Auteursarchief: loesjezaakjes

Hoe ver staat het met mijn doelen 2020

In januari stelde ik doelen voorop in plaats van het maken van goede voornemens. Doelen vind ik concreter en de nerd in mij kan het cijfertjes bijhouden verantwoorden. Aangezien we voorbij de helft van het jaar zou, zou ik overal de helft van mijn doelen moeten behaald hebben.

3.000 km wandelen
Eind juni heb ik reeds 1.648,42 km gestapt. Tijdens de eerste drie maanden haalde ik ruim 250 km per maand. En de laatste twee maand draait dat getal rond de 300 km. Sinds ik verhuisd ben, stap ik ongeveer een half uur naar het werk. En dan nog een half uur terug. Daar bovenop ga ik ook nog twee keer wandelen met de honden.

300 dagen minimum 10.000 stappen
Ook daar zit ik ruim over de helft van het aantal behaalde stappen. Er zijn al 182 dagen voorbij waarvan ik 9 dagen geen 10.000 stappen had. Meestal haalde ik wel 8.000 of 9.500 stappen maar we moeten streng zijn. Ik heb in totaal al 173 dagen met 10.000 stappen behaald.

12.500 blz lezen
Ik dacht dat ik niet zo goed bezig was qua lezen, maar kijk… ik heb toch al ruim 7.000 bladzijden gelezen. Ook hier zit ik al goed over de helft. Niet slecht! Die 7.000 blz zijn verdeeld over 17 boeken.

1.000 blz per maand
Hier haalde ik mijn doelen niet altijd. Ik had in juni een slechte leesmaand maar al bij al toch een 831 bladzijden gelezen. Ook in maart haalde ik net geen 1.000 bladzijden. Maar de andere maanden compenseren dat goed. In januari las ik 1.661 bladzijden. Wat dan ook mijn beste leesmaand was.

De Verbeelding Book Challenge 2020
Hier ben ik tot nu toe dik gebuisd. Ik streepte nog maar 1/3 van de puntjes af. Ik ging dat combineren met kinder-/jeugdboeken of graphic novels maar ook hier een dikke fail. Want ik las nog geen enkel jeugdboek of graphic novel. Er komen te vaak boeken op mijn pad die ik graag wil lezen en die niet altijd passen.

Hoe gaat het met jullie voornemens of doelen?

Het bloggen viel even stil…

Ik heb nochtans ideeën zat maar toch is het bloggen wat stil gevallen. Hoe komt dat nu? Het was enorm druk op het werk en ’s avonds had ik vaak geen zin meer om mijn laptop aan te zetten. De keren dat ik het wel deed was om mijn iPhone helemaal leeg te maken en dat nam veel tijd in beslag doordat hij eerst moest updaten en daarna kreeg ik hem niet meer aan de praat. Tof! Maar goed, dat is allemaal in orde gekomen. Al moet ik nog eens wat fiksen met mijn iCloud.

Sinds juni heb ik een smart-tv dus nu kijk ik vaker tv. Al ben ik nog geen grote tv-kijker, mijn laptop worden zelden nog opengeklapt. Wat dan weer het voordeel heeft dat ik een half uur tv kijken daarna half uurtje lees en dan nog naar iets kijk. En toch was juni ook mijn slechtste leesmaand van dit jaar. Nu ik tv en Netflix kan kijken, wilde ik ook VRTnu bekijken op mijn smart-tv. Aangezien het een oud model is, kon dat niet. Iemand raadde me aan om Google Chromecast aan te schaffen. Zo gezegd zo gedaan, maar nu blijkt dat er Chromecast op mijn tv zit en ik dat Google-ding niet nodig heb. Iemand geïnteresseerd om het over te kopen?

In juni voelde ik me mentaal enorm slecht, dus ik had in niks zin. Vandaar het weinige lezen en bloggen. Maar goed, eigenlijk wil ik er verder niet veel over kwijt. Ik heb mijn hart kunnen luchten bij een aantal goeie vrienden en mijn moeder. En nu voel ik me weer wat beter. Ik heb het een plekje kunnen geven en ben weer wat sterker geworden.

