Categorie archief: boeken

Hoe ver staat het met mijn doelen 2020

In januari stelde ik doelen voorop in plaats van het maken van goede voornemens. Doelen vind ik concreter en de nerd in mij kan het cijfertjes bijhouden verantwoorden. Aangezien we voorbij de helft van het jaar zou, zou ik overal de helft van mijn doelen moeten behaald hebben.

3.000 km wandelen
Eind juni heb ik reeds 1.648,42 km gestapt. Tijdens de eerste drie maanden haalde ik ruim 250 km per maand. En de laatste twee maand draait dat getal rond de 300 km. Sinds ik verhuisd ben, stap ik ongeveer een half uur naar het werk. En dan nog een half uur terug. Daar bovenop ga ik ook nog twee keer wandelen met de honden.

300 dagen minimum 10.000 stappen
Ook daar zit ik ruim over de helft van het aantal behaalde stappen. Er zijn al 182 dagen voorbij waarvan ik 9 dagen geen 10.000 stappen had. Meestal haalde ik wel 8.000 of 9.500 stappen maar we moeten streng zijn. Ik heb in totaal al 173 dagen met 10.000 stappen behaald.

12.500 blz lezen
Ik dacht dat ik niet zo goed bezig was qua lezen, maar kijk… ik heb toch al ruim 7.000 bladzijden gelezen. Ook hier zit ik al goed over de helft. Niet slecht! Die 7.000 blz zijn verdeeld over 17 boeken.

1.000 blz per maand
Hier haalde ik mijn doelen niet altijd. Ik had in juni een slechte leesmaand maar al bij al toch een 831 bladzijden gelezen. Ook in maart haalde ik net geen 1.000 bladzijden. Maar de andere maanden compenseren dat goed. In januari las ik 1.661 bladzijden. Wat dan ook mijn beste leesmaand was.

De Verbeelding Book Challenge 2020
Hier ben ik tot nu toe dik gebuisd. Ik streepte nog maar 1/3 van de puntjes af. Ik ging dat combineren met kinder-/jeugdboeken of graphic novels maar ook hier een dikke fail. Want ik las nog geen enkel jeugdboek of graphic novel. Er komen te vaak boeken op mijn pad die ik graag wil lezen en die niet altijd passen.

Hoe gaat het met jullie voornemens of doelen?

Uitgelezen in mei 2020

In mei las ik ‘maar’ één boek uit. Dat kwam niet omdat het een slechte leesmaand was maar omdat ik in twee kleppers aan het lezen ben. Het ene boek van 1.275 is nog steeds niet uitgelezen. Maar ik las wel een andere klepper van 657 blz uit.

Elk jaar doe ik mee aan de Verbeelding Book Challenge. Ook dit jaar doe ik terug mee, maar ik probeer toch zoveel mogelijk te lezen wat ik wil en dan zie ik wel hoe ik hoever ik spring.

Het lot van de familie Meijer – Charles Lewinsky
Als op een nacht in 1871 een ver familielid aanklopt, kan geen van de Meijers vermoeden dat hun leven vanaf dat moment radicaal zal veranderen. Vijf generaties beslaat de geschiedenis van de Meijers, een geschiedenis vol liefdesgeluk en levensdroefenis, en vol strijd om succes en acceptatie. En steeds raakt de wereld een stukje meer uit zijn voegen. Charles Lewinsky schrijft met een verbeeldingskracht die de lezer onherroepelijk tot een bang, hoopvol en hunkerend deel van deze familie laat worden.

Ik had wat moeite met het boek. Het was heel moeilijk om mijn aandacht er bij te houden. Het zal waarschijnlijk aan de vertelstijl liggen, want op zich vind ik het boek heel goed geschreven. Ook de verhaallijn zit goed in elkaar. De laatste 200 bladzijden ging het precies vlotter om bij het boek te blijven, ik vond de personages die dan aan bod kwamen ook boeiender.

Wat ik ook fijn vond aan het boek is dat een luchtig boek was over joden en dat het niet alleen kommer en kwel is. Het speelt zich dan ook af voor in 1800 en begin 1900. Al voelde je wel dat joden altijd al de pispaal geweest zijn, maar het werd op een luchtige manier beschreven.

Ik was heel lang overtuigd van 3 sterren en op het einde dan getwijfeld over 4 sterren, dus het krijgt 3,5 sterren maar dat kan niet volgens Goodreads.

