Auteursarchief: loesjezaakjes

Zin in boeken #8 november 2019

Geregeld schrijf ik mooie zinnen of zinnen die me aanspreken over in een boekje. Het lijkt me ook leuk om deze met jullie te delen. Dit zijn de zinnen die ik noteerde uit de boeken die ik uitlas in november. Vaak zijn het ook zinnetjes die heel erg bij me passen.

Origins – John Zerzan
More & more they traded for things they didn’t need, and the more goods they got, the more they wanted. This was very serious. For they did not realize they were drawing away, step by step from the good life given them.

De heksen – Roald Dahl
Muizen, zo had ik het gevoel, vinden elkaar allemaal aardig. Mensen niet.

Verdriet is het ding met veren – Max Porter
Het leven weer oppakken, als concept, is iets voor stommelingen, want ieder verstandig mens weet dat rouw een langetermijnproject is. Ik weiger me te overhaasten. Laat niemand wagen het verdriet dat ons is overkomen te vertragen of versnellen of te halen.

Orlando – Virginia Woolf
Nu waren echter alle jonge schrijvers in dienst van de boekverkopers en schreven de grootste rommel bij elkaar, als het maar verkocht werd.

Want hoezeer beide seksen ook onderling mogen verschillen, zij lopen ook door elkaar. In ieder mens, wie ook, voltrekt zich een zwenking van de ene sekse naar de andere en vaak wordt het mannelijke of het vrouwelijke element slechts nog bewaard door de kleding, waaronder een sekse schuilgaat die geheel tegengesteld is aan hetgeen het uiterlijk doet vermoeden.

Ben ik eenzaam?

Onlangs las ik een blogpost bij Samaja van Samajatalk over eenzaamheid. Dat deed me denken aan het testje die ik onlangs deed op de site van de Morgen over eenzaamheid. Want blijkbaar zijn er heel veel mensen eenzaam en omdat ik een testjes-freak ben, was ik wel nieuwsgierig.

Volgens de test ben ik eenzaam, maar eigenlijk voel ik me niet eenzaam. Ik ben heel veel alleen maar ik ben graag alleen. Ik zou me zelfs niet meer kunnen voorstellen dat ik ooit nog zou samenwonen. Dat lijkt me zo druk en je moet constant afspraken maken en met elkaar rekening houden. Bovendien kan ik absoluut niet tegen lawaai en herrie. Ik vind het ook zo heerlijk om gewoon mijn goesting te doen.

Elk weekend met iemand afspreken is voor mij ook niet nodig. Al kan ik wel genieten van mijn afspraakjes met vrienden, maar dat is maximum 1 afspraak per week. Anders begin ik al op voorhand te flippen dat het te druk is. Onlangs hoorde ik van iemand die 2 à 3 keer per maand met zijn beste vriend afspreekt.. hallo?! Dat lijkt me zooo veel. Ik zie elke vriendin maar om de 2 maand of zelfs veel langer en dat is voor mij prima zo.

Ik ben iemand die dus niet zoveel nood heeft aan sociaal contact. Ik werk in een introverte omgeving en daar ben ik blij om. Moesten mijn collega’s allemaal extravert zijn, ik zou nog minder mensen willen zien in mijn vrije tijd. Het is niet dat ik mijn vrienden niet graag heb, zeker niet! Maar het gebeurt wel eens dat ik een hele dag sociaal moet zijn op het werk en daar geniet ik zelfs van, maar dan ben ik achteraf echt uitgeput.

Mis ik dan totaal geen geliefde in mijn leven? Eigenlijk niet. Ik ben als kind al altijd graag op mezelf geweest en had een hekel aan feestjes waar ik letterlijk ziek van werd. Soms wanneer ik me echt heel slecht voel, heb ik wel eens nood aan iemand die me vastpakt. Maar doorgaans mis ik ook dat niet, ik hou er niet van om aangeraakt te worden. Bij moeilijke beslissingen zou het wel handig zijn om eens te kunnen overleggen met iemand, maar zo’n beslissingen moeten nu ook niet dagelijks genomen worden.

Voelen jullie je snel eenzaam?

Uitgelezen in november 2019

Mijn nieuw doel om elke maand 1.000 blz te lezen is deze maand ruim behaald. Daarmee is het dan ook mijn best gelezen maand van dit jaar!