Met de vakantie in zicht, hoop ik wat meer te kunnen bloggen. En vooral te genieten van de kleine dingen, de natuur, mijn windhonden en kat én de mensen die me graag mogen. Want ook dat heb ik gevoeld, dat er mensen zijn die me oprecht graag zien en ik ben dankbaar dat ik zo’n fijne mensen om me heen heb.

Hoe gaat het met jullie?

En toen ontdekte ik podcasts…

Lang heb ik geen podcasts geluisterd. Omdat ik me moeilijk kan concentreren en ik dan iedere 15 seconden, 15 seconden terug moet keren. Ik probeerde het wel eens maar dan zonder koptelefoon en dat terwijl ik aan het koken was of de was aan het opvouwen. Maar dan had ik de neiging om de was heel traag en stil op te vouwen want anders hoorde ik er niks van 😀 Daar gingen mijn pogingen.

In mei kocht ik een Noise Cancelling koptelefoon om me van lawaai af te zonderen. In diezelfde maand besloot ik ook om terug te voet naar het station te gaan en om die lange, saaie straat wat aangenamer te maken, besloot ik een podcast op te leggen. Best choice ever!

De dooddoeners door Ignaas Devisch en Jean-Paul van Bendegem
Dit was de eerste reeks die ik volgde en ik vond het zeer boeiend, leerrijk en amusant. Vaak liep ik te lachen op straat. Ze bespreken per podcast een dooddoener en gaan die ontleden naar de ‘ware’ betekenis. Deze duren ongeveer 20 minuten en was ideaal om tot aan het station te wandelen.

Nerdland door Lieven Scheire e.a.
Deze afleveringen duren soms 2 uur. Eerst vond ik zo’n lange podcasts niet tof maar nu stop ik gewoon als ik aankom. En luister dan verder als ik van de trein stap. Of de dag erna of ’s avonds. Anyway, het maakt niet meer uit voor mij om de podcast te onderbreken en op een later moment verder te luisteren. Ik moet dan soms een minuutje terugkeren maar dat is het minste. Ook deze vind ik zeer leerrijk en amusant! Belangrijke combi! Ze bespreken vaak uiteenlopende onderwerpen van insecten tot astrologie tot geneeskunde tot A.I.. Het zijn meestal vrij actuele zaken die besproken worden.

dS Audio
Deze ontdekte ik vorige week. Iedere ochtend komt er een nieuwe online van ongeveer 20 minuten. Het gaat telkens over een heel actueel thema. Dat vind ik een ideale om de werkdag te starten en het duurt net zolang als mijn wandeltocht naar het station. En om een beetje mee te zijn met het nieuws. Ik blader wel eens in de krant op het werk maar daar heb ik natuurlijk de tijd niet om de krant te lezen. En meedoen om ’s avonds te lezen doe ik ook nooit omdat ik dan liever een boek lees. Door deze podcast ga ik wat dieper in op een actueel thema.

Sporadisch luister ik eens naar de podcast van Pompidou, Kant, en klaar! en deBuren. De fijnste podcasts vind ik die waar er in gesprek gegaan wordt in plaats van een monoloog.

Luisteren jullie wel eens podcasts?

Zoektermen #2

Bij Kristien van ditjes en datjes kun je zo nu en dan eens de zoektermen waarmee ze op haar blog terecht komen, lezen. Ik blogde een paar jaar terug ook eens mijn zoektermen. Omdat ik dat zelf een tof rubriekje vind, deel ik ‘mijn’ zoektermen van 2018 en 2019.

