Categorie archief: katten

5 jaar geleden…

… woonde ik in Spanje en keerde ik definitief terug naar België. Ik voelde me daar niet gelukkig. Ik voelde me gevangen op het eiland, Fuerteventura. Ik miste mijn oude leven in België, ook al wist ik dat alles anders zou zijn als ik terug zou keren. Ik keerde alleen terug omdat mijn ex daar wilde blijven, ik had geen huis en moest tijdelijk logeren bij vrienden. Met één enkele valies en twee honden vertrok ik  precies vijf jaar geleden terug naar België. Er was toen net een vriendin op bezoek, zodat ik een hondje op haar naam kon zetten als begeleider.

10847592_10205391690780007_3421350827292340567_o

Als ik nu terug blik, ziet mijn leven er zo anders uit dan toen ik die eerste maanden figuurlijk op den dool was. Ik heb eerst een paar keer van verhuisd van vriendin naar ex-schoonmoeder, om dan te gaan samenhuizen wat niets voor mij bleek. Om terug te gaan logeren bij andere vrienden tot ik eindelijk een eigen huurhuis vond wat niet evident was omdat ik maar parttime werkte. Ondertussen heb ik een eigen huisje gekocht. En werk ik 4/5 ipv parttime.

In juni vloog ik samen met mijn moeder nog eens terug om mijn derde hond en de twee katten te halen. Nu heb ik nog maar twee van de drie hondjes en één kat. Ik bracht ook nog zoveel mogelijk gerief mee. De rust van mijn spullen heeft mijn ex in stukjes en beetjes meegebracht als hij eens naar België kwam. Mijn zus heeft toen allemaal nieuwe meubels gekocht zodat ik haar meubels kon krijgen. Ondertussen kocht ik zelf ook wat meubels. En heb ik vele nieuwe boeken en spullen er bij. Al leef ik nog steeds minimalistisch.

Ik ben nog steeds single dat wel. Ik had wat korte relaties  in het eerste jaar dat ik terug was. Maar daarna besefte ik dat ik eigenlijk best gelukkig ben alleen. Ik voel me enorm vrij in mijn doen en laten. Ik ben geen knuffelaar en ben altijd al een beetje een Lone Wolf geweest. En zo voel ik me het best. Ik heb vrij veel vrienden en ben daar heel erg blij mee. Als ik al een relatie zou hebben, dan het liefst een LAT-relatie zodat ik mijn eigen ding kan doen.

Wat is er bij jullie veranderd in vergelijking met 5 jaar geleden?

 

2019 was een jaar waarin ik…

… 2.808,33 km gewandeld heb (dat is 1.000 km meer dan vorig jaar)

… 11.756 blz gelezen heb (11.957 volgens Goodreads)

… 38 boeken las (meer boeken dan vorig jaar maar minder bladzijden)

… afscheid nam van mijn katje Pebbles

… heel onzeker was geworden op het werk

… niet ik op reis gegaan ben

… een grote beslissing nam

… ik besloot om volledig vegan te gaan eten en leven

… vrijwilliger werd om zwerfvuil op te rapen

… k’s Choice terug aan het werk zag na 20 jaar

… Skunk Anansie eens live zag

… ik mezelf weer wat beter leerde kennen en aanvaarden

… ik weer contact had met een oud-klasgenoot

… ik 2.998 bezoekers op mijn blog gehad! Bedankt aan allen die hier komen lezen 🙂

… Mati incontinent werd en heel veel last kreeg van artrose

… Mati een darminfectie opliep én een week later een baarmoederontsteking had

… veel afsprak met fijne vrienden

… ik terug koffie dronk

… een cursus zelfvertrouwen deed via SoChicken

… drie boeken las over transgenders

… steeds beter mijn grenzen durf aan te geven

… ik op de foto ging met Jason Isaacs (ofte Lucius Malfoy)

Hierbij wens ik jullie allemaal een fijn en gezond 2020 vol leuke dingen en geniet van de kleine gelukjes!

 

 

Trots op Loesje

Loesje wordt volgend jaar 14 jaar en aangezien ze ook een beetje te dik is, vond ik het tijd om eens een check-up te laten doen bij de dierenarts. Loesje is een heel bange kat, met het grote voordeel dat ze bevriest als ze bang is. Dus Loesje gaat makkelijk in haar draagmand én Loesje is heel erg flink bij de dierenarts.