Goodreads: 3 sterren
VBC-puntje: 1. Een familiesaga. Aangezien het boek over 5 generaties loopt, spreekt dit puntje voor zich 🙂

Tussenstand VBC: 8/30

Hoe was jullie leesmaand?

Zin in boeken #10 februari en maart

Ik moest een heel eind terug scrollen om te zien waar de laatste ‘zin in boeken’ stond. Die maanden waren enorm druk en hectisch, onder andere door corona maar ook door mijn verhuis. Er werd dus een pak minder gelezen én nog minder opgeschreven, zo blijkt 😀 Maar hier zijn mijn zinnetjes die ik noteerde. Meestal zijn dat zinnen die me aanspreken of bij mijn mening/leven aanleunen. Maar soms ook gewoon mooie zinnen.

De goede zoon ~ Rob van Essen
We zijn een kinderachtige generatie, we wijzen iemand af en onze voornaamste zorg is ons ervan te verzekeren dat degene ons niet afwijst.

The friend ~ Sigrid Nunez
A life in which a person’s most significant relationship is with a dog – what could be sadder, you said. But, to me, it seemed that Ackerley had expierenced to the fullest the kind of mutual unconditional love that everyone craves but most people never know.
(Deze vond ik zo mooi en zo waar, de enigste wezens die ik voor 200% vertrouw)

Timboektoe ~ Paul Auster
Voor het eerst sinds de dood van zijn baas kon hij over zulke dingen nadenken zonder te worden verpletterd door verdriet, voor het eerst begreep hij dat de herinnering een plaats was, een reële plaats waar je naartoe kon gaan, en hij begreep bovendien dat het geen kwaad kon om enkele momenten te midden van de doden te vertoeven, dat het zelfs een bron van grote troost en geluk  blijkt te zijn.
(Dit vond ik zo mooi en troostend. Ik las dit boek nadat ik Mati had moeten afgeven en hoewel het in het boek de hond is die zijn baasje moest afgeven, vond ik dit zeer helpend)

De vrouw van de tijdreiziger ~ Audrey Niffenegger
Maar dan voel ik me schuldig omdat ik me aan het verdriet wil onttrekken, we moeten ons de doden herinneren, ook al maakt het ons kapot, ook al kunnen we alleen maar ‘het spijt me zeggen’ tot die woorden even weinig betekenis als de lucht hebben. (Ook dit vond ik een toepasselijk gezien het afscheid van Mati, ik heb me lang schuldig gevoeld omdat ik niks kon verdragen op het einde (ik had zelf ook veel stress) en dan boos was op haar… zelfs nu komt dit gevoel terug als ik eraan denk)

Blijf-in-uw-kot week 7

Het wordt lastiger om je aan de regels te houden en dat merk ik bij iedereen precies. Op zich heb ik geen moeite om niks te doen te hebben tijdens het weekend. Maar vooral het praktische vind ik lastig, zo heb ik nu een tv die ik niet aan de praat krijg en graag eens wil testen met een afstandsbediening die ontbreekt. Maar ik mag nergens een bakske gaan halen, want geen essentiële verplaatsing.

Maandag mocht ik mijn boek gaan afhalen in de plaatselijke bib. Gelukkig kon ik me in deze tijden lid maken want het is nu praktischer om hier te lenen dan in Gent. Hier is het afhaalmoment op afspraak en dus geen lange wachtrij. Ik nam Tiqi mee zodat ik mijn ochtendwandeling kon combineren. (Nyrah wil ’s ochtends vaak niet mee *rolling eyes*). De medewerkster van de bib zei dat het zo’n brave hond was. *trotse mama*
’s Avonds belde de buurvrouw aan om te vragen of ik een taart wilde, er zaten er namelijk twee in haar Too-Good-To-Go-pakket. Maar ik eet geen taart wegens niet-vegan én wat zou ik met zo’n grote taart moeten doen op mijn eentje. Trakteren bij de collega’s zit er nu ook niet in. Ze ging dan het geven aan een moeder met 9 kinderen. Toen moest ik toch even slikken. Stel je voor om nu met negen kinderen opgescheept te zitten (sorry voor mijn verwoording maar ik kan dus absoluut niet tegen lawaai en zou gek worden).

