Categorie archief: zin in boeken

Zin in boeken #5 augustus 2019

Geregeld schrijf ik mooie zinnen of zinnen die me aanspreken over in een boekje. Het lijkt me ook leuk om deze met jullie te delen. Dit zijn de zinnen die ik noteerde uit de boeken die ik uitlas in augustus.

Tot in de hemel – Richard Powers
Maar Adam snapt de mensen niet. Ze zeggen dingen om te verhullen wat ze bedoelen. Ze jagen op waardeloze prullen.

Op dat moment beseft Adam: de mensheid is ernstig ziek. De soort zal niet lang meer bestaan. Het was een gestoord experiment. Binnenkort zal de wereld weer worden teruggegeven aan de gezonde, collectieve vormen van intelligentie. Kolonies en zwermen.

Maar dit is Idaho, en wanneer je al je tijd met paarden doorbrengt, rekt je ziel een beetje op, totdat je inziet dat menselijk gedrag niets meer is dan een gekostumeerd bal waarvan de schijn bedriegt.

De mens heeft niet het monopolie op merkwaardig gedrag. Andere wezens – grotere, tragere, oudere, bestendigere – hebben het voor het zeggen, zijn verantwoordelijk voor het weer voedende schepping en scheppen zelfs de lucht.

Haar vader heeft zelf ook de nodige moeite met de homo sapiens. Hij zit klem tussen brave lieden met familiebedrijven die er niet in slagen de aarde naar hun hand te zetten en grote ondernemingen die hun een compleet arsenaal aan producten willen verkopen om volledige onderwerping van diezelfde aarde af te dwingen.

Een onafhankelijke geest blijkt zijn eigen aantrekkingskracht te hebben.

Begeerte zo schrijft ze in haar veldboekje, blijkt eindeloze variaties te kennen en is het aantrekkelijkste trucje van de evolutie.

Haar budget wordt tenminste niet belast door twee standaardkostenposten: vermaak en status.

Het bos gezonder maken. Alsof bossen vierhonderd miljoen jaar hebben gewacht totdat nieuwkomers als wij ze genezen. Wetenschap in dienst van halsstarrige blindheid: hoe hebben zoveel slimme mensen over het hoofd kunnen zien wat toch zo overduidelijk is? Een mens hoeft maar te kijken om te ontdekken dat dode stammen veel meer leven bevatten dan levende. Maar de zintuigen leggen het altijd af tegen de nacht van de leer.

In de wildernis – John Muir (geschreven in 1800, straf dat er mensen toen al door hadden dat we niet goed bezig zijn)
En zo valt de schoonheid van lelies op engelen en mensen, beren en eekhoorns, wolven en schapen, vogels en bijen, maar voor zover ik heb gezien is de mens de enige, samen met de door hem getemde dieren, die deze tuinen verwoest.

Zoals het landschapstoerisme in haar meest kunstmatige vorm, met al die belachelijke vertoningen, onnozelheid en fototoestellen, en al die natuuraanbidders die er mooier dan paradijsvogels bijlopen en het loslopend wild afschrikken met hun rode paraplu’s – zelfs dat is bemoedigend en kan wel degelijk een hoopvol teken des tijds worden genoemd.

In deze verhitte, sombere, veeleisende tijd zijn maar weinig mensen volledig gezond en vrij van geest; als een klok vol stof worden ze verstikt door zorgen, terwijl ze ijverig zoveel goed doen en zoveel – of zo weinig – geld verdienen dat ze niet langer goed voor zichzelf zijn.

Beide boeken over de natuur, welk spreekt jullie het meeste aan?

Uitgelezen in Augustus 2019

Ik las in augustus twee boeken uit. Het was verlof en ik had een boek te pakken gekregen die normaal altijd uitgeleend is. Het was een kanjer die ik op drie weken tijd moest uitlezen want algauw stond het boek gereserveerd.

