Tagarchief: boeken

Uitgelezen in Oktober 2019

Net geen duizend bladzijden gelezen… ik ga een nieuw doel voorop stellen. 1.000 bladzijden per maand.

Aantal gelezen bladzijden: 921

De Wand – Marlen Haushofer
‘De herinnering, het verdriet en de angst zullen blijven en ook het zware werk, zolang ik leef.’

Een vrouw staat op het punt een weekend door te brengen in de jachthut van haar nicht Luise, gelegen in een bergdal. Als Luise en haar echtgenoot na een avondje uit de volgende ochtend niet blijken te zijn thuisgekomen, gaat ze op onderzoek uit. Dan blijkt zich iets onverklaarbaars te hebben voorgedaan: het dal is door een glazen wand afgescheiden van de rest van de wereld.

In gezelschap van een hond, een koe en een kat gaat ze hard aan het werk om te overleven. Ze inventariseert de bestaande voorraden, zoekt naar een plek voor een aardappelakker, struint het bos af op zoek naar eetbare planten, ze jaagt. En ze vervreemdt van zichzelf; om niet gek te worden en grip te houden op de tijd schrijft ze. Glashelder en minutieus laat Haushofer een vrouw verslag doen van haar dagelijkse strijd met de elementen en zichzelf. Zal haar isolement ooit worden doorbroken?

Dit vond ik zo’n mooi boek. Het was prachtig en aangrijpend. Ik had er voor gevreesd maar ik heb zo genoten van dit boek. Mijn vrees kwam vooral uit schrik dat het te eentonig en langdradig zou zijn, maar niks is minder waar. Het duurde wel even voor ik in het boek kwam. Ik zou het zelfs durven rekenen tot één van mijn favoriete boeken.

Goodreads: 5 sterren
VBC-puntje: geen

Harry Potter & the Deathly Hallows – J.K. Rowlings
As he climbs into the sidecar of Hagrid’s motorbike and takes to the skies, leaving Privet Drive for the last time, Harry Potter knows that Lord Voldemort and the Death Eaters are not far behind. The protective charm that has kept Harry safe until now is now broken, but he cannot keep hiding. The Dark Lord is breathing fear into everything Harry loves, and to stop him Harry will have to find and destroy the remaining Horcruxes. The final battle must begin – Harry must stand and face his enemy. 

Dit boek las ik voor het eerst in het Engels. Ik heb er weer van genoten en iedere keer als de reeks uit is, is het toch even afscheid nemen van het Hogwarts-wereldje.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: geen

Steeds Leuker – Jelle Hermus
Je leven steeds leuker maken, met steeds minder moeite. Dat is waar ‘Steeds leuker’ om draait. Want eindeloos ploeteren is prima, maar op de bank zitten met een goed boek, een kop thee en een glimlach op je snoet is ook fijn.

In dit praktische boek presenteert Jelle Hermus de korte route naar een leuker leven. Hij laat zien hoe je – door het zetten van de juiste kleine stappen – je leven snel in een opwaartse spiraal kunt brengen.

Want we weten vaak niet precies wat we willen doen met ons leven, maar we weten wél hoe we ons willen voelen: vrijer, blijer en meer voldaan. Als je steeds kleine stappen blijft zetten in de juiste richting, kom je vanzelf waar je wilt zijn.

Ik volg al jaren zijn blog en heb er al veel uitgeleerd. Ik had schrik dat het boek een beetje hetzelfde zou zijn als zijn blog, wat ook wel deels zo is. Maar het heeft geen moment verveeld, het is één samenhangend geheel. Soms vond ik de metaforen een beetje te langdradig. Het boek leest heel erg vlot en zit boordevol praktische tips.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: geen

De pruimenpluk – Dimitri Verhulst
Moe van de mens, kampioen van de solitude, woont Mattis afgelegen aan een meer, waar hij zijn potentie naar beneden drinkt. Een donker denker met een tanend geloof in zowat alles, dus zeker ook in de liefde. Soms, echter, twijfelt hij aan zijn kwaliteiten als eenzaat en misantroop, en overweegt hij een leven in een stad vol heerlijke drukte om niets. Maar wanneer een weduwe opeens vergeten gevoelens weer in hem aanwakkert, verlegt hij zijn ambities.

Het was een amusant boekje. De stijl doet me klein beetje denken aan Brusselmans maar dan met minder scheldwoorden 🙂 Het was een leuk tussendoortje dat heel vlot las.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: geen

Wat is jullie favoriete boek?