2019
(naam van een vriendin) Blijkbaar hebben ze gegoogled naar een vriendin van mij en kwamen ze op mijn blog terecht
provamel review
podenco en allergie
ik wil suikervrij gaan eten
eigenschap die je zou willen hebben Zou ik een eigenschap hebben die ze zochten?
rekkers inplaats van veters
loesje over hooggevoeligheid
de bethoosterse broeken

2018
lidl chocolade reepjes Ik ga nochtans nooit naar de Lidl
chocolade zonder suiker
introvert wenen
hoe weet je dat je een vetbol op de darm hebt
loesje chat
podenco wandeling september 2018

 

Tiqi is van de trap gevallen…

Deze morgen stond ik op en zag ik zwart aan Tiqi zijn oor. Ik zag eerst niet goed wat het was en toen ik beter keek zag ik dat zijn oor gescheurd is. Terwijl ik bezig was aan mijn ochtendrituelen, zag ik plots dat de urne en het fotokadertje van Boika omver gevallen waren. Ik snapte niet goed wat er gebeurd was, heel even dacht ik inbrekers. Maar dat zou  ik toch wel gemerkt hebben en ik zag ook niks anders dat vreemd was.

Toen ik Tiqi wat beter bekeek, zag ik dat er een stuk huid van 5 centimeter lang van zijn poot weg was. Hij heeft ook een grote bloeduitstorting op zijn buik. Wanneer ik op de trap liep, zag ik zijn vel op de trap liggen. En toen begon het te dagen, hij is waarschijnlijk van de trap gevallen.

Het gebeurt wel vaker dat hij naar boven loopt, vooral als hij bang is. Het is nog al gebeurd dat hij halverwege omkeer maakt en dan valt. Maar deze keer heb ik niks gehoord of gemerkt. Ik ga de trap afzetten zodat hij niet meer naar boven kan. Ik zou niet willen dat hij een poot breekt. Hij is nu al genoeg toegetakeld.

Toen ik wat later naar mijn kast keek, zit er een grote barst in mijn nieuwe kast. Maar dat is het minste. Ik ben al blij dat Tiqi niet gebroken is. Mijn lief mannetje… ik heb het met hem te doen. Gelukkig heeft hij er precies niet teveel last van.

 

Kom-uit-uw-kot

Zondag verscheen er geen ‘Blijf-in-uw-kot-post’ omdat het eigenlijk niet meer zo aanvoelt. We mogen steeds meer en soms vergeet ik dat er nog corona is. Niet in de zin dat ik minder voorzichtig ben, integendeel. Ik ben nu extra alert omdat we zo veel meer mogen. En dus ook meer met mensen in aanraking komen. Maar maandag ging ik wandelen met een vriendin en op zo’n momenten lijkt corona weg te zijn. Omdat je gewoon weer kunt afspreken met elkaar.

Op het werk is het soms precies al terug vollen bak. Ik ging al sinds begin mei terug elke dag naar het werk omdat dat praktischer is. Maar sinds deze week zijn er meer collega’s aanwezig, al werken er nog een aantal (deels) thuis en is er nog een collega in tijdelijke werkloosheid. Er was ook al weer een vergadering met externen. Ik nam niet deel aan de vergadering en het was op afstand en in beperkte kring. Maar er was toch weer volk in het gebouw.

Doordat we nu weer veel meer mogen, valt er ook niet veel meer te vertellen dat corona gerelateerd is. Toch niet op wekelijkse basis. Bovendien zal er voor mij niet zo veel veranderen dan van voor de lockdown. Ik ben niet zo’n groepsmens dus met 10 mensen zal ik niet afspreken, ook al mag dat nu. Het zullen er zelfs geen 5 zijn, want ik heb een kleine familie. Mijn weekends bestaan sowieso meestal uit boodschappen, huishouden, lezen, Netflix en eens wandelen met een vriendin. Op restaurant en café gaan doe ik zelden, dus ook dit zal niet veranderen nu het weer mag. Ik ga dat zelfs nog zo lang mogelijk vermijden. Een optreden deed ik wel eens maar ook niet wekelijks en soms ga ik maanden niet naar een optreden.

