Categorie archief: 40dagenbloggen

Tiny Pleasures januari en februari

Je vindt ze terug op verschillende blogs. Ik lees ze overal heel graag en ben zelf iemand die heel blij kan worden van de kleine dingen in het leven. Veel meer zelfs dan van de grootse dingen.

Januari
Een blogster die vroeg om te mailen omdat ze vond dat we veel gemeenschappelijk hadden (zwaai! Ik moet trouwens je laatste mail nog beantwoorde) – mensen helpen aan en op de tram – het gevoel dat je niet de enige bent – lieve berichtjes krijgen toen Pebbles (mijn kat) gestorven was – wandelen in de sneeuw – Mati die vrolijk rondhuppelt in de sneeuw – mooie winterse landschappen – het kraken van de sneeuw – de Podenco in de Woef (hondentijdschrift) – lachen naar iemand op de trein omdat we ons beiden ergerden aan luide pubers – uit mijn comfortzone treden – afspreken met vrienden – etentje collega’s – assertief durven zijn – verpakkingsvrije winkel binnenstappen en suikervrije vegan koekjes ontdekken

Februari
Rustig op de trein, zowel ’s middags als ’s avonds – assertief zijn door te vragen aan de buurvrouw of ze haar auto aansluitend wil parkeren zodat ik er ook nog tussen kon – opgeruimde bureau – lekker warm op het werk door een infraroodpaneel naast mijn stoel – zelf programma programmeren – CD van the Cranberries in de kringwinkel vinden – verwend worden op mijn verjaardag – verpakkingsvrije winkel – kaartjes en smsjes krijgen voor mijn verjaardag – vegan boeken winnen van Fieke – vriend van een vriendin die me wil helpen – bijkletsen met vriendin – collega’s blij met de koekjes – automobilist die duim omhoog steekt toen hij me zag wandelen met de hondjes

Wat waren jullie kleine gelukjes?

 

Waarom ik de klimaat-spijbelaars steun maar zelf niet ga betogen

Al jarenlang ben ik me bewust van het milieu en leef ik redelijk milieubewust. Iedereen moet daar zelf zijn keuzes in maken want 100% milieuvriendelijk leven is bijna niet haalbaar. En met het vingertje wijzen is altijd makkelijker dan eens aan zelfreflectie te doen. Anyway, het is geen wedstrijdje.

Ik ben blij dat er meer en meer jongeren zich bewust zijn van de klimaat-problemen. Eindelijk worden de wetenschappers serieus genomen. Ik sta volledig achter de stakingen en het spijbelen. En ja, ze kunnen ook in het weekend gaan betogen of op woensdagnamiddag maar zou dat dan ook zoveel media-aandacht krijgen?

Maar goed, waarom ik dus niet mee ga betogen is om de simpele reden dat ik daar enorm emotioneel van word. Emotioneel in de positieve zin, het raakt me als ik zie hoeveel mensen er eindelijk verandering willen voor iets waar ik zelf al jaaaaren mee begaan ben.

Deze morgen had ik afgesproken met een vriendin om naar een koffiebar te gaan en daarna iets te gaan eten. Toen ik van de tram stapte, zag ik al enkele studenten/scholieren staan met hun plakkaten en dat pakte me onmiddellijk. Toen ik de grote bende zag staan, moest ik me echt inhouden om niet te gaan huilen. Ik weet zelf niet hoe ik dat moet gaan verklaren dat ik daar zo door aangegrepen ben.

Hetzelfde gevoel had ik toen ik de speech zag van Greta Thunberg. Toen heb ik me niet ingehouden en liet ik de traantjes gewoon vloeien 🙂

Gaan jullie mee gaan betogen?

Vooroordelen

Bij de Nederlandse vloggers gaan er YouTube-filmpjes rond over de vooroordelen die volgers hebben.

Nu ben ik nieuwsgierig naar welke vooroordelen jullie over mij hebben. Dat mag zowel positief als negatief zijn. In een volgende blogpost zal ik daar dan eerlijk op antwoorden.