 

Zin in boeken #6 september 2019

Geregeld schrijf ik mooie zinnen of zinnen die me aanspreken over in een boekje. Het lijkt me ook leuk om deze met jullie te delen. Dit zijn de zinnen die ik noteerde uit de boeken die ik uitlas in september. Er zijn heel veel zinnetjes uit How to stop time van Matt Haig, maar er stonden ook zoveel mooie wijsheden in.

De feministische leeslijst – Marja Pruis
Dat heeft ook te maken met wat antropoloog David Graeber ‘moral envy’ noemt. Wie goed tracht te doen maar niet perfect is, wordt harder veroordeeld dan degene die helemaal niks doet.

How to stop time – Matt Haig
But I thought you wanted lonely, after your time in Toronto. You said the real loneliness was being surrounded by people. And, besides that’s what we are, Tom. We’re loners.

But this how I remember these things, and all we can ever be is faithful to our memories of reality, rather than the reality itself, which is something closely related but never precisely the same thing.

That, I suppose, is a price we pay for love: the absorbing of another’s pain as if our own.

Other animals don’t have progress, they say. But the human mind itself doesn’t progress. We stay the same glorified chimpanzees, just with even bigger weapons. We have the knowledgde to realise we are just a mass of quanta and particles, like everything else is, and yet we keep trying to seperate ourselves from the universe we live in, to give ourselves a meaning above that of a tree or a rock or a cat or a turtle.

But an ordinary life is not a guarantee of happiness.

All you can do with the past is carry it around, feeling its weight slowly increase, praying it never crushes you completely.

You can love the sights of waterfalls and the smell of old books, but the love of people is off limits. Do you hear me? Don’t attack yourself to people, and try to feel as little as you possibly can for those you do meet. Because otherwise you will slowly lose your mind…

I need ‘closure’ as people say these days. Though you can never close the past. The most you can do with it is accept it. And that is the point I want to reach.

Places don’t matter to people anymore. Places aren’t the point. People are only ever half present where they are these days. They always have at least one foot in the great digital nowhere.

You can’t choose where you are born, you can’t decide who won’t leave you, you can’t choose much. A life has unchangeable tides the same as history does. But there is still room inside it for choice. For decisions.
Just one wrong turn can get you very lost. What you do in the present stays with you. It comes back. You don’t get away with anything.

And yet we had done what so often happened in the proud history of geographic discovery. We had found paradise. And then we had set it of fire.

Think of how detachted we are from nature.

It is a popular modern idea. That the inner us is something different to the outer us. That there is an authentic realer and better and richer version of ourselves which we can only tap into by buying a solution. This is the idea that we are seperate from our nature, as seperate as a bottle of Dior perfume is from the plants of a forest.

I still remember the size of things. No one understands that any more. People don’t feel the enormity of the world or their own smallness within it.

As far as I can see, this is a problem with living in the twenty-first century. Many of us have every material thing we need, so the job of marketing is now to tie the economy to our emotions, to make us feel like we need more by making us want things we never needed before. We are made to feel poor on thirthy thousands pounds a year. To feel poorly travelled if we have been to only ten other countries. To feel old if we have a wrinkle. To feel ugly if we aren’t photoshopped and filtered.

When you die, the last thing you want is for your death to leak out and infect those left behind, for those loved ones to become a kind of living dead. And yet, inevitably, that often happens. It has happened to me.

Lampje – Annet Schaap
In het donker hoort ze geschuifel en iets zwaars springt op haar benen. Met zachte poten loopt een poes over Lampje heen en duwt zijn neus tegen de wang die geen pijn doet. Hij ruikt gelukkig niet naar zeep, gewoon naar poes. Naast haar hoofd gaat hij snorrend liggen, ze voelt zijn warmte en zijn zachte haren tegen haar wang, de hele nacht.
En haar moeder heeft gelijk: de volgende morgen is er weer een dag.

Lampje bijt op haar tanden en probeert haar tranen binnen te houden, maar één ontsnapt er en valt in de kom. Ploep.

De rots ligt er al sinds de zee een grote hap heeft genomen uit het land. Precies midden in die hap, alsof ze een klein stukje niet lustte.

Soms als je iets een hele tijd zo vreselijk graag wilde en je krijgt het uiteindelijk, is er een soort stilte waarin niemand weet wat ie moet doen.