Aantal gelezen bladzijden: 1.266 bladzijden.

De heksen – Roald Dahl
Heksen zijn eng en gemeen, maar de heksen uit Roald Dahl’s gelijknamige verhaal zijn afschuwelijk gemeen en lelijk en ze hebben een hekel aan kinderen. In dit spannende verhaal moet een jongetje het opnemen tegen de heksen en hun toverkracht om de kinderen van de wereld te redden.

Heel erg genoten van dit boek. Het is mijn tweede Roald Dahl en ik hou van zijn stijl en fantasie. Jammer dat ik hem als kind nooit gelezen heb.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 30. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je nog nooit geweest bent. Het speelt zich deels af in Noorwegen en daar ben ik nog nooit geweest. Het speelt zich ook voor een stuk in Engeland af maar daar was ik wel al geweest. Ik heb het toch voor dit puntje laten meetellen.

Aspergirls – Rudy Simone
Vrouwen worden minder vaak dan mannen gediagnosticeerd met het syndroom van Asperger. Niet alleen omdat Asperger minder vaak voorkomt bij vrouwen, maar ook omdat de kenmerken bij vrouwen anders worden waargenomen. Bovendien kunnen vrouwen de symptomen vaak beter maskeren.

Onlangs vroeg iemand (die jaren samen was met een autist) of ik geen autisme had, waardoor ik nieuwsgierig werd naar autisme bij vrouwen. Persoonlijk vond ik het wat storend dat de schrijfster duidelijk gelovig is. Ik ben zelf niet gelovig en dan komt nogal snel storend over.
Voor de rest vraag ik me af… herkent niet iedereen zichzelf in dergelijke boeken? Vooral ook omdat er vaak staat: velen, sommigen,… Waarschijnlijk is het totaalplaatje dat telt natuurlijk.
Het is een vlot geschreven en interessant boek. Nog een ergernis is dat het boek vol fouten staat, maar dat ligt aan de vertaler.

Goodreads: 3 sterren
VBC-puntje: 13. Een non-fictie boek rond een onderwerp waar je absoluut niks over weet

Origins – John Zerzan
The new collection of Zerzan’s writings on origins, of language, time, numbers, gender, agriculture.
This reader brings together the best, most original thinking to date, of Zerzan’s many years of writing.

Dat vond ik een zeer interessant maar moeilijk boek om te volgen. Er werden heel veel vaktermen gebruikt maar het lukte na een tijdje wel. Het deed me heel erg denken aan Sapiens van Harari.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntjes: geen

Verdriet is het ding met veren – Max Porter
Een vader (bewonderaar en kenner van het werk van de dichter Ted Hughes) en zijn twee jonge zoontjes worden geconfronteerd met de plotselinge dood van hun echtgenote en moeder. Dan dringt op een avond Kraai, het schelmse fabeldier uit Ted Hughes’ beroemde gedichtencyclus Crow, hun Londense bovenhuis binnen. Kraai – tegenspeler, helper, bedrieger, genezer, kinderoppas – kondigt aan bij hen te zullen blijven tot ze hem niet meer nodig hebben. Naarmate de weken tot maanden en jaren worden, wijkt de pijn van het verlies geleidelijk voor mooie herinneringen..

Eerlijk gezegd vond ik dit boek niet zo super. Ik vond het een bizar boek… ik heb wat moeite met beeldspraak en metaforen. Toch zaten er mooie passages tussen, vandaar mijn keuze voor 3 sterren.

Goodreads: 3 sterren
VBC-puntje: geen

Orlando – Virginia Woolf
‘Te lang voor een grap, te frivool voor een serieus boek,’ zo omschreef Virgina Woolf zelf haar inmiddels klassiek geworden roman Orlando. In deze speelse roman beschrijft een biograaf het wonderbaarlijke levensverhaal van de jonge dichter Orlando, die tijdens zijn drie eeuwen durende leven verandert van een man in een vrouw, de wereld over reist en vele avonturen beleeft. Orlando is een sprankelende vertelling en een intense bespiegeling over literatuur, de positie van de vrouw, het verstrijken van de tijd en het omgaan met veranderingen.