Eerst werd er geluisterd naar haar hartje en longen. En ook werden haar oortjes, oogjes en tandjes onderzocht. Alles was prima in orde én de dierenarts vond dat ze heel mooie en goede tandjes had gezien haar leeftijd. *trots*

Daarna werd haar bloed gecontroleerd. Ik wil er graag vroeg bij zijn, moest haar suiker niet ok zijn. Want dat betekent dagelijks twee maal spuitjes geven op dezelfde tijdstippen en dat zie ik niet zo zitten. Maar haar suiker was in orde. Het was een klein beetje te hoor maar dat kwam door de stress. Ook haar nierwaarden waren ietsje te hoog. Dat moet wel in de gaten gehouden worden. Binnen drie maand moet ze nog eens een tweede keer bloed getrokken worden om te zien hoe haar nierwaarden dan zijn.

Indien de nierwaarden gestegen zijn, zal ze aangepaste voeding moeten krijgen. Ik geef ze brokjes die graanvrij zijn. Ik dacht dat ik goed bezig was omdat ik dacht dat graan suikerziekte veroorzaakte. Maar het is eigenlijk beter om toch voer met graag te geven omdat dat zorgt voor meer verzadiging. En voer zonder graan bevat vaak te veel eiwitten wat dan weer niet zo goed is voor de niertjes. Dus ondertussen maar weer overschakelen naar kwalitatief kattenvoer mét graan.

Al bij al was ik toch trots dat ze gezien haar bijna 14 jaar, dat ze toch heel gezond is. En er ook nog heel gezond uitziet.

Quotes november 2019

  • The more you praise and celebrate your life, the more there is in life to celebrate. – Oprah Winfrey-
  • Er is geen goed of slecht, maar het denken maakt het ervan – William Shakespeare –
  • Het mooiste geluid ter wereld is stilte – R.S. Hichens –
  • Time spent with a cat is never wasted – Colette – Volledig akkoord!
  • Het is nooit te laat om niets te doen – Confucius –
  • Om echte vreugde te ervaren moeten we opgaan in onze bezigheden & in het moment – Tony Crabbe –
  • Prikkels & mediaconsumptie werken als kauwgum: ze houden ons bezig maar hebben geen enkele voedingswaarde – Tony Crabbe –

Kwamen jullie onlangs mooie quotes tegen?

Loesje

Bij mijn 40-dagen-bloggen-bericht wilde Silke van Silkea graag een volledige post over mijn kat.

Alhoewel ik drie windhonden heb, noem ik mezelf toch een kattenmens. Je zou het misschien niet verwachten met 3 honden en 1 kat. Tot voor kort had ik nog twee katten en toen Pebbles overleed, was ik zo blij om toch nog een kat in huis te hebben.

Loesje is ondertussen 13 jaar oud. Ik heb haar als kitten uit het asiel gehaald. Ze was het enige overgebleven katje uit een nestje. Toen we in het asiel kwamen lag ze zo vast te slapen dat ze haar moesten wakker maken. Ik wilde weten of het een meisje was. Toen dat zo bleek te zijn, wilde ik haar onmiddellijk mee naar huis. Maar mijn toenmalig lief wou toch nog eens naar de poezenboot gaan kijken. Een half uur later stonden we terug in het asiel om Loes te adopteren.

Ze is een zeer aanhankelijk katje maar nogal schuw van mensen die ze niet kent. Maar eens ze je vertrouwen heeft, kan ze er niet mee ophouden om aaitjes te komen vragen. Wanneer je je hand boven haar houdt, springt ze als een springbokje tegen je hand aan. Ze komt ook graag bij je liggen en spint dan van blijdschap. Loes is een heel actieve kat, zelfs nu nog steeds.

Ze is bang van de honden en terecht, want doordat ze zo bang is, jagen de honden op haar zodra ze beneden komt. Loesje blijft altijd boven maar loopt dan vaak te miauwen omdat ze bij me wil zijn. Waardoor ik me afvraag of ze gelukkig is. Aangezien ik beneden slaap, is ze daardoor ook ’s nachts alleen boven. En natuurlijk vindt ze dat het meest geschikte moment om te klagen. Ook al durft ze dan beneden op het bed liggen omdat de honden rustig zijn.

Ik probeer zoveel mogelijk bij haar te zitten. ’s Ochtends geef ik haar wat extra aandacht. Wanneer ik met al het werk klaar ben ’s avonds, ga ik een half uur bij haar zitten om te spelen en lees ik wat ondertussen. Net voor ik ga slapen, probeer ik nog een kwartiertje met haar te spelen zodat ze goed moe is.

Hebben jullie een kat?

 

Rust zacht kleine muis

Deze morgen was ik boven toen ik hoorde dat Pebbles ook naar boven wou komen. Ik merkte dat het niet lukte, ging naar beneden maar ze lag terug in de zetel. Omdat ik vermoedde dat ze naar de kattenbak moest, heb ik haar naar boven gedragen en daar zag ik dat ze weer heel erg wankel liep. Ik belde onmiddellijk de dierenarts omdat ik vermoedde dat het echt niet ok was. Toen ik haar nog even checkte, zag ik dat ze haar achterpoten weer voort sleepte en dus weer embolie gehad heeft. Ze was nog zo moedig om naar de kattenbak te gaan, waarna ze zich verstopte in de krabpaal.

