Categorie archief: wandelen

Blijf-in-uw-kot week 10

Stilletjes aan ga ik hier de titel mogen veranderen want we mogen steeds meer en meer uit ons kot komen. Elke week mogen we een stapje meer. Al vind ik het nog al snel gaan… Het was beter om twee weken af te wachten hoe de cijfers waren. Liever traag vooruit dan dat we plots weer moeten inperken.

Sinds maandag ga ik terug te voet naar het station. Zoals jullie al weten ben ik verhuisd en ik vind de route nu net iets te ver om te voet te doen. Het is een kleine 20 minuten stappen, wat op zich wel te doen is. Want van Dampoort naar het werk is het een klein kwartier, dus zoveel scheelt dat niet. Het komt waarschijnlijk ook doordat het één lange baan rechtdoor is. Om het wat aangenamer te maken luister ik ondertussen een podcast. Ik luister nu naar de Dooddoeners van Klara met Jean-Paul Van Bendegem en Ignaas Devisch. Het is leerrijk en amusant én het duurt ongeveer een kwartier, dus ideaal om dat lange stuk wat aangenamer te maken. Als er iemand nog tips heeft voor leerrijke podcasts van 15 minuten?

Dinsdag waren alle vrouwelijke collega’s aanwezig en we besloten om samen op afstand in onze tuin te lunchen. Het was zo gezellig om nog eens bij te kletsen en gewoon samen te lunchen!

Woensdag zat ik in een quasi lege wagon. Toen ik net plaatsgenomen had, kwam er een dame naast me zitten. Ze ging wel aan de andere kant van het venster zitten, dus in haar eigen vierzitje (hoe noem je dat eigenlijk? :-D). Ik stelde me toch recht en ging me elders zetten. Ze vroeg of ze te dicht zat en ik zei dat ik toch liever alleen zat. Ik vond het toch wat bizar als je al die ruimte hebt waarom je dan (vooral) in deze tijden naast iemand gaat zitten. Toen ik afstapte, zei ik dat ik misschien wat asociaal was en dat ze misschien wat gezelschap wilde. Ze zei dat het eigenlijk puur uit gewoonte was om haar helemaal achteraan te zetten en dat ze er niet bij nagedacht had.

Tijdens mijn avondwandeling zag ik voor het eerst drie reetjes wegrennen. Zo prachtig om te zien!!! Ik was helemaal blij!

Donderdag kwamen ze mijn tweedehands frigo/diepvriezer brengen. En in de late namiddag ging ik eens langs bij mijn moeder. Het was een warme zomerdag maar ik maak me daar toch zorgen over dat het nu al zo droog en warm is…

Vrijdag ging ik wandelen met een vriendin. We deden een fikse wandeling in Destelbergen en ontdekten mooie routes. Altijd fijn om bij te kletsen en eens niet alleen te moeten gaan wandelen.

Zaterdag was het een lees- en kuisdagje. Ik deed boodschappen in de gemeente verder en het is daar veel rustiger dan hier. Ik voel me daar dan ook meer op mijn gemak om te winkelen. ’s Avonds keek ik vol nostalgie naar Jurassic Park. Ik was toen 12 jaar en helemaal fan. Ik wist nog alles van die film, dus een teken dat ik hem duust keer bekeken heb 😀

Zondag deed ik een wandelroute in de polders hier op 15 km vandaan. Het deed deugd om eens elders te gaan wandelen en nieuwe dingen te ontdekken. Er zat een stevige wind. Er was ook een stukje over de grens met Nederland. Ik twijfelde even om toch dat stuk mee te pikken maar ik durfde niet. Bovendien was ik het wandelen en de wind wat beu en besloot om toch maar braaf in België te blijven. De grenzen zijn blijkbaar allemaal afgezet met een hoop zand en een hekken. Dus je gaat niet zo maar even het hekken wegzetten om de grens over te steken.

Hoe is het in jullie kot?

