Tagarchief: honden

Mati was op de sukkel

Mati was drie weekends geleden serieus ziek. Op vrijdagochtend kakte ze water, ik panikeerde nog niet meteen omdat ze wou eten en wilde wandelen. Maar de zaterdag wilde ze niet eten en begon ik lichtjes te flippen. Want ik had al paar keer gehoord van oude(re) honden die plots niet meer willen eten en die een paar dagen later ingeslapen moeten worden. De zondag at ze met veel moeite de helft van haar portie maar gaf het een paar uur later over. Nog meer paniek, ik dacht dat ik haar kwijt was. Ik maakte onmiddellijk een afspraak bij de dierenarts en kon gelukkig op maandag nog terecht met haar.

Mati was helemaal uitgedroogd en moest aan een infuus liggen. Zodat ze voldoende vocht binnen zou krijgen. Ze kreeg ook medicatie ingespoten. Met tranen in de ogen liet ik mijn oude dame achter bij de dierenarts. Rond 16 uur belde ze me op dat ik haar mocht gaan halen. Mevrouwtje had namelijk de kabel van het infuus doorgebeten en ik hoorde haar op de achtergrond huilen en jammeren. Mati was weer een beetje aangesterkt. De nierwaarden zouden normaal bij uitdroging heel erg hoog moeten staan, bij Mati stond alles normaal… Voor de zekerheid moest ze ’s anderdaags op controle. Ze kreeg toen opnieuw medicatie ingespoten en moest een paar dagen antibiotica nemen. Mati had buikgriep door een bacterie of virus.

Op vrijdag, exact een week later, zag ik een lange sliert etter aan haar achterste. Toen ik beter keek, zag ik dat het uit haar vulva kwam. Op zaterdag ging ik haar medicatie voor haar incontinentie halen en zag dat de dierenarts gesloten was tot en met maandag wegens een overlijden. Aangezien de etter bleef komen, maakte ik de zondag online een afspraak. De dierenarts had mijn afspraak en de omschrijving gezien en belde me de zondagavond nog op omdat ze ongerust was. Ze wilde weten of Mati gesteriliseerd was, zo niet, moest ze onmiddellijk naar de dierenarts. Maar het kon wachten en ik moest haar de dinsdag een dag binnen brengen zodat ze konden onderzoeken wat er aan de hand was. In de loop van de dag belde ik en zei de dierenarts dat er een prop etter in haar baarmoederhals zit. Wat eigenlijk alleen voor komt bij niet-gesteriliseerde honden. Weer niet raar dat het bij Mati iets raar is. Ze was ook 600 gram afgevallen in vergelijking met de week er voor. Ze kreeg medicatie voor tien dagen.

Op vrijdag zag ik dat er naast etter ook bloed bij zat en belde de dierenarts. Ik mocht de medicatie verder geven maar indien er op maandag nog steeds bloed bij zat, moest ze verder onderzocht worden. Het etteren was in de loop van het weekend gestopt, maar voor de zekerheid heb ik nog antibiotica gekregen voor 10 dagen extra.

Ondertussen is mijn meisje weer de oude en gaat het weer de goeie richting uit. Het waren toch een paar bange weken.

Hondenpraat #14

Ik verzamelde weer een hele reeks uitspraken die ik hoor van mensen die me aanspreken over mijn honden.

– Hoe heet jouw hond? Mati. Ah, dag Lassie.
– Wow, die mevrouw wandelt met drie honden. (een kindje)
– Tuinman van de buren: Daarnet was je boos hé (Mati blafte toen ze die tuinman in de tuin zag, maar toen we gingen wandelen en die man buiten kwam, wilde ze een aaitje)
– Dat zijn drie dezelfde hé? Ah nee, toch niet? Mijn man zei dat zijn drie verschillende en ik zei van niet. Nu zie ik het, die hun oren staan recht en van dedie liggen ze plat. Is dat een kleintje van hen? Zijn dat van die buitenlandse die ze mishandeld hebben? Ik heb dat al gezien op de televisie. Dat ziet er een lieven uit en het is de schoonste ook (wijst naar Tiqi). Die kunnen heel rap lopen en in hun jonge jaren verzekers nog veel rapper.
– Is dat een nieuwke? Nee, ik heb haar al 5 jaar. Oh groeit die niet zo rap toch?
– Heb je ze alle drie meegekregen? (Ik ga soms maar met twee of eentje wandelen omdat de andere niet mee willen en de mensen weten dit ondertussen)
– Man: De hazewinden zijn ook op baan. Vrouw: Het zijn schoon beesten. Man: Een beetje mager maar dat zijn hazewinden.
– Amai, een hele reeks.
– Jij bent goed beschermd.
– Ah eentje minder, kan hij niet tegen de warmte toch? Jawel, maar als ik na het eten ga wandelen, wil hij niet mee. Het moet juist zijn, geloof ik.

