Auteursarchief: loesjezaakjes

Klimaatangst

Mijn angsten waar ik onlangs over schreef hebben hier eigenlijk niet echt mee te maken. Ik krijg geen angstaanvallen (nu nog niet althans) over het klimaat, maar toch maak ik me meer en meer zorgen hierover. Het is iets wat me al jaaaaren bezighoudt en de laatste jaren/tijd merk je steeds meer en meer dan het klimaat echt niet de goeie kant opgaat. Ik ben hier zeer pessimistisch over en bij momenten is het frustrerend dat je als individu niet zoveel kan doen.

Al doe ik uiteraard mijn uiterste best: ik heb een auto maar gebruik die enkel in het weekend, ik eet vegan, mijn honden krijgen geen rundsvlees, ik koop zoveel mogelijk bio, Ik ben lid van een zelfoogstboerderij, ik doe een poging om uit te kijken naar producten met zo weinig mogelijk afval, weinig spullen kopen tout court,… Maar toch voelt het niet als genoeg. In de Flow las ik onlangs een mooie, dat je als individu niet de grote impact maakt maar dat je wel bijdrages kunt leveren. En zo probeer ik het ook te zien: ik liever bijdrages, hoe klein die ook voelen.

Het is al een aantal keer gebeurd dat ik slechte dromen heb die met het klimaat te maken hebben. En als we records breken op vlak van weer, komt telkens de gedachte in mij op: wat hebben we gedaan? We zijn de enige soort die zichzelf vergiftigd en zijn biotoop om zeep helpt. Af en toe lees ik boeken en artikels over klimaatverandering, luister ik podcasts, volg ik iconen zoals Jane Goodall en David Attenborough. Dat doet er allemaal geen goed aan, maar ik wil daar toch zo goed mogelijk over geïnformeerd zijn in plaats van mijn kop in het zand te steken.

Hoe ervaren jullie de klimaatsverandering?

Uitgelezen in september 2020

Elk jaar doe ik mee aan de Verbeelding Book Challenge. Ook dit jaar doe ik terug mee, maar ik probeer toch zoveel mogelijk te lezen wat ik wil en dan zie ik wel hoe ik hoever ik spring.

Wondersmid: de roeping van Morrigan Crow (Nevermoor 2) – Jessica Townsend
Morrigan Crow is ontsnapt aan haar dodelijke vloek en is inmiddels toegelaten tot het Wondergenootschap. Eindelijk hoort ze ergens bij! Het Wondergenootschap belooft haar veiligheid en vriendschap voor het leven. Maar Morrigan krijgt niet waar ze al jaren van gedroomd heeft…

Het duurde even vooraleer ik in het verhaal kwam, maar ik heb toch genoten van het vervolg. Er waren nu veel minder gelijkenissen met Harry Potter vond ik. Ik hou ook van het karakter van het hoofdpersonage. En hier en daar herken ik mezelf er in. Het is ook zeer goed geschreven én vertaald.

Ik kijk al uit naar het volgende deel. En ben echt heel benieuwd hoe het verhaal zal verlopen.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: geen

Op aarde schitteren we even – Ocean Vuong
Op aarde schitteren we even is een brief van een zoon aan zijn moeder die niet kan lezen. De schrijver van de brief, de achtentwintigjarige Hondje, legt een familiegeschiedenis bloot die voor zijn geboorte begon – een geschiedenis waarvan het brandpunt in Vietnam ligt. Daarnaast verschaft hij toegang tot delen van zijn leven waar zijn moeder nooit van heeft geweten, en doet hij een onvergetelijke onthulling. 

Het boek is prachtig geschreven en literair een pareltje. Het zit vol mooie zinnen en prachtige metaforen maar de inhoud bleef met moeite hangen. Ik kon er moeilijk mijn aandacht bij houden. Daardoor had ik ook weinig voeling met de personages en raakte het verhaal me niet echt. Na een tijdje had ik het een beetje gehad. Ik hou niet zo van té poëtische zinnen in proza.