Dit vond ik een prachtig boek. Het is het tweede van Virginia Woolf dat ik las en het was veel beter te volgen. Straf dat ze bepaalde thema’s toen al aankaartte. En wat een inzichten voor die tijd. Heel erg van genoten. Al vond ik het bij momenten wat moeilijker om te volgen, dwaalden mijn gedachten te vaak af.

Goodreads: 5 sterren
VBC-puntje: geen, maar het kan ook tellen voor puntje 5.

De dr. Ludidi Vastenmethode – Samefko Ludidi
Hoewel vasten in eerste instantie streng klinkt, blijkt niets minder waar. Dr. Ludidi ontwikkelde een methode om intermittent fasting (onderbroken vasten) voor iedereen toegankelijk te maken. Of je nu wilt afvallen, gezonder wilt leven of je sportprestaties wilt verbeteren: onderbroken vasten kan in alle soorten en maten. De dr. Ludidi Vastenmethode laat zien dat het eigenlijk heel makkelijk is. Ook laat de jonge doctor zien hoe ons huidige eetpatroon tot stand is gekomen en waarom we het vaak lastig vinden om een gezonde leefstijl vol te houden. Hij helpt je beter te begrijpen hoe je lichaam werkt en reageert op eten en waarom je bepaalde keuzes maakt. Met onderbroken vasten krijg je grip op je gezondheid en het mooie is dat er maar weinig regels zijn. Dat het ook nog lekker kan zijn bewijzen de recepten uit het boek, die dr. Ludidi samen met chef-kok Frank van Thiel ontwikkelde. Ook jij kan het!

Ik was al een tijdje bezig met vasten, dus ik was benieuwd wat de schrijver er over te zeggen had. Maar eigenlijk heb ik niet zo heel veel bijgeleerd. Het meeste wist ik al en soms ergerde ik mij wat aan de taal.

Goodreads: 2 sterren
VBC-puntje: geen

Wat lazen jullie in november?

Mijn ervaring met vasten

Vasten is de laatste tijd dé nieuwe hype bij mensen die bezig zijn met gezondheid, inclusief mezelf. Deze zomer vertelde een oud-klasgenoot me over Intermittent Fasting. Ik had er nog nooit van gehoord. Maar toen ik de voordelen ervan hoorde, wil ik het toch even uittesten. Ik ga hier geen wetenschappelijke bewijzen uit de doeken doen. Er stond vandaag in de Morgen een artikel over vasten. Als je geïnteresseerd bent, kun je het hier lezen.

Er zijn verschillende methodes. De 5:2-methode waarbij je 2 dagen per week vast, op die dagen eet je max. 500 caloriën. En 5 dagen eet je wat en wanneer je wilt. Je kan ook de 16:8 methode doen. Deze volg ik en daarbij eet je 16 uur niks en 8 uur wel. Het is belangrijk dat je voldoende voedingsstoffen binnen hebt. Om het fijne er van te weten, kun je best wat googlen of het boek ‘De dr. Ludidi vastenmethode’ lezen. En er zijn nog anderen die 2, 3 of zelfs 5 dagen niks eten. Maar uiteraard wel water, koffie of thee drinken.

Ik dacht dat ik nooit zonder ontbijt zou kunnen en dat het ongezond is om het ontbijt over te slaan. Maar niks is minder waar. Dat een ontbijt gezond is, werd in het leven geroepen door, jawel de ontbijtgranen-industrie. Ondertussen zijn er veel wetenschappelijke onderzoeken gebeurd naar mensen die het ontbijt overslaan en die een positief effect ondervinden op lange termijn. Ik at sowieso pas mijn ontbijt als ik om 9 uur op het werk aan kwam. En nu wacht ik gewoon tot 12u45 om te eten. En ik eet na 20u45 niks meer. Ik probeer wel zoveel mogelijk zwarte of groene thee drinken. Heb je te grote honger als je opstaat, dan kun je perfect om 7u beginnen met eten en niks meer eten na 15 uur, zo kom je ook aan je 16 uur vasten.