Denken jullie dat ik gierig ben of vinden jullie dat ik heel zelfzeker ben? Laat het hieronder achter in de comments. Ik ben benieuwd 🙂

Welk vooroordeel hebben jullie over mij?

 

 

Quotes Februari 2019

  • Niet de dingen zelf maken de mensen van streek, maar hun denkbeelden er over. – Epictetus – Dit is eentje die heel erg van toepassing is voor mezelf, in mijn hoofd kan ik van iets kleins iets heel groots maken of ik denk ook altijd al te weten wat andere mensen gaan denken.
  • Kleine geesten houden zich bezig met het buitengewone, grote geesten met het gewone – Blaise Pascal –
  • If you don’t know where you’re going, any road will get you there – Lewis Carroll – Dit vind ik een mooie, omdat ik nogal kan panikeren over de toekomst en zeker als ik iets voor ogen heb maar dat niet blijkt te lukken, dan heb ik schrik dat ik altijd op hetzelfde pad ga blijven sukkelen. Maar uiteindelijk is een andere weg misschien ook zo slecht niet.
  • Zoals Boeddha al 2.500 jaar geleden al zei… we zijn allemaal compleet gestoord – Albert Ellis – Die vond ik gewoon grappig 😀
  • Alles kan een mens worden afgenomen maar één ding niet: de laatste van onze vrijheden, de vrijheid om te kiezen hoe je met een situatie omgaat, de vrijheid om je eigen houding daarin te bepalen – Victor Frankl – Nog zo’n pareltje. Iedereen maakt slechte en negatieve dingen mee maar hoe je er mee omgaat, is aan jou de keuze. Je kan blijven zitten in de negatieve gevoelens of je kan het accepteren en genieten van de kleine dingen. Victor Frankl is een overlevende van Auschwitz en hij bedacht deze quote nadat hij zag dat er mensen waren die zelfmoord pleegden maar ook dat er mensen waren die ondanks alle miserie en ontbering toch de kracht hadden om op te staan en een mooie zonsondergang te aanschouwen.
  • Eigenwaarde en zelfvertrouwen put je niet in perfectie, maar uit het accepteren van imperfectie – Tony Crabbe – Dit vond ik een treffende omdat ik heel onzeker ben omdat ik perfectie nastreef.

Welke quote vinden jullie de mooiste?

Uitgelezen in februari 2019

Ik las maar 1 boek uit in februari, het was een vrij dik boek met kleine letterkes. Nochtans las het boek heel vlot en was het een echte page-turner.

Gelezen pagina’s: 710 (niet slecht voor een korte maand)

Wees onzichtbaar – Murat Isik
De Bijlmermeer, begin jaren tachtig. De vijfjarige Turkse Metin komt met zijn ouders en zus naar Nederland. Het gezin gaat in de flat Fleerde wonen. Vader is een werkloze communist die overdag boeken van Marx leest en zich ’s avonds bezat met vrienden. Thuis is hij vaak gewelddadig en dan siddert het hele gezin. Metin vreest hem en maakt zich onzichtbaar. Maar langzaam – als de kinderen ouder worden en de moeder emancipeert – groeit het verzet tegen de vader.

Met momenten heb ik tranen met tuiten gehuild. Maar ik heb ook gelachen. Het eerste deel gaat over zijn aankomst in Nederland tot en met zijn lagere school. In het tweede deel gaat het over zijn middelbare school-periode. Er is ook nog een deeltje van daarna maar ik ben vergeten ofdat het een apart deel was of niet. Anyway de schrijver vertelt zijn levensverhaal. Het leest heel erg vlot en is heel goed geschreven met mooie metaforen maar zonder geforceerd over te komen. Zijn schrijfstijl komt heel natuurlijk over.
Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 25. een boek over migratie

Wat lazen jullie in februari?