Goodreads: 3 sterren
VBC-puntje: 3. Een boek met een hemellichaam in de titel. Aarde lijkt me een hemellichaam, dus dat spreekt voor zicht

De bijenhouder van Aleppo – Christy Lefteri
Als ze alles hebben verloren wat hun lief is, vlucht bijenhouder Nuri samen met zijn vrouw Afra weg uit Aleppo. Op hun reis door een gebroken wereld worden ze niet alleen geconfronteerd met de schokkende realiteit van het vluchtelingenbestaan, maar ook met een onuitsprekelijk verdriet: het verlies van hun zoon Sami. Het is het verhaal van twee mensen die elkaar in hun pijn zijn kwijtgeraakt, maar ondanks alles elkaar en hun droom willen vasthouden. 

Het is een actueel thema die iedereen zou moeten lezen. De vluchtelingenproblematiek vond ik al schrijnend maar door dit boek te lezen raakt het mij nog meer.

Toch geef ik het maar twee sterren. Ik vond het boek zeer warrig, ieder hoofdstuk was nochtans duidelijk gescheiden met waar ze nu zijn en waar ze waren. Maar omdat het vaak opvangcentra zijn en omdat er vaak flashbacks zijn, vond ik het soms moeilijk volgen. Zeker als ik dan midden in een hoofdstuk moest stoppen en dan later weer oppikte. Ook vond ik het echt niet goed geschreven, wat voor mij het aantal sterren beperkt.

Ik kreeg maar weinig voeling met de personages. Waardoor het ook minder binnen kwam wat ze meemaakten. Al gaf het me wel een globaal zicht over hoe de situaties van de vluchtelingen zijn. Het maakte me door dit boek te lezen ook nog wat meer kwaad als mensen zeggen dat ze allemaal naar hier komen om te profiteren. Er is geen enkel mens die zo’n erbarmelijke omstandigheden willen doorstaan om elders hun geluk te zoeken. Het zijn mensen die heel veel meegemaakt hebben en zwaar getraumatiseerd zijn.

Goodreads: 2 sterren
VBC-puntje: geen

Eefje Donkerblauw – Geert de Kockere & Lieve Baeten
Eefje Donkerblauw is een koningin die gek is op donkerblauw. Alles in haar kasteel is donkerblauw. Maar dan wordt Eefje verliefd op koning Goudgeel. En daar komen heel wat gekleurde kinderen van.

Heerlijk kinderboekje met mooie tekeningen. Ik heb het vroeger in de klas gelezen. Ik had het boek uit de bib en de bijbehorende kleurfilters ontbraken helaas. Voor kindjes lijkt me dit echt een meerwaarde.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 30. Een boek met een regenboog op de cover

VBC-tussenstand: 17/30. 

Mijn angsten

Nog eens over mijn angsten. Want angsten uiten zich bij iedereen anders en ze ontstaan ook anders. Bij mij zijn het angstaanvallen die ik heb en niet zomaar een angstig gevoel (wat ik ook soms heb) en die ontstaan als ik op iets door begin te denken. En vooral wanneer er een gedachte bij zit die ik plots als waar zie. Een gedachte die ik keihard geloof en dan voel ik me plots wankelen.

Ik voel me heel erg licht in mijn hoofd en kan plots niet meer rationeel of zuiver denken. Ik kan me totaal niet meer focussen op hetgeen waarmee ik bezig ben. Heel lastig als je plots tegen iemand aan het praten bent. En hoe vreemd het ook is, vaak hebben die niet eens door dat je een angstaanval hebt (Allez toch niet dat ik weet). Ook word ik misselijk en is mijn ademhaling heel erg oppervlakkig. En heel vaak moet ik dan ook naar het toilet.

Zo’n angstaanval kan soms heel lang duren. En het is ook moeilijk om op zo’n moment anders te gaan denken. En op zo’n moment denk ik ook dat het gevoel voor altijd is. Dat het is iets blijvend is. Soms duren mijn angstaanvallen heel kort of gaan ze wat in golven.

Hoe voelen jouw angsten?