Uitgelezen bladzijden: 1.001

In de wildernis – John Muir
De Schotse John Muir verhuisde halverwege de negentiende eeuw met zijn ouders vanuit een Schots dorpje naar Wisconsin in de VS. Zij besloten daar een nieuwe boerderij en een nieuw leven op te bouwen. Het ravottende baasje van elf dat van vogels en dieren hield en van buiten zijn, werd in een nieuw land neergezet en ravotte daar met zijn broertjes en zusjes gewoon door, maar zag nieuwe vogels en nieuwe dieren.
Muir werd de grootste natuurbeschermer van de VS, de man die zorgde voor de oprichting van Nationale Parken als Sequoia en Yosemite, en natuurlijk zijn eigen Muir Woods.

In deze verrassende keuze uit zijn geschriften leren we de natuur van Amerika kennen zoals die dankzij Muir op veel plekken is bewaard, verbijsterend veelzijdig en geweldig. Muirs verwondering over wat hij ziet, zijn behoefte het landschap te begrijpen en aan te raken, te tekenen, er te slapen en te verdwalen zijn met zoveel precisie beschreven dat de lezer zich nog steeds aan Muirs bossen en bergen kan laven.

Muir gidst de lezer door landschappen die door zijn toedoen en bescherming nog steeds de eigenschappen bezitten die Muir zelf zo lyrisch maakten.

Ik heb dit boek heel graag gelezen. Hij omschreef de natuur zooo mooi! Prachtige zinnen. En ook schrijnend dat hij toen al vond dat de mens de natuur kapot maakte. Het was wel soms moeilijk om de aandacht er bij te houden. Maar dat maakte het boek er niet minder op.

Goodreads: 5 sterren
VBC-puntje: 19. Een boek dat gepubliceerd werd na de dood van de auteur. John Muir stierf in 1914 en het boek werd vorig jaar gepubliceerd.

Tot in de hemel – Richard Powers
Tot in de hemel is het verhaal van negen mensen die de wereld van de bomen leren zien – en horen. Een laadmeester bij de Amerikaanse luchtmacht die tijdens de Vietnamoorlog gered wordt door een bodhiboom, een verguisde wetenschapster die bomen met elkaar hoort communiceren, een kunstenaar met een bijzondere verzameling foto’s van een bedreigde kastanjesoort: deze drie, en nog zes anderen, allen onbekenden van elkaar, zullen op verschillende manieren betrokken raken bij een laatste, heftige verzetsdaad om de resterende paar hectare oerwoud van het Noord-Amerikaanse continent van de ondergang te redden.

Ik heb getwijfeld over wat ik er van vond. Ik vond het eerst heel goed en mooi geschreven. Maar het middelste deel bevatte veel dialogen en vond ik soms echt niet goed. Ik zat soms met mijn ogen te draaien en mij te ergeren. Het laatste deel vond ik dan wel weer prachtig geschreven. Het lag volgens mij duidelijk aan de vertaling. De weetjes over bomen vond ik zeker een pluspunt. Uiteindelijk toch graag gelezen.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 4. een boek waarin een boerderij voorkomt (Eén van de 9 personages woont op een boerderij, dus het komt er in voor)

Welke boeken lazen jullie in augustus?

Zin in boeken #4 juli 2019

Geregeld schrijf ik mooie zinnen of zinnen die me aanspreken over in een boekje. Het lijkt me ook leuk om deze met jullie te delen. Dit zijn de zinnen die ik noteerde uit de boeken die ik uitlas in juli.

Redenen om te blijven leven – Matt Haig
Ik had me nooit gerealiseerd dat je zo opgesloten kon zitten in je eigen hoofd.

Als je iemand bent die teveel over de dingen nadenkt, is er niets eenzamers in de wereld dan omringd te zijn door een hoop mensen die op een andere golflengte zitten.

De intrede van Christus in Brussel – Dimitri Verhulst
‘Jij bent te zeer op jezelf en het is je vergeven’, had ze eens gezegd, en zij was niet de eerste partner van me die hiermee op de proppen kwam.

