Categorie archief: Groen Leven

Klimaatangst

Mijn angsten waar ik onlangs over schreef hebben hier eigenlijk niet echt mee te maken. Ik krijg geen angstaanvallen (nu nog niet althans) over het klimaat, maar toch maak ik me meer en meer zorgen hierover. Het is iets wat me al jaaaaren bezighoudt en de laatste jaren/tijd merk je steeds meer en meer dan het klimaat echt niet de goeie kant opgaat. Ik ben hier zeer pessimistisch over en bij momenten is het frustrerend dat je als individu niet zoveel kan doen.

Al doe ik uiteraard mijn uiterste best: ik heb een auto maar gebruik die enkel in het weekend, ik eet vegan, mijn honden krijgen geen rundsvlees, ik koop zoveel mogelijk bio, Ik ben lid van een zelfoogstboerderij, ik doe een poging om uit te kijken naar producten met zo weinig mogelijk afval, weinig spullen kopen tout court,… Maar toch voelt het niet als genoeg. In de Flow las ik onlangs een mooie, dat je als individu niet de grote impact maakt maar dat je wel bijdrages kunt leveren. En zo probeer ik het ook te zien: ik liever bijdrages, hoe klein die ook voelen.

Het is al een aantal keer gebeurd dat ik slechte dromen heb die met het klimaat te maken hebben. En als we records breken op vlak van weer, komt telkens de gedachte in mij op: wat hebben we gedaan? We zijn de enige soort die zichzelf vergiftigd en zijn biotoop om zeep helpt. Af en toe lees ik boeken en artikels over klimaatverandering, luister ik podcasts, volg ik iconen zoals Jane Goodall en David Attenborough. Dat doet er allemaal geen goed aan, maar ik wil daar toch zo goed mogelijk over geïnformeerd zijn in plaats van mijn kop in het zand te steken.

Hoe ervaren jullie de klimaatsverandering?

Staycation part I

Het is mijn laatste dag vakantie, een vakantie die 11 dagen duurden. Het was vooral een luie vakantie met lezen, wandelen en af en toe afspreken met vrienden. Het heeft deugd gedaan. Gisteren zat ik alweer met mijn hoofd bij het werk maar vandaag kon ik dat weer wat beter loslaten.

Dag 1: Twee vrienden van de hondenschool kwamen langs. Het was geleden van januari dat we elkaar zagen. Ik hoef jullie niet te zeggen waardoor dat komt. Ze kwamen eens mijn huisje bezichtigen en daarna zouden we wandelen. Het was een heerlijke dag om bij te kletsen, te wandelen én we deden ook twee terrasjes. Daardoor ontdekte ik een zomerbar die uitgebaat wordt door mijn vroegere stamcafé 😀

Dag 2: Tijdens de voormiddag heb ik vooral gelezen en daarna een grote wandeling gedaan. Rond 16u vertrok ik richting mijn moeder. Er zijn wat spanningen in de familie dus het was niet zo’n fijn bezoekje. Maar het kan niet alle dagen leuk zijn.

Dag 3: Lezen en wandelen, zo startte ik bijna elke dag. Daarna ging ik nog naar Hema en Vanden Borre. Op zaterdag had ik mijn weegschaal laten vallen tijdens het stofzuigen en ik was dus aan een nieuwe toe. Ik ging eigenlijk naar de dierenarts gaan voor een Check-up van Tiqi, maar ik vond het wat zotte kosten als hij niks mankeert. Wat doen jullie bij oudere dieren? Doen jullie een jaarlijkse bloedcontrole of ga je enkel als er iets scheelt?

Dag 4: Deze dag ben ik eens tot aan het bos gestapt. Ik wilde eens testen hoe ver het stappen is. Een half uur zo blijkt. Maar je moest langs een smal pad met lang gras en ik ben niet zot van teken dus ben ik teruggekeerd om dan zo een grote blok te wandelen.

Dag 5: Ik wachtte op een pakje van postNL maar die kwamen niet opdagen op het moment dat ik thuis was. Om 14u15 had ik afgesproken met een vriendin om te wandelen in de Gentbrugse Meersen. Het was heerlijk om bij te kletsen en het was fijn om eens mijn hart te luchten. Bedankt voor het luisterend oor! Toen ik thuis kwam, was het pakje geleverd bij de buurvrouw.