Tiny Pleasures & Quotes augustus 2020

Als ik nu terugkijk op augustus dan lijkt het zover weg terwijl het amper een maand geleden is. Het herfstweer nu versus hittegolf toen zorgen er voor dat er precies vijf maand tussen zit.

De kleine gelukjes
rustige zondag – groentjes gaan oogsten – een sprinkhaan op mijn terras – yoga (her)ontdekken – ochtendwandeling met nevel – op het bankje in het natuurgebied de koelte opzoeken – tjirpende krekels – verse tomaten van het land – verplicht vertragen door de hitte – yoga met Adrienne – nieuwe boeken – schoolboeken van wiskunde en natuurwetenschappen besteld – met een vriendin wandelen – nieuw hondje ontmoet – peptalk over Mati – buizerd van dichtbij spotten – regenboog – vermelding op een blog ❤ – collega blij maken met verse vijgen (zelf ben ik daar geen fan van) – vegan magnum na het werk – alleen zijn – Tiqi die onnozel doet op de wandeling – stilte – onverwachte vegan lunch – traktatie – de zee – een mooie veer vinden – vers gebakken nog warm brood op zondag – complimentjes krijgen over mijn foto’s – vossenmok ontdekken bij thuiskomst

Quotes
– To be beautiful means to be yourself. You don’t need to be accepted by others. You need to accept yourself. – Thich Nhat Hanh – Volledig akkoord maar oh zo moeilijk, mezelf accepteren. Ik ben vaak heel erg streng voor mezelf.

– Ervaring is niet wat je overkomt, het is wat je doet met wat je overkomen is – Aldous Huxley –

– My philosophy is: it’s none of my business what people say of me and think of me. I am what I am and I do what I do. I expect nothing and accept everything. And it makes life so much easier. – Anthony Hopkins – Wijze woorden van Anthony want ik ben vaak te veel bezig met wat anderen van mij vinden. Ik wil altijd lief en aardig gevonden worden en dat mensen mij leuk en grappig en slim vinden.

Chronisch tijdtekort

Soms kan ik gestresseerd zijn door het besef dat er zoveel te doen is en zo weinig tijd is. Dit komt grotendeels door de tijd waarin we leven, er is namelijk zoveel te doen en te beleven. Er is een overaanbod aan informatie, boeken, films, series,… Er zijn zoveel boeken die ik wil lezen dat ik nooit alle boeken ga kunnen lezen die ik wil lezen.

Soms vraag ik me af of andere mensen dit ook ervaren. Want ik zie mensen die 100 boeken lezen per jaar, massa’s Netflixen, kinderen opvoeden, huishouden doen, een groot sociaal leven hebben en ook nog eens fulltime werken. Daarbovenop nog reizen en andere hobby’s hebben. Ohja en vers koken en foodpreppen er bovenop.

Ben ik dan in alles zo traag of ben ik niet effectief genoeg? Verpruts ik toch nog teveel tijd op mijn gsm, terwijl ik een app heb die meet hoeveel tijd ik er aan besteed. Wat niet meer is dan een uur per dag, dat houd ik strikt in het oog. Of ben ik gewoon te streng voor mezelf? Want ik lees best veel, ik haal elke werkdag 15.000 stappen en ook in het weekend ga ik vaak wandelen. Maar ik kijk amper tv, eens een aflevering van 50 min of twee Big Bangs van elk 20 minuten. Ik doe (of dat probeer ik toch) elke dag een klein half uurtje yoga. Om de twee dagen kook ik een verse maaltijd. Maar het huishouden dat is niet mijn favoriete bezigheid. Ik doe wel elke week boodschappen, stofzuigen, soms eens dweilen, soms eens het stof af doen en elke week de was.

Maar ik zou nog veel meer willen doen, zoals regelmatig bloggen. Dat komt er te weinig van. Brieven schrijven, ik dacht die brief heb ik nog maar een paar weken geleden ontvangen en dan zie ik dat ze van 1 augustus dateert. Blogs lezen. Tekenen en wiskunde, mijn twee grootste talenten sinds de lagere school en waar ik totaal niks meedoe. Dat vind ik zo’n zonde.