Uitgelezen in September 2019

September was een goeie leesmaand. Ik las drie boeken uit en probeer nu ook ’s avonds wat meer te lezen. Al komt het er zeker niet elke avond van.

Aantal gelezen bladzijden: 1.136

De nieuwe feministische leeslijst – Marja Pruis
Verplichte leeskost voor een nieuwe generatie feministische lezers

Je kunt een leven lang over feminisme nadenken, feminist zijn, maar toch telkens opnieuw uitgedaagd worden om te bedenken wat het nou precies inhoudt. Vooral als er een nieuwe generatie feministen aan de deur klopt, speelt die vraag weer op. Wat Marja Pruis helpt bij het vinden van een antwoord? Boeken. Dus vroeg ze zich af: welke boeken moet de moderne feminist eigenlijk gelezen hebben? Ze schakelde een keurkorps aan denkers in om een actuele canon voor een nieuwe generatie lezers samen te stellen. De nieuwe feministische leeslijst is een verzameling lofzangen en kanttekeningen bij oude en nieuwe helden, radicale denkers, zachte eenlingen en dromers en drammers als Sylvia Plath, Maggie Nelson, Clarice Lispector, Renate Dorrestein en Audre Lorde.

Met essays van onder andere Niña Weijers, Mounir Samuel, Bregje Hofstede, Franca Treur, Fiep van Bodegom, Roos van Rijswijk en Clarice Gargard.

Ik had mijn twijfels of ik dit boek wel zou lezen. Maar eens ik begon, vond ik het zeer boeiend en het las bovendien heel erg vlot. Er worden verschillende boeken besproken door verschillende schrijfsters. Eén groot nadeel, je leeslijst wordt alleen maar langer door dit boek te lezen. Ik dacht altijd dat ik geen feminist was, omdat ik daar totaal niet mee bezig ben maar als ik herkende mezelf toch heel vaak in de stukjes.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 24. een boek over feminisme

How to stop time – Matt Haig
Tom Hazard has a dangerous secret. He may look like an ordinary 41-year-old history teacher, but he’s been alive for centuries. From Elizabethan England to Jazz-Age Paris, from New York to the South Seas, Tom has seen it all. As long as he keeps changing his identity he can keep one step ahead of his past – and stay alive. The only thing he must not do is fall in love.

Heel graag gelezen. Het is geen hoogstaande literatuur maar ik vond het een origineel idee. Er zat wat van alles in: geschiedenis, spanning, quotes, romantiek,… Hij kon sommige gevoelens prachtig verwoorden. Ik miste wel wat diepgang maar dat hoeft ook niet altijd.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 23. Een fictieboek waarin een echt bestaand figuur een rol speelt. Shakespeare komt voor in het boek, dus dat kan tellen.

Lampje – Annet Schaap
Dit is een verhaal over de zee. Over geheimzinnige zeewezens en woeste piraten. Over het Zwarte Huis van de Admiraal, waarvan ze zeggen dat er een monster woont. Over een grijze vuurtoren op een eiland dat nog net vastzit aan het vaste land. Over Lampje, de dochter van de vuurtorenwachter, die iedere avond de eenenzestig treden beklimt om het licht aan te steken. Over een stormachtige avond, waarop de lucifers op zijn en alles misgaat.

Maar vooral over dapper zijn en meer kunnen dan je ooit had gedacht.

Wat een prachtig boek was dat. Zo mooi geschreven. Ik hield enorm van haar schrijfstijl. Ook het verhaal was leuk en origineel. Een pareltje!

Goodreads: 5 sterren
VBC-puntje: geen

Wat lazen jullie in september?

 

Zin in boeken #5 augustus 2019

Geregeld schrijf ik mooie zinnen of zinnen die me aanspreken over in een boekje. Het lijkt me ook leuk om deze met jullie te delen. Dit zijn de zinnen die ik noteerde uit de boeken die ik uitlas in augustus.

Tot in de hemel – Richard Powers
Maar Adam snapt de mensen niet. Ze zeggen dingen om te verhullen wat ze bedoelen. Ze jagen op waardeloze prullen.

Op dat moment beseft Adam: de mensheid is ernstig ziek. De soort zal niet lang meer bestaan. Het was een gestoord experiment. Binnenkort zal de wereld weer worden teruggegeven aan de gezonde, collectieve vormen van intelligentie. Kolonies en zwermen.