40 dagen bloggen

Overal zijn er blogs die meedoen aan 40-dagen bloggen… Ik was eigenlijk totaal niet van plan om mee te doen. Maar toen las ik bij Haaike en bij Samaja dat ze deelnemen door 3 x per week te bloggen. Dat lijkt me wat haalbaarder en ik ga hier ook een effort doen.

De laatste tijd ontbreekt het me wat aan goesting, dus misschien komt dit terug door meer te gaan bloggen want inspiratie is er nochtans genoeg. Toch ben ik nieuwsgierig naar wat jullie willen weten over mij of mijn leven of over mijn windhondjes of kat. Of is er een onderwerp waar jullie graag over willen lezen? Laat het hieronder achter in de comments!

 

We zijn er vanaf (40/40)

Dit is mijn laatste blogpost die in het kader stond van de 40 dagen bloggen. Met momenten had ik zin om er mee te stoppen, maar ik wou toch doorzetten. Vorig jaar hadden we een lijstje met thema’s/onderwerpen waarover konden bloggen. Dit jaar kregen we weer een lijstje maar dat was echter hetzelfde als vorig jaar. Ik heb er daarom geen gebruik van gemaakt. Maar dan moest de inspiratie volledig uit mezelf komen.

Er waren dagen dat ik écht niet goed wist waarover ik nu weer moest schrijven. Gelukkig had ik nog wat tags in concept staan, die ik steeds uitstelde. Nu was het dus het ideale moment om die eindelijk eens in te vullen en te posten. En er deden ook wat nieuwe tags de ronde. Ideaal dus voor de inspiratieloze momenten.

Voor de moment denk ik dat ik volgend jaar eens 40 dagen NIET ga bloggen. Maar misschien verander ik tegen dan weer van gedachten. Ik heb nog even bedenktijd 🙂

Mijn best gelezen post in de challenge: persoonlijk nemen (32/40)

Hoe ging het 40 dagen bloggen bij jullie? Of wat vinden jullie van de challenge?

Men I like – tag (39/40)

De 40-dagen zitten er bijna op, nog eens tijd voor een tagje… Deze vond ik leuk en vond ik bij Mrs. Curly. Zij vond hem dan weer bij Lovely Charlotte, die hem op haar beurt vond bij 2WMN.

Op wat voor type man val je?
Eigenlijk weet ik niet of er echt een type is, al zijn er wel een aantal dingen waar ik op val. Ik val op kunstenaarstypes of muzikanten. Wat dus niet de huisje-boompje-tuintje-types zijn en dat zou ik ook niet willen.

Qua karakter: rustig, geduldig, begripvol, open-minded, introvert, leergierig, interesses hebben,…
Qua uiterlijk: zwart haar en blauwe ogen, groot en graatmager

 

Welke eigenschap zorgt ervoor dat je van je stoel glijdt?
Intelligentie en humor vind ik beide heel belangrijk

 

Men I like #1 Wat is wat jou betreft de lekkerste man van Nederland?
Dit is duidelijk een Nederlandse tag, laten we het veranderen naar de lekkerste man van België. Ik moet dan toch even denken… Ik denk dat ik toch bij Peter Van den Begin blijf. Herman Brusselmans vind ik ook iets hebben. I know, ik val niet op de meest knappe binken.

Men I like #2 En de hottie van Hollywood?
Dat zijn er een paar… Johnny Depp vind ik zeer knap, maar ook Jason Isaacs en Nikolaj-Coster-Waldau. Zeker die laatste, daar zou ik geen nee tegen zeggen.

Men I like #3 Met welke flirt-techniek windt hij jou om zijn vinger?
Gewoon zichzelf zijn, ik hou niet van fake-gedoe en al zeker niet als ze opdringerig zijn.

Men I like #4 Met wie wil jij nog eens een beschuitje eten?
Dit moest ik toch even opzoeken :p Dan ga ik voor Nikolaj Coster-Waldau, voor wie hem niet moest kennen. Jaime Lannister uit Game of Thrones ❤

Men I like #5 Een baard, hot or not?
NOT! Ik vind deze modetrend die al een tijdje hip is, echt een afknapper. Sorry maar ik vind het maar niks. Een stoppelbaard vind ik dan weer wel sexy.