Woensdag ging ik naar kantoor en kreeg een mondmakser van mijn collega! Zo bij mee, ik had er eerder deze week al drie ontvangen die ik besteld had, dus een vierde was zeker welkom. Ze had er voor iedereen eentje gemaakt. *lief*

c42aa0cb-c59a-4426-9405-d064b1ea669b

Donderdag is videochat-dag met de collega’s om eens te babbelen. Zomaar. Altijd gezellig en een momentje om naar uit te kijken. In de voormiddag belde ook nog mijn bureau-collega die nu tijdelijk werkloos is. Hij doet nooit mee aan die video-chats maar we bellen af en toe eens.

Het lange weekend deed echt deugd. Op het gemakje wat lezen, wandelen, wat boodschappen doen, serie en film kijken,… Ik ging voor het eerst oogsten bij de zelfoogstboerderij waar ik lid van geworden ben. Ik zal hier later nog eens over bloggen. Ook schreef ik wat kaartjes, ik had dit al veeeeel te lang uitgesteld. Ideaal om er nu tijd voor vrij te maken in het lange weekend.

Ohja en ik ontdekte een vegan-friendly frietkot dat ik meteen moest uit testen. Ik maakte mijn bestelling de dag voordien.

4fa88adb-c51a-4605-aad5-8b09849feae1

Hoe is het daar in jullie kot?

Uitgelezen in april 2020

Al weer een maand voorbij, april was een iets betere leesmaand dan maart. Ik las twee boeken uit maar dat het er niet meer zijn dan twee heeft ook te maken met het feit dat ik begonnen ben in een klepper van 1.275 blz. Daar zit ik nu bijna aan de helft.

Elk jaar doe ik mee aan de Verbeelding Book Challenge. Ook dit jaar doe ik terug mee, maar ik probeer toch zoveel mogelijk te lezen wat ik wil en dan zie ik wel hoe ik hoever ik spring.

Onder moeders vleugels – Louisa May Alcott
Louisa May Alcotts klassieker “Onder moeders vleugels’, ook bekend onder de oorspronkelijke titel “Little Women’ is de moeder der meidenboeken. Wie kent ze niet? De lieftallige Meg, kwetsbare Beth, lichtelijk verwende Amy en natuurlijk de getalenteerde tomboy Jo die anderhalve eeuw na haar literaire geboorte nog steeds talloze schrijfsters en andere vrouwen inspireert, zoals J.K. Rowling en Barbara Kingsolver. Via de dromen, spelletjes, plagerijen, brieven, tegenslagen en romances van de vier zussen worden vrouwen over de hele wereld en van alle leeftijden deel van de bijzondere familie March.

Een zeer fijn boekje, maar je moet het in zijn context zien. De tijd waarin het geschreven is en ook het doelpubliek, het is eerder een jeugdboek. Toch vond ik het fijn dat er een rebelse dochter bij zit, waardoor het brave wat doorbroken is. Ik hou enorm van de sfeer en de tijd waarin het zich afspeelt. Ik ben ook heel benieuwd naar de verfilming.
Het leest heel vlot weg, maar ik had het toch liever in het Engels gelezen.

Goodreads: 3 sterren
VBC-puntje: 14. Een boek uit de F.R.I.E.N.D.S booklist Ik herinner me nog uit Friends dat Joey dit boek aan het lezen was op aanraden van Rachel.

Meneer Kato speelt familie – Milena Michiko Flasar
De dagen rekken zich oeverloos, en tegelijk vliegt de tijd voorbij als een zwaluw. Eigenlijk kan het leven nu écht beginnen. Misschien moet hij een klein wit hondje aanschaffen? Meneer Kato verlangt naar een opwindend leven. In ieder geval minder saai. Wat benijdde hij zijn collega, die na zijn pensioen een motor kocht en met wapperend haar de ondergaande zon tegemoet reed (ook al was er niets van waar). Maar nu is meneer Kato zelf pensionado en heeft hij geen idee hoe hij zijn verdere leven zal aanpakken. De kinderen zijn al lang het huis uit, en thuis werkt hij zijn vrouw op de zenuwen. In de grote flat, waarvoor hij zo hard heeft gewerkt, is het stil geworden. Of die jonge vrouw die hij onlangs op de begraafplaats heeft ontmoet een kletsmajoor of een oplichter is, weet hij niet zo goed. Maar hij neemt haar aanbod aan om als medewerker van haar agentschap Happy Family als stand-in op te treden.