Maar dit is Idaho, en wanneer je al je tijd met paarden doorbrengt, rekt je ziel een beetje op, totdat je inziet dat menselijk gedrag niets meer is dan een gekostumeerd bal waarvan de schijn bedriegt.

De mens heeft niet het monopolie op merkwaardig gedrag. Andere wezens – grotere, tragere, oudere, bestendigere – hebben het voor het zeggen, zijn verantwoordelijk voor het weer voedende schepping en scheppen zelfs de lucht.

Haar vader heeft zelf ook de nodige moeite met de homo sapiens. Hij zit klem tussen brave lieden met familiebedrijven die er niet in slagen de aarde naar hun hand te zetten en grote ondernemingen die hun een compleet arsenaal aan producten willen verkopen om volledige onderwerping van diezelfde aarde af te dwingen.

Een onafhankelijke geest blijkt zijn eigen aantrekkingskracht te hebben.

Begeerte zo schrijft ze in haar veldboekje, blijkt eindeloze variaties te kennen en is het aantrekkelijkste trucje van de evolutie.

Haar budget wordt tenminste niet belast door twee standaardkostenposten: vermaak en status.

Het bos gezonder maken. Alsof bossen vierhonderd miljoen jaar hebben gewacht totdat nieuwkomers als wij ze genezen. Wetenschap in dienst van halsstarrige blindheid: hoe hebben zoveel slimme mensen over het hoofd kunnen zien wat toch zo overduidelijk is? Een mens hoeft maar te kijken om te ontdekken dat dode stammen veel meer leven bevatten dan levende. Maar de zintuigen leggen het altijd af tegen de nacht van de leer.

In de wildernis – John Muir (geschreven in 1800, straf dat er mensen toen al door hadden dat we niet goed bezig zijn)
En zo valt de schoonheid van lelies op engelen en mensen, beren en eekhoorns, wolven en schapen, vogels en bijen, maar voor zover ik heb gezien is de mens de enige, samen met de door hem getemde dieren, die deze tuinen verwoest.

Zoals het landschapstoerisme in haar meest kunstmatige vorm, met al die belachelijke vertoningen, onnozelheid en fototoestellen, en al die natuuraanbidders die er mooier dan paradijsvogels bijlopen en het loslopend wild afschrikken met hun rode paraplu’s – zelfs dat is bemoedigend en kan wel degelijk een hoopvol teken des tijds worden genoemd.

In deze verhitte, sombere, veeleisende tijd zijn maar weinig mensen volledig gezond en vrij van geest; als een klok vol stof worden ze verstikt door zorgen, terwijl ze ijverig zoveel goed doen en zoveel – of zo weinig – geld verdienen dat ze niet langer goed voor zichzelf zijn.

Beide boeken over de natuur, welk spreekt jullie het meeste aan?

Uitgelezen in Augustus 2019

Ik las in augustus twee boeken uit. Het was verlof en ik had een boek te pakken gekregen die normaal altijd uitgeleend is. Het was een kanjer die ik op drie weken tijd moest uitlezen want algauw stond het boek gereserveerd.

Uitgelezen bladzijden: 1.001

In de wildernis – John Muir
De Schotse John Muir verhuisde halverwege de negentiende eeuw met zijn ouders vanuit een Schots dorpje naar Wisconsin in de VS. Zij besloten daar een nieuwe boerderij en een nieuw leven op te bouwen. Het ravottende baasje van elf dat van vogels en dieren hield en van buiten zijn, werd in een nieuw land neergezet en ravotte daar met zijn broertjes en zusjes gewoon door, maar zag nieuwe vogels en nieuwe dieren.
Muir werd de grootste natuurbeschermer van de VS, de man die zorgde voor de oprichting van Nationale Parken als Sequoia en Yosemite, en natuurlijk zijn eigen Muir Woods.

In deze verrassende keuze uit zijn geschriften leren we de natuur van Amerika kennen zoals die dankzij Muir op veel plekken is bewaard, verbijsterend veelzijdig en geweldig. Muirs verwondering over wat hij ziet, zijn behoefte het landschap te begrijpen en aan te raken, te tekenen, er te slapen en te verdwalen zijn met zoveel precisie beschreven dat de lezer zich nog steeds aan Muirs bossen en bergen kan laven.

Muir gidst de lezer door landschappen die door zijn toedoen en bescherming nog steeds de eigenschappen bezitten die Muir zelf zo lyrisch maakten.