Bij de dierenarts werd ze vredig ingeslapen. Het was zo’n moeilijke beslissing de laatste weken maar vandaag was het duidelijk dat het genoeg geweest was. De dierenarts zei het ook dat je aan haar oogjes zag dat ze het had opgegeven. Terwijl ze vorige week nog helder stonden.

De laatste week had ik aan verschillende mensen advies gevraagd maar dat bracht me alleen maar meer in de war. Het waren stuk voor stuk goedbedoelde reacties. Maar ik besloot om de dierenarts te mailen en het voor mezelf uit te maken. Want uiteindelijk ken ik Pebbles het best van allemaal. Gisteren heeft de dierenarts mij opgebeld om nog wat advies te geven. Door wat ik vertelde, raadde ze aan om nog even te wachten. ’s Avonds kwam Pebbles nog bij mij liggen, wat ze al dagen niet meer deed en ik had weer hoop dat ze er toch nog even doorgekomen was… maar helaas 😦

Ze zal zeker gemist worden. We hebben 16,5 jaar lang enorm veel meegemaakt, ze was er altijd om me kopjes en een knuffel te geven. Pebbles was een lieve en sociale kat, naar alles en iedereen. Ze was de chef in huis, ging nooit wijken voor de honden.

DSC_0023.JPG

 

Hoe het nu gaat…

Dinsdag ging ik nog eens naar mijn eigen dierenarts om te horen wat haar advies was voor Pebbles. Ze heeft inderdaad een embolie gehad wat de plotse verlamming verklaart. Ze sleepte met haar achterpoot en het voelde koud aan bij de dierenarts van wacht. Maar toen ik de dag nadien bij mijn vaste dierenarts was, liep Pebbles weer op beide achterpoten, het pootje voelde ook weer wat warmer.

Aangezien ze vrolijk begon rond te lopen en weer kopjes gaf, vonden we haar te goed om in te slapen. Ze kreeg speciaal voer mee voor haar schildklierprobleem die eind december vastgesteld is. Want ook gaf ze al een hele week over, het komt waarschijnlijk door de pijnstilling die ze eerder al kreeg dan door de pilletjes voor de schildklier.

Sinds ik er dinsdag mee teruggekomen ben, slaapt ze constant. Heel af en toe vraagt ze om eten en dan krijgt ze haar speciaal voer. Maar ze eet slechts de helft van haar portie. Voor haar embolie volgde ze mij overal, vooral naar de keuken om overal aan te likken. Vanaf dat ik in de zetel zit, kwam ze knuffelen en kopjes geven. Nu niet meer…

Ik vind het zo moeilijk om in te schatten of ze afziet en wat haar levenskwaliteit nog is. Het is een moeilijke beslissing die ik wil nemen in het belang van mijn kat, los van mij en los van de financiële kant, al wil ik geen zotte kosten meer doen.

Mati’s bloed- en urine-onderzoek was allemaal ok. Dus ze heeft hoogstwaarschijnlijk een urineweg-infectie of nierbekkeninfectie. Ze likt minder en drinkt ook weer minder, ze moet minimum 10 dagen antibiotica nemen. Maar haar vulva blijft dik staan en er is redelijk wat vochtverlies.

Het nieuwe jaar werd niet zo goed gestart…

Toen ik deze morgen opstond en naar de badkamer ging, hoorde ik mijn kat klagend miauwen. Ze zat onderaan de trap en was slechts twee treden naar boven kunnen gaan. Toen ik haar naar boven bracht, zag ik dat ze sleepte met haar achterpoot.

Ik belde de dierenarts van wacht om ik niet wilde dat Pebbles pijn had. Ze heeft een paar foto’s genomen om te zien wat er aan de hand is. Op de foto’s was niet duidelijk te zien dat er geen zenuw gekneld zit, maar wel dat ze heel veel artrose heeft. Ze zei dat het hoogstwaarschijnlijk een embolie is.

De prognose is heel erg klein, nog geen 10% van de katten komt er door. Ze stelde voor dat Pebbles daar zou blijven en haar dan aan een infuus zou leggen zodat haar bloed daar weer beter zou gaan stromen. Omdat de prognose zo klein is, wil ik morgen naar mijn eigen dierenarts gaan om te zien hoe het verder moet. Pebbles heeft een soort morfine gekregen en iets sederends, zodat ze wat kan slapen zonder al teveel pijn.

Ook Mati moet morgen ook naar de dierenarts want zij verliest constant druppeltjes vocht uit haar plasbuis of vagina. Daardoor is ze constant aan het likken. Ze is er duidelijk ambetant van en ligt te hijgen.

Wordt vervolgd…