Men I like #6 Waar knap jij ontzettend op af?
Vuile nagels en tanden, maar ook op macho-gedrag.

Men I like #7 Haar als Tarzan of de coupe van Wentworth Miller (dat lekker ding van Prison Break)?
Tarzan, ik hou niet van kortgeschoren coupes.

Men I like #8 Met welke inspirerende man zou jij weleens aan tafel willen zitten?
Peter Van den Begin of Herman Brusselmans, omdat die beide grappig lijken.

 

 

Week 12 (38/40)

Gelukskaartje
Verander deze week zoveel mogelijk ‘ik moet’ naar ‘ik wil’. Noteer het effect daarvan.
Eigenlijk heb ik dit niet echt toegepast omdat ik dat zoveel mogelijk doe. Het legt zo wat minder druk op de moetens en de vele doelen die ik me al dan niet bewust stel.

Kleine gelukjes
Genieten van een frisse wandeling en dan binnenkomen in de warmte – een rustige trein – bloemzaadjes gekregen van collega – zonnetje – Mati die aandacht krijgt van kindjes – lieve berichtjes van vriendin – Mati die schattig ligt te slapen – werken in de tuin – lezen onder een dekentje

Weekmenu
maandag: Borsjt (Poolse groentensoep)
dinsdag: pompoensoep + pad thai
woensdag: pasta
donderdag: pasta
vrijdag: witloofschotel


zaterdag: witloofschotel
zondag: restjes

Weekfoto
Eerst baalde ik dat het nog eens zou vriezen maar uiteindelijk vond ik het toch heerlijk fris om in te wandelen. ’s Ochtends was het prachtig om te zien hoe alles bevroren was.

Hoe was jullie week?

Zin in boeken #2: windhonden (37/40)

Vorige zomer schreef ik voor het eerst over een zin uit een roman die me raakte, ik wilde dit meer gaan doen maar het kwam er precies niet van. Ik schreef er nochtans af en toe op. Nu wil ik de zinnetjes met windhonden delen met jullie, want die schrijf ik sowieso altijd op.

Hees geblaf werd fluitend gesmoord in de keel van een hazewind, nadat zijn baas hem in het strakke nekvel had gegrepen.
Uit: De Ochtendgave van A.F.Th. Van der Heijden

Dan toch nog liever op een hond. Het liefst van al een hazewind. De neus heb ik al. En ik houd van hazewinden. Als ik ze maar niet in huis moet nemen. Hazenwinden? Niet zindelijk te krijgen. Ongelooflijk, de hoeveelheid uitwerpselen die per sessie uit één zo’n smal wezen kan komen. Je zou bijna vergeten hoe schoon ze zijn. Akkoord, niet terwijl ze kakken. Dat is geen gezicht. Kakkende hazewinden? Stokoude, uitgehongerde ballerina’s, steunend op twee handpalmen, de benen voor zich uitgestrekt in een wanhopige spreidstand. En afwezige, zelfs treurige blik. En maar kakken, jongens. Mooi in een concentrische cirkel. Met in het midden een opstekend puntje als bij een slagroomtaart. Het is een kunst, akkoord. Een wonder van kontgatbeheersing. Maar schoon kun je het niet noemen. Als hazewinden lopen, dát is schoon.
Uit: Het derde huwelijk van Tom Lanoye

Snel als de windhond van keizer Karel liepen ze naar dat welbepaalde tafeltje en ze gingen tevreden zitten, alsof ze de marathon van Oostwinkel hadden gewonnen.
Uit: Zeik en de moord op de poetsvrouw van Hugo Claus van Herman Brusselmans

Een hartslag later doken daarnaast twee kleinere galeien op, als een paar identieke windhonden die hun baas op de voet volgden.
Uit: Game of Thrones – Een feestmaal voor kraaien van George R.R. Martin