Wat voor grappige dingen zeggen mensen soms tegen jullie?

Mati ging logeren

Mati heeft verlatingsangst en wanneer ik overdag weg moet om te werken, trek ik mij dat niet zo aan dat ze een uurtje staat te blaffen. Omdat de buurvrouw haar hondjes ook vaak blaffen. Maar ’s avonds vind ik dat niet zo tof dat ze dat doet. En zelfs als ik ’s avonds maar even boven ben, staat ze al te blaffen. Dus vanaf nu zoek ik een opvang als ik ’s avonds weg moet.

Onlangs ging ze een avondje naar een vriendin. Mati kent het daar een beetje omdat ik daar een paar keer ben gaan logeren met de hondjes. Ik vreesde er voor dat ze daar een hele avond zou rond trippelen en zou blaffen. Dus had ik afgesproken om haar ’s avonds terug op te pikken rond 1 uur.

Toen ik haar ging halen, lag ze heel diep en vast te slapen. Ze keek niet eens op toen ik bij haar stond en haar naam zei. Toen ze wakker werd, wilde ze met moeite mee. Ik moest haar aan de leiband doen voordat ze mee ging. Wie Mati kent, weet dat ze altijd enorm aan mij hangt en mij niet kan missen. Ze is altijd heel enthousiast wanneer ze mee mag. En nu, niks! Ze was zelfs heel braaf geweest, had niet geblaft. Behalve toen de automatische grasmachine begon te rijden, omdat ze er bang van was. Ze is nog nooit zo voorbeeldig geweest!

Ik snap het niet goed… ofwel was ze boos op mij ofwel voelt ze zich meer op haar gemak zonder die andere twee want die liggen altijd nét waar zij wil liggen en trippelt dan zenuwachtig rond.

Waarom bleven die andere twee thuis? Die zijn namelijk heel flink en vinden het niet erg als ik weg ben. Zolang ze eten gekregen hebben en in de zetel kunnen liggen maffen, is het allemaal goed. En een opvang vinden voor één hondje is veel makkelijker dan voor drie. Alhoewel Mati de moeilijkste hond is, zijn die andere twee op verplaatsing moeilijker omdat ze nogal wild kunnen zijn.

Dus wie graag eens een hondje wil lenen, dan mag je mij altijd een mailtje sturen 😀

Hondenpraat #12

Tijdens de wandelingen krijg ik vaak vragen en grappige opmerkingen van voorbijgangers, buurtbewoners,… Een verzameling van de origineelste uitspraken.

  • Met je kindjes op stap? Maar het zijn brave hé.
  • Oh zo’n mooie hondjes, mag ik mijn zoontje eens halen? Ian, kijk eens, wat een mooie hondjes. Dat zijn van die rappe lopers, je zou het niet zeggen hé want ze zijn zo rustig.
  • Jij bent goed beschermd.
  • Persoon die me de tweede keer zag wandelen: je gaat ze moeten hoefijzers aan doen, hun gaan pootjes gaan verslijten.
  • Het zijn wel schone beesten.
  • Kindjes: Kom snel weg!! Waarom? Ben je bang van die honden? Nee, maar ze zijn wel supersnel.
  • Het personeel aan den Aldi: pas op dat je niet gebeten wordt. Ik zei erop: ja, want het zijn heel gevaarlijke. De één: Eten ze varkensvlees? Nee? Dan moet je niet bang zijn.
  • Zijn ze weer met drie? (Ik ga soms met Mati alleen wandelen omdat Tiqi en Nyrah niet altijd mee willen)
  • Amai, je hebt er ook uw werk mee, zeker? Met zo drie windhonden. Is dat kleintje ook een windhond? Ah, een kleiner formaat. Ze zijn wel braaf hé, ze staan stil als gij stil staat.
  • Oh kijk, snelheidshonden!
  • Mag ik eens wat vragen, zijn dat rustige honden?
  • Waar is uw derde hondje?
  • Ze gaan toch niet in mijn bil bijten hé.
  • Oh die heeft bubbels op haar rug (Mati loopt krom waardoor je vijf rugwervels ziet), zo leuk om dat te strelen, het zijn net de golven van de zee.

