Categorie archief: klein geluk

Complimentje

Toen ik met mijn moeder in den Delhaize liep, kwamen we zo’n proefstandje tegen waar je pasta kon proeven die je niet meer hoeft te koken. De dame vroeg of we even wilden proeven maar mijn moeder zei dat ze vorige week al geproefd had. Waarop de dame zei: ‘en je dochter? altijd handig voor op kot’

Ze dacht dus dat ik nog een student was, terwijl het getal 4 toch stilletjesaan in de buurt begint te komen (al duurt het nog wel een paar jaar). Ik was stiekem toch blij dat ik nog zo jong geschat word.

Meestal schatten de mensen mij een tiental jaar jonger. Ik dacht altijd dat oudere mensen mij zo jong schatten maar onlangs dacht ne jonge gast van 25 jaar ook dat ik 28 was.

Op mijn 20ste vroegen ze in de cinema of ik wel al 16 jaar was, toen kon ik er niet mee lachen. Maar nu ben ik helemaal blij dat ze mij jonger schatten dan ik ben.

Advertenties

Uitgelezen in Januari 2019

Dit jaar sla ik de Verbeelding Bookchallenge eens over, het is te zeggen dat ik niet bewust mee doe. De vorige jaren las ik soms boeken dik tegen mijn goesting uit om toch maar dat ene puntje af te strepen. En dat wil ik niet meer want er zijn genoeg boeken die ik wel graag zou (uit)lezen. Maar ik ga per boek wel kijken of er een puntje mee afstrepen valt en dan zie ik hoe ver ik spring.

Wat een man is – David Szalay

Negen mannen. Allen in een verschillende levensfase, allen weg van huis, en allen proberen ze – in de buitenwijken van Praag, naast een Belgische snelweg, in een goedkoop Cypriotisch hotel – te begrijpen wat het betekent om te leven, in het hier en nu. Szalay trekt een lijn van de lente van de jeugd tot de winter van de oude dag, en brengt in Wat een man is deze verschillende levens samen om mannen te laten zien zoals ze zijn: lachwekkend en niet in staat zich goed uit te drukken, shockerend en verachtelijk, levenslustig, meelijwekkend, hilarisch en vol oprecht verlangen. Terwijl de jaren deze mannen achtervolgen, wordt de inzet verbijsterend hoog in dit doordringende portret van eenentwintigste-eeuwse mannelijkheid.

Het zijn 9 verschillende verhaaltjes die je ook apart zou kunnen lezen. Ik vond het goed geschreven maar niet ieder stuk kon me boeien, waardoor ik niet altijd in het verhaal kwam.
Goodreads: 3 sterren

Planeet Paranoia – Matt Haig

De wereld knoeit met onze geest. De mate van stress en angst neemt toe. Een snelle, gejaagde planeet zorgt voor een snel en gejaagd leven. We zijn meer verbonden, maar voelen ons steeds eenzamer. En we worden aangemoedigd om ons zorgen te maken over alles, van de wereldpolitiek tot onze BMI.

Na jaren van depressie en paniekaanvallen, werd het voor Matt Haig tijd om stil te staan. Hij ging op zoek naar de link tussen wat hij voelde en de wereld om hem heen. Haig bevraagt alles, van ongelijkheid, social media en het nieuws, tot meer dagelijkse dingen zoals de manier waarop we slapen en bewegen, en onderscheid maken tussen lichaam en geest.