Bovendien spreek ik amper af met vrienden omdat ik nu al vind dat ik tijd tekort heb en dan neem ik zelden initiatief om af te spreken.

Iemand tips om beter om te gaan met tijd? Of hebben jullie hetzelfde gevoel/probleem?

Angst en onzekerheid

Het is nu al een aantal maand dat ik hier weer meer last van heb. Er zijn periodes waarin ik helemaal geen of weinig angst en onzekerheid voel. Maar nu is het weer erger. Ik weet wat de trigger geweest is en dan vervloek ik mezelf dat ik me daar zo in laat meeslepen.

Het is vooral moeilijk om los te laten wat mensen van me vinden. Rationeel weet ik dat het er niet toe doet wat mensen vinden. Ik weet dat ik niet onzeker hoef te zijn. Maar toch laat ik me leiden door die gedachten. Gedachten dat iedereen me leuk en lief moet vinden. Ik merk dat ik me hierdoor uitsloof en daardoor toch nooit goed doe volgens mijn gedachten. Want ik kan het altijd negatief interpreteren. Ik stel dan ook letterlijk alles wat ik doe of hoe ik reageer in vraag. Ook hier is het vooral belangrijk dat ik weet dat het goed is. En goed genoeg is goed genoeg. Maar af en toe krijg ik dan toch een angstaanval omdat ik denk dat iemand anders het verkeerd gaat interpreteren.

Wanneer ik angstig ben, heb ik vooral last van faalangst en het daarbij horende perfectionisme. Ik heb dan heel sterk de neiging om mensen te pleasen en over mijn grenzen te gaan.

Wanneer ik het dan allemaal even somber in zie, denk ik dat er echt niemand is die me leuk en aardig vindt. En dat ik me bijna niemand 100% op mijn gemak voel omdat ik schrik heb om verkeerd te reageren of iets verkeerd te zeggen of doen. Ik moet stoppen met vanalles te insinueren. Want er zijn natuurlijk mensen die me graag zien en waarbij ik me 100% op mijn gemak voel.

Dus ik moet dringend leren om te stoppen met mijn gedachten te geloven 🙂

Hebben jullie soms last van angsten?

Uitgelezen in augustus 2020

Dankzij de hittegolf gecombineerd met mijn verlof was augustus een goeie leesmaand. Ik heb 6 boeken kunnen uitlezen. Niet slecht!

Elk jaar doe ik mee aan de Verbeelding Book Challenge. Ook dit jaar doe ik terug mee, maar ik probeer toch zoveel mogelijk te lezen wat ik wil en dan zie ik wel hoe ik hoever ik spring.

Is dit een mens? – Primo Levi
Autobiografisch relaas van een Italiaans-joodse chemicus die Auschwitz overleefde.

Een schrijnend boek wat Primo Levi zeer goed weet te vatten met zijn taal. Anders dan bij Elie Wiesel vind ik dat Primo Levi de situatie meer vanuit filosofisch standpunt bekijkt, terwijl Elie Wiesel me meer wist te raken op emotioneel vlak.

Zelf lees ik vaak boeken over de jodenvervolging en Auschwitz. Als mensen me aanraders zouden vragen rond dit thema, dan zou het zeker deze twee boeken zijn.

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: 5. een boek dat zich afspeelt op je laatste reisbestemming. Mijn laatste reis was naar Krakau waar we Auschwitz-Birkenau hebben bezocht. Het voelt wat raar om dit boek voor dit puntje te gebruiken.

Hogere natuurkunde – Ellen Deckwitz
Bij het overlijden van haar Indische grootmoeder ontdekte Ellen Deckwitz (1982) dat ze de enige in haar familie is die haar levensverhaal te horen heeft gekregen. Hogere natuurkunde – deels reisverhaal, deels mythe, deels getuigenis – is het resultaat van de talloze gesprekken die Deckwitz in de jaren daarna voerde met mensen wier wortels ook in voormalig Nederlands-Indië liggen. Ze kwam erachter dat ze niet het enige kleinkind is dat een familiegeheim op haar schouders torst.