Krijgen jullie vaak opmerkingen over jullie hond?

De vijfde jarige!

Vandaag is Tiqi (Tequila) jarig. Mijn kereltje wordt 9 jaar! De tijd vliegt enorm, toen ik hem adopteerde, was hij 2 jaar en nog een jonge hond. Qua energie is hij nog altijd dezelfde, maar hij heeft ondertussen een witte snoet gekregen.

Tiqi is als pupje van 6 weken gevonden in de bergen van het eiland La Palma, samen met zijn zwarte broertje, Mojito. Een Duitse dame merkte de pupjes op toen ze bij de dierenarts zaten te wachten om ingeslapen te worden. Deze dame heeft zich over hen ontfermd. In afwachting tot een vlucht naar België werden de broertjes naar het asiel in Lanzarote gebracht. Toen ze 4 maand oud waren, kwamen ze in België terecht. Mojito werd al snel geadopteerd, maar Tiqi moest twee jaar wachten vooral ik zijn pad kruiste en adopteerde.

Het is een rustige knuffelhond, maar kan ook de clown uithangen. Hij is enorm koppig en doet graag zijn goesting. Waardoor hij zelden los kan lopen. Enkel aan zee laat ik hem eens los lopen, omdat daar minder prikkels zijn. Konijntjes en eendjes zijn zijn favoriete prooidieren. Hij zet geen teen in het water maar voor een eend springt hij in het water alsof het niets is.

Gelukkige verjaardag, mannetje!

Week 18: kattenbezoek

Gelukskaartje
Houd voortaan een dagboek bij. Schrijf elke dag drie positieve ervaringen op. Weer eentje dat ik eigenlijk al deed/doe. Maar ik heb er wel werk van gemaakt om in mijn dagboek te schrijven want dat stel ik meestal uit. Ik wil er meer in gaan schrijven en ook de leuke dingen zodat het geen klaagboek is. En de 3 positieve dingen schrijf ik ook altijd op. Daarvan maak ik dan een selectie voor bij de kleine gelukjes in mijn wekelijkse rubriekje.

Kleine gelukjes
rustige trein – verjaardagskaartje in de bus van buurvrouw steken – nieuwe spulletjes voor in de badkamer die ik al 2,5 jaar uitgesteld had om te kopen – een parkeerplaats voor mijn deur – een vrije dag tijdens de week (1 mei) – kletsen met mijn collega – alleen met Mati wandelen (relaxer dan met drie #schuldgevoel) – me gesteund voelen bij mijn collega – niet moeten koken – briefje uit Duitsland – zoontje van vriendin die blij was dat ik met de honden langskwam – mijn nieuwe zomer Dr. Martens dragen – kamille-plantje krijgen van de buurvrouw – lezen in het zonnetje – de immense thee-afdeling ontdekken in de biowinkel (die was blijkbaar boven) – mijn buurvrouw horen vertellen aan mensen dat mijn honden zo goed luisteren #trots – sojayoghurt met verse stukjes komkommer – buurvrouw die zei dat ze aangenaam verrast was met het kaartje

Weekmenu
maandag: Tagliatelle met spinazie


dinsdag: paksoy met kokoscurry
woensdag: hetzelfde als dinsdag
donderdag: couscous
vrijdag: restje couscous met een slaatje en spinaziesoep
zaterdag: speltpanini bij Okker & Noot
zondag: curryschotel met prei, schorseneer en paprika

Weekfoto
Loesje zat op iets te fixeren toen ze uit het raam staarde. Ik zag dat er een kat op het dag lag, ik deed het venster open. Even liep hij weg maar hij kwam dan toch terug en wou de hele tijd geaaid worden. Toen hij binnen wou komen waren mijn kattendames daar niet zo blij mee.


Hoe was jullie week?