Ik heb dit boek heel graag gelezen. Hij omschreef de natuur zooo mooi! Prachtige zinnen. En ook schrijnend dat hij toen al vond dat de mens de natuur kapot maakte. Het was wel soms moeilijk om de aandacht er bij te houden. Maar dat maakte het boek er niet minder op.

Goodreads: 5 sterren
VBC-puntje: 19. Een boek dat gepubliceerd werd na de dood van de auteur. John Muir stierf in 1914 en het boek werd vorig jaar gepubliceerd.

Tot in de hemel – Richard Powers
Tot in de hemel is het verhaal van negen mensen die de wereld van de bomen leren zien – en horen. Een laadmeester bij de Amerikaanse luchtmacht die tijdens de Vietnamoorlog gered wordt door een bodhiboom, een verguisde wetenschapster die bomen met elkaar hoort communiceren, een kunstenaar met een bijzondere verzameling foto’s van een bedreigde kastanjesoort: deze drie, en nog zes anderen, allen onbekenden van elkaar, zullen op verschillende manieren betrokken raken bij een laatste, heftige verzetsdaad om de resterende paar hectare oerwoud van het Noord-Amerikaanse continent van de ondergang te redden.

Ik heb getwijfeld over wat ik er van vond. Ik vond het eerst heel goed en mooi geschreven. Maar het middelste deel bevatte veel dialogen en vond ik soms echt niet goed. Ik zat soms met mijn ogen te draaien en mij te ergeren. Het laatste deel vond ik dan wel weer prachtig geschreven. Het lag volgens mij duidelijk aan de vertaling. De weetjes over bomen vond ik zeker een pluspunt. Uiteindelijk toch graag gelezen.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 4. een boek waarin een boerderij voorkomt (Eén van de 9 personages woont op een boerderij, dus het komt er in voor)

Welke boeken lazen jullie in augustus?

Uitgelezen in juli 2019

Het was een goeie leesmaand, ik had duidelijk de leesflow weer te pakken. Op dagen dat ik niet alleen op de trein zat, probeerde ik ’s avonds wat extra te lezen of tijdens de middagpauze.  Ik las maar liefst 5 boeken uit.

Aantal gelezen bladzijden: 1170

Redenen om te blijven leven – Matt Haig
Op zijn vierentwintigste stort het leven van Matt Haig volledig in. Hij ziet geen enkele uitweg, geen reden meer om te bestaan. Dit is het verhaal van hoe hij zijn depressie overwon, een ziekte die hem bijna vernietigde, en hoe hij opnieuw leerde met volle teugen van het leven te genieten. Redenen om te blijven leven is meer dan een memoire: het is een ontroerende, grappige en vreugdevolle zoektocht naar hoe om te gaan met depressie.

Dit boek kwam op het juiste moment. Het hielp me alles weer wat te relativeren. Ik denk dat ik het boek ga aanschaffen (nu leende ik het uit de bibliotheek) om te lezen en te herlezen wanneer ik het even moeilijk heb. Maar dan in het Engels, want het lijkt me mooier in de originele taal. Het leest heel erg vlot.

Goodreads: 5 sterren
VBC-puntje: 8. een boek waarin depressie centraal staat.

De intrede van Christus in Brussel – Dimitri Verhulst
Wanneer wordt aangekondigd dat Christus op 21 juli, in volle komkommertijd, Brussel zal bezoeken, ondergaat de Belgische hoofdstad een metamorfose. De gevels worden opgeknapt, bloembakken geplaatst en de criminaliteitscijfers duiken plotsklaps naar het nulpunt. Terwijl de beleidsmensen bakkeleien over wie een persoonlijk onderhoud met de profeet verdient en discussiëren over de route waarlangs Jezus lopen moet, krijgt de stad almaar een menselijker gelaat met oog voor de dakloze, de illegaal, de dronkaard en de armoe-oogster. De metro ruikt niet langer naar pis, de hoop is onder het volk. En dan breekt de grote dag zelf aan.

Ik vreesde voor dit boek maar het viel heel goed mee. Ik hou nog van zijn schrijfstijl en zijn misantropie. Ik wil zeker meer van deze schrijver lezen.