Ruimdenkende koppels maakten daar geen problemen van, het huwelijk was geen gevangenis, men moest elkaar als individu z’n vrijheid gunnen.

Het had gewoon met oprechtheid te maken; iemand die de eenvoud van een aperitiefhap al wou verstoppen achter gepolitoerde woorden, die zou het vast niet nalaten ook over zichzelf een leugenachtige laag van taal te smeren.

Het verdriet van Vlaanderen – Kristien Hemmerechts
Eigenlijk is iedereen ter dood veroordeeld, maar dat beseffen we niet altijd. Gelukkig maar.

Zitten we niet allemaal – inclusief mezelf – vast in de verhalen die we anderen en onszelf over onszelf vertellen?

De opsplitsing tussen goed en slecht klopt niet, vinden ze. Niemand is helemaal goed, niemand is helemaal slecht. Daarbij spelen ook de omstandigheden een grote rol.

Dit boek maakt me misantropisch. Droevig en misantropisch. Vaak moet ik mijn tranen bedwingen. We zijn een vreselijke soort. En we trekken geen lessen uit het verleden.

Meer en meer ben ik er van overtuigd dat de mensheid zichzelf zal uitroeien door de aarde voor haar soort onbewoonbaar te maken. Er zal leven ontstaan, geëvolueerd uit de organismen die wel hebben kunnen overleven. Wij zijn tegelijkertijd ongelooflijk slim en hemeltergend dom. Kortzichtig en dom.

(Over)leven – Petra De Sutter
De goede houding is: je problemen in de ogen kijken, het aanvaarden en zelfs omarmen en zo uiteindelijk overwinnen. Dat is ook de essentie van het boeddhisme, een spirituele manier van in het leven staan die me al jaren aanspreekt. De slechte houding is: van je problemen wegvluchten en het negeren, waardoor je verbitterd raakt of depressief wordt. Sommigen gaan er zelfs aan ten onder.

Je mag nooit spijt hebben van de dingen die je hebt gedaan, hoe zwaar ze ook zijn. Ze maken je tot wie je bent.

Veel mensen zien een ander blijkbaar vooral als een creatie van hun eigen geest, en die persoon moet dan ook aan die verwachtingen en kenmerken voldoen. Als die ander niet zo blijkt te zijn, zijn we geschokt en teleurgesteld. Ook wetenschappelijk is aangetoond dat we onszelf een beeld van de ander construeren. Doordat ik mensen heb zien ‘rouwen’ om het beeld dat ze van mij hadden, heb ik geleerd om zelf altijd onbevangen te zijn tegenover anderen. Ik probeer zonder oordeel  en eigen invullingen om te gaan met elke mens die ik ken of leer kennen.

In wezen heeft een kinderwens weinig te maken met zingeving of romantiek. Ik ben het eens met psychotherapeut Dirk De Wachter, die zegt dat romantiek een uitvinding is van onze Westerse beschaving, een fenomeen dat we de laatste honderdvijftig jaar erg hoog in het vaandel zijn gaan dragen. Maar duizenden jaren geleden kregen mensen ook kinderen. Niet alleen omdat ze hunkerden naar een zinvol leven of uit liefde voor hun partner, maar ook omdat voortplanting diep in onze biologie verankerd zit.

Bovendien mogen we niet denken dat succesvol of ‘perfect’ zijn vanzelf leidt tot geluk. Eigenaardig genoeg is vaak net het omgekeerde het geval.

Welk boek spreekt jullie het meeste aan?

Uitgelezen in juli 2019

Het was een goeie leesmaand, ik had duidelijk de leesflow weer te pakken. Op dagen dat ik niet alleen op de trein zat, probeerde ik ’s avonds wat extra te lezen of tijdens de middagpauze.  Ik las maar liefst 5 boeken uit.