Hondenpraat #11

Tijd voor nog een hondenpraat, het is blijkbaar van juli geleden en ik heb een aantal praatjes verzameld.

  • Doe je er wedstrijden mee? Is dat een drieling? Ah nee? Een tweeling dan?
  • Zijn het brave? Gaan ze bijten? Ik durf er toch niet aankomen. Mijn zoon zijn hond is alles voor hem.
  • Vriendin van de buurvrouw: Amai, dat zien er speciale uit.
  • Kun je ze in bedwang houden? Ik: zolang ze geen andere hond zien. Hij: hahaha, ja verzekers wel 😀
  • Dat zijn rashonden zeker? Dat heeft waarschijnlijk veel gekost? Maar ja een hobby kost ook veel geld. Ze zien er goed verzorgd uit, dat zie je zo en zo zacht dat ze zijn. Ze zitten in huis? Heb je er dan geen vuiligheid van?
  • Welk ras is dat? Ah Spaans en Italiaans, maar jij ziet er ook zuiders uit.
  • Amai, een hele collectie, prachtig. Proficiat!
  • Chance dat het rustige honden zijn want met zo drie kastaars
  • Amai, een hele familie
  • Oh mag ik ze eens aaien? Oh ze ruikt mijn poes. Ah dat is een ander ras, nu zie ik het aan haar oogjes.
  • Is dat een jong? (omdat Nyrah kleiner is dan Mati en Tiqi)
  • Ze worden goed gesoigneerd, ge ziet dat
  • Zijn die alle drie van u? Dat is geen liefde maar een roeping.
  • Hihi, kijk naar die kopjes. (Ik liep achter een struik en aan de overkant liep een vrouw met een hond en toen mijn honden de hond hoorde, staken ze hun hoofdjes boven de struiken)
  • Amai, zo goed dat ze luistert (Nyrah liep los en ik riep haar terug zodra er een fietser afkwam)
  • Oh zijn dat muppets? (ik veronderstel dat hij whippets bedoelde)
  • Je zou er een slee achter kunnen hangen en je laten voort trekken. Zoals bij de rendieren.
  • Oh maar gij zijt precies een zotteke (tegen Nyrah die gek doet als ze onzeker is). En jij wilt aaitjes, je stond al te kijken (tegen Tiqi) en jij bent een stilleke (tegen Mati)

Staycation

Mijn verlof zit er op, back to reality. Vandaag was mijn eerste werkdag alweer. Ditmaal had ik 2 weken verlof maar ik ben blij om weer wat routine in mijn dagen te steken. In de vakantie wou ik veel doen zoals opruimen, kuisen,… Tijdens het jaar stel ik het uit naar de vakantie want dan heb je veel tijd. Tijdens de vakantie stel je het uit voor tijdens het werkjaar want ja, het is nu eenmaal vakantie.

Ook tijdens de twee weken ging ik niet op reis maar deed ik van staycation. Wel ging ik een viertal dagen dogsitten in Diksmuide, wat voor mij een mini-vakantie is daar op den boerenbuiten, heerlijk! Dagelijks deed ik een grote wandeling en volgde ik twee keer een wandelroute. Ik heb er veel gelezen en eens de zon er was, zat ik buiten in de zon met mijn boek. Tiqi had niet beter gevonden door op de steunbalken van de omheining te lopen en er dan over te springen. Dus Tiqi moest aan de lange leiband…

Hoe ik mijn andere dagen vulde:

  • een wandeling in de Bourgoyen
  • Picknick en wandeling met een vriendin in het Ename-bos
  • een bezoek aan mijn ma
  • een rommelmarkt
  • op bezoek bij vrienden
  • feestje van een jarige vriendin

Ik heb er van genoten!


Hoe was jullie vakantie?

 

Weekboek #9: gebroken

Maandag 23 januari 2017

Het was een rustige dag. Ik hou er van om mijn week op het gemak te beginnen. De dag ervoor had ik een stoofpotje gemaakt. En nu deed ik er tomatenblokjes en gierst bij en het smaakte heel wat beter.

Dinsdag 24 januari 2017

Ik las mijn boek ‘wat voorafging’ van Diane Broeckhoven uit. Het was een zeer herkenbaar en aangrijpend boek. Meer hierover in de eerste update van de verbeelding bookchallenge. Ik besloot om het 4de boek van Harry Potter te gaan lezen.
Tijdens de avondwandeling werd ik aangesproken door 4 oudere mensen over de hondjes. Trois chiens!