Volledig mijn ding qua stijl en qua personages. Maar toch had ik er geen klik mee, mijn gedachten dwaalden teveel af. Ik vond het moeilijk om er bij te blijven. Misschien komt doordat ik gebeten ben door een ander boek dat ik aan het lezen ben. Misschien miste ik toch net wat meer diepgang.

Goodreads: 3 sterren
VBC-puntje: 17. Een boek met vogels op de cover. Dat spreekt voor zicht 🙂

Tussenstand VBC: 7/30

Hoe was jullie leesmaand?

Tiny pleasures en quotes maart 2020

Oh boy maart lijkt zooo ver weg. En toen hadden we zo’n ander leven dat we ons nu al niet meer kunnen voorstellen dat het begin maart toen allemaal zo maar kon en mocht. Ik ging nog naar een optreden in de AB en ging nog naar een museum vol met buitenlandse toeristen.

Tiny pleasures
babbelen met vrienden – taart van Julie’s House met de collega’s – optreden van Sam Bettens – mijn cd laten signeren – het zonnetje tussen de vele regenbuien – hulp krijgen van een vriend – genieten van een goed boek – vegan koekjes – mijn auto door de keuring – lieve dierenarts – lieve notaris – voelen dat mensen me graag hebben – hulp van een vriendin ❤ – de Van Eyck-tentoonstelling (nu apprecieer ik het nog meer omdat ze definitief afgelast is en ik ze toch heb kunnen zien) – wandelen – vogeltje horen fluiten – bosuiltje horen – mini-natuurgebied rechtover mijn deur – applaus tijdens de wandeling – winterkoninkje in mijn tuin – luisterend oor van vriendin – vegan latté – collega die me als enige hielp verhuizen – genieten van een sinaasappel

Quotes
– Wat je doet, maakt een verschil. En je moet beslissen wat voor soort verschil je wilt maken. – Jane Goodall –

– Vergeven is de hoop opgeven dat het verleden anders had kunnen zijn -Oprah Winfrey –

– Alles heeft zijn tijd – Christine Cayol –

– We don’t have to do it all alone. We were never meant to. – Brené Brown –

– In wilderness lies the hope of the world – John Muir –

Wat waren jullie net op de valreep-gelukjes van maart?

 

Uitgelezen in Maart 2020

Maart was niet mijn beste leesmaand. Ik haalde zelfs geen duizend bladzijden. Dit kwam door de drukte van de verhuis en de stress daaromtrent. En die stress werd nog groter door het gedoe rond corona. Ik had heel veel schrik dat ik niet zou kunnen verhuizen. Eens dat allemaal gelukt was, moest er nog heel veel geregeld worden en laat dat nu net iets minder vlot gaan dan anders door de lock-down en de corona. Maar goed, we gingen het over mijn gelezen boeken hebben.

Elk jaar doe ik mee aan de Verbeelding Book Challenge. Ook dit jaar doe ik terug mee, maar ik probeer toch zoveel mogelijk te lezen wat ik wil en dan zie ik wel hoe ik hoever ik spring.

De reiziger – Ulrich Alexander Boschwitz
De reiziger is een aangrijpende roman over een joodse man, Otto Silbermann, die in 1938 weet te ontsnappen aan de nazipogroms, maar daardoor alles verliest: zijn bezittingen, zijn waardigheid en uiteindelijk ook zijn verstand. Hij vlucht van stad naar stad om aan zijn achtervolgers te ontsnappen – van Berlijn naar Hamburg, van Nürnberg naar Aken. Hij verblijft wekenlang in treinen, wetende dat hij in de val zit, maar blijft desondanks geloven in het goede in de mens. Zelfs wanneer hij, gek geworden van angst, opgesloten wordt in een inrichting, blijft hij aan dat idee vasthouden.

Schrijnend boek die goed weergeeft hoe het naderende nazi-regime steeds meer macht krijgt en wat de gevolgen zijn voor Joden en andere minderheidsgroepen. De schrijver heeft het boek dan ook geschreven op dat moment en je merkt heel goed de wanhoop en paniek die leeft bij het hoofdpersonage. Toch is het geen zware literatuur en komt het luchtig over, maar daarom niet minder aangrijpend. Soms voelt het beangstigend hedendaags aan.

Qua schrijfstijl merk je dat het geschreven is in de jaren, maar dat stoorde helemaal niet. Integendeel dat maakte het boek net iets levendiger, al is dat misschien een verkeerde woordkeuze. Het boek leest heel erg vlot en ondanks dat hij op zijn eentje van stad naar stad trekt met de trein komen er opvallend veel dialogen in voor.

