Categorie archief: zin in boeken

Uitgelezen in december 2019 (plus afsluiten Verbeelding Book Challenge 2019)

Het is tijd om mijn leesjaar af te sluiten. Gisteren las ik het laatste boek uit, normaal zou ik het laten meetellen voor januari maar ik ga het boek laten meetellen voor de Verbeelding Book Challenge van 2019. Uiteindelijk las ik het grootste deel in 2019.

Aantal gelezen bladzijden: 1.570

Nooit meer te druk – Tony Crabbe
Onze inbox en to-dolijst staan overvol, veel mensen verwachten iets van ons en een burn-out is de grootste bedreiging op de werkvloer. Maar “Nooit meer te druk” is geen boek over time management: Tony Crabbe gebruikt nieuwe psychologisch onderzoeken en zorgt voor heldere strategieën voor een opgeruimd hoofd en leven, waarbij hij de aandacht richt op wat je doet.

Wat deed ik lang over dit boek. Ik begon er in februari mee en heb het pas in december uitgelezen. Het was niet dat het een traag lezend boek was, integendeel. Het las heel erg vlot. Maar bij een zelfhulpboek laat ik het graag ook even bezinken voor ik verder lees om zo dingen te kunnen toepassen. Vaak begon ik dan in een andere non-fictie boek waardoor het wel eens gebeurde dat ik het weken liet liggen. Zoals vaak bij zelfhulpboeken zijn er veel dingen die ik al wist maar gelukkig heb ik er ook van bijgeleerd. Er werden ook vaak wetenschappelijke onderzoeken beschreven en daar hou ik persoonlijk wel van.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: geen enkel

Zondagskind – Judith Visser
Jasmijn Vink praat niet. Wel met haar hond. En met Elvis. Die zeggen namelijk niets terug en dat is fijn. Dan hoeft zij zich niet af te vragen wat er bedoeld wordt. Of na te denken over wat ze moet antwoorden. Hoe kan het dat anderen wel weten hoe ze zich moeten gedragen? Dat mensen zich kunnen afsluiten voor de voortdurende stroom van prikkels, die ervoor zorgt dat haar hoofd implodeert? Met vallen en opkrabbelen leert Jasmijn hoe ze zich in sociale situaties staande kan houden.

Wow wat een prachtig boek. Ik lees heel graag levensverhalen. Het was geen hoogstaande literatuur maar het las heel vlot en ik kon het boek moeilijk weg leggen. Dat maakt het voor mij een goed boek. Het wist me ook te raken en ik heb meermaals tranen met tuiten gehuild bij dit boek. Een boek is geslaagd wanneer het me doet huilen of lachen, wanneer ik helemaal word meegesleept met het verhaal.

Goodreads: 5 sterren
VBC: 14. Een fictie boek rond een thema waar je niks van weet

The Danish Girl – David Ebershoff
It starts with a question, a simple favour asked by a wife of her husband while both are painting in their studio, setting off a transformation neither can anticipate. Uniting fact and fiction into an original romantic vision, The Danish Girl eloquently portrays the unique intimacy that defines every marriage and the remarkable story of Lili Elbe, a pioneer in transgender history, and the woman torn between loyalty to her marriage and her own ambitions and desires.

** spoiler alert ** Genoten van dit boek. Ik las het boek in het Engels en ik vond het zeer goed geschreven. Het thema transgender vind ik enorm interessant en intrigerend. Straf dat het toen in die tijd ook al kon, ik had er geen flauw idee van wat er toen al allemaal mogelijk was.

Goodreads: 5 sterren
VBC: 26. Een boek waarin geneeskunde een grote rol speelt. Lili/Einar gaat vaak naar dokters om te kijken hoe zij/hij geholpen kan worden waarmee ze/hij worstelt. (Het kan natuurlijk ook tellen voor puntje 5 maar ik las al een boek over/door een transgender.

Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit – Bianca Toeps
Autisme: da’s toch dat je weet dat 7 augustus 1984 op een dinsdag viel? Nou… nee. Bianca Toeps legt in haar boek Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit haarfijn uit wat het wel betekent als je autisme hebt. Ze vertelt over haar eigen ervaringen, aangevuld met verhalen van vrienden, kennissen en experts. Daarnaast geeft ze tips: waarom je iemand met autisme beter kunt mailen, wat je doet als iemand je liever niet aankijkt, en vooral waarom het geen compliment is als je zegt: ‘maar je ziet er helemaal niet autistisch uit!’

Soms vond ik het teveel gericht op de gevoeligheid aan prikkels en zo komt het een beetje over alsof alle hsp’s autisme hebben. Terwijl er volgens mij toch nog een duidelijk verschil is. Soms ergerde ik me een beetje aan de hippe schrijfstijl maar op andere momenten vond ik het ook wel grappig.

Goodreads: 3 sterren
VBC: geen enkel, want voor puntje 13 las ik al een ander boek over asperger bij vrouwen.

De wensmuur – Mia Sheridan
Balletdanseres Clara verhuist in “De wensmuur’ van Mia Sheridan naar New Orleans omdat ze toe is aan verandering, maar vooral omdat ze eenzaam is. Daar hoort ze over twee geliefden die ooit leefden op de Windisle-plantage. Het verhaal krijgt haar in zijn greep en ze wil er meer van weten. Op de plantage heeft de verminkte Jonah zich uit schaamte opgesloten achter een muur waar mensen wensen brengen. Zonder elkaar ooit te hebben gezien ontstaat er een band tussen Clara en Jonah. Mia Sheridan schreef met “De wensmuur’ een modern, mysterieus sprookje dat doet denken aan Belle en het Beest.

Slecht maar slecht, op het op zijn Haaikes te zeggen 🙂 Ik ergerde mij enorm aan de schrijfstijl. Ook legde ze te vaak voor de hand liggende zaken nog eens extra uit. Zoals het handschrift was bibberig. Waardoor je kon zien dat de schrijver er van heel erg nerveus was. (Oké zo ver had ik ook wel kunnen denken) Er was heel erg weinig diepgang, het zat boordevol clichés. Ware het geen recensie boek, ik had het na 10 blz opgegeven.

Goodreads: 1 ster
VBC: 3. een boek met bloemen op de cover (het was dus toch nog voor iets goed). Er staan roosjes op de cover.

49212978._SY475_

Echo – Thomas Olde Heuvelt
Nick Grevers en zijn klimmaatje Augustin worden aangetrokken door de Maudit, een afgelegen berg in de Zwitserse Alpen. Documentatie over de berg is schaars, het is er ongewoon stil, en als ze de vallei betreden bekruipt ze het onheilspellende gevoel dat ze niet alleen zijn.
Niet veel later is Augustin dood en ontwaakt Nick uit een coma. Hij is verminkt en heeft zijn gezicht in het verband. Een moeizame revalidatie wacht, maar algauw beseft Nick dat het niet alleen het trauma van het ongeluk is dat hem achtervolgt. Er is iets in hem gewekt…

Zijn schrijfstijl stoorde mij in het begin, maar na een tijdje begon ik er aan te wennen. Nu, was het een vertaling geweest, ik had me dood geërgerd aan de fucks en holy shits. Maar aangezien Nederlands de oorspronkelijke taal is, kon ik er beter mee om. Al vond ik de stijl net iets te hip.

Het was mijn eerste horrorverhaal en ik moet zeggen dat ik er wel van genoten heb. Ik wilde steeds verder lezen en dat zorgt er toch voor dat het een vrij goed boek is. Ik twijfelde tussen 3 en 4 sterren maar ben dan toch voor de 3 gegaan omdat de schrijfstijl toch net iets te hip is naar mijn goesting. Eerder had ik 4 gegeven omdat het verhaal me boeide.

Goodreads: 3 sterren
VBC: 16. Een paranormaal getint boek. Er komen geesten (of zoiets in voor) dus dat kan tellen.

07-bookchallenge

Verbeelding Book Challenge 2019

1. Een boek dat zich afspeelt op een nationale feestdag (eender welk land) of waarin een nationale feestdag een belangrijke rol speelt: De intrede van Christus in Brussel – Dimitri Verhulst
2. Een boek waarin een persoon ontvoerd wordt
3. Een boek met bloemen op de cover: De wensmuur – Mia Sheridan
4. Een boek waarin een boerderij voorkomt: Tot in de hemel – Richard Powers
5. Een boek geschreven door iemand transgender of met een trans-personage in de hoofdrol: (Over)leven – Petra De Sutter, Orlando – Virginia Woolf, the Danish Girl – David Ebershof
6. Een boek met een Q in de titel
7. Een stationsromannetje
8. Een boek waarin depressie centraal staat: Redenen om te blijven leven – Matt Haig
9. Een boek waarin één van de smaken in de titel verwerkt werd: zoet, zout, bitter of zuur (zoete, zoute, bittere of zure mag ook natuurlijk): Zout – Marc Reugebrink
10 Een boek met een voornaam in de titel: Patricia – Peter Terrin
11. Een boek waarin technologie een belangrijke rol speelt: Brave New World – Aldous Huxley
12. Een boek in dagboekvorm
13. Een non fictie boek rond een onderwerp waar je absoluut niets over weet: Aspergirls – Rudy Simone, Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit – Bianca Toeps
14. En dan een fictie boek rond datzelfde onderwerp waar je absoluut niets over weet (of wist, want tegen dit puntje weet je er hopelijk al wat meer over): Zondagskind – Judith Visser
15. Een memoire van een dier. Jawel. Een dier.
16. Een paranormaal getint boek (je weet wel: geesten, telepathie, scéances en dat soort toestanden): Echo – Thomas Olde Heuvelt
17. Een hervertelling van een bekende mythe
18. Een van je favoriete boeken (want je favoriete boeken herlezen, dat is de max): Harry Potter & the Halfblood Prince – J.K. Rowling
19. Een boek dat gepubliceerd werd na de dood van de auteur: In de wildernis – John Muir
20. Een boek dat intussen verfilmd is als Netflix film of serie en kijk meteen ook de film of de serie in kwestie
21. Een boek dat werd vermeld in een ander boek dat je las: Sapiens – Yuval Noah Harari
22. Een boek waarin een tweeling een grote rol speelt: Het verdriet van Vlaanderen – Kristien Hemmerechts
23. Een fictie boek waar een echt bestaande historische figuur een rol in speelt: How to stop time – Matt Haig
24. Een boek over feminisme: De nieuwe feministische leeslijst – Marja Pruis
25. Een boek over migratie: Wees Onzichtbaar – Murat Isik
26. Een boek waarin geneeskunde een belangrijke rol speelt: the Danish girl – David Ebershoff
27. Een boek dat zich afspeelt op een andere planeet
28. Een boek van een vrouwelijke auteur die een mannelijke pseudoniem gebruikte
29. Een boek met een van de vier elementen in de titel: water, wind, vuur, aarde
30. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je nog nooit bent geweest: De heksen – Roald Dahl

Ik heb uiteindelijk 20 puntjes kunnen afvinken van de lijst. Al bij al niet slecht want ik ging eigenlijk niet mee doen omdat ik teveel boek wil lezen die niet altijd passen. Dus ik vind de score best ok. En voor sommige puntjes heb ik zelfs twee of drie boeken. Niet slecht, al zeg ik het zelf.

 

Mijn boekenjaar 2019 in cijfers & letters

Het zal al een hele week in mijn hoofd om dit bericht te schrijven. Naast wandelen is lezen mijn grootste hobby en hou ik nauwgezet cijfertjes hierover bij.

  • aantal gelezen boeken: 38
  • aantal gelezen bladzijden: 11.756 (volgens Goodreads: 11.957)
  • aantal nieuwe boeken: 14
  • boeken met 5 sterren: 10
  • boeken met 1 ster: 1
  • beste leesmaand: december (1.570 blz)
  • slechtste leesmaand: februari (710 blz)
  • boek dat me deed huilen: Zondagskind van Judith Visser
  • boek dat me deed lachen: De pruimenpluk van Dimitri Verhulst
  • boek dat me het meest raakte: The Danish girl van David Ebershof
  • het interessantste boek: Sapiens van Yuval Noah Harari
  • het boek dat ik liefste gelezen heb: De Wand van Marlen Haushofer
  • het best geschreven boek: Lampje van Annet Schaap
  • gemiddeld aantal sterren dat ik gaf op Goodreads: 3,9
  • dunste boek: Verdriet is het ding met veren van Max Porter (126 blz)
  • dikste boek: De ontdekking van de hemel van Harry Mulisch (905 blz)
  • gemiddeld aantal blz per boek: 314
  • aantal afgestreepte puntjes van de Verbeelding Bookchallenge: 19/30

Deze boeken verdienden vijf sterren:
The Danish Girl – David Ebershoff
Angst – Thich Nhat Hahn
Sapiens – Yuval Noah Harari
Redenen om te blijven leven – Matt Haig
De Wand – Marlen Haushofer
In de Wildernis – John Muir
Lampje – Annet Schaap
Zondagskind – Judith Visser
Orlando – Virginia Woolf
Zout – Marc Reugebrink

Dit boek kreeg slechts 1 ster:
De wensmuur – Mia Sheridan

Hoe was jullie boekjaar?

2019 was een jaar waarin ik…

… 2.808,33 km gewandeld heb (dat is 1.000 km meer dan vorig jaar)

… 11.756 blz gelezen heb (11.957 volgens Goodreads)

… 38 boeken las (meer boeken dan vorig jaar maar minder bladzijden)

… afscheid nam van mijn katje Pebbles

… heel onzeker was geworden op het werk

… niet ik op reis gegaan ben

… een grote beslissing nam

… ik besloot om volledig vegan te gaan eten en leven

… vrijwilliger werd om zwerfvuil op te rapen

… k’s Choice terug aan het werk zag na 20 jaar

… Skunk Anansie eens live zag

… ik mezelf weer wat beter leerde kennen en aanvaarden

… ik weer contact had met een oud-klasgenoot

… ik 2.998 bezoekers op mijn blog gehad! Bedankt aan allen die hier komen lezen 🙂

… Mati incontinent werd en heel veel last kreeg van artrose

… Mati een darminfectie opliep én een week later een baarmoederontsteking had

… veel afsprak met fijne vrienden

… ik terug koffie dronk

… een cursus zelfvertrouwen deed via SoChicken

… drie boeken las over transgenders

… steeds beter mijn grenzen durf aan te geven

… ik op de foto ging met Jason Isaacs (ofte Lucius Malfoy)

Hierbij wens ik jullie allemaal een fijn en gezond 2020 vol leuke dingen en geniet van de kleine gelukjes!

 

 

Zin in boeken #8 november 2019

Geregeld schrijf ik mooie zinnen of zinnen die me aanspreken over in een boekje. Het lijkt me ook leuk om deze met jullie te delen. Dit zijn de zinnen die ik noteerde uit de boeken die ik uitlas in november. Vaak zijn het ook zinnetjes die heel erg bij me passen.

Origins – John Zerzan
More & more they traded for things they didn’t need, and the more goods they got, the more they wanted. This was very serious. For they did not realize they were drawing away, step by step from the good life given them.

De heksen – Roald Dahl
Muizen, zo had ik het gevoel, vinden elkaar allemaal aardig. Mensen niet.

Verdriet is het ding met veren – Max Porter
Het leven weer oppakken, als concept, is iets voor stommelingen, want ieder verstandig mens weet dat rouw een langetermijnproject is. Ik weiger me te overhaasten. Laat niemand wagen het verdriet dat ons is overkomen te vertragen of versnellen of te halen.

Orlando – Virginia Woolf
Nu waren echter alle jonge schrijvers in dienst van de boekverkopers en schreven de grootste rommel bij elkaar, als het maar verkocht werd.

Want hoezeer beide seksen ook onderling mogen verschillen, zij lopen ook door elkaar. In ieder mens, wie ook, voltrekt zich een zwenking van de ene sekse naar de andere en vaak wordt het mannelijke of het vrouwelijke element slechts nog bewaard door de kleding, waaronder een sekse schuilgaat die geheel tegengesteld is aan hetgeen het uiterlijk doet vermoeden.

Zin in boeken #7 oktober 2019

Geregeld schrijf ik mooie zinnen of zinnen die me aanspreken over in een boekje. Het lijkt me ook leuk om deze met jullie te delen. Dit zijn de zinnen die ik noteerde uit de boeken die ik uitlas in oktober. Vaak zijn het ook zinnetjes die heel erg bij me passen.

De Wand – Marlen Haushofer
… en ik kon mijn tijd wel zo indelen als mij goed dunkte. Toch maakte ik weinig gebruik van mijn vrijheid. Ik was altijd al een honkvast type geweest en ik voelde me thuis het prettigst.

Natuurlijk zou het nog beter zijn geweest als ze de dieren hadden kunnen sparen, maar dat was waarschijnlijk niet mogelijk geweest. Zolang er mensen waren, hadden die zich niet om dieren bekommerd bij hun onderlinge slachtpartijen.

Alle angsten en herinneringen bleven achter onder de donkere sparren om me bij elke afdaling opnieuw te overvallen. Het was alsof de grote wei een zoet verdovingsmiddel verspreidde, dat vergeten heette.

Het was vreemd: zodra ik in het dal was, dacht ik bijna met angst of tegenzin aan de alm, maar op de alm kon ik me niet voorstellen hoe je in het dal kon leven. Het was alsof ik uit twee heel verschillende mensen bestond, van wie de ene alleen in het dal kon leven en de andere pas op de alm opbloeide. Dat alles beangstigde mij een beetje, omdat ik het niet kan begrijpen.

Sinds ik mijn tempo heb verlaagd is het bos om me heen pas tot leven gekomen. Ik zal niet zeggen dat dit de enige manier is, maar voor mij is dit beslist de juiste. En wat heeft er niet allemaal moeten gebeuren voordat ik die kon vinden.

Ik stond er eigenlijk nooit bij stil hoe ik er uit zag. Mijn dieren kon het niet schelen welke schil er om me heen zat, ze hielden beslist niet van me vanwege mijn uiterlijk. Waarschijnlijk hadden ze helemaal een gevoel voor schoonheid. Ik kon me ook niet voorstellen dat ze een mens mooi zouden vinden.

Ik wist dat het niet zo verder mocht gaan maar ik was nooit in staat geweest verdriet zomaar weg te drukken. Ik moest altijd wachten tot het rijp en volgroeid was en van me afviel.

De herinnering, het verdriet en de angst en het zware werk zullen blijven zolang ik leef.

De pruimenpluk – Dimitri Verhulst
Buiten groeide er reeds zoveel, en het groeide daar beter wanneer ik het ongemoeid liet. Bomen snoeien leek mij een uiting van diep dedain tegenover de natuur. Je reinste paternalisme was het. Bomen zorgen bij mijn weten al langer en beter voor zichzelf dan de mens. Om dezelfde reden had ik ook geen poot uitgestoken in mijn tuin. Wat daar de kop op stak mocht men misschien onkruid noemen; ik vond het mooi.

Dus het was mogelijk, het moest mogelijk kunnen zijn, makkelijk te leven met twee. Ik geloofde niet in liefdes met laswerk nu en dan; een relatie was eenvoudig of ze hoefde niet.

Niet alleen wende ik eraan, ik vond het gaandeweg erg prettig om liefde en huishouding van elkaar te scheiden. Hoe had ik vroeger zo stom kunnen zijn te willen samenwonen met degene die ik liefhad? Hoe kan het gros van de wereldbevolking zo stom zijn om elkaar goedwillend uit te putten en te vervelen?

Welk boek spreekt jullie het meeste aan?

 

 

Zin in boeken #6 september 2019

Geregeld schrijf ik mooie zinnen of zinnen die me aanspreken over in een boekje. Het lijkt me ook leuk om deze met jullie te delen. Dit zijn de zinnen die ik noteerde uit de boeken die ik uitlas in september. Er zijn heel veel zinnetjes uit How to stop time van Matt Haig, maar er stonden ook zoveel mooie wijsheden in.

De feministische leeslijst – Marja Pruis
Dat heeft ook te maken met wat antropoloog David Graeber ‘moral envy’ noemt. Wie goed tracht te doen maar niet perfect is, wordt harder veroordeeld dan degene die helemaal niks doet.

How to stop time – Matt Haig
But I thought you wanted lonely, after your time in Toronto. You said the real loneliness was being surrounded by people. And, besides that’s what we are, Tom. We’re loners.

But this how I remember these things, and all we can ever be is faithful to our memories of reality, rather than the reality itself, which is something closely related but never precisely the same thing.

That, I suppose, is a price we pay for love: the absorbing of another’s pain as if our own.

Other animals don’t have progress, they say. But the human mind itself doesn’t progress. We stay the same glorified chimpanzees, just with even bigger weapons. We have the knowledgde to realise we are just a mass of quanta and particles, like everything else is, and yet we keep trying to seperate ourselves from the universe we live in, to give ourselves a meaning above that of a tree or a rock or a cat or a turtle.

But an ordinary life is not a guarantee of happiness.

All you can do with the past is carry it around, feeling its weight slowly increase, praying it never crushes you completely.

You can love the sights of waterfalls and the smell of old books, but the love of people is off limits. Do you hear me? Don’t attack yourself to people, and try to feel as little as you possibly can for those you do meet. Because otherwise you will slowly lose your mind…

I need ‘closure’ as people say these days. Though you can never close the past. The most you can do with it is accept it. And that is the point I want to reach.

Places don’t matter to people anymore. Places aren’t the point. People are only ever half present where they are these days. They always have at least one foot in the great digital nowhere.

You can’t choose where you are born, you can’t decide who won’t leave you, you can’t choose much. A life has unchangeable tides the same as history does. But there is still room inside it for choice. For decisions.
Just one wrong turn can get you very lost. What you do in the present stays with you. It comes back. You don’t get away with anything.

And yet we had done what so often happened in the proud history of geographic discovery. We had found paradise. And then we had set it of fire.

Think of how detachted we are from nature.

It is a popular modern idea. That the inner us is something different to the outer us. That there is an authentic realer and better and richer version of ourselves which we can only tap into by buying a solution. This is the idea that we are seperate from our nature, as seperate as a bottle of Dior perfume is from the plants of a forest.

I still remember the size of things. No one understands that any more. People don’t feel the enormity of the world or their own smallness within it.

As far as I can see, this is a problem with living in the twenty-first century. Many of us have every material thing we need, so the job of marketing is now to tie the economy to our emotions, to make us feel like we need more by making us want things we never needed before. We are made to feel poor on thirthy thousands pounds a year. To feel poorly travelled if we have been to only ten other countries. To feel old if we have a wrinkle. To feel ugly if we aren’t photoshopped and filtered.

When you die, the last thing you want is for your death to leak out and infect those left behind, for those loved ones to become a kind of living dead. And yet, inevitably, that often happens. It has happened to me.

Lampje – Annet Schaap
In het donker hoort ze geschuifel en iets zwaars springt op haar benen. Met zachte poten loopt een poes over Lampje heen en duwt zijn neus tegen de wang die geen pijn doet. Hij ruikt gelukkig niet naar zeep, gewoon naar poes. Naast haar hoofd gaat hij snorrend liggen, ze voelt zijn warmte en zijn zachte haren tegen haar wang, de hele nacht.
En haar moeder heeft gelijk: de volgende morgen is er weer een dag.

Lampje bijt op haar tanden en probeert haar tranen binnen te houden, maar één ontsnapt er en valt in de kom. Ploep.

De rots ligt er al sinds de zee een grote hap heeft genomen uit het land. Precies midden in die hap, alsof ze een klein stukje niet lustte.

Soms als je iets een hele tijd zo vreselijk graag wilde en je krijgt het uiteindelijk, is er een soort stilte waarin niemand weet wat ie moet doen.

Uitgelezen in September 2019

September was een goeie leesmaand. Ik las drie boeken uit en probeer nu ook ’s avonds wat meer te lezen. Al komt het er zeker niet elke avond van.

Aantal gelezen bladzijden: 1.136

De nieuwe feministische leeslijst – Marja Pruis
Verplichte leeskost voor een nieuwe generatie feministische lezers

Je kunt een leven lang over feminisme nadenken, feminist zijn, maar toch telkens opnieuw uitgedaagd worden om te bedenken wat het nou precies inhoudt. Vooral als er een nieuwe generatie feministen aan de deur klopt, speelt die vraag weer op. Wat Marja Pruis helpt bij het vinden van een antwoord? Boeken. Dus vroeg ze zich af: welke boeken moet de moderne feminist eigenlijk gelezen hebben? Ze schakelde een keurkorps aan denkers in om een actuele canon voor een nieuwe generatie lezers samen te stellen. De nieuwe feministische leeslijst is een verzameling lofzangen en kanttekeningen bij oude en nieuwe helden, radicale denkers, zachte eenlingen en dromers en drammers als Sylvia Plath, Maggie Nelson, Clarice Lispector, Renate Dorrestein en Audre Lorde.

Met essays van onder andere Niña Weijers, Mounir Samuel, Bregje Hofstede, Franca Treur, Fiep van Bodegom, Roos van Rijswijk en Clarice Gargard.

Ik had mijn twijfels of ik dit boek wel zou lezen. Maar eens ik begon, vond ik het zeer boeiend en het las bovendien heel erg vlot. Er worden verschillende boeken besproken door verschillende schrijfsters. Eén groot nadeel, je leeslijst wordt alleen maar langer door dit boek te lezen. Ik dacht altijd dat ik geen feminist was, omdat ik daar totaal niet mee bezig ben maar als ik herkende mezelf toch heel vaak in de stukjes.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 24. een boek over feminisme

How to stop time – Matt Haig
Tom Hazard has a dangerous secret. He may look like an ordinary 41-year-old history teacher, but he’s been alive for centuries. From Elizabethan England to Jazz-Age Paris, from New York to the South Seas, Tom has seen it all. As long as he keeps changing his identity he can keep one step ahead of his past – and stay alive. The only thing he must not do is fall in love.

Heel graag gelezen. Het is geen hoogstaande literatuur maar ik vond het een origineel idee. Er zat wat van alles in: geschiedenis, spanning, quotes, romantiek,… Hij kon sommige gevoelens prachtig verwoorden. Ik miste wel wat diepgang maar dat hoeft ook niet altijd.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 23. Een fictieboek waarin een echt bestaand figuur een rol speelt. Shakespeare komt voor in het boek, dus dat kan tellen.

Lampje – Annet Schaap
Dit is een verhaal over de zee. Over geheimzinnige zeewezens en woeste piraten. Over het Zwarte Huis van de Admiraal, waarvan ze zeggen dat er een monster woont. Over een grijze vuurtoren op een eiland dat nog net vastzit aan het vaste land. Over Lampje, de dochter van de vuurtorenwachter, die iedere avond de eenenzestig treden beklimt om het licht aan te steken. Over een stormachtige avond, waarop de lucifers op zijn en alles misgaat.

Maar vooral over dapper zijn en meer kunnen dan je ooit had gedacht.

Wat een prachtig boek was dat. Zo mooi geschreven. Ik hield enorm van haar schrijfstijl. Ook het verhaal was leuk en origineel. Een pareltje!

Goodreads: 5 sterren
VBC-puntje: geen

Wat lazen jullie in september?