Aantal gelezen bladzijden: 1170

Redenen om te blijven leven – Matt Haig
Op zijn vierentwintigste stort het leven van Matt Haig volledig in. Hij ziet geen enkele uitweg, geen reden meer om te bestaan. Dit is het verhaal van hoe hij zijn depressie overwon, een ziekte die hem bijna vernietigde, en hoe hij opnieuw leerde met volle teugen van het leven te genieten. Redenen om te blijven leven is meer dan een memoire: het is een ontroerende, grappige en vreugdevolle zoektocht naar hoe om te gaan met depressie.

Dit boek kwam op het juiste moment. Het hielp me alles weer wat te relativeren. Ik denk dat ik het boek ga aanschaffen (nu leende ik het uit de bibliotheek) om te lezen en te herlezen wanneer ik het even moeilijk heb. Maar dan in het Engels, want het lijkt me mooier in de originele taal. Het leest heel erg vlot.

Goodreads: 5 sterren
VBC-puntje: 8. een boek waarin depressie centraal staat.

De intrede van Christus in Brussel – Dimitri Verhulst
Wanneer wordt aangekondigd dat Christus op 21 juli, in volle komkommertijd, Brussel zal bezoeken, ondergaat de Belgische hoofdstad een metamorfose. De gevels worden opgeknapt, bloembakken geplaatst en de criminaliteitscijfers duiken plotsklaps naar het nulpunt. Terwijl de beleidsmensen bakkeleien over wie een persoonlijk onderhoud met de profeet verdient en discussiëren over de route waarlangs Jezus lopen moet, krijgt de stad almaar een menselijker gelaat met oog voor de dakloze, de illegaal, de dronkaard en de armoe-oogster. De metro ruikt niet langer naar pis, de hoop is onder het volk. En dan breekt de grote dag zelf aan.

Ik vreesde voor dit boek maar het viel heel goed mee. Ik hou nog van zijn schrijfstijl en zijn misantropie. Ik wil zeker meer van deze schrijver lezen.

Goodreads: 3 sterren
VBC_puntje: 1. een boek dat zich afspeelt op een nationale feestdag of waar een nationale feestdag een belangrijke rol speelt. Als je de korte inhoud gelezen hebt, dan zie je dat het boek zich de 21ste juli afspeelt

Het verdriet van Vlaanderen – Kristien Hemmerechts
Vlaanderen en Nederland kennen een lange traditie van zwijgen over de schandelijke collaboratie met de Duitse bezetter tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tweelingbroers Hein en Toon Van den Brempt willen die stilte doorbreken. Hun vader was een SS’er, hun moeder werkte als secretaresse voor Richard Jungclaus, hoofd van de Belgische SS. Hun getuigenis vormde een indrukwekkende bijdrage aan de succesvolle Canvasreeks Kinderen van de collaboratie. In het besef dat er meer te ontdekken en te vertellen viel, gingen ze samen met Kristien Hemmerechts op zoek naar de waarheid achter de taboes, de leugens en de mythes.

Op zich heb ik het redelijk graag gelezen. Soms vond ik het wat warrig en teveel van het één naar het ander springen. Maar het boek wist me toch te raken en ik hou van levensverhalen van oude mensen.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 22. een boek waarin een tweeling een grote rol speelt. Dit lijkt me duidelijk 🙂

Zout – Marc Reugebrink
Baron van Rüdersdorf Helmstadt graaft in het landelijke Lende put na put op zoek naar zuiver water. Een goede vriend heeft hem erop gewezen dat de vele misgeboorten in het dorp en de ziekten en sterfgevallen onder de dorpelingen wellicht het gevolg zijn van het drinken van ernstig vervuild water uit de plaatselijke beek. Het is de reden waarom de meeste dorpelingen hun heil zoeken in de alcohol. Maar hoe de baron ook graaft, hij vindt geen zuiver water. Al wat omhoog komt is pekel. Zout. Het drijft hem eerst tot wanhoop, uiteindelijk tot waanzin. En dat is niet het enige wat de vondst van het zout in Lende teweegbrengt. Alles raakt in het ongerede, de dorpsgemeenschap valt uit elkaar en uiteindelijk is het ieder voor zich.