Goodreads: 4 sterren
VBC: geen

De vrouw van de tijdreiziger – Audrey Niffenegger
De vrouw van de tijdreiziger is het verhaal van Clare, een studente kunstgeschiedenis, en Henry, een avontuurlijke bibliothecaris. Zonder dat hij er iets aan kan doen verplaatst Henry zich door de tijd, vooral op voor hem emotioneel zware momenten. Samen met zijn grote liefde Clare probeert Henry uit alle macht een leven te leiden zoals ieder ander. Dat dit alles bedreigd wordt door iets wat hij niet kan voorkomen, maakt dit ontroerende verhaal onvergetelijk.

Dit boek kon me te weinig boeien. Er stoorde me ook iets aan de schrijfstijl. Ik miste wat diepgang daaromtrent. Het idee vind ik wel origineel en tof gevonden, vandaar toch twee sterren.

Goodreads: 2 sterren
VBC-puntje: geen

Tussenstand VBC: 5/30

Welke boeken hebben jullie onlangs gelezen?

Uitgelezen in februari 2020

Elk jaar doe ik mee aan de Verbeelding Book Challenge. Ook dit jaar doe ik terug mee, maar ik probeer toch zoveel mogelijk te lezen wat ik wil en dan zie ik wel hoe ik hoever ik spring.

Februari was een maand waarin ik drie hondenboeken las, normaal hou ik niet zo van boeken waarin een dier de hoofdrol heeft. Maar ik was aangenaam verrast.

De zeven zussen – Lucinda Riley
Na de plotselinge dood van hun vader komen Maia en haar zussen bij elkaar in hun ouderlijk huis, een prachtig landhuis aan het Meer van Genève. De zussen werden als baby door Pa Salt geadopteerd en krijgen na zijn dood allemaal een brief met een mysterieuze verwijzing naar hun afkomst. Maia’s verleden brengt haar naar Rio de Janeiro. Daar aangekomen probeert ze met de weinige aanwijzingen die ze heeft haar achtergrond te ontrafelen.

Het is geen literaire hoogvlieger. Maar gezien het genre was het best nog ok geschreven. Ik kan me enorm ergeren aan de schrijfstijl van de meeste chicklits. Het kon er dus mee door. Het was geen bijster origineel verhaal maar toch wilde ik steeds verder lezen. Ik besloot er mee door te gaan omdat lezen ook eens puur ontspannend mag zijn. Normaal geniet ik toch meer van een literair werk. Ik twijfel nog om de andere delen te lezen. Enerzijds ben ik nieuwsgierig naar de achtergrond van de andere zussen maar anderzijds lees ik toch liever een ander type boek.

Goodreads: 2 sterren
VBC-puntje: 22. Een boek waarin een kunstenaar een belangrijke rol speelt. Er komen verschillende beeldhouwers voor en die spelen een belangrijke rol in het geschiedenisdeel van het boek.

De goede zoon – Rob van Essen
In “De goede zoon’ trekt Rob van Essen de lezer een omgeving in die dystopische trekken vertoont en tegelijk angstaanjagend herkenbaar is. In een wereld waar invoering van het basisinkomen heeft gezorgd voor lethargie en stijgend museumbezoek reizen twee mannen af naar het zuiden met een geheime opdracht.

Van een literair boek geniet ik toch nog altijd dat ietsje meer. De schrijfstijl was volledig mijn ding, af en toe moest ik zelfs (bijna) luidop lachen. Het was een aangenaam boek die vrij vlot las, hier en daar dwaalden mijn gedachten net iets te vaak af.
Qua inhoud zat het goed in elkaar. Het heden wordt afgewisseld met anekdotes en scènes uit het verleden. Ook fijn vond ik het dystopische karakter van het boek.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: geen. Ik dacht ha! Een voertuig op de cover, maar het puntje is: een voertuig in de titel… helaas!

Uit het leven van een hond – Sander Kollaard
‘Uit het leven van een hond’ beslaat een zaterdag uit het leven van Henk van Doorn, 57, IC-verpleegkundige, alleenstaand. Hij wordt wakker, ontbijt, laat de hond uit, doet boodschappen, bezoekt een oud-collega enzovoort. Het wordt allesbehalve een doodgewone zaterdag als Henks hond ziek blijkt. Het dier zal sterven, niet vandaag of morgen, maar binnen afzienbare tijd.