Hoe ervaren jullie het huidige corona-leven?

Uitgelezen in mei 2020

In mei las ik ‘maar’ één boek uit. Dat kwam niet omdat het een slechte leesmaand was maar omdat ik in twee kleppers aan het lezen ben. Het ene boek van 1.275 is nog steeds niet uitgelezen. Maar ik las wel een andere klepper van 657 blz uit.

Elk jaar doe ik mee aan de Verbeelding Book Challenge. Ook dit jaar doe ik terug mee, maar ik probeer toch zoveel mogelijk te lezen wat ik wil en dan zie ik wel hoe ik hoever ik spring.

Het lot van de familie Meijer – Charles Lewinsky
Als op een nacht in 1871 een ver familielid aanklopt, kan geen van de Meijers vermoeden dat hun leven vanaf dat moment radicaal zal veranderen. Vijf generaties beslaat de geschiedenis van de Meijers, een geschiedenis vol liefdesgeluk en levensdroefenis, en vol strijd om succes en acceptatie. En steeds raakt de wereld een stukje meer uit zijn voegen. Charles Lewinsky schrijft met een verbeeldingskracht die de lezer onherroepelijk tot een bang, hoopvol en hunkerend deel van deze familie laat worden.

Ik had wat moeite met het boek. Het was heel moeilijk om mijn aandacht er bij te houden. Het zal waarschijnlijk aan de vertelstijl liggen, want op zich vind ik het boek heel goed geschreven. Ook de verhaallijn zit goed in elkaar. De laatste 200 bladzijden ging het precies vlotter om bij het boek te blijven, ik vond de personages die dan aan bod kwamen ook boeiender.

Wat ik ook fijn vond aan het boek is dat een luchtig boek was over joden en dat het niet alleen kommer en kwel is. Het speelt zich dan ook af voor in 1800 en begin 1900. Al voelde je wel dat joden altijd al de pispaal geweest zijn, maar het werd op een luchtige manier beschreven.

Ik was heel lang overtuigd van 3 sterren en op het einde dan getwijfeld over 4 sterren, dus het krijgt 3,5 sterren maar dat kan niet volgens Goodreads.

Goodreads: 3 sterren
VBC-puntje: 1. Een familiesaga. Aangezien het boek over 5 generaties loopt, spreekt dit puntje voor zich 🙂

Tussenstand VBC: 8/30

Hoe was jullie leesmaand?

Corona-vrijwilliger

Vanaf dat Corona uitbrak, wilde ik iets doen om te helpen. Omdat ik met een verhuis zat en (gelukkig) ook nog aan het werk was, kon ik natuurlijk geen grootse dingen doen. Algauw zag ik een oproepje voor vrijwilligers bij het OCMW om een brief te schrijven die voorgelezen zou worden in de woonzorgcentra. Daar hoefde ik geen enkel moment over te twijfelen en bezorgde hen een brief.

Kort erna belde de medewerker van het OCMW mij op of ik een dame haar dekbed wou gaan vervangen. Maar dat zag ik niet zo zitten, het was in het begin van de corona-periode en had toen wat angst om ziek te worden. Niet zo zeer van het virus an sich maar er moest vanalles geregeld worden en het zou heel erg ongelegen gekomen zijn om dan ziek te vallen. Ze vroeg me of ik corona-folders wilde ronddragen. Dat kon ik makkelijk combineren met een wandeling met de honden. Achteraf gebleken was dit toch niet de ideale combinatie en niet zo handig.