Woensdag 25 januari 2017

’s Nacht werd ik een paar keer wakker met keelpijn en een verward hoofd. Toen ik opstond, viel het mee en kon ik gaan werken. Aan de trein stond ik te kletsen met vriendin M., toen het ons plots opviel dat de trein niet kwam opdagen. Iemand belde naar de NMBS en er stond een bestelwagen op de sporen in Gavere. Lap! We hebben de bus genomen en zo kwam ik een uur later aan op mijn werk.

Donderdag 26 januari 2017

Ik ging even langs bij de FNAC omdat ik een koptelefoon wil kopen, maar ik vergat mijn nieuwjaarsgeld. Ik kon het niet laten om even naar de boekenafdeling te gaan. Ohja en mijn verkoudheid was weer over! Oef 🙂 Op het werk kreeg ik van iemand een ticket om naar een klassiek concert te gaan, hijzelf kan niet gaan.

Vrijdag 27 januari 2017

Toen ik naar de kipjes wou gaan om ze eten te geven, zat er een muisje in het graan. Lief! Normaal ben ik niet bang van muisjes maar ik durfde het muisje er niet uit te halen. Ze zijn zo snel en daar schrik van. Maar als het stil zat, vond ik het toch mooi om naar te kijken.
’s Middags trakteerde ik mezelf op een vegetarische currysoep in de Soup’r.
’s Avonds ging ik in Maarkedal twee voedertonnen afhalen om het kippenvoer in te stoppen zodat er geen muisjes meer in het eten terecht komen.

Zaterdag 28 januari 2017

Gisterenavond had ik mijn tanden pijn gedaan bij het eten van chips. Deze morgen merkte ik dat mijn tand gebroken zit. Vreselijk irritant. Hopelijk kan ik snel een afspraak maken bij de tandarts.
Net voor de middag ging ik naar Kruishoutem voor een check-up van mijn auto en deed ik boodschappen. Na de middag ging ik met de hondjes naar mijn moeder. We gingen samen naar Brugge omdat ik een sjaal wilde van Harry Potter. Gelukkig zie je niet dat het een HP-sjaal is als je de films niet goed kent, anders zou ik hem niet kopen en dragen. En nee, het is niet dezelfde van Harry Potter.
Daarna aten we frietjes bij mijn moeder thuis en kwam mijn zus nog even langs.

Zondag 29 januari 2017

Een gewone zondag waarbij ik soep maakte, een wandeling deed met de hondjes en een brief afwerkte naar Manuela uit Duitsland. Vriendin M. kwam nog even langs om de kippen hun vleugels bij te knippen.

Winter Wonderland


Oh wat hou ik van de winter. Niettegenstaand dat ik last kan hebben van de donkere dagen. Maar als het zonnetje schijnt en het vriest eens goed, dan kan ik daar zo van genieten.

Het glinsterende witte laagje vind ik écht mooi. Ik geniet er van om door de koude te wandelen samen met mijn hondjes. En ik hou er van om over krakende bevroren plasjes te lopen, het kind in mij komt dan weer naar boven.


Sneeuw vind ik al even zalig. Echt prachtig om naar te kijken, leuk om door te wandelen. Zowel de dwarrelende vlokjes als het witte kleed vind ik mooi.

Ik weet nog dat mijn vader mij riep toen ik nog een klein meisje was, om even mee door het raam te kijken. Omdat alles een witte laag gekregen had van de vrieskou. We aanschouwden het winterse landschap. Ik zie het nog voor mij, vooral de witte takken van de bomen. Mijn voorliefde voor de vrieskou heb ik duidelijk van hem geërfd.

Er zijn twee nadelen aan de koude winter. Dat zijn de gladde wegen. Gelukkig kan ik met de trein naar het werk gaan. Het andere nadeel is dat de honden hun jassen en pyjama moeten dragen. Windhonden hebben nu éénmaal geen vetlaag of dikke vacht waardoor ze snel te koud hebben. En die jassen haten ze. Vooral Nyrah vindt dat een jas vreselijk veel pijn doet. Waardoor ik voor een korte wandeling hun jassen niet altijd aan doe.


Wat vinden jullie van het vriesweer? 🙂