Blijf-in-uw-kot week 8

We mochten ons kot al wat meer buiten komen. Veel bedrijven konden weer opstarten en op het openbaar vervoer moeten we nu verplicht een mondmasker dragen. Al zag ik een aantal mensen die geen mondmasker droegen. Er liep vrijdag zelfs één zonder mondmasker op mijn trein en liep dan door heel de wagon terwijl hij aan het hoesten was. Ik kan er vrij goed mee omgaan maar dit vond ik toch niet zo plezant.

Ik werkte heel de week op kantoor en het is nog vrij rustig op de trein. Gelukkig! Woensdag plande ik om thuis te werken omdat ik een pakje zou ontvangen. Toen het rond half elf geleverd werd, besloot ik toch richting Gent te gaan want ik kon niet verder met mijn werk. Toen ik er bijna was, bleef de trein een half uur stil staan. Dat was even balen, vooral omdat ik tijdens mijn middagpauze naar Gent ging.

Deze week haalde ik een pakje op in het pakjesautomaat van de Dampoort voor een vriendin omdat zij nog geen mondmasker had en ze dus het station niet in mocht. De dag nadien kwam ze tot aan het station en liepen we samen naar mijn werk. Die micro-momenten met vrienden zijn extra leuk in deze tijden.

De vrijdag zag ik al éénrichtings-verkeer-signalisatie voor de voetgangers geschilderd staan. We moeten dus iedere keer op het rechtervoetpad wandelen vanaf maandag als de winkels weer open gaan. Ik ben eens benieuwd wat dit gaat geven.
Aan de verpakkingsvrije winkel was het aanschuiven, er mogen daar maar 3 mensen tegelijk binnen. Toen ik bijna aan de beurt was, mocht ik gelukkig binnen van de verkoopster die me kende en weet dat ik enkel maar koekjes koop. Ik was dan toch eerder buiten dan de 3 die voor mij in de winkel waren. Dat vond ik wel lief van haar om er mij toch bij te laten!

’s Avonds ging ik eens wandelen in het bos! Ook dat mag weer, heerlijk! Het deed deugd om in de natuur te zijn en de honden vonden het ook plezant!

Op zaterdag doe ik altijd boodschappen. PostNL zou langskomen en gelukkig waren ze ditmaal mooi op tijd. Normaal ga ik altijd op de middag om boodschappen en nu stonden ze om 12u26 aan mijn deur. Perfecte timing! Na het scannen van mijn producten merkte ik dat ik mijn portefeuille niet mee had. Dit is nu de tweede keer dat ik in Corona-tijden dat ik mijn bankkaart niet bij had (terwijl dat anders zelden of nooit gebeurt). Het is sowieso vervelend om nu boodschappen te moeten doen en al zeker als je nog eens in én uit de winkel moet om je bankkaart te gaan zoeken te hopen dat je ze niet verloren hebt. Ik mocht mijn winkelkar aan de selfscan laten staan en naar huis rijden om mijn bankkaart te gaan halen.

De zondag ging ik eens op bezoek bij mijn moeder. Blij dat dit gewoon weer kan. Mijn zus heb ik niet gezien en die heeft het voorlopig nog druk. Dus ik heb nog drie plekjes vrij in mijn sociale bubbel. Er zijn wel een paar vriendinnen waarmee ik ga wandelen, maar dat mocht sowieso al. Maar nu mag ik wel tot aan een andere stad of dorp rijden om met hen te wandelen. Terwijl dat de dagen er voor nog niet mocht. En voor de rest ga ik gewoon in mijn kot blijven. Ik geniet er eigenlijk wel van, van die weekends zonder plannen.

Hoe gaat het bij jullie ij je iet of wat vrijer kot?