Toen de folder-bedeling afgelopen was, zag ik een oproep van de bib in Gent. Ze zochten vrijwilligers om kinderen te helpen die het moeilijk hebben met schoolwerk. Het zou gaan om videobegeleiding. Dat leek me wel iets en ook om eens uit mijn comfortzone te treden. Na een videogesprek met de begeleider van het project, moest ik even wachten tot ik een case toegestuurd kreeg. Vorige woensdag werd ik opgebeld dat ik een meisje mocht helpen met huiswerk. Ik had de mama een smsje gestuurd wanneer ik haar kon opbellen. Ze wilde dat ik eerst met de juf afsprak. Een paar dagen later had ik een eerste videochat met het meisje. Het was nog wat chaotisch op die manier maar het is wel leuk om iemand te helpen. Want ik kan me voorstellen dat het niet makkelijk is voor kinderen om zo lang niet naar school te gaan.

Omdat het een tijdje duurde vooraleer ik iets hoorde van het vrijwilligerswerk voor schoolwerk-begeleiding, dacht ik dat ze voldoende mensen hadden. Ik reageerde ondertussen op een bericht dat ze mensen zochten om eenzame, oudere mensen op te bellen. Dat is iets wat me ook al altijd heeft aangesproken en dat is om bejaarde mensen die zich eenzaam voelen te bezoeken. Ik voel me enorm op mijn gemak bij bejaarde mensen, al besef ik dat ze niet allemaal even lief zijn. Hiervoor heeft de begeleider me vorige vrijdag opgebeld. Ik zei dat ik liefst een spraakzaam iemand wil, – omdat als er geen klik is,- ik ook niet de meest spraakzame persoon ben. Ze ging me twee personen doorgeven maar tot nu toe nog niks gekregen. Maar voorlopig is de studiebegeleiding voldoende omdat dat toch ook wat werk met zich mee brengt. Ik zie wel of ze mij daarvoor nog mailen of niet.

Doen jullie iets van vrijwilligerswerk?

Blijf-in-uw-kot week 10

Stilletjes aan ga ik hier de titel mogen veranderen want we mogen steeds meer en meer uit ons kot komen. Elke week mogen we een stapje meer. Al vind ik het nog al snel gaan… Het was beter om twee weken af te wachten hoe de cijfers waren. Liever traag vooruit dan dat we plots weer moeten inperken.

Sinds maandag ga ik terug te voet naar het station. Zoals jullie al weten ben ik verhuisd en ik vind de route nu net iets te ver om te voet te doen. Het is een kleine 20 minuten stappen, wat op zich wel te doen is. Want van Dampoort naar het werk is het een klein kwartier, dus zoveel scheelt dat niet. Het komt waarschijnlijk ook doordat het één lange baan rechtdoor is. Om het wat aangenamer te maken luister ik ondertussen een podcast. Ik luister nu naar de Dooddoeners van Klara met Jean-Paul Van Bendegem en Ignaas Devisch. Het is leerrijk en amusant én het duurt ongeveer een kwartier, dus ideaal om dat lange stuk wat aangenamer te maken. Als er iemand nog tips heeft voor leerrijke podcasts van 15 minuten?

Dinsdag waren alle vrouwelijke collega’s aanwezig en we besloten om samen op afstand in onze tuin te lunchen. Het was zo gezellig om nog eens bij te kletsen en gewoon samen te lunchen!

Woensdag zat ik in een quasi lege wagon. Toen ik net plaatsgenomen had, kwam er een dame naast me zitten. Ze ging wel aan de andere kant van het venster zitten, dus in haar eigen vierzitje (hoe noem je dat eigenlijk? :-D). Ik stelde me toch recht en ging me elders zetten. Ze vroeg of ze te dicht zat en ik zei dat ik toch liever alleen zat. Ik vond het toch wat bizar als je al die ruimte hebt waarom je dan (vooral) in deze tijden naast iemand gaat zitten. Toen ik afstapte, zei ik dat ik misschien wat asociaal was en dat ze misschien wat gezelschap wilde. Ze zei dat het eigenlijk puur uit gewoonte was om haar helemaal achteraan te zetten en dat ze er niet bij nagedacht had.

Tijdens mijn avondwandeling zag ik voor het eerst drie reetjes wegrennen. Zo prachtig om te zien!!! Ik was helemaal blij!