Dit boek wilde ik graag lezen omdat ik afscheid moest nemen van mijn windhond. Ik had gehoopt dat het meer over afscheid en rouw van/om een hond zou gaan. Maar eigenlijk ging het niet zo veel over de hond zelf. Toch heb ik het boek heel graag gelezen. Uiteraard gaat het ook over zijn hond die ziek is, maar er gebeurt zo veel meer in dit kleine maar fijne boekje. De schrijver weet de lezer te boeien met zijn prachtige schrijfstijl. Straf hoe hij het alledaagse zo goed kan verwoorden. De schrijver gebruikt ook de nodige humor.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: geen

The friend – Sigrid Nunez
When a woman unexpectedly loses her lifelong best friend and mentor, she finds herself burdened with the unwanted dog he has left behind. Her own battle against grief is intensified by the mute suffering of the dog, a huge Great Dane traumatized by the inexplicable disappearance of its master, and by the threat of eviction: dogs are prohibited in her apartment building.

Er werd voor mij wat teveel afgeweken van het verhaal. Af en toe vind ik dat niet zo erg, maar hier was het voor de helft of zelfs meer van de pagina’s het geval. Dit zorgt er voor dat ik niet echt overtuigd bent om nog meer van deze schrijfster te gaan lezen. Ergens vind ik het jammer want ik had wel vrij hoge verwachtingen. Door die afwijkingen raakte het boek me veel minder. Toch krijgt het 2 sterren omdat het zeker geen slecht boek is qua schrijfstijl.

Goodreads: 2 sterren
VBC-puntje: geen

Timboektoe – Paul Auster
Mr. Bones, een hond van een onduidelijk ras, is de held van Timboektoe. Hij is het maatje van Willy G. Christmas, een briljante maar tobberige dichter uit Brooklyn. Als een moderne Don Quichot en Sancho Panza trekken ze eropuit om een groot avontuur te beleven. Ze reizen richting Baltimore, op zoek naar Bea Swanson, Willy’s lerares Engels van de middelbare school.

Ik stond wat argwanend tegenover dit boek omdat ik niet zo hou van dieren die het hoofdpersonage vormen. Het duurde ook een tijdje vooraleer ik in het verhaal kwam. Maar na een tijdje kon ik niet meer stoppen met lezen en heb ik zo genoten van dit boek. Het geeft je een visie van hoe de hond zich zou voelen, wat we natuurlijk niet kunnen weten. Maar het kwam zo natuurlijk over dat het precies echt was.
Zeer knap geschreven!

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: een boek met het woord ‘boek’ in de titel

Tussenstand VBC: 5/30

Welke boeken hebben jullie onlangs gelezen?

 

Zin in boeken #9 december en januari

Geregeld schrijf ik mooie zinnen of zinnen die me aanspreken over in een boekje. Het lijkt me ook leuk om deze met jullie te delen. Dit zijn de zinnen die ik noteerde uit de boeken die ik uitlas in december en januari. Vaak zijn het ook zinnetjes die heel erg bij me passen.

Zondagskind – Judith Visser
Later als ik groot was, wilde ik als Pippi worden: alleen met mijn dieren in een huis leven en me van niemand iets aantrekken.

Ze was mijn hele wereld. Ik wist ook wel dat niet iedereen dat op die manier ervoer. Voor Emiel was ze bijvoorbeeld gewoon en huisdier geweest. Dat was hoe de meeste mensen een hond zagen, als iets voor erbij. Maar voor mij was ze alles.

Waar konden we in hemelsnaam al die tijd over praten? Want niets zeggen zou raar zijn. Ik kende niemand die het, zoals ik, fijn vond om gewoon stil te zijn.

Ik verlangde – snakte, eigenlijk – naar het gezelschap van honden om me heen. Om eindelijk weer tijd door te kunnen brengen met zielen die ik begreep. Die mij begrepen. Zonder woorden.

De toekomst was niets meer dan een geest, hij bestond alleen als je er aandacht aan schonk.

Misschien was het, na een leven vol waaroms, eindelijk tijd voor een dáárom.

Judas – Amos Oz
Er liep soms een pikzwarte kat, vast een kater, doorheen, traag, koninklijk, zijn staart omhoog, bijna zwevend heen en weer trippelend, met fluwelen stapjes, alsof elk van zijn zachte poten niet stapte, maar heel langzaam genietend likte aan de gepolijste tegels, die glinsteren in de regen.