Persoonlijk had ik meer verwacht van dit boek. Het drong niet allemaal goed door, maar misschien ging ik er te snel door omdat het vlot lezende, korte stukjes zijn.

Hier en daar vond ik de dingen prachtig verwoord.

Goodreads: 3 sterren
VBC-puntje: geen

De jongens van Nickel – Colson Whitehead
De zestienjarige Elwood Curtis werkt hard, haalt goede cijfers op school en is verzekerd van een plek op het plaatselijke college voor kleurlingen in zijn thuisstad Tallahassee, de hoofdstad van Florida. Het zijn de beginjaren van de burgerrechtenbeweging, en Elwood gaat zijn toekomst vol vertrouwen tegemoet. Totdat hij vanwege een onschuldige vergissing op de Nickel Academy belandt, en zijn dromen wreed verstoord worden. Nickel is een tuchtschool, en Nickel is de hel op aarde. Met name de zwarte jongens worden aan het sadisme van hun witte bewakers uitgeleverd. Misbruik, marteling en corruptie zijn aan de orde van de dag; voor het minste vergrijp worden de jongens ‘naar achteren’ gebracht – vanwaar ze nooit meer terugkomen. In deze gruwelkamer is er voor Elwood één houvast: zijn vriend Turner, die door het leven gehard is en geen enkele ambitie koestert, behalve ontsnappen uit Nickel.

Wow diep onder de indruk! Ik zat meteen in het verhaal maar na een tijdje verloor ik mijn aandacht precies en begon ik me wat te ergeren aan de schrijfstijl/vertaling. Ik zat te twijfelen tussen 3 en 4 sterren Maar na een tijdje zat ik er weer helemaal in. En het einde wist me zodanig te raken dat ik er stil van werd. En een boek dat me zo diep weet te raken, verdient 5 sterren.

Tranen met tuiten heb ik gehuild! Het is een boek die me prikkelt om er meer over te gaan opzoeken en te gaan lezen. Het zet me aan om nog meer op te komen voor onrecht! Want het onrecht is nog lang de wereld niet uit!

Goodreads: 4 sterren
VBC-puntje: geen

The Anxiety Solocution: a quiet mind, a calmer you – Chloë Brotheridge
‘I know what it’s like to be stuck in a cycle of anxiety. I used to feel as though fear and worry were a permanent part of who I was… but I’m here to tell you that it doesn’t have to be this way. The truth is, your natural state is one of calmness and confidence – and I’m going to teach you how to get there.’

Therapist Chloe Brotheridge has used the latest scientific research and her own personal experience to create a programme that has already helped thousands of her clients to overcome anxiety. The Anxiety Solution will provide you with simple yet powerful practical tools to help you manage your symptoms and start feeling better every day.

Ik heb veel aan dit boek gehad. Ik heb veel onderlijnd en overgeschreven. Ik vond het vooral fijn om dat het down-to-earth is en er veel oefeningen in staan die je makkelijk kunt toepassen. Veel dingen deed of wist ik al maar ik heb er toch ook nog dingen uitgeleerd. En het kan nooit kwaad om eens te herlezen wat ik al weet.

Goodreads: 5 sterren
VBC-puntje: geen

14 juli – Éric Vuillard
Een ijzersterke reconstructie van de dag die alles betekende voor de Franse Revolutie en daarmee de Europese geschiedenis

Op 28 april 1789 ontbrandde het vuur van de Franse Revolutie. Frankrijk was failliet en de inwoners kwamen om van de honger. In een fabriek waar gedreigd werd het loon van de werknemers te verlagen kwamen de arbeiders in opstand. Vervolgens hield een burgerwake in de lange angstige nacht van 13 juli de straten van Parijs bezet, en zodra de ochtend van 14 juli aanbrak was de revolutie echt begonnen.

Het boek is heel goed geschreven, al vond ik soms wat teveel opsommingen. Maar het kon me niet altijd even goed boeien en ik verloor vaak mijn aandacht. Toch ben ik nieuwsgierig naar zijn ander boek. Het thema vond ik zeer interessant, maar de personages die er in voor kwamen werden te weinig uitgediept waardoor je er weinig voeling mee krijgt.