Dag 6: Ik reed tot in Sint-Kruis (Brugge) naar de biowinkel omdat de dichtstbijzijnde is met het grootste aanbod. Dat is vlakbij de grootste loopweide, dus dat was een mooie combinatie. Die loopweide is gelegen in een groot bos, dus ik besloot nog een uurtje te wandelen. Maar ik liep wat verdwaald dus het werd anderhalf uur. Het was een prachtige wandeling maar volgende keer toch de wandelroute volgen. Daarna ging ik ook nog naar de bib. Ik had een kapot gelezen boek en had de week er voor al een nieuw exemplaar gekocht omdat het niet prettig lezen was. Dat boek heb ik dan geschonken aan de bib. Ik nam drie andere boeken mee naar huis.

Dag 7: De dierenarts-assistente belde me op dat ik kon langsgaan om Nyrah haar nageltjes te knippen. Daar ging mijn voormiddag lezen. Maar dat heb ik dan ’s avonds goed gemaakt. Een bezoekje aan mijn collega die nog steeds tijdelijk werkloos is. Het was fijn om nog eens bij te kletsen. Hij heeft onlangs een bos gekocht en gingen het een bezoekje brengen. Het is een zalige plek waar je niemand ziet of hoort. Heerlijk!

Dag 8: Zaterdag vandaag, het moment om de wekelijkse, huishoudelijke klusjes te doen. Ik ververste mijn lakens eens, want het was mooi weer en dan konden ze goed drogen buiten.

Dag 9: Een bezoekje aan mijn moeder en de kinderen waar ze op moet letten tijdens de vakantie. Ik speelde Disney-monopoly met de jongste. Daarna aten we BBQ en zaten nog wat in de zetel omdat het begon te regenen.

Dag 10: Een ritje West-Vlaanderen want er stond een artikel in de krant van West-Vlaanderen die ik wilde. Ik reed naar Tielt omdat dat de grootste kanshebber was waar ze de krant hadden. Op de treinlijn Tielt-Deinze kwam ik vroeger altijd een mooi wandelpad tegen en dat heb ik opgezocht en gevonden. Het was een mooie wandeling van 5 km, waar ik weinig mensen of verkeer tegenkwam. Enkel het laatste stuk was langs de grote baan.

Dag 11: Er ging een vriendin langskomen maar zij is een beetje ziek en ik voelde me toch niet helemaal op mijn gemak. Dus dat werd uitgesteld. Ik maakte er een relax-dagje van met zo weinig mogelijk smartphone! Dat deed echt deugd. Ik las veel, schreef wat in mijn self-care-boekje en ik wandelde nog eens tot het bos. Maar dan via een andere weg en ik vond een stukje bos waar minder volk loopt dan in het andere deel. Heerlijk en dat op 20 minuten wandelen van mijn deur.

Tijdens mijn verlof keek ik bitterweinig tv. Maar ik keek nog op de valreep naar Chernobyl, die nog tot 15 juli te zien was via VRTnu. Wat een prachtserie. De beelden gingen soms bewust traag maar stille en trage muziek. Dat zorgde voor wat extra sfeer! Ook in de reeks zag je hoe de politici de wetenschappers negeren of niet geloven. Net zoals nu met corona en het klimaat.

Hoe was jullie vakantie? Of heb je die nog te goed? 

Blijf-in-uw-kot week 5

We zitten al aan de helft van hoelang de lock-down in China duurde. Gek eigenlijk dat ik in het begin dacht dat het maar een paar weken zou duren. 10 weken leek zo heel erg lang. En nu vind ik het absurd dat ik dacht dat het na een paar weken weer zijn normale gang zou gaan.

Mijn week was enorm druk. Het gevoel van een lang weekend vorige week lijkt precies eeuwen geleden. En ik heb precies alweer nood aan een lang weekend. Of aan vakantie zelfs. Maar ik ben oh zo blij dat ik toch nog altijd kan werken. Dus ik klaag er zeker niet over. Het lukte me al beter om wat meer routine in te bouwen. En op donderdag hebben we een video-chat met de collega’s, eentje om gewoon wat bij te kletsen.

Ik doe naast het werk ook wat corona-vrijwilligerswerk. Ik deelde folders uit in twee straten om vrijwilligers op te roepen om te helpen en aan de keerzijde staan er contactgegevens voor als je zelf hulp nodig zou hebben. Ook schreef ik een brief die voorgelezen werd in de woonzorgcentra. Ik deed ook mijn kaartjes op de post die ik verstuurde voor de knuffelpost-actie van Zwartraafje. En ik kreeg al één kaartje met een zakje thee terug. Ook kreeg ik een foto-kaart van een vriendin, die kaartjes zijn nu extra leuk in deze tijden.

