Tagarchief: oude hond

Dove hond vs bange hond

Dat Mati ouder wordt dat weten jullie ondertussen en ze heeft ook steeds meer last van ouderdomskwaaltjes. Daarbij horen dan ook doofheid en cataract. Ze hoort of ziet echt niet goed meer. Daarnet ging ik eens met haar alleen wandelen. Omdat ze niet ver meer loopt, mocht ze los. Ik deed een toertje maar het was nogal kort, dus besloot ik om het toertje nog eens te doen. Mati huppelde een paar meter achter mij, want ze besnuffelt graag alles op haar gemak. Plots draait ze zich om en loopt naar links. Ik hol achter haar aan, ook al mag je nooit achter je hond aan lopen. Maar ik vond dat ze plots heel vreemd deed. Ze liep een hele eind, bleef staan, keek om zich heen. Dan kwam ze terug, maar besloot toch weer om te keren. Zo liep ze een aantal keer over én weer. En ik maar roepen maar ze zag of hoorde mij niet… deze dame kan dus best niet meer losgelaten worden.

Wat nog een nadeel is, is dat mijn reutje Tiqi nogal bang en onzeker is. Mati kan soms zenuwachtig rondlopen en dat moet ze op haar plaats gaan liggen. Wanneer ik dat kordaat zeg, doet ze dat. Maar nu moet ik het echt heel erg luid zeggen, waardoor Tiqi wegloopt en bang is van mij. Terwijl ik niet eens tegen hem roep. Maar als ik mijn stem niet verhef dan hoort Mati me helemaal niet.

Mati had een paar weken geleden een wonde op haar poot. Ze moest een verbandje dragen zodat het mooi kon genezen en zodat ze er niet aan kon likken. Maar natuurlijk probeerde ze zo nu en dan dat verbandje er af te bijten. En dan moest ik alweer veel te luid haar naam zeggen… en liep Tiqi van zijn slaapplekje om ergens te gaan zitten beven.

Het is niet altijd makkelijk om daar een evenwicht in te vinden… dus als er iemand tips heeft? Graag!

Hoe het nu gaat met Mati

Anderhalve maand geleden was Mati wat ziek geworden. Ze had last van haar darmen en een baarmoederontsteking. Ze kreeg wat extra medicatie en sindsdien is ze heel wat beter.

Ze is zelfs weer helemaal de oude. Ze huppelt rond als een dartel veulen en dat voor haar bijna 14 jaar.  Ze is weer helemaal enthousiast als we gaan wandelen. Ze trekt en ze springt weer rond. Op het einde sleept ze wel met haar achterpoot, ik moet nu ook geen wonderen verwachten van een oudje met duidelijke artrose.

Ik vroeg aan de dierenarts-assistente of er iets bestaat om haar artrose wat te verlichten. Ze raden me een soort snoepje aan waar onder andere glucosamine en duivelsklauw in zit. Het zijn smaakvolle beentjes. Maar aangezien het nogal een viesneus is, besloot ik een klein zakje te kopen. En wat blijkt… na 3 beentjes lust ze ze al niet meer.

Als ik iets anders wil voor haar artrose dan is het iets van medicatie en daarvoor moet ze op consultatie. Ze schijnt er voorlopig niet veel last van te hebben maar ze is dan ook een krak in het wegsteken van haar pijn.

Iemand aanraders tegen artrose?