Goodreads: 3 sterren
VBC-puntje: 10. Een boek met een specifieke datum in de titel. De datum kon nog specifiekere maar aangezien we allemaal weten over welk jaartal het hier gaat, vind ik dat het mag meetellen 🙂

Moederschap – Sheila Heti
Onze hoofdpersoon is eind dertig, schrijver en woont met haar vriend in Toronto. Om haar heen worden al haar vriendinnen moeder, maar wil zij dat zelf eigenlijk wel? Overal zoekt ze naar antwoorden: ze stelt zichzelf en de mensen om haar heen vragen over het moederschap en probeert op die manier tot haar uiteindelijke beslissing te komen.

Het boek kon me niet echt boeien. Hier en daar waren er stukken die me aanspraken, maar soms vond ik het net iets te zweverig. Ook de stukken met die munten vond ik wat irritant en ongeloofwaardig. Dit was de reden dat ik het de eerste keer opgegeven heb. Maar naar het einde toe, kwamen die stukken steeds minder voor.
Ik snapte ook niet dat ze zo bleef twijfelen over het al dan niet kinderen willen, maar dat komt misschien omdat dat voor mij wel heel duidelijk was/is. Moest ik een boek schrijven over partnerschap dan zou ik dezelfde twijfels hebben.
Verder vond ik het boek wel zeer goed geschreven, dat vond ik een pluspunt!

Goodreads: 2 sterren
VBC-puntje: 13. Een feministisch boek of een boek geschreven door een feministe. Sheila Heti omschrijft zichzelf als een feministe en ik vond het boek ook geschreven vanuit die invalshoek.

VBC-tussenstand: 15/30. Ik zit dus aan de helft. Ik weet niet of ik de eindstreep zal halen maar ik ben toch al niet gebuisd!

Welke boeken lazen jullie?

Terugblik Zomerse Post

Regelmatig organiseert Liesbet van Zwartraafje een postactie. Je kan dan kiezen hoeveel post je wil versturen en dan krijg je net zoveel post terug. Het is de bedoeling om een leuk kaartje met eventueel wat snailmail-spulletjes er bij te versturen.

Ik had helaas al één omslag dicht gekleefd, toen k besefte dat ik er foto’s van wou nemen. Dit zijn twee van de drie kaartjes met extra’s dat ik verstuurd heb:

En dit is wat ik zelf ontvangen heb:

 

Omdat ik van zo’n lekker ruikende thee gekregen heb, vroeg ik via instagram waar ze die gekocht had. Zoals ik al vreesde, was de thee afkomstig uit Duitsland. Maar de verzender was zo lief om er mij wat extra op te sturen:

 

Daarnaast kreeg ik ook nog toffe Harry Potter-post van Zwartraafje herself:

Houden jullie van echte post?

Staycation part II

Mijn verlof is al eventjes voorbij, dus het ideale moment om even terug te blikken. Ik had net verlof tijdens de grote hittegolf. Enerzijds vond ik het ideaal omdat ik dan niet persé naar buiten moest en verplicht was om te onthaasten. Anderzijds was het vervelend dat ik ook niks kon of wilde doen.

Dag 1: ik moest voor de 500ste keer naar de tandarts voor dezelfde tand. Ditmaal moest er een kroon op de tand want hij bleef aan alle kanten breken. Maar vooraf ging ik nog even naar het werk omdat de post de laatste tijd laat gebracht wordt. Daardoor had ik dringende facturen te laat gezien en ik wou die nog gaan betalen.

Dag 2: de nerd in mij ging twee schoolboeken bestellen bij de Standaard Boekhandel. Online kon dat niet omdat je of leerkracht of ouder moet zijn. Maar daar ging het dus wel. Ik wil al heel lang mijn wiskunde, chemie en fysica bij spijkeren. Ik had de ISBN-nummers gevraagd aan een vriendin wiens zoontje naar het eerste middelbaar, ASO, gaat. Voor