Dit boek heb ik graag gelezen. Het is zeer luchtig geschreven en het las enorm vlot. Er werden niet echt nieuwe dingen verteld, maar dat stoorde me niet. En toch was het een eye-opener dat het niet altijd aan onszelf ligt maar dat ook de maatschappij een grote invloed heeft op ons mentaal welzijn.
Goodreads: 4 sterren

Het empatisch teveel – Ignaas Devisch

In een tijd waarin maatschappelijke tegenstellingen en sociale ongelijkheid op de voorgrond treden, klinkt een sterke roep om meer empathie. Van Barack Obama en Angela Merkel tot Jesse Klaver – velen beschouwen het menselijk vermogen zich in te leven in anderen als stuwende kracht voor moreel handelen en een probaat middel tegen onverschilligheid. Maar is empathie altijd goed? Op het niveau van de persoonlijke verhoudingen is zij wenselijk, maar empathie is geen wondermiddel waarmee we alle maatschappelijke problemen kunnen oplossen. Een zekere onverschilligheid is gewenst en soms zelfs bittere noodzaak. In Het empathisch teveel neemt Ignaas Devisch de lezer, uitgaande van voorbeelden uit het actuele maatschappelijke debat, mee in de geschiedenis van het denken over empathie. Hij daagt ons uit na te denken over ons mensbeeld: schuilt in ieder mens behalve een vriend niet ook een schurk?

Ik zag me altijd als een zeer empatisch persoon en ik ben het nog steeds. Maar door dit boek te lezen besef ik ook dat ik niet altijd empatisch ben én gelukkig maar wat je zou er volledig onder doorgaan. Het is belangrijk om ook onverschillig te zijn en die onverschilligheid is nodig om rechtvaardig te kunnen zijn. Het was een leerrijk boek met tal van voorbeelden.
Goodreads: 4 sterren

Brave New World – Aldous Huxley

De medische wetenschap in de technisch en psychologisch volmaakt georganiseerde toekomstwereld van Huxley deinst voor niets meer terug. Zij is er zelfs in geslaagd menselijke broedsels te kweken – van begaafde alfa’s tot domme ypsilons – al naar behoefte van de staat. En in deze geraffineerd functionerende welvaartsstaat leven de menselijke wezens als een tevreden massa al worden zelfs hun meest intieme onderlinge verhoudingen gecontroleerd. Maar dan plaatst Huxley in deze gemechaniseerde wereld de door een ‘productiefout’ ontstane figuur van de mens gebleven mens, met een eigen persoonlijkheid, een eigen gevoels- en denkwereld, en de uit een reservaat van ‘natuur-mensen’ overgebrachte zogenaamde ‘wilde’. Hij wordt slechts aangegaapt door de kuddemens en zal uiteindelijk, door zijn gevoelens van liefde en twijfel, te pletter lopen tegen de muur van zielloosheid en conformisme van ‘de heerlijke nieuwe wereld’. Een meesterlijke projectie van een beangstigend toekomstbeeld in de wereld waarin wij leven.

Ik vond het een leuk om te lezen, maar ook een beetje beangstigend hoe de wereld zou kunnen worden. Want volgens komen we al aardig in de buurt. Ik vond de Nederlandse vertaling van de titel wat zwakjes, maar ik durfde het niet aan om hem in het Engels te lezen wegens teveel specifieke termen.
Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 11. Een boek waarin technologie een belangrijke rol speelt

Wat lazen jullie in januari?

 

December Quotes

Januari is bijna om en ik kom hier nog af met quotes die ik december noteerde. Sorry not sorry! Het zijn geen kerst-quotes dus het mag.

  • Je moet juist geconfronteerd worden met je angsten om ze te overwinnen. True maar toch een moeilijk om er tegen in te gaan, maar het moet want anders leer je er niet uit.
  • Beauty begins the moment you decide to be yourself – Coco Chanel – Mooie, want ik hou niet van fake mensen of na-apers.
  • De eenvoud van alles zien, dat is belangrijk – David Szalay – Deze kwam ik tegen in een roman en vond ik leuk aangezien ik zelf eenvoudig leef en daar van hou.
  • When you slow down, magic happens. Inderdaad, want als het leven een rush is dan mis je zoveel kleine mooie dingen die je anders niet opmerkt.
  • De mooiste foto’s van de wereld maak je in je hoofd. – Vincent Mentzel – Soms vind ik dat ik meer foto’s moet nemen, maar als ik dit dan lees dan is het eigenlijk helemaal niet nodig en kun je beter gewoon van het moment genieten dan dat je dat moment door je schermpje ziet om foto’s te nemen.