Een klein maar fijn boekje. Ik vond het amusant en heel goed geschreven. En een beetje geschiedenis. Graag gelezen en ik ben benieuwd naar meer van deze schrijver.

Goodreads: 5 sterren
VBC-puntje: 9. een boek waarin één van de smaken verwerkt werd: zoet, zout, bitter of zuur. Ook dit puntje spreekt voor zich, de titel is ‘Zout’

(Over)leven – Petra de Sutter & Elke Lahousse
Jarenlang leefde Petra De Sutter als vrouw in een mannenlichaam, tot ze op haar veertigste besloot zich te bevrijden en de transitie te maken. In dit openhartige boek kijkt de befaamde gynaecologe terug op de bepalende momenten in haar leven. Ze graaft diep in haar ziel: hoe heeft ze het gevecht met zichzelf overleefd? Waar heeft ze de veerkracht gevonden om uiteindelijk de gelukkige vrouw, partner, ouder, professional en politica te worden die ze nu is? De Sutter blikt ook vooruit: wat zijn de uitdagingen waar ze als topwetenschapper en vruchtbaarheidsspecialiste voor staat? Zijn er in de eenentwintigste eeuw grenzen aan de maakbaarheid van de mens? Moet de politiek daarop ingrijpen? En wat zijn de maatschappelijke thema’s waar zij zich als Groen-politica hard voor maakt?

Ik had verwacht dat het meer over haar transitie zou gaan. Ik was eerst een beetje ontgoocheld want transgender is iets dat me fascineert en interesseert. Maar achteraf was ik blij dat ook de andere thema’s die haar leven bepalen besproken werden. Een straffe madam! Respect voor alles wat ze doet.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 5. een boek geschreven door iemand transgender of met een trans-personage in de hoofdrol. Beide opties van dit puntje kunnen tellen, aangezien een transvrouw haar levensverhaal vertelt.

Welke boeken lazen jullie in juli?

Zin in boeken #3 – juni 2019

Geregeld schrijf ik mooie zinnen of zinnen die me aanspreken over in een boekje. Het lijkt me ook leuk om deze met jullie te delen. Zinnen waarin het woord ‘windhond’ voorkomt, schrijf ik altijd op, zoals je hier ook al kon lezen.

De ontdekking van de Hemel – Harry Mulisch
Iedereen op aarde trouwt altijd de verkeerde, dat is bekend, maar zelden hebben twee mensen slechter bij elkaar gepast dan deze twee.

Kletsen kun je met iedereen, vond hij, samen zwijgen zonder dat het pijnlijk werd, was heel wat zeldzamer.

Als zij willen , kunnen zij zelfs de aarde vernietigen. neem mij niet kwalijk, maar dat vermogen was nu toch werkelijk ons privilege. Intussen zijn zij bezig de aarde te vernietigen zonder het te willen, en voor de zekerheid lopen zij alvast op de maan rond, als een springplank naar de rest van het heelal. Binnen afzienbare tijd zullen zij zich meester gemaakt hebben van ons absolute voorrecht: het creëren van leven, als tegenstuk van het massale uitroeien er van.

Je zult zelf wel al gemerkt hebben, dat in het even aldoor alles verandert – meestal gebeurt dat geleidelijk en bijna onmerkbaar, maar soms ook plotseling en heel ingrijpend.

Niet uit intelligentie, want overal zijn altijd onzegbare stommelingen aan de macht geweest; ook bestaan er altijd superintelligente mensen, die nooit aan de macht komen, zelfs al zouden zij dat ondanks hun intelligentie willen.

Ooit was de koning vorst bij de gratie Gods, dan zal de technologie die goddelijke almacht hoogstpersoonlijk zijn.