Goodreads: 3 sterren
VBC_puntje: 1. een boek dat zich afspeelt op een nationale feestdag of waar een nationale feestdag een belangrijke rol speelt. Als je de korte inhoud gelezen hebt, dan zie je dat het boek zich de 21ste juli afspeelt

Het verdriet van Vlaanderen – Kristien Hemmerechts
Vlaanderen en Nederland kennen een lange traditie van zwijgen over de schandelijke collaboratie met de Duitse bezetter tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tweelingbroers Hein en Toon Van den Brempt willen die stilte doorbreken. Hun vader was een SS’er, hun moeder werkte als secretaresse voor Richard Jungclaus, hoofd van de Belgische SS. Hun getuigenis vormde een indrukwekkende bijdrage aan de succesvolle Canvasreeks Kinderen van de collaboratie. In het besef dat er meer te ontdekken en te vertellen viel, gingen ze samen met Kristien Hemmerechts op zoek naar de waarheid achter de taboes, de leugens en de mythes.

Op zich heb ik het redelijk graag gelezen. Soms vond ik het wat warrig en teveel van het één naar het ander springen. Maar het boek wist me toch te raken en ik hou van levensverhalen van oude mensen.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 22. een boek waarin een tweeling een grote rol speelt. Dit lijkt me duidelijk 🙂

Zout – Marc Reugebrink
Baron van Rüdersdorf Helmstadt graaft in het landelijke Lende put na put op zoek naar zuiver water. Een goede vriend heeft hem erop gewezen dat de vele misgeboorten in het dorp en de ziekten en sterfgevallen onder de dorpelingen wellicht het gevolg zijn van het drinken van ernstig vervuild water uit de plaatselijke beek. Het is de reden waarom de meeste dorpelingen hun heil zoeken in de alcohol. Maar hoe de baron ook graaft, hij vindt geen zuiver water. Al wat omhoog komt is pekel. Zout. Het drijft hem eerst tot wanhoop, uiteindelijk tot waanzin. En dat is niet het enige wat de vondst van het zout in Lende teweegbrengt. Alles raakt in het ongerede, de dorpsgemeenschap valt uit elkaar en uiteindelijk is het ieder voor zich.

Een klein maar fijn boekje. Ik vond het amusant en heel goed geschreven. En een beetje geschiedenis. Graag gelezen en ik ben benieuwd naar meer van deze schrijver.

Goodreads: 5 sterren
VBC-puntje: 9. een boek waarin één van de smaken verwerkt werd: zoet, zout, bitter of zuur. Ook dit puntje spreekt voor zich, de titel is ‘Zout’

(Over)leven – Petra de Sutter & Elke Lahousse
Jarenlang leefde Petra De Sutter als vrouw in een mannenlichaam, tot ze op haar veertigste besloot zich te bevrijden en de transitie te maken. In dit openhartige boek kijkt de befaamde gynaecologe terug op de bepalende momenten in haar leven. Ze graaft diep in haar ziel: hoe heeft ze het gevecht met zichzelf overleefd? Waar heeft ze de veerkracht gevonden om uiteindelijk de gelukkige vrouw, partner, ouder, professional en politica te worden die ze nu is? De Sutter blikt ook vooruit: wat zijn de uitdagingen waar ze als topwetenschapper en vruchtbaarheidsspecialiste voor staat? Zijn er in de eenentwintigste eeuw grenzen aan de maakbaarheid van de mens? Moet de politiek daarop ingrijpen? En wat zijn de maatschappelijke thema’s waar zij zich als Groen-politica hard voor maakt?

Ik had verwacht dat het meer over haar transitie zou gaan. Ik was eerst een beetje ontgoocheld want transgender is iets dat me fascineert en interesseert. Maar achteraf was ik blij dat ook de andere thema’s die haar leven bepalen besproken werden. Een straffe madam! Respect voor alles wat ze doet.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 5. een boek geschreven door iemand transgender of met een trans-personage in de hoofdrol. Beide opties van dit puntje kunnen tellen, aangezien een transvrouw haar levensverhaal vertelt.

Welke boeken lazen jullie in juli?

Zin in boeken #3 – juni 2019

Geregeld schrijf ik mooie zinnen of zinnen die me aanspreken over in een boekje. Het lijkt me ook leuk om deze met jullie te delen. Zinnen waarin het woord ‘windhond’ voorkomt, schrijf ik altijd op, zoals je hier ook al kon lezen.

De ontdekking van de Hemel – Harry Mulisch
Iedereen op aarde trouwt altijd de verkeerde, dat is bekend, maar zelden hebben twee mensen slechter bij elkaar gepast dan deze twee.