Wat vinden jullie het mooiste citaat?

 

Week 52: kerstverlof

Het laatste weekoverzichtje… De gelukskaartjes zijn op. Maar de belangrijkste reden is omdat het teveel een verplichting is om te moeten bloggen op een bepaald tijdstip.

Gelukskaartje
Neem iemand in gedachten van wie je heel erg verschilt. Schrijf dan toch tien punten van overeenkomst op. Eén van mijn beste vriendinnen is totaal verschillend van mij, ik kan een paar gelijkenissen vinden zoals hondenliefde (in mijn geval windhondenliefde), sympathiek (al zeg ik het zelf), graag wandelen,… maar tien lijkt me heel erg moeilijk. Misschien vind ik er nog.

Kleine gelukjes
kerstavond bij mijn ma – zonnige wandelingetjes – puzzel waarin ik teveel fouten maakte, loslaten zonder frustratie – de honden zien rennen aan zee – het ruizen van de zee en de rust in de duinen – een portie lasagne overhebben zodat ik niet moet koken – wandelen in de velden – bathbomb van de Lush – appelcake bakken – blije hondjes als ik terug kom – vegan, suikervrije chocolademelk – honden die spelen op een bijna leeg strand – boven bij de katjes lezen – lachen met mijn ma en petekind – te voet terug keren van de winkel met Mati – leuke foto krijgen – kletsen en lachen met een vriendin – terug thuis komen na 9 dagen dogsitten (ik ga graag weg, maar kom ook graag terug thuis)

Weekfoto
We hebben zo genoten van de zee, dat ik er natuurlijk eentje van de zee op zet. Het is niet makkelijk om een foto te nemen waar ze alle drie op staan, omdat ze altijd naar mij komen lopen als ik op mijn hurk ga zitten. Maar met het bevel ‘blijf’ is het dan toch gelukt.

 

Week 51: laatste werkweek

Gelukskaartje
Zing of maak muziek. Thuis, in een groep, met vrienden, in een cursus,… Dit heb ik thuis gedaan, ik hou er van om mee te zingen met liedjes. En dat op een moment dat niemand mij kan horen, want het is hoogstwaarschijnlijk niet om aan te horen. Maar goed, leuk is het wel. Ik ben totaal niet muzikaal aangelegd dus de andere opties zijn totaal geen optie.

Kleine gelukjes
de winterzon op mijn rug – een welgezinde man aan de kassa – tram iets later waardoor ik de tram vroeger kon nemen – goeie workflow – de serie Mad Men kijken – man die me bedankte omdat ik plaats maakte op de tram zodat hij naast mij kon zitten –  complimentjes krijgen over mijn werk – alle collega’s samen op de receptie – cadeau’tje vinden voor mijn zus – meezingen met the Cranberries – luie voormiddag – naar het toneel met de vrouwelijke collega’s – goed advies krijgen bij de dierenarts – naar friends kijken – de hondjes zien crossen in de tuin van een vriendin – zonnige wandeling waar de honden los konden lopen – gevulde courgette uit de oven – een veldleeuwerik zien ❤ – de regen op het raam horen tikken – quality time met de katten – te voet naar het dorp om kaarjteste posten

Weekfoto
Vrijdag ben ik aan gekomen op het dogsit-adres. Ik vind het altijd heerlijk om in de velden te gaan wandelen met de hondjes. Er is één plekje waar ze niet écht weg kunnen en ze dus eens los kunnen lopen. De honden en ikzelf genieten daar enorm van.

’s Avonds maakte ik gevulde courgette uit de oven. Toen ze gaar waren en ik ze uit de oven haalde, kwam Tiqi meteen ruiken.

November-Quotes

De mooiste quotes die ik de vorige maand wist te verzamelen.