Hemzelf zei de seksualiteit even weinig als sport, – tot nu toe tenminste. Hij vond het iets voor mensen die zich wilden voort planten, maar daar had hij geen behoefte aan. Hij had genoeg aan zichzelf.

‘Natuurlijk bestaan er fatsoenlijke mensen’, zei hij op straat tegen Edgar zonder aandacht te besteden aan de blikken die voorbijgangers op hem wierpen, ‘- ik schat ze op 8 procent van de bevolking.’

Van nadenken en iets leren word je toch niet moe? Ik word alleen moe als ik me verveel. En als ik nu eens moe werd van zulk soort geklets? Als ze het over dingen hebben, gaat het bijna altijd over dingen die je hebben kunt, zoals auto’s, en geld. Ik heb het nooit over mensen, en over mezelf ook niet, en ook niet over wat ik heb.

Sapiens – Yuval Noah Harari
De wetenschappelijke revolutie, die pas een jaar of vijfhonderd geleden op gang kwam, zal misschien een einde maken aan de geschiedenis en het begin zijn van iets compleet anders

Niet ons veelsoortig verleden, maar juist onze huidige exclusiviteit is eigenaardig en mogelijk verdacht.

De vraag waarom de evolutie heeft geselecteerd op grotere hersenen vinden we doorgaans geen hersenkraker. We zijn zo vol van onze grote intelligentie dat we aannemen dat meer denkvermogen altijd beter is.

Maar de mens stootte zo snel door naar de top dat het ecosysteem niet de kans kreeg om zich aan te passen. Bovendien wisten de mensen zich zelf ook niet aan te passen. Omdat we zo recentelijk één van de underdogs van de savanne waren, zitten we vol angsten en zorgen over onze positie, wat ons dubbel zo wreed en gevaarlijk maakt. Er zijn vele historische calamiteiten, van dodelijke oorlogen tot ecologische catastrofes, voortgevloeid uit deze overhaaste sprong voorwaarts.

Ons gebrek aan broeders en zusters maakt het makkelijker om te denken dat wij aan het hoofd van de schepping bestaan en dat er een diepe kloof staat tussen ons en de rest van het dierenrijk.

Onze huidige postindustriële omgeving biedt ons meer materiële middelen en een langer leven dan eerdere generaties hadden, maar geeft ons vaak een vervreemd, depressief en gestrest gevoel.

De verzamelaars waren er al eerder dan wij en ze hebben dramatische veranderingen in gang gezet, zelfs in het dichtste oerwoud en de meest afgelegen wildernis. De rondtrekkende groepen sapiens, met hun verhalen, waren de belangrijkste en meest destructieve kracht die het dierenrijk ooit heeft voortgebracht.

En van de weinige ijzeren wetten van de geschiedenis is dat luxe zich vaak ontwikkelt tot noodzaak en dan weer nieuwe verplichtingen schept. Zodra mensen gewend geraken aan een bepaalde luxe, gaan ze die voor lief nemen. Daarna gaan ze er op rekenen. Uiteindelijk bereiken ze het punt dat ze niet meer zonder kunnen.

Schrijven jullie soms zinnen over?

 

Uitgelezen in juni 2019

Het lijkt er op dat ik veel boeken gelezen heb, maar in de meeste boeken was ik al langer bezig. Enkel Sapiens begon en eindigde ik in juni. Maar er zaten dan ook een aantal kleppers tussen en vier boeken tegelijk lezen is ook niet zo goed voor de snelheid van het uitlezen.

Aantal gelezen bladzijden: 817

Harry Potter & the Half-blood Prince – J.K. Rowling
When Dumbledore arrives at Privet Drive one summer night to collect Harry Potter, his wand hand is blackened and shrivelled, but he does not reveal why. Secrets and suspicion are spreading through the wizarding world, and Hogwarts itself is not safe. Harry is convinced that Malfoy bears the Dark Mark: there is a Death Eater amongst them. Harry will need powerful magic and true friends as he explores Voldemort’s darkest secrets, and Dumbledore prepares him to face his destiny.