Kletsen kun je met iedereen, vond hij, samen zwijgen zonder dat het pijnlijk werd, was heel wat zeldzamer.

Als zij willen , kunnen zij zelfs de aarde vernietigen. neem mij niet kwalijk, maar dat vermogen was nu toch werkelijk ons privilege. Intussen zijn zij bezig de aarde te vernietigen zonder het te willen, en voor de zekerheid lopen zij alvast op de maan rond, als een springplank naar de rest van het heelal. Binnen afzienbare tijd zullen zij zich meester gemaakt hebben van ons absolute voorrecht: het creëren van leven, als tegenstuk van het massale uitroeien er van.

Je zult zelf wel al gemerkt hebben, dat in het even aldoor alles verandert – meestal gebeurt dat geleidelijk en bijna onmerkbaar, maar soms ook plotseling en heel ingrijpend.

Niet uit intelligentie, want overal zijn altijd onzegbare stommelingen aan de macht geweest; ook bestaan er altijd superintelligente mensen, die nooit aan de macht komen, zelfs al zouden zij dat ondanks hun intelligentie willen.

Ooit was de koning vorst bij de gratie Gods, dan zal de technologie die goddelijke almacht hoogstpersoonlijk zijn.

Hemzelf zei de seksualiteit even weinig als sport, – tot nu toe tenminste. Hij vond het iets voor mensen die zich wilden voort planten, maar daar had hij geen behoefte aan. Hij had genoeg aan zichzelf.

‘Natuurlijk bestaan er fatsoenlijke mensen’, zei hij op straat tegen Edgar zonder aandacht te besteden aan de blikken die voorbijgangers op hem wierpen, ‘- ik schat ze op 8 procent van de bevolking.’

Van nadenken en iets leren word je toch niet moe? Ik word alleen moe als ik me verveel. En als ik nu eens moe werd van zulk soort geklets? Als ze het over dingen hebben, gaat het bijna altijd over dingen die je hebben kunt, zoals auto’s, en geld. Ik heb het nooit over mensen, en over mezelf ook niet, en ook niet over wat ik heb.

Sapiens – Yuval Noah Harari
De wetenschappelijke revolutie, die pas een jaar of vijfhonderd geleden op gang kwam, zal misschien een einde maken aan de geschiedenis en het begin zijn van iets compleet anders

Niet ons veelsoortig verleden, maar juist onze huidige exclusiviteit is eigenaardig en mogelijk verdacht.

De vraag waarom de evolutie heeft geselecteerd op grotere hersenen vinden we doorgaans geen hersenkraker. We zijn zo vol van onze grote intelligentie dat we aannemen dat meer denkvermogen altijd beter is.

Maar de mens stootte zo snel door naar de top dat het ecosysteem niet de kans kreeg om zich aan te passen. Bovendien wisten de mensen zich zelf ook niet aan te passen. Omdat we zo recentelijk één van de underdogs van de savanne waren, zitten we vol angsten en zorgen over onze positie, wat ons dubbel zo wreed en gevaarlijk maakt. Er zijn vele historische calamiteiten, van dodelijke oorlogen tot ecologische catastrofes, voortgevloeid uit deze overhaaste sprong voorwaarts.

Ons gebrek aan broeders en zusters maakt het makkelijker om te denken dat wij aan het hoofd van de schepping bestaan en dat er een diepe kloof staat tussen ons en de rest van het dierenrijk.

Onze huidige postindustriële omgeving biedt ons meer materiële middelen en een langer leven dan eerdere generaties hadden, maar geeft ons vaak een vervreemd, depressief en gestrest gevoel.

De verzamelaars waren er al eerder dan wij en ze hebben dramatische veranderingen in gang gezet, zelfs in het dichtste oerwoud en de meest afgelegen wildernis. De rondtrekkende groepen sapiens, met hun verhalen, waren de belangrijkste en meest destructieve kracht die het dierenrijk ooit heeft voortgebracht.

En van de weinige ijzeren wetten van de geschiedenis is dat luxe zich vaak ontwikkelt tot noodzaak en dan weer nieuwe verplichtingen schept. Zodra mensen gewend geraken aan een bepaalde luxe, gaan ze die voor lief nemen. Daarna gaan ze er op rekenen. Uiteindelijk bereiken ze het punt dat ze niet meer zonder kunnen.

Schrijven jullie soms zinnen over?