van Madam Bakster, helemaal guilt- en sugarfree. Dat idee alleen al maakt het zoveel lekkerder.

Welke film maakt je vrolijk?

Hmm ik ben niet zo’n filmkijker en al zeker niet naar blije films. Ik word nogal graag geraakt door een film of ik hou van grimmige films zoals de films van Tim Burton. Ik hou ook van Disney maar dat zijn niet bepaald vrolijke films. Historische films vind ik ook leuk om naar te kijken.
Ik zal gewoon mijn favoriete films benoemen: de Harry Potter-reeks, Edward Scissorhands, Maleficent, the Other Boleyn girl,…

Welk kledingstuk maakt je happy?

Mijn zwarte Skinny-jeans van Levi’s en mijn t-shirtje van the Aristocats met de slogan: ‘Everybody wants to be a cat’. Helaas ruikt dit t-shirt naar zweet van zodra ik het aan heb… iemand tips om die geur er uit te krijgen?

Van welke beautyproducten word je blij?

Ik gebruik geen beauty-producten behalve zeep en douchegel. En shampoo om mijn haar te wassen. Als ik ga dogsitten durf ik daar eens een bad nemen en koop ik me een heerlijke bathbomb uit de Lush. Die blauwe met de sterretjes vind ik de mooiste ❤

Wat is jouw gelukkigste herinnering?

Dat is een herinnering die ik liever privé hou, niet dat het niet voor publicatie vatbaar is. Het is een deeltje van mezelf. Ook heb ik vele mooie herinneringen aan mijn windhondjes, katjes, vrienden, reisjes,…

Van welke muziek word jij blij?

Vive la Fête! Ahja natuurlijk en hun meeste songs zijn ook vrolijke nummers. Ook hou ik tegenwoordig van Queen, Moby en Placebo.

Wat doe je op dagen als je jezelf down voelt om weer happy te worden?

Ik probeer dat niet te forceren en de boel de boel te laten. Want dat werkt alleen maar averechts. Ik probeer dan extra vroeg mijn pyjama aan te doen en iets lekkers te eten terwijl ik wat naar Netflix kijk of blogs lees. Of ik maak een mooie wandeling met de windhondjes.

Noem drie willekeurige dingen die je ontzettend gelukkig maken
  1. Mijn windhondjes en kat
  2. Lezen met een kopje thee en stukje chocolade
  3. Optredens
Give-a-way

Vorig jaar heb ik een heel jaar lang wekelijks een opdrachtje gedaan die op gelukskaartjes stonden. Ik wil deze gelukskaartjes samen met een geluksdagboekje en een geluksboekje aan één van mijn lezers geven. Deze drie items zijn allemaal van de geluksexpert Leo Bormans.

Wat moet je doen om te winnen? Laat in de comments achter waarom jij een portie geluk kunt gebruiken.
De wedstrijd loopt af op 31 maart 2019 om 22h. Een onschuldige kattenpoot zal de winnaar kiezen.

Het pakketje wordt enkel naar een adres in België gestuurd, mensen die in het buitenland wonen kunnen meedoen als ze iemand kennen naar wie ik het pakje kan opsturen.

 

Tiny Pleasures januari en februari

Je vindt ze terug op verschillende blogs. Ik lees ze overal heel graag en ben zelf iemand die heel blij kan worden van de kleine dingen in het leven. Veel meer zelfs dan van de grootse dingen.

Januari
Een blogster die vroeg om te mailen omdat ze vond dat we veel gemeenschappelijk hadden (zwaai! Ik moet trouwens je laatste mail nog beantwoorde) – mensen helpen aan en op de tram – het gevoel dat je niet de enige bent – lieve berichtjes krijgen toen Pebbles (mijn kat) gestorven was – wandelen in de sneeuw – Mati die vrolijk rondhuppelt in de sneeuw – mooie winterse landschappen – het kraken van de sneeuw – de Podenco in de Woef (hondentijdschrift) – lachen naar iemand op de trein omdat we ons beiden ergerden aan luide pubers – uit mijn comfortzone treden – afspreken met vrienden – etentje collega’s – assertief durven zijn – verpakkingsvrije winkel binnenstappen en suikervrije vegan koekjes ontdekken

Februari
Rustig op de trein, zowel ’s middags als ’s avonds – assertief zijn door te vragen aan de buurvrouw of ze haar auto aansluitend wil parkeren zodat ik er ook nog tussen kon – opgeruimde bureau – lekker warm op het werk door een infraroodpaneel naast mijn stoel – zelf programma programmeren – CD van the Cranberries in de kringwinkel vinden – verwend worden op mijn verjaardag – verpakkingsvrije winkel – kaartjes en smsjes krijgen voor mijn verjaardag – vegan boeken winnen van Fieke – vriend van een vriendin die me wil helpen – bijkletsen met vriendin – collega’s blij met de koekjes – automobilist die duim omhoog steekt toen hij me zag wandelen met de hondjes

Wat waren jullie kleine gelukjes?

 

Waarom ik de klimaat-spijbelaars steun maar zelf niet ga betogen

Al jarenlang ben ik me bewust van het milieu en leef ik redelijk milieubewust. Iedereen moet daar zelf zijn keuzes in maken want 100% milieuvriendelijk leven is bijna niet haalbaar. En met het vingertje wijzen is altijd makkelijker dan eens aan zelfreflectie te doen. Anyway, het is geen wedstrijdje.

Ik ben blij dat er meer en meer jongeren zich bewust zijn van de klimaat-problemen. Eindelijk worden de wetenschappers serieus genomen. Ik sta volledig achter de stakingen en het spijbelen. En ja, ze kunnen ook in het weekend gaan betogen of op woensdagnamiddag maar zou dat dan ook zoveel media-aandacht krijgen?

Maar goed, waarom ik dus niet mee ga betogen is om de simpele reden dat ik daar enorm emotioneel van word. Emotioneel in de positieve zin, het raakt me als ik zie hoeveel mensen er eindelijk verandering willen voor iets waar ik zelf al jaaaaren mee begaan ben.

Deze morgen had ik afgesproken met een vriendin om naar een koffiebar te gaan en daarna iets te gaan eten. Toen ik van de tram stapte, zag ik al enkele studenten/scholieren staan met hun plakkaten en dat pakte me onmiddellijk. Toen ik de grote bende zag staan, moest ik me echt inhouden om niet te gaan huilen. Ik weet zelf niet hoe ik dat moet gaan verklaren dat ik daar zo door aangegrepen ben.

Hetzelfde gevoel had ik toen ik de speech zag van Greta Thunberg. Toen heb ik me niet ingehouden en liet ik de traantjes gewoon vloeien 🙂

Gaan jullie mee gaan betogen?

Vooroordelen

Bij de Nederlandse vloggers gaan er YouTube-filmpjes rond over de vooroordelen die volgers hebben.

Nu ben ik nieuwsgierig naar welke vooroordelen jullie over mij hebben. Dat mag zowel positief als negatief zijn. In een volgende blogpost zal ik daar dan eerlijk op antwoorden.

Denken jullie dat ik gierig ben of vinden jullie dat ik heel zelfzeker ben? Laat het hieronder achter in de comments. Ik ben benieuwd 🙂

Welk vooroordeel hebben jullie over mij?