Dit is mijn favoriete Potter-boek. Ik heb geen idee waarom die eruit springt. Er zit veel spanning in en de puzzel begint in één te vallen. Ik las het boek voor de tweede keer en ditmaal in het Engels.

Goodreads: 5 sterren
VBC-puntje: 18. Een van je favoriete boeken. Het is mijn favoriete Potter-boek dus dat kan tellen 🙂

De ontdekking van de hemel – Harry Mulisch
Is de hemel een organisatie die op het punt staat begrepen en opgerold te worden door de technologisch hoogontwikkelde mens van de twintigste eeuw?
De ontdekking van de hemel

(1992) is een totaalroman waarin alle thema’s en obsessies uit het werk van Harry Mulisch in 65 hoofdstukken bijeenkomen. Dit monumentale boek is tegelijk een psychologische roman, een filosofische roman, een tijdroman, een ontwikkelingsroman, een avonturenroman en een alles overkoepelend mysteriespel.

Het boek is heel goed geschreven en het zit heel goed inéén. Ik vond het een zeer goed boek, maar ik had nooit zin om er in verder te lezen. Eens ik er in begon, wou ik wel steeds doorlezen. Misschien omdat het niet zo vlotte om te lezen.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: geen

Angst – Thich Nhat Hahn
Thich Nhat Hanh laat zien dat erkenning angst hanteerbaar maakt. Angst beheerst het leven van velen: angst voor eenzaamheid, voor verlies, voor ziekte of dood. Angst verlamt, en daarom duwen we deze emotie het liefst ver weg. Zijn aanpak: spoor de oorsprong van deze negatieve emotie op, en leer los te laten. Zo kun je alle vormen van angst het hoofd bieden. De mindfulnessoefeningen die Thich Nhat Hanh aanreikt, helpen daarbij.

Eerst dacht ik: ‘oh fijn een mindfulness-boek’. Daarna vond ik het wat te zweverig maar na een paar bladzijden vond ik het heerlijk om te lezen. Het lezen alleen al maakte me rustiger. Sommige inzichten wist ik al maar het kan nooit kwaad om daar eens aan herinnerd te worden maar ik heb ook nieuwe inzichten opgedaan.

Goodreads: 5 sterren
VBC-puntje: geen

Sapiens – Yuval Noah Harari
Honderdduizend jaar geleden waren er wel zes verschillende menssoorten. Nu is er maar één soort over, en dat zijn wij. Homo sapiens. Hoe komt het dat alleen wij zijn overgebleven? Hoe kwamen onze voorvaderen op het idee om steden en zelfs koninkrijken te stichten? Waarom gingen we in goden geloven, maar ook in natiestaten, en in bedrijven. Waarom vertrouwen we op geld, boeken en wetten? En hoe zal onze wereld er in de toekomst uitzien?

In Sapiens neemt Yuval Noah Harari ons mee op een fascinerende reis door de geschiedenis van de mensheid. Wie zijn we? Waar komen we vandaan? En hoe zijn we geworden wie we nu zijn? In zijn aanstekelijke relaas laat Harari ons kennismaken met een raadselachtig fenomeen: de mens.

Heel graag gelezen. Veel dingen wist ik al maar veel dingen ook niet. Ik heb veel bijgeleerd en het was fijn om eens een andere kijk te hebben. Hij reikt dan ook vaak verschillende opties aan van hoe het gelopen zou kunnen zijn. Het leest heel erg vlot waardoor je zou denken dat het een roman is. Een aanrader!

Goodreads: 5 sterren
VBC-puntje: 21. Een boek dat vermeld werd in een ander boek. Dit boek kwam ik tegen in Planet Paranoia van Matt Haig. Hij gebruikte een citaat uit het boek en aangezien dit boek op mijn to-read-lijstje stond, was de keuze snel gemaakt.

Wat hebben jullie gelezen?