De eerste twee weken had ik het wel lastig, vooral rond 11 uur. Maar ik hield het vol. Na die twee weken moest ik wegens een infectie medicatie nemen bij het ontbijt en dan nog eentje bij het avondeten. Toen heb ik een week lang terug ontbeten en at ik volgens mijn ritme die ik al altijd gewend was. Ik vreesde ervoor om terug te moeten wennen aan het overslaan van het ontbijt en vasten. Maar ik had er totaal geen moeite meer mee.

Een bijkomend voordeel is dat je minder eten moet kopen. Je ontbijt namelijk niet. En je hebt meer tijd, want je moet geen ontbijt voorzien. In mijn geval was dat dat ik het ontbijt al de avond er voor klaarmaakte.

Ik was iemand die altijd honger had en dan ook liefst onmiddellijk iets at vanaf dat ik merkte dat ik honger had. Ondertussen heb ik geleerd dat honger hebben niet erg is en dat je het ook wel overleeft om even niks te eten. Ik moet niet meer dwangmatig iets bij hebben om te eten. Want ik overleef het ook wel zonder direct iets te moeten eten.

Toen ik net begonnen was, dacht ik dat ik het moment dat ik terug mocht beginnen met eten, dat ik alles zou binnen schrokken. En dat ik veel meer zou eten. Maar ook dit had ik verkeerd gedacht. Ik at bijzonder rustig en met heel veel smaak. Waardoor ik ook sneller verzadigd was. Ondertussen is het rustig eten weer helemaal verdwenen en schrok ik zoals ik tevoren al at. Ik ben een snelle eter, maar ik probeer er nu extra aandacht aan te schenken zodat ik wat langzamer ga eten.

Hebben jullie al eens een vastendieet gevolgd?

Zin in boeken #7 oktober 2019

Geregeld schrijf ik mooie zinnen of zinnen die me aanspreken over in een boekje. Het lijkt me ook leuk om deze met jullie te delen. Dit zijn de zinnen die ik noteerde uit de boeken die ik uitlas in oktober. Vaak zijn het ook zinnetjes die heel erg bij me passen.

De Wand – Marlen Haushofer
… en ik kon mijn tijd wel zo indelen als mij goed dunkte. Toch maakte ik weinig gebruik van mijn vrijheid. Ik was altijd al een honkvast type geweest en ik voelde me thuis het prettigst.

Natuurlijk zou het nog beter zijn geweest als ze de dieren hadden kunnen sparen, maar dat was waarschijnlijk niet mogelijk geweest. Zolang er mensen waren, hadden die zich niet om dieren bekommerd bij hun onderlinge slachtpartijen.

Alle angsten en herinneringen bleven achter onder de donkere sparren om me bij elke afdaling opnieuw te overvallen. Het was alsof de grote wei een zoet verdovingsmiddel verspreidde, dat vergeten heette.

Het was vreemd: zodra ik in het dal was, dacht ik bijna met angst of tegenzin aan de alm, maar op de alm kon ik me niet voorstellen hoe je in het dal kon leven. Het was alsof ik uit twee heel verschillende mensen bestond, van wie de ene alleen in het dal kon leven en de andere pas op de alm opbloeide. Dat alles beangstigde mij een beetje, omdat ik het niet kan begrijpen.

Sinds ik mijn tempo heb verlaagd is het bos om me heen pas tot leven gekomen. Ik zal niet zeggen dat dit de enige manier is, maar voor mij is dit beslist de juiste. En wat heeft er niet allemaal moeten gebeuren voordat ik die kon vinden.

Ik stond er eigenlijk nooit bij stil hoe ik er uit zag. Mijn dieren kon het niet schelen welke schil er om me heen zat, ze hielden beslist niet van me vanwege mijn uiterlijk. Waarschijnlijk hadden ze helemaal een gevoel voor schoonheid. Ik kon me ook niet voorstellen dat ze een mens mooi zouden vinden.

Ik wist dat het niet zo verder mocht gaan maar ik was nooit in staat geweest verdriet zomaar weg te drukken. Ik moest altijd wachten tot het rijp en volgroeid was en van me afviel.

De herinnering, het verdriet en de angst en het zware werk zullen blijven zolang ik leef.

