Tagarchief: huisdieren

Trots op Loesje

Loesje wordt volgend jaar 14 jaar en aangezien ze ook een beetje te dik is, vond ik het tijd om eens een check-up te laten doen bij de dierenarts. Loesje is een heel bange kat, met het grote voordeel dat ze bevriest als ze bang is. Dus Loesje gaat makkelijk in haar draagmand én Loesje is heel erg flink bij de dierenarts.

Eerst werd er geluisterd naar haar hartje en longen. En ook werden haar oortjes, oogjes en tandjes onderzocht. Alles was prima in orde én de dierenarts vond dat ze heel mooie en goede tandjes had gezien haar leeftijd. *trots*

Daarna werd haar bloed gecontroleerd. Ik wil er graag vroeg bij zijn, moest haar suiker niet ok zijn. Want dat betekent dagelijks twee maal spuitjes geven op dezelfde tijdstippen en dat zie ik niet zo zitten. Maar haar suiker was in orde. Het was een klein beetje te hoor maar dat kwam door de stress. Ook haar nierwaarden waren ietsje te hoog. Dat moet wel in de gaten gehouden worden. Binnen drie maand moet ze nog eens een tweede keer bloed getrokken worden om te zien hoe haar nierwaarden dan zijn.

Indien de nierwaarden gestegen zijn, zal ze aangepaste voeding moeten krijgen. Ik geef ze brokjes die graanvrij zijn. Ik dacht dat ik goed bezig was omdat ik dacht dat graan suikerziekte veroorzaakte. Maar het is eigenlijk beter om toch voer met graag te geven omdat dat zorgt voor meer verzadiging. En voer zonder graan bevat vaak te veel eiwitten wat dan weer niet zo goed is voor de niertjes. Dus ondertussen maar weer overschakelen naar kwalitatief kattenvoer mét graan.

Al bij al was ik toch trots dat ze gezien haar bijna 14 jaar, dat ze toch heel gezond is. En er ook nog heel gezond uitziet.

Hondenpraat #6

Soms denk ik echt waar blijven ze het halen. Door dat je van soorten hebt, heb je natuurlijk verschillende soorten reacties. Al zijn er uitspraken die ik bijna dagelijks hoor. ‘Is dat het kleintje er van?’, ‘Zijn het er van Spanje?’,…

De verzameling uitspraken van de afgelopen maanden:

  • Buurvrouw van een paar huizen verder met een bruine labrador: ‘Amai, jij kan goed wandelen met alle 3 samen. Wij moeten dat niet doen, gaan wandelen met onze hond want die trekt teveel.’
  • Verder op de wandeling wou een man in zijn auto stappen maar hij bleef nog even kijken en toen zei hij dat de honden mooi aan de lijn konden wandelen. Ja hoor, zolang ze geen andere hond of prooi zien/ruiken 😀
  • 100 meter verder op word ik aangestaard door 3 dames en ze blijven staren. Waar is de elementaire beleefdheid? Mijn moeder heeft me toch geleerd dat staren onbeleefd is. Soit. Ik zou beter geld beginnen vragen aan mensen die me aanstaren want blijkbaar is een meisje met 3 (wind)honden toch maar een vreemde verschijning. Het zijn trouwens niet de enige die me aanstaren. Wanneer ik bij hen ben, vragen ze: ‘ben je naar school geweest?’ Euh nee, ik ga werken… Oh ze bedoelen waarschijnlijk de hondenschool. ‘Ja hoor, ik ben met alle 3 naar de hondenschool geweest’. De ene dame: ‘Je ziet het want ze wandelen mooi mee.’ De andere dame: ‘Het zijn schone’.
  • ‘Dat is een ongelukske zeker?’ (wijzend naar Nyrah) Euh, pardon??? ‘Ah maar ik ken u, gij woont schuin over mijn deur’
  • Vissers aan de Schelde: ‘Ben jij Aufilie?’ Ik: ‘Nee’. Tegen elkaar: ‘het is misschien de hond die Aufilie heet’ *schaterlachen* Tiqi kijkt hen aan en blaast zoals een paard dat kan doen. Man: ‘Oei, hij blaast naar mij’ waarop Tiqi zich weer van hem wegdraait en de man zegt ‘hij peist verzekers in zijn eigen wat ne schouwen is me dat’. Toen ik hen opnieuw passeerde, vroegen ze hou oud de honden zijn. Ik zei dat Mati bijna 11 is, Tiqi 7 en Nyrah 2 jaar. Waarop de ene man zei: ‘Amai, je zou dat niet zeggen dat ze al 11 jaar is.’ Ondertussen plast Mati en zoals ze dikwijls eens doet, krabt ze met haar poten over de grond om haar geur af te zetten, waarop hij zegt: ‘Dat is een propere hond, ze kuist haar pootjes af nadat ze geplast heeft.’
  • Man passeert met broodzak die ritselt en Tiqi kijkt geïnteresseerd naar de zak waarop de man met een glimlach zegt: ‘Er zit niks in om te eten zulle’
  • Afrikaanse man: ‘zijn ze bang? J’aime les chiens dans mon coeur’
  • Vrouw langs het Handzamevaartje: ‘Zijn dat van die ingevoerde honden? Dat mag niet meer zeker? Ik heb dat eens horen zeggen. Ik heb eens een filmpje gezien over hondengevechten, dat was ook wreed. Gij zou er ook niet tegen kunnen. Ik heb twee katten gered’
  • Een bejaarde vrouw in Diksmuide zag me wandelen en ik hoorde ze praten, tegen zichzelf of tegen iemand buiten mijn gezichtsveld: ‘Het zijn er drie, het zijn hazewinden. Dat is verzekers een joengsje (een pupje) en tzijn al geliekige.’