  • You must love in such a way that the person you love feels free. – Thich Nhat Hanh – Deze vind ik zo mooi en belangrijk! Ik vind mijn vrijheid heel belangrijk en ik heb veel nood aan alleen zijn.
  • Verandering wordt pas mogelijk door het mis te hebben. – Mark Manson – Dit vond ik een goeike omdat ik nogal graag gelijk heb. Maar als iemand een andere mening geeft, dan ga ik daar wel over opzoeken en over lezen.
  • Some of the best moments are never captured by cameras and are not posted in any social media platforms. They are kept in private and cherised together with the best people. Ik weet niet waar ik deze gehaald heb, maar vind hem wel heel mooi. Zelf ben ik iemand die er heel weinig aan denkt om een foto te nemen als ik iets leuk aan het doen ben, vooral als ik in gezelschap ben. Ik heb ook minder behoefte om alles te delen op sociaal media. Instagram-stories vind ik dan wel leuk. 
  • Love enjoys knowing everything about you. Desire needs mystery. – Esther Perel – Zij schrijft zoveel goeie dingen over relaties en liefde. Ze is dan ook niet voor niks een relatietherapeute met jaaaren ervaring. Heel down-to-earth en logisch.
  • Lach om je mislukkingen en wees trots dat je het geprobeerd hebt. – Kira van den Ende – Meestal kan ik wel lachen om mijn mislukkingen en ik ga ook niet al te lang blijven stil staan bij verkeerde keuzes. Het verleden kun je niet veranderen, je kan er alleen uit leren. En ik lach altijd met mezelf als ik stomme stoten uithaal.
  • Je mist altijd meer dan je meemaakt – Astrid (van Flow) – Eentje om bij stil te staan, want soms heb ik een beetje last van FOMO, ook al ben ik een huismus. Maar je kan niet altijd overal alles doen. Deze uitspraak heeft wat rust daarin.
  • I live as I choose or I will not live at all – Dolores O’Riordan – Eentje om in te kaderen want ik krijg een goedbedoelde opmerking met hoe ik leef, dat ik teveel dieren heb, dat ik beter meer zou werken, etc. Maar dit hangt ook vast bij mij vrij voelen, ik wil leven zodanig dat ik me vrij voel.

Welke quote vinden jullie het mooist?

Week 50: naar de film

Gelukskaartje
Neem eens rustig de tijd om in een museum of een natuurpark rond te dwalen. Chance dat die kaartjes hier op zijn einde lopen want ik moet weer zeggen dat ik dit niet gedaan heb, wegens geen tijd. Ik woon in het hol van Pluto en ik moet naar Gent afzakken om een museum te zien, al heb je er hier ook wel. Vrijdag had ik verlof maar moest ik van alles doen dus geen optie, zaterdag ging ik naar de film en zondag kwam mijn ma langs. Maar ik wil zeker eens wat werk maken van het bezoeken van musea.

Kleine gelukjes
Prachtige uitgave van ‘Everybody else is doing it, so why can’t we?’ van The Cranberries ontvangen – mijn pakjes ontvangen net voor ik vertrek – telefoon in vliegtuigmodus als ik op de trein zit – voetbadje met lavendelolie – winterzonnetje – over boeken babbelen – ongekend broodbeleg proberen – mooie paddestoelen langs de weg – alles wit door de vrieskou – een boek missen na 5 dagen niet lezen – cd’s ontvangen – nieuw leesvoer uit de bibliotheek – de serie Mad Men – haverkoek met kopje thee – naar de cinema – lekker gaan eten in Gent – luie voormiddag – Mati mee naar de kerstmarkt – Tiqi helpen door zijn oogje te reinigen (het deed hem duidelijk deugd dat ik hem verzorgde) – avonturenbox krijgen

Weekfoto
Zaterdag ging ik met een vriendin naar ‘Bohemian Rhapsody’ kijken in de cinema. De krent in mij twijfelde om al dan niet eerst nog iets te gaan eten. Maar een paar uur ervoor merkte ik dat ik eigenlijk geen zin had om te koken dus hapte ik toch toe. En het was heel erg lekker en vullend. We gingen een burger eten bij Jilles.

Hoe was jullie week?