De pruimenpluk – Dimitri Verhulst
Buiten groeide er reeds zoveel, en het groeide daar beter wanneer ik het ongemoeid liet. Bomen snoeien leek mij een uiting van diep dedain tegenover de natuur. Je reinste paternalisme was het. Bomen zorgen bij mijn weten al langer en beter voor zichzelf dan de mens. Om dezelfde reden had ik ook geen poot uitgestoken in mijn tuin. Wat daar de kop op stak mocht men misschien onkruid noemen; ik vond het mooi.

Dus het was mogelijk, het moest mogelijk kunnen zijn, makkelijk te leven met twee. Ik geloofde niet in liefdes met laswerk nu en dan; een relatie was eenvoudig of ze hoefde niet.

Niet alleen wende ik eraan, ik vond het gaandeweg erg prettig om liefde en huishouding van elkaar te scheiden. Hoe had ik vroeger zo stom kunnen zijn te willen samenwonen met degene die ik liefhad? Hoe kan het gros van de wereldbevolking zo stom zijn om elkaar goedwillend uit te putten en te vervelen?

Welk boek spreekt jullie het meeste aan?

 

 

Quotes & Tiny Pleasures Oktober 2019

Aangezien ik niet zoveel quotes genoteerd heb in oktober, combineer deze keer de twee rubriekjes. Ik weet niet goed hoe het komt, ik schonk misschien te weinig aandacht aan quotes.

Tiny Pleasures
veel plezier met de collega’s op de teamdag – pruimen/noten/vijgen-brood – tickets voor Werchter Boutique – vriendelijke man aan de kassa – het vasten volhouden (waarover later meer) – lunchen bij Okker en Noot – lezen in het zonnetje op de markt van Oudenaarde – dierenarts die haar duim omhoog stak omdat ik met de drie hondjes ging wandelen – assistente die Mati knuffelt – nieuwe boekjes starten – complimentjes krijgen – horen dat iemand ook vegan is – collega die vriendelijk is – rustige voormiddag – kaarsjes – eindelijk in de zetel – veerkracht-wandeling van de CM – roodstaarttapuit spotten – gratis lunch in Barbiet – vriendin na 5 jaar terugzien – paardjes op de wandeling

Quotes
* Seeing is forgetting the name of the thing one sees – Paul Valéry –
* niet de gelukkigen zijn dankbaar, het zijn de dankbaren die gelukkig zijn – Francis Bacon –

Wat waren jullie gelukjes in oktober?

 

 

Mati-update

Mati haar buik is weer volledig genezen. Ze is zelfs weer verdikt, waardoor ze heel mooi op gewicht staat en dat is me nog niet vaak gelukt in al die jaren dat ze bij mij is. Ze krijgt dan ook 700 gram vers vlees per dag. En na haar avondmaal van 400 gram krijgt ze nog brokjes bij zoveel als ze wil. Normaal mag je dit niet combineren maar ze lijkt er geen last van te hebben. Vorige week blafte ze na haar eten en toen viel mijn frank dat ze haar portie brokjes nog niet gekregen had.

Haar artrose is een ander verhaal. Een paar weken terug ging ik wandelen in het bos, ik wandelde een uurtje. Maar de dag erna kon Mati niet meer uit de zetel. Ze wilde rechtstaan maar jankte en bleef liggen. Ze probeerde het nog eens, maar bleef weer liggen. De derde keer kwam ze al jankend toch uit de zetel omdat ze moest plassen en ze liep heel stroef en houterig. Ik had die dag verlof en besloot naar de dierenarts te gaan zodat ik iets op maat kan geven voor haar artrose.

Ze heeft last van artrose in het midden van haar rug. Bovendien zijn haar heupen en knieën ook versleten. Ze kreeg iets ingespoten waardoor ze zich snel beter zou voelen. Ik kreeg ook medicatie mee voor 14 dagen. Die moest ik ’s ochtends geven, want ze moet er veel van plassen. Ze was in de loop van die 14 dagen weer een dartel veulen. Ik mailde de dierenarts dat ze het goed doet en dus mag ik de medicatie afbouwen. Want er moet voorzichtig met de medicatie omgesprongen worden. Als die afgebouwd is, zullen we haar af en toe pijnstillers geven bij acute momenten. De dag nadat ik mailde dat ze zich weer dartel voelt, liep ze natuurlijk weer houterig rond.