Zonder een vinger uit te steken kon ze vreemden aantrekken. Maar ze houdt er erg van op zichzelf te zijn. Ze trekt mannen aan die door haar betoverd zijn, en duwt ze na een paar weken weer van zich af, of soms ook na een week.

Ze heeft een keer tegen me gezegd dat vreemde mensen haar boeien zolang ze min of meer vreemd zijn. Een vreemde die geen vreemde meer is, begint haar meteen te benauwen.

Ze vond mannen bijna altijd kinderlijk, ze waren volkomen afhankelijk van een constante stroom van successen en overwinningen, anders verzuurden en verwelkten ze.

De wereld is vol mannen die zich aangetrokken voelen tot vrouwen, zonder dat ze echt in hen geïnteresseerd zijn. Zwakke vrouwen geven soms toe aan zulke mannen. Ik heb toevallig helemaal geen man nodig. Ik ben alleen. Dat is een feit. Ik werk, lees boeken en luister naar muziek. Soms komt er iemand op bezoek ’s avonds. En soms komt er een andere avond iemand anders op bezoek. Hij komt en gaat weer. Ik heb genoeg aan mezelf.

Ik word een beetje moe van mensen met gevoelens. Ik vind al die gevoelens zo overbodig en ze lopen slecht af. Het leven zou zoveel eenvoudiger zijn als we het gevoel afschaffen.

‘Wie bereid is zichzelf te veranderen’, zei Sjmoeël, ‘wie de moed heeft zichzelf te veranderen, zal altijd beschouwd worden als een verrader door degenen die niet in staat zijn tot enige verandering en doodsbang zijn voor verandering en verandering niet begrijpen, elke verandering verafschuwen.’

 

Uitgelezen in januari 2020

Elk jaar doe ik mee aan de Verbeelding Book Challenge. Ook dit jaar doe ik terug mee, maar ik probeer toch zoveel mogelijk te lezen wat ik wil en dan zie ik wel hoe ik hoever ik spring.

Vorige maand was een zeer goeie leesmaand, althans het begin er van. Toen ik voor een zware beslissing stond, stond het lezen wat op een laag pitje.

Echo – Thomas Olde Heuvelt
Nick Grevers en zijn klimmaatje Augustin worden aangetrokken door de Maudit, een afgelegen berg in de Zwitserse Alpen. Documentatie over de berg is schaars, het is er ongewoon stil, en als ze de vallei betreden bekruipt ze het onheilspellende gevoel dat ze niet alleen zijn.
Niet veel later is Augustin dood en ontwaakt Nick uit een coma. Hij is verminkt en heeft zijn gezicht in het verband. Een moeizame revalidatie wacht, maar algauw beseft Nick dat het niet alleen het trauma van het ongeluk is dat hem achtervolgt. Er is iets in hem gewekt…

Zijn schrijfstijl stoorde mij in het begin, maar na een tijdje begon ik er aan te wennen. Nu, was het een vertaling geweest, ik had me dood geërgerd aan de fucks en holy shits. Maar aangezien Nederlands de oorspronkelijke taal is, kon ik er beter mee om. Al vond ik de stijl net iets te hip. Het was mijn eerste horrorverhaal en ik moet zeggen dat ik er wel van genoten heb. Ik wilde steeds verder lezen en dat zorgt er toch voor dat het een vrij goed boek is. Ik twijfelde tussen 3 en 4 sterren maar ben dan toch voor de 3 gegaan omdat de schrijfstijl toch net iets te hip is naar mijn goesting. Eerder had ik 4 gegeven omdat het verhaal me boeide.

Goodreads: 3 sterren
VBC-puntje: dit telde mee voor het jaar 2019 dus ik laat het nu niet meer meetellen

De wijsheid van wolven – Elli H. Radinger
Hou van je familie, zorg voor degenen om je heen, geef nooit op en maak altijd tijd om plezier te hebben – dit zijn de gouden regels van wolven. Deze opmerkelijk intelligente dieren bekommeren zich om ouderen en zieken, voeden hun jongen liefdevol op en kunnen tijdens het spelen alles om zich heen vergeten. Ze denken, dromen, maken plannen en communiceren effectief met elkaar – en lijken zo meer op de mens dan we denken.

