Waarom het hier zo stil was…

Ik heb een tijdje niet meer geblogd omdat ik me de laatste tijd niet zo blij voelde in Spanje. Het is dan ook allemaal heel snel gegaan en beslist waardoor ik ook heel snel terug naar België ben getrokken. De reden waarom het zo snel gegaan is, was omdat er op dat moment een vriendin op bezoek was. Jetair heeft sinds 1 januari zijn beleid veranderd dat je slechts 1 huisdier per persoon mee kan nemen. Stiekem had ik gehoopt dat je ook een dier in handbagage kon meedoen. Maar nee, het was één dier per persoon. Toen mijn vriendin naar huis ging, ben ik meegegaan. Zo konden we reeds twee dieren meenemen. Op een kleine twee dagen had ik beslist om al terug te keren naar België.

Als ik er nu op terug kijk, dan miste ik België al van dag één maar je ontkent het en je denkt, dat het normaal is dat je heimwee hebt. Maar de laatste 3-tal weken had ik écht het gevoel dat ik terug wilde. Ik had wel betere dagen, maar ook vaak dagen dat ik huilde om terug te gaan. Eerst denk je, het zal wel beteren, ik zal wel wennen,… maar het gevoel terug te willen was te sterk.

Ik durfde er ook met niemand over praten. Ik zei wel eens aan mensen dat ik mijn vrienden miste en me zorgen maakte over het vinden van een job. Maar ‘ik wil terug’ uitspreken heb ik nooit gedaan. Ik had schrik dat mensen boos zouden zijn of dat ze zouden vinden dat ik het langer moest proberen.

Achteraf gezien was ik ook nooit volledig enthousiast om te verhuizen naar het buitenland. Het hondenasiel sprak me wel aan en ik had altijd wel een droom om te emigreren. Waardoor ik ook de beslissing nam om het een kans te geven. Ik dacht toen dat mijn enthousiasme niet zo groot was omdat ik me zorgen maak over geld, werk vinden, vrienden maken,… Maar misschien wou ik het gewoon niet voor de volle 100%.

Vaak kwamen de gedachten ‘waarom doe ik het, ik ben perfect gelukkig in België, ik heb vrienden, goeie collega’s, er zijn fijne dingen te beleven,…’ naar boven voordat we naar Spanje vertrokken. Ook was ik voor het vertrek vaak aan het huilen toen ik terug kwam van vrienden omdat ik hen zo zou missen. Dit waren misschien allemaal signalen dat ik toch liever in België zou blijven.

Toen ik terug was en de bomen zag langs de autosnelweg, was ik zo blij dat ik in België was. Ook al voelt het zeer dubbel omdat J gebleven is en ik hem enorm zal missen. En er zijn uiteraard ook positieve dingen aan de 4,5 maand dat ik op Fuerteventura gewoond heb.

Voor alle duidelijkheid J en ik blijven een koppel, ook al wonen we duizenden kilometers van elkaar. Hij is gelukkig daar en ik niet, hij was niet gelukkig in België en ik wel. Zo kwamen we tot een besluit om het zo aan te pakken, want als de één ongelukkig is, haalt dat het gemoed van de ander ook naar beneden.

Advertenties

37 gedachten over “Waarom het hier zo stil was…

  1. Galina

    Grote beslissing!! Ga je J dan regelmatig opzoeken? En blijft hij voor de honden zorgen? Ik wens je in ieder geval heel veel succes bij de wederopbouw hier 🙂

    Liked by 1 persoon

  2. Postfabriek

    Wat een dapper besluit van je! Ik vind het heel stoer van je dat je het ondanks alle signalen hebt geprobeerd, mooie herinneringen hebt gemaakt en toch voor je eigen geluk kiest!

    Wil je je adres mailen? Dan stuur ik je binnenkort een kaartje, hopelijk het Podencokaartje en anders vast een ander leuk kaartje!

    Liefs, Ruchama

    Like

  3. Postfabriek

    Wat een dapper besluit! Ik vind het heel stoer dat je ondanks de signalen toch het avontuur bent aangegaan, mooie herinneringen hebt gemaakt en uiteindelijk voor je eigen geluk kiest!!

    Wil je je adres mailen? Dan stuur ik je binnenkort hopelijk het Podenco- en anders een ander leuk kaartje!

    Liefs, Ruchama

    Liked by 1 persoon

  4. Sabine

    Je bent nu een prachtige ervaring rijker en je hebt veel moois meegemaakt. Ik vind het super dat je gewoon je hart volgt en terug bent gegaan naar België. Wat anderen daar van vinden is helemaal niet jouw probleem. Dat jij gelukkig bent is veel belangrijker 🙂 Ik wens je alle goeds voor de toekomst!

    Like

  5. Joke

    Wat een moeilijke beslissing heb je moeten nemen. Ik moest al vaak aan je denken sinds je gezegd had dat het je daar moeilijk viel. Maar het is sterk dat je het geprobeerd hebt en het een kans hebt gegeven. Ik hoop dat je in België de draai terug kan oppikken en jij en J. samen een nieuw evenwicht kunnen vinden!

    Liked by 1 persoon

  6. zomersproetje84

    Altijd je gevoel volgen en dat heb je nu gedaan. Moedig, maar snap ook dat het erg lastig was om te beslissen. Heel veel succes in Belgie en je hebt in ieder geval veel prachtige dingen om te blijven herinneren. Toppertje!x

    Liked by 1 persoon

  7. pianoliedvandemaand

    Best wel een moeilijke beslissing. Maar het gevoel dat je had toen je terug in België kwam, toont aan dat het een juiste beslissing was… En hier zijn er ook wel honden die je hulp kunnen gebruiken, niet? 🙂 Ik hoop dat je je lief niet te zeer mist, ik zou het daar best lastig mee hebben. Je kunt wel makkelijk contact blijven hebben via internet en zo maar da’s toch niet hetzelfde hé? Jullie geraken er wel uit 🙂

    Liked by 1 persoon

  8. Pingback: Mijn populairste berichten allertijden (6/40) | Loesje Zaakjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s