Dove hond vs bange hond

Dat Mati ouder wordt dat weten jullie ondertussen en ze heeft ook steeds meer last van ouderdomskwaaltjes. Daarbij horen dan ook doofheid en cataract. Ze hoort of ziet echt niet goed meer. Daarnet ging ik eens met haar alleen wandelen. Omdat ze niet ver meer loopt, mocht ze los. Ik deed een toertje maar het was nogal kort, dus besloot ik om het toertje nog eens te doen. Mati huppelde een paar meter achter mij, want ze besnuffelt graag alles op haar gemak. Plots draait ze zich om en loopt naar links. Ik hol achter haar aan, ook al mag je nooit achter je hond aan lopen. Maar ik vond dat ze plots heel vreemd deed. Ze liep een hele eind, bleef staan, keek om zich heen. Dan kwam ze terug, maar besloot toch weer om te keren. Zo liep ze een aantal keer over én weer. En ik maar roepen maar ze zag of hoorde mij niet… deze dame kan dus best niet meer losgelaten worden.

Wat nog een nadeel is, is dat mijn reutje Tiqi nogal bang en onzeker is. Mati kan soms zenuwachtig rondlopen en dat moet ze op haar plaats gaan liggen. Wanneer ik dat kordaat zeg, doet ze dat. Maar nu moet ik het echt heel erg luid zeggen, waardoor Tiqi wegloopt en bang is van mij. Terwijl ik niet eens tegen hem roep. Maar als ik mijn stem niet verhef dan hoort Mati me helemaal niet.

Mati had een paar weken geleden een wonde op haar poot. Ze moest een verbandje dragen zodat het mooi kon genezen en zodat ze er niet aan kon likken. Maar natuurlijk probeerde ze zo nu en dan dat verbandje er af te bijten. En dan moest ik alweer veel te luid haar naam zeggen… en liep Tiqi van zijn slaapplekje om ergens te gaan zitten beven.

Het is niet altijd makkelijk om daar een evenwicht in te vinden… dus als er iemand tips heeft? Graag!

Doelen voor 2020

Eerdere jaren maakte voornemens, maar het nadeel van voornemens is dat het vaak te abstract is en daardoor word ik er nonchalanter in. Daarom wil ik mezelf een paar doelen vooropstellen dat is concreter en dan weet ik waar ik naar streef.

3.000 km stappen
Vorig jaar haalde ik net geen 3.000 km dat ik wandelde. Daarom wil ik die lat een klein beetje hoger leggen en wil ik 3.000 km wandelen. Dit zou moeten lukken, denk ik dan.

300 dagen minimum 10.000 stappen per dag
Op een werkdag haal ik makkelijk 12.000 stappen, maar tijdens weekend-dagen en vakantiedagen moet ik daar echt wel moeite voor doen om toch 10.000 te behalen. Dus op die dagen wil ik graag een extra effort doen. Toch wil ik me 66 dagen vrij geven voor de dagen dat ik me minder goed voel.

12.500 blz lezen
Omdat ik het aantal boeken geen eerlijke referentie vind, wil ik me focussen op het aantal bladzijden. Want anders kun je 100 nijntjes lezen en zeggen dat je 100 boeken gelezen hebt. Terwijl iemand die 20 boeken van 500 bladzijden toch meer gelezen heeft dan iemand die nijntjes gelezen heeft. Vorig jaar behaalde ik net geen 12.000 bladzijden dus die 500 moet haalbaar zijn.

Elke maand minstens 1.000 bladzijden lezen
In 2019 las ik de eerste helft van het jaar rond de 800 blz en de helft rond de 1.000 blz omdat ik mijn doelen nog wilde halen. Dit wil ik nu meer gaan spreiden door elke maand 1.000 bladzijden te lezen.

De Verbeelding Bookchallenge 2020
Vorig jaar deed ik zo half en half mee en kon ik 19 à 20 puntjes afstrepen. Binnenkort deel ik hier het definitieve resultaat. Dit jaar wil ik opnieuw meedoen door alle puntjes af te strepen zonder te combineren. Dus ieder puntje heeft zijn eigen boek. Omdat er ook veel andere boeken zijn die niet altijd passen, ga ik voor minstens de helft gewone boeken lezen. En voor de andere helft (of minder) graphic novels en jeugd/kinderboeken lezen. Omdat die iets vlotter lezen en er zo meer ruimte is voor boeken die niet altijd passen.

Maak jij voornemens of stel jij ook doelen?