Ik geef dit boek 3 sterren, het is zeker geen slecht boek maar ik had er meer van verwacht. Ik had gedacht dat het meer over wolvengedrag zou gaan. Maar eigenlijk gaat het overal over hoe wolven leven. En over haar observaties waarbij ze wolvenrelaties vaak vergelijkt met mensenrelaties. Extra pluspunt vond ik de vele mooie foto’s die in het boek stonden.

Goodreads: 3 sterren
VBC: 27. een boek dat zich afspeelt in meer dan één continent. Er worden observaties besproken vanuit Duitsland en Polen en ook vanuit Amerika.

Judas – Amos Oz
Jeruzalem, de winter van 1959. Sjmoeël Asj besluit zijn studie (en zijn scriptie waarin hij zich vooral zou richten op de rol van de mysterieuze Judas) af te breken. In diezelfde tijd verlaat zijn vriendin hem en blijkt dat zijn ouders hem niet meer financieel kunnen ondersteunen. Sjmoeël heeft er genoeg van en wil Jeruzalem verlaten, maar dan ziet hij een advertentie die hem de mogelijkheid geeft om toch te blijven, ook al mag hij niemand vertellen waar hij is.

Genoten van begin tot eind. Volledig mijn stijl, een boek zoals ik het graag heb. Mooie omschrijvingen, de sfeer en de rust die het boek uitstraalt. Ik hou ook van de stille eenzaten in boeken. Het is boek waar je van bij kan leren en het heeft een andere interpretatie/standpunt die je doet nadenken. Daar hou ik enorm van. Er komen veel herhalingen in maar dat vond ik net amusant en dat vertraagt het boek, waardoor het precies is alsof er niet veel gebeurt. Maar ook daar hou ik van in boeken. De relatie met Atalja vond ik wel en niet voorspelbaar. Eerst dacht ik, als het zo afloopt, is het voorspelbaar. Maar evengoed als het anders loopt is het ook voorspelbaar. Maar het stoorde me helemaal niet. Ik vond het een toppertje en blij dat ik deze schrijver heb leren kennen.

Goodreads: 5 sterren
VBC: 2. Twee boeken met bijna dezelfde titel of bijna dezelfde cover. Ik las nog een tweede boek met deze titel.

Judas – Helen Vreeswijk
Omdat haar vader gaat samenwonen, moet de Vlaamse Nadia verhuizen naar Nederland. Het lukt haar niet om haar plek te vinden in de nieuwe omgeving. Haar accent alleen al geeft aanleiding tot pesten. Het begint in de klas, op het schoolplein en op straat. Daarna gaat het verder thuis, via de computer en sms. Op school ontstaat een ware haatcampagne. Thuis kan ze niet terecht. Haar moeder is al enkele jaren op wereldreis om haar innerlijke ik te zoeken. Haar vader heeft het te druk met zijn nieuwe liefde.

Voor wie een echte page-turner wil, dit is er één. Voor ik het wist, zat ik tien bladzijden verder.Ik kon het boek moeilijk wegleggen. Echter vond ik het niet zo goed geschreven, beetje oppervlakkig en wat onnatuurlijk overkomende dialogen met momenten. Maar het is een boek waarin je steeds verder wil lezen. Persoonlijk hou ik meer van boeken die ook echt goed geschreven zijn, ik ben daar nogal gevoelig aan. Maar ik ergerde mij er net niet teveel aan, waardoor het toch twee sterren verdient. Ook vind ik dat er wat teveel thema’s bij elkaar gepropt zijn.

Goodreads: 2 sterren
VBC: 2. Twee boeken met bijna dezelfde titel of bijna dezelfde cover. Ik las nog een tweede boek met deze titel.

Wij zijn het klimaat – Anuna De Wever & Kyra Gantois
In Wij zijn het klimaat steken twee jonge klimaatactivisten een hand uit naar politici en beleidsmensen, naar ouders en grootouders en naar hun leeftijdsgenoten. Ze zijn naïef, zo schrijven ze zelf. Maar dat betekent hier: onontkoombaar, net zoals de toekomst, terwijl de klok tikt.

Je merkt dat het een pleidooi is van twee heel jonge mensen. Maar hun inzet en bedoeling is mooi.

Goodreads: 4 sterren
VBC: 19. Een boek waarvan het aantal pagina’s een priemgetal is. Het boekje was 67 bladzijden dik/dun.

Tussenstand VBC: 3/30

Welke boeken hebben jullie onlangs gelezen?