Vrijdag ging ik een volledige dag werken in Gent en tijdens de middagpauze ging ik nog eens naar mijn favoriete biowinkels om lekkere dingen te kopen die ik al weken moest missen. Op mijn nieuwe woonplek is het maar een mini-biowinkeltje met een heel beperkt aanbod. ’s Avonds werkte ik nog twee uur door omdat video’s uploaden soms heeeel traag gaan.

Zaterdag was het boodschappen-dag, de handzeep in delhaize was uitverkocht. Ik hoopte dat ze daar ecover-handzeep zouden hebben maar ze hadden helemaal niks meer. Ik plaatste een bestelling bij Kudzu en kocht zo mijn vegan/dierproefvrije en ecologische spullen die ik nodig heb. Daarna was het boeken-meet-up met een aantal Goodreads-leesclub-vriendinnen, het was heel gezellig om bij te kletsen. Een kopje thee en koffie erbij en een stukje chocolade. ’s Avonds keek ik naar de laatste twee afleveringen van la casa de papel. Amai mijn hart met momenten.

Zondag moest ik om vlees naar Wetteren voor de honden. Ik hoorde al van verschillende mensen dat dit niet mocht. Dat je in je eigen gemeente of stad om dierenvoeding moet gaan. De politie had zelfs al tegen mensen gezegd dat hun honden dan maar brokken moeten eten. Ik had voor de zekerheid een attest gevraagd aan mijn dierenarts en die ook gekregen. Het is ook zo dat mijn ene hond gal overgeeft als ze brokken eet. Ik ben ook een leeslamp en tv gaan oppikken bij een vriendin die daar niet zo ver af woonde. Ze had de spullen buiten gezet  en we hebben op meer dan anderhalve meter wat staan kletsen. Ik zie niet in wat daar fout aan zou zijn, maar op zich mag dit ook niet.

Hoe was jullie 5e quarantaine-week?

Bosbaden

Een tijdje geleden had ik me opgegeven bij de CM om een testwandeling te doen in de buurt van Gavere. Je kreeg een lijstje met momenten waarop je kon aanduiden welke je allemaal kon. Afgelopen week kreeg ik een mailtje dat ik mocht meedoen op zondag 27 oktober. Ik zag er wat tegenop omdat ik de zondag graag luier en omdat mijn hondjes niet mee mochten (ook al wist ik dat op voorhand).

Maar goed, ik besloot om toch te mailen dat ik er zou zijn. Het was vlakbij (een kwartiertje rijden) en het zou niet lang duren en het was onverwachts best zonnig en mooi weer.

Ik dacht dat het een test was voor een nieuwe wandelroute. Maar het was eigenlijk een test om je veerkracht te meten na een wandeling in het bos met mindfulness-oefeningen. Vooraf werd je getest op je concentratie en kreeg je een lijst met vraagjes. Daarna moest je rustig wandelen terwijl je de pijltjes volgde. Hier en daar kwam je een bordje tegen met een mindfulness-oefening. Na de wandeling kreeg je koffie of thee aangeboden en moest je nog eens de concentratie-test doen en kreeg je opnieuw een enquête.

Ik vond het een mooi initiatief waarbij ze het effect van het bos meten op je stressniveau. Het is positief dat daar meer aandacht aan geschonken worden. Maar het zijn vaak mensen die al met natuur en/of mindfulness bezig zijn die daar op afkomen. Het zou misschien ook nuttig zijn om daar mensen voor te gebruiken die daar minder mee bezig zijn.

De dame die de tests afnam en uitleg gaf, was afkomstig van Finland. En daar zijn dergelijke wandelingen ontstaan. Ondertussen zijn er al in verschillende landen zo’n soort permanente wandelingen uitgestippeld. Een plekje in de natuur waar mensen die er behoefte aan hebben daar in stilte en rust te kunnen wandelen. Ze willen nu op verschillende locaties in België ook zo’n wandelroutes uitstippelen.

Het was een leuke ervaring en ik kijk er naar uit om hier en daar zo’n paden te zien opduiken. Achteraf was ik blij dat ik toch gegaan ben en het deed stiekem eens deugd om rustig te wandelen zonder de hondjes. Niet verklappen hé 🙂

Wat vinden jullie van bosbaden?