Donderdag kwamen ze mijn tweedehands frigo/diepvriezer brengen. En in de late namiddag ging ik eens langs bij mijn moeder. Het was een warme zomerdag maar ik maak me daar toch zorgen over dat het nu al zo droog en warm is…

Vrijdag ging ik wandelen met een vriendin. We deden een fikse wandeling in Destelbergen en ontdekten mooie routes. Altijd fijn om bij te kletsen en eens niet alleen te moeten gaan wandelen.

Zaterdag was het een lees- en kuisdagje. Ik deed boodschappen in de gemeente verder en het is daar veel rustiger dan hier. Ik voel me daar dan ook meer op mijn gemak om te winkelen. ’s Avonds keek ik vol nostalgie naar Jurassic Park. Ik was toen 12 jaar en helemaal fan. Ik wist nog alles van die film, dus een teken dat ik hem duust keer bekeken heb 😀

Zondag deed ik een wandelroute in de polders hier op 15 km vandaan. Het deed deugd om eens elders te gaan wandelen en nieuwe dingen te ontdekken. Er zat een stevige wind. Er was ook een stukje over de grens met Nederland. Ik twijfelde even om toch dat stuk mee te pikken maar ik durfde niet. Bovendien was ik het wandelen en de wind wat beu en besloot om toch maar braaf in België te blijven. De grenzen zijn blijkbaar allemaal afgezet met een hoop zand en een hekken. Dus je gaat niet zo maar even het hekken wegzetten om de grens over te steken.

Hoe is het in jullie kot?

Zin in boeken #10 februari en maart

Ik moest een heel eind terug scrollen om te zien waar de laatste ‘zin in boeken’ stond. Die maanden waren enorm druk en hectisch, onder andere door corona maar ook door mijn verhuis. Er werd dus een pak minder gelezen én nog minder opgeschreven, zo blijkt 😀 Maar hier zijn mijn zinnetjes die ik noteerde. Meestal zijn dat zinnen die me aanspreken of bij mijn mening/leven aanleunen. Maar soms ook gewoon mooie zinnen.

De goede zoon ~ Rob van Essen
We zijn een kinderachtige generatie, we wijzen iemand af en onze voornaamste zorg is ons ervan te verzekeren dat degene ons niet afwijst.

The friend ~ Sigrid Nunez
A life in which a person’s most significant relationship is with a dog – what could be sadder, you said. But, to me, it seemed that Ackerley had expierenced to the fullest the kind of mutual unconditional love that everyone craves but most people never know.
(Deze vond ik zo mooi en zo waar, de enigste wezens die ik voor 200% vertrouw)

Timboektoe ~ Paul Auster
Voor het eerst sinds de dood van zijn baas kon hij over zulke dingen nadenken zonder te worden verpletterd door verdriet, voor het eerst begreep hij dat de herinnering een plaats was, een reële plaats waar je naartoe kon gaan, en hij begreep bovendien dat het geen kwaad kon om enkele momenten te midden van de doden te vertoeven, dat het zelfs een bron van grote troost en geluk  blijkt te zijn.
(Dit vond ik zo mooi en troostend. Ik las dit boek nadat ik Mati had moeten afgeven en hoewel het in het boek de hond is die zijn baasje moest afgeven, vond ik dit zeer helpend)

De vrouw van de tijdreiziger ~ Audrey Niffenegger
Maar dan voel ik me schuldig omdat ik me aan het verdriet wil onttrekken, we moeten ons de doden herinneren, ook al maakt het ons kapot, ook al kunnen we alleen maar ‘het spijt me zeggen’ tot die woorden even weinig betekenis als de lucht hebben. (Ook dit vond ik een toepasselijk gezien het afscheid van Mati, ik heb me lang schuldig gevoeld omdat ik niks kon verdragen op het einde (ik had zelf ook veel stress) en dan boos was op haar… zelfs nu komt dit gevoel terug als ik eraan denk)