Uitgelezen in maart en april 2019

Ik loop duidelijk een beetje achterop met mijn blog. Er zijn/waren wat twijfels of ik al dan niet zou stoppen met bloggen. De goesting en de tijd ontbreken soms, idem voor het lezen van andere blogs. Maar goed, ik had toch zin om mijn boeken te delen, dus wie komt de goesting dan ook terug.

Gelezen pagina’s
Maart: 796
April: 859

Erotische intelligentie – Esther Perel
Een vaste relatie geeft zekerheid, maar hoe houd je het spannend? De meeste mensen zoeken zekerheid in hun relatie. Ze willen een betrouwbare, monogame partner die ze door en door kennen. Maar een intieme en gelijkwaardige relatie leidt niet noodzakelijk tot een goed seksleven.

Wat een interessant boek! Esther is relatietherapeute en weet enorm veel. Ze bekijkt alles met een nuchtere en rationele kijk en daar hou ik van. Ik dacht vroeger altijd dat het aan mij lag dat ik geen zin had. Maar door dit boek te lezen voel ik me minder abnormaal.
Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: geen

Mazzel Tov – Margot Vanderstraeten
‘Mazzel tov’ biedt een indringend, uniek inkijkje in de onbekende wereld van een gesloten orthodox-joods gezin in Antwerpen. Zes jaar lang begeleidt auteur Margot Vanderstraeten de kinderen van de familie Schneider bij hun huiswerk. Via dochter Elzira en zoon Jakov krijgt ze geleidelijk aan toegang tot hun wereld. Hier heersen religieuze wetten en eeuwenoude tradities die de Vlaamse studente maar moeilijk kan rijmen met de tijd: de jaren negentig. Maar ook de joodse familie wordt beproefd door de open, maar kritische werkstudente. Dat zij ongehuwd samenwoont met haar Iraanse vriend Nima wekt achterdocht. Gaandeweg winnen – aan beide zijden – respect, nieuwsgierigheid en humor het van verontwaardiging en verwerping. Als de kinderen afgestudeerd zijn zal Vanderstraeten ze jaren later in Israël en New York opzoeken.

Heel graag gelezen dit. Het las heel vlot, het was goed geschreven en een boeiend onderwerp. Het heeft me geen seconde verveeld. Een aanrader voor wie geïnteresseerd is in andere culturen en religies. Het doet je stilstaan bij verschillende thema’s.
Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: geen

Patricia – Peter Terrin
Astrid is een succesvolle eventmanager van negenendertig. Juist op het moment dat haar baan en het moederschap haar even te veel worden, valt haar iPhone in het bad van haar zoontje. Voor de buitenwereld, die haar voortdurend opeist, is ze plots onbereikbaar, als van de aardbol verdwenen. Ze doet het ondenkbare: ze loopt het huis uit, start haar auto en rijdt weg uit de villawijk. Op de snelweg komt ze bij haar positieven en wordt ze bevangen door paniek. Ze haast zich terug, voordat haar vijfjarige zoontje Louis iets overkomt. Maar wanneer de auto van haar man David onverwacht voor het huis blijkt te staan, durft ze zich niet te vertonen. Vanaf dat moment zoekt ze angstvallig een weg terug naar haar eigen leven. ‘Patricia’ is een fascinerende roman die de lezer van begin tot eind in spanning houdt. Met grote beheersing vertelt Peter Terrin over een vrouw in crisis, die alles wat ze over zichzelf meende te weten in twijfel moet trekken.

Het begon spannend en het was zeer goed geschreven. Een stijl die me ligt maar na een tijdje begon het boek me te vervelen. Ik moest me door de pagina’s slepen en het ging niet meer vooruit. Maar ik was toch nieuwsgierig naar de ontknoping en dat was de reden dat ik verder gelezen heb. Bovendien was het wel goed geschreven.
Goodreads: 3 sterren
VBC-puntje: 10. een boek met een voornaam in de titel.

Wat hebben jullie gelezen de afgelopen maanden?