Ik eet weer veganistisch

Lize van de blog Made by Lilo wilde graag meer weten over mijn vegetarisch/veganistisch dieet, bovendien eet ik ook suikervrij. Ik heb lange tijd thuis veganistisch gegeten en buitenshuis gewoon vegetarisch. Omdat ik nogal moeite heb met het sociale aspect en als vegetariër ben je vaak de moeilijke. Ik was in het verleden al eens veganist en heb dat toen een jaar of 2 à 3 volgehouden. Ik weet de reden niet goed meer waarom ik er toen mee gestopt was. Maar ik weet nog dat het vreselijk irritant was dat je toch kaas geserveerd kreeg terwijl je heel duidelijk uitgelegd had wat wel en wat niet.

Maar ergens wrong het toch wat omdat het niet duidelijk was voor mezelf. Ik at dan buitenshuis vaak kaas op mijn spaghetti of at ik toch een gebakje. Terwijl dat dingen zijn waar je dan makkelijk nee tegen kunt zeggen. Want als er een vegan optie was, dan koos ik altijd voor de vegan optie maar at dan wel kaas op de spaghetti.

Sinds eind februari heb ik besloten om weer volledig veganistisch te eten en ik voel me er duidelijk beter door. Ik geniet er zo van als er een vegan alternatief is en ik vind het eigenlijk veel lekkerder. Voor mij is het dan heel eenvoudig vol te houden want ik lust geen melk, eieren, room, boter en vele kazen. En geef me een vegan-burger met kaassmaak en ik ben er verzot op. Terwijl ik kaaskroketten vies smaken vind. Het zal wel aan mij liggen 😀

Het enige moeilijke zijn feestjes of etentjes met het werk. Maar ook daar zou ik graag vegan gaan eten. En ik probeer dan altijd al op voorhand iets te eten of iets mee te nemen zodat ik niet verhonger.

Het enige waar mijn geweten mee speelt, is dat er op het werk vaak broodjes met kaas van een externe organisatie blijven liggen… Wij mogen die dan opeten en ergens vind ik het dan zonde dat ik die broodjes dan moet weggooien omdat ik vegan wil eten. Maar aan de andere kant ga ik ook de broodjes met vlees niet gaan opeten… Ondertussen eet ik al 21 jaar vegetarisch. De broodjes met vlees neem ik dan soms mee voor de hondjes, dus de kaas zullen ze nu ook krijgen 🙂

Volgen jullie een bepaald dieet? Of hebben jullie specifieke vragen over suikervrij veganistisch eten? 

Hoe ik makkelijk aan 12.000 stappen per dag kom

Op werkdagen moet ik weinig moeite doen om aan 10.000 stappen te komen, ik heb er zelfs dagelijks makkelijk 12.000. Dit komt omdat ik met het openbaar vervoer ga werken, in tegenstelling tot mensen die in hun auto die voor de deur geparkeerd staat stappen. Bovendien ga ik dagelijks twee keer wandelen met mijn windhonden.

Vooraleer ik naar het werk vertrek, ga ik eerst een 20-tal minuten wandelen met mijn honden. Daarna vertrek ik te voet naar het station, wat zo’n 8 à 10 minuutjes stappen is. Wanneer mijn trein toekomt aan het station, moet ik naar de tram stappen. Dat is geen grote afstand maar iedere stap telt. Vanaf de tramhalte in het centrum moet ik nog zo’n 5 à 6 minuten naar het werk wandelen. Soms stap ik een halte vroeger af omdat ik nog even langs de biowinkel moet, dat zijn ook extra stapjes. Bij aankomst op mijn werk heb ik reeds 5.000 stappen gezet.

Op het werk zelf ga ik altijd met de trap naar het eerste verdiep om thee te halen. Ook de printer staat boven, dus ook dan ga ik met de trap in plaats van met de lift. Ik werk in een groot gebouw dus op het werk zelf zet ik ook nog eens een 2.000-tal stappen.

Daarna moet ik het aantal stappen nog eens opnieuw doen richting huiswaarts. Ik stap altijd een tramhalte eerder af richting station, dus de afstand is iets groter dan tijdens de heenweg. ’s Avonds wandel ik een half uur met de honden en tijdens die wandeling krijg ik een melding dat ik 10.000 stappen behaald heb. Wanneer ik thuis kom en na het koken en de afwas heb ik 12.000 stappen.

Sinds ik een stappenteller van Fitbit heb aangeschaft, heb ik veel meer stappen. Niet omdat ik er persé meer wil doen maar vooral omdat ik mijn stapteller constant om heb. Terwijl ik vroeger mijn iPhone overal meesleurde, maar dan niet om een glas water te halen of om even naar het toilet te gaan. Dat zijn allemaal stappen die nu mee geteld worden.

