Tagarchief: adoptie

Hondenpraat #7

Weer een hele waslijst aan praatjes over de honden 🙂

Oude man: ‘Amai, dat zijn drie mooie honden. En ze zijn goed geleerd zie ik.’

‘Amai, zo drie! Ik vind het al moeilijk om met twee honden te gaan wandelen.’ Waarop ik vroeg of hij ook honden had. ‘Ja, maar ze zijn een beetje kleiner’. Ik: ‘Ah welk ras is het?’ De man: ‘chihuahua’s’. Dat is serieus wat kleiner, maar bon.

Een vrouw op de fiets: ‘Amai, zo 3 honden’ En ze fietst al lachend verder.

Moeder en zoon tegen elkaar: ‘Amai, zo 3 honden, 2 honden is al moeilijk’ Op één wandeling kreeg ik dus 3x dezelfde opmerking.

‘Oh, ik zie jullie hier dikwijls passeren. Ik heb mijn hondje moeten laten inslapen. Ik heb er nog altijd verdriet van en het is nochtans al van in januari geleden. Maar ik pas soms op het hondje van de buren en ik pak het dan eens goed vast.’

‘Zijn het brave?’
‘Normaal wel, ja’
De man aait ze en zegt: ‘Dat is een soort windhond zeker hé? Afghaans?’
‘Nee, een Spaanse’De man tegen Mati: ‘Como estas? Muy bien?’, dan tegen mij: ‘ze worden daar misbruikt hé maar nu zijn ze met hun gat in de boter gevallen.’
Mati en Tiqi geven likjes aan de man, waarop hij zegt: ‘Oh, geefde gulder zoentjes ook? Mijn hond is zo braaf niet, ik heb een kleintje en het is een vegetariër, hij eet tijm, laurier en bessen. Maar van die laurier geeft hij over, dat is verzekers te hard voor zijn maag’

Drie jongeren: ‘Kijk, dat zijn 2 windhonden die grote’. Ik steek de honden in de auto en Tiqi springt op de bestuurdersstoel waarop ze zeggen: ‘hahaha, de hond gaat rijden’

Wandeling langs de Schelde, opnieuw 3 jongeren: ‘Kijk 2 windhonden, of toch maar 1 windhond? Nee, ik denk toch 2 windhonden’

‘Mama, zijn dat van die honden die snel kunnen rennen?’
De mama:’ ja, dat hazewinden’

‘Oh wat een mooi cognackleur heeft die hond (Tiqi). Zijn dat van die honden uit Spanje? Van die mishandelde? Oh wat zielig toch!’

‘Mati, kom’
‘Nee, dat is Mati niet, dat is Nyrah’
‘Wie is Mati dan?”Mati is de dunne’
‘Maar het zijn allemaal dunne’

 

 

 

 

Hondenpraat #6

Soms denk ik echt waar blijven ze het halen. Door dat je van soorten hebt, heb je natuurlijk verschillende soorten reacties. Al zijn er uitspraken die ik bijna dagelijks hoor. ‘Is dat het kleintje er van?’, ‘Zijn het er van Spanje?’,…

De verzameling uitspraken van de afgelopen maanden:

  • Buurvrouw van een paar huizen verder met een bruine labrador: ‘Amai, jij kan goed wandelen met alle 3 samen. Wij moeten dat niet doen, gaan wandelen met onze hond want die trekt teveel.’
  • Verder op de wandeling wou een man in zijn auto stappen maar hij bleef nog even kijken en toen zei hij dat de honden mooi aan de lijn konden wandelen. Ja hoor, zolang ze geen andere hond of prooi zien/ruiken 😀
  • 100 meter verder op word ik aangestaard door 3 dames en ze blijven staren. Waar is de elementaire beleefdheid? Mijn moeder heeft me toch geleerd dat staren onbeleefd is. Soit. Ik zou beter geld beginnen vragen aan mensen die me aanstaren want blijkbaar is een meisje met 3 (wind)honden toch maar een vreemde verschijning. Het zijn trouwens niet de enige die me aanstaren. Wanneer ik bij hen ben, vragen ze: ‘ben je naar school geweest?’ Euh nee, ik ga werken… Oh ze bedoelen waarschijnlijk de hondenschool. ‘Ja hoor, ik ben met alle 3 naar de hondenschool geweest’. De ene dame: ‘Je ziet het want ze wandelen mooi mee.’ De andere dame: ‘Het zijn schone’.
  • ‘Dat is een ongelukske zeker?’ (wijzend naar Nyrah) Euh, pardon??? ‘Ah maar ik ken u, gij woont schuin over mijn deur’
  • Vissers aan de Schelde: ‘Ben jij Aufilie?’ Ik: ‘Nee’. Tegen elkaar: ‘het is misschien de hond die Aufilie heet’ *schaterlachen* Tiqi kijkt hen aan en blaast zoals een paard dat kan doen. Man: ‘Oei, hij blaast naar mij’ waarop Tiqi zich weer van hem wegdraait en de man zegt ‘hij peist verzekers in zijn eigen wat ne schouwen is me dat’. Toen ik hen opnieuw passeerde, vroegen ze hou oud de honden zijn. Ik zei dat Mati bijna 11 is, Tiqi 7 en Nyrah 2 jaar. Waarop de ene man zei: ‘Amai, je zou dat niet zeggen dat ze al 11 jaar is.’ Ondertussen plast Mati en zoals ze dikwijls eens doet, krabt ze met haar poten over de grond om haar geur af te zetten, waarop hij zegt: ‘Dat is een propere hond, ze kuist haar pootjes af nadat ze geplast heeft.’
  • Man passeert met broodzak die ritselt en Tiqi kijkt geïnteresseerd naar de zak waarop de man met een glimlach zegt: ‘Er zit niks in om te eten zulle’
  • Afrikaanse man: ‘zijn ze bang? J’aime les chiens dans mon coeur’
  • Vrouw langs het Handzamevaartje: ‘Zijn dat van die ingevoerde honden? Dat mag niet meer zeker? Ik heb dat eens horen zeggen. Ik heb eens een filmpje gezien over hondengevechten, dat was ook wreed. Gij zou er ook niet tegen kunnen. Ik heb twee katten gered’
  • Een bejaarde vrouw in Diksmuide zag me wandelen en ik hoorde ze praten, tegen zichzelf of tegen iemand buiten mijn gezichtsveld: ‘Het zijn er drie, het zijn hazewinden. Dat is verzekers een joengsje (een pupje) en tzijn al geliekige.’