De Fitbit heb ik vooral aangeschaft omdat ik dan hoop mijn gsm niet overal mee te sleuren en dus minder te laten vallen. Hij blijft mooi op de tafel liggen als ik rond loop, hij zit in mijn rugzak als ik naar het werk ga en ik laat hem thuis als ik ga wandelen. Dat vind ik een verademing omdat ik niet meer geneigd ben om toch te kijken of ik een melding heb. Heerlijk!

Hoeveel stappen zetten jullie per dag?

Waarom ik de klimaat-spijbelaars steun maar zelf niet ga betogen

Al jarenlang ben ik me bewust van het milieu en leef ik redelijk milieubewust. Iedereen moet daar zelf zijn keuzes in maken want 100% milieuvriendelijk leven is bijna niet haalbaar. En met het vingertje wijzen is altijd makkelijker dan eens aan zelfreflectie te doen. Anyway, het is geen wedstrijdje.

Ik ben blij dat er meer en meer jongeren zich bewust zijn van de klimaat-problemen. Eindelijk worden de wetenschappers serieus genomen. Ik sta volledig achter de stakingen en het spijbelen. En ja, ze kunnen ook in het weekend gaan betogen of op woensdagnamiddag maar zou dat dan ook zoveel media-aandacht krijgen?

Maar goed, waarom ik dus niet mee ga betogen is om de simpele reden dat ik daar enorm emotioneel van word. Emotioneel in de positieve zin, het raakt me als ik zie hoeveel mensen er eindelijk verandering willen voor iets waar ik zelf al jaaaaren mee begaan ben.

Deze morgen had ik afgesproken met een vriendin om naar een koffiebar te gaan en daarna iets te gaan eten. Toen ik van de tram stapte, zag ik al enkele studenten/scholieren staan met hun plakkaten en dat pakte me onmiddellijk. Toen ik de grote bende zag staan, moest ik me echt inhouden om niet te gaan huilen. Ik weet zelf niet hoe ik dat moet gaan verklaren dat ik daar zo door aangegrepen ben.

Hetzelfde gevoel had ik toen ik de speech zag van Greta Thunberg. Toen heb ik me niet ingehouden en liet ik de traantjes gewoon vloeien 🙂

Gaan jullie mee gaan betogen?

Week 34: werken in het verlof

Gelukskaartje
Concentreer je een half uur op de fijnste geuren die je ooit geroken hebt. Ik vond het een beetje een vreemde opdracht en alle 5 zintuigen komen aan bod. Ik heb gewoon even nagedacht aan de fijne geuren die een herinnering oproepen. Ook moest ik denken aan de geur van de lagere school.

Kleine gelukjes
Een lieve dokter hebben – avond lezen ipv sociale media – Loesje die op mijn schoot kwam liggen – voor het eerst zelf naar het containerpark gaan – lekkers uit de Albert Heijn – rommelmarkt – Mati die blij is als ze andere windhondjes ziet – het kot opkuisen – naar de Bioplanet – Mokkadrankje en koekje – Pebbles die komt knuffelen – in de tuin werken – suikervrije koekjes gekocht – theetjes drinken die helpen voor de gal – een vriendin na bijna een jaar terug zien – mama die op de hondjes komt passen – een levensles rijker

Weekmenu
maandag: spaghetti
dinsdag: wok met kokoscurrysaus
woensdag: wok met kokoscurrysaus
donderdag: seldertomatensoep met brood
vrijdag: pasta
zaterdag: seldertomatensoep en een slaatje
zondag: restjes

Weekfoto
Ik had een week verlof maar ik wou vanalles doen dat ik tijdens het jaar altijd uitstel, zoals naar het containerpark, bloed laten trekken, het kot eens uitkuisen,… En ik ging nog eens naar de Albert Heijn en daar hebben ze altijd zo’n leuke dingen, die je elders niet altijd vindt. Ik kocht daar het ecologische afwasmiddel van Seepje. Het ruikt nog heerlijk ook.

Hoe was jullie week?

Week 30: congé

Gelukskaartje
Maak een lijstje van de 10 leukste ervaringen van je leven. Haal ze je voor de geest en geniet er van. In gedachten heb ik een aantal leuke ervaringen naar boven gehaald en ook  van genoten. Maar vrijdag had ik afgesproken met een aantal vriendinnen uit het middelbaar en toen kwamen er ook veel leuke herinneringen naar boven.

Kleine gelukjes
verlof – rustig dagje zonder plannen – visijsjes voor de honden – koken uit Easy Vegan met Julie – m’n hart luchten bij mijn BFF – terrasje in de schaduw – chatten – lachen met ma – nieuw boek uit de bib – beginnen aan nieuw seizoen van Game of Thrones – frietjes met een vriendin – leuke berichtjes – lui zijn op een verlofdag – potluck met klasgenootjes – mother of dragons genoemd worden omdat mijn honden alleen naar mij luisteren – nieuw boek beginnen – na ambetant lopen, meer zin krijgen in iets – naar mijn hondjes kijken – genieten van een fris briesje – regen – geitjes – vegan burgers – een goed gesprek

Weekmenu
maandag: quinoarissotto met venkel en chinese kool
dinsdag: iemand als maandag
woensdag: bonenschotel met rijst en erwten
donderdag: frituur Tartaar
vrijdag: potluck ofte elk brengt wat mee om te eten
zaterdag: wokschotel met paprika, champignons en chinese kool en een slaatje
zondag: vegan hamburger

Weekfoto
Op zondag ging ik naar een opvang van geitjes, alles is daar diervriendelijk en vegan. En waren de hondjes ook welkom. Ik deed enkel Mati mee want Tiqi is niet zo’n fan van andere hondjes. Na het vele spelen en staan, lag ze eindelijk strike.

Week 26: pakjesfrustratie

Gelukskaartje
Zeg deze week goeiedag tegen de mensen die je tegenkomt. Eigenlijk doe ik dat regelmatig, ik knik en glimlach. Maar deze week probeerde ik ook hallo te zeggen. Ik vergat het vaak, maar ik merkte ook vaak dat mensen spontaan goedendag zeggen. In Gent deed ik het dan weer niet, ik zou niet anders moeten doen.

Kleine gelukjes
mailen met een vriendin – koken uit mijn nieuw kookboek – het Flow vakantieboek – lachen met collega’s tijdens de pauze – al wat groentjes snijden voor de volgende dag – Tiqi die speelde en vrolijk rond rende – m’n nieuwe sandalen dragen – boterhammen met vegan kaas – buiten eten – lekkere dingen in mijn groentepakket – boven zitten bij de kat – nieuwe boeken lenen – kalm en vriendelijk blijven terwijl ik gefrustreerd ben – Tiqi z’n zotte buien – nieuwe hoeslakens van de Hema – me gesterkt voelen door gelijkgezinden – zelfgemaakte chocolademelk – mijn pakketje eindelijk ontvangen – in de tuin werken – frietjes die toch smaakten – verse lakens

Weekmenu
maandag: spinaziesoep en quinoasalade (gekregen van een vriendin)
dinsdag: Quinoa Goreng uit Easy Vegan met Julie


woensdag: Kikkererwtenpasta met tomaten-groentensaus
donderdag: restjes
vrijdag: Omega 3-slaatje met zomerpostelein en lijnzaadolie
zaterdag: wortelpuree met slaatje van Romeinse sla
zondag: ’s middags frietjes en ’s avonds restjes

Weekfoto
Begin deze week had ik de laatste paar schoenen die ik nodig had besteld via internet. Op woensdag zat er een briefje in de bus dat het ’s anderdaags in een afhaalpunt zou liggen. Beide opties waren precies doorstreept, het was dus niet duidelijk waar het lag. Ik ben gaan kijken in zo’n vakjesautomaat (of hoe heet dat), maar daar lag het niet. Op vrijdag ging ik naar het postkantoor maar daar was de nummer niet gekend. Ik bel naar de hulplijn van de post waar ik niet onmiddellijk binnen geraakte. Toen ik iemand aan de lijn had, zei die dat ik de afzender moest contacteren. De afzender ging het uitzoeken en even later kreeg ik een mailtje dat het in het postkantoor lag. Opnieuw richting postkantoor, maar daar was weer hetzelfde verhaal, nummer niet gekend. Het lag ook niet in het magazijn nadat ik vroeg of er een fout gebeurd was bij het scannen. Opnieuw de afzender mailen en ze gingen het uitzoeken. Op zaterdag kreeg ik een mailtje van de post dat mijn pakje beschikbaar was. Was ik te ongeduldig of was er inderdaad een fout? Geen idee… Maar het is goed gekomen en dat is het belangrijkste!

Zeggen jullie hallo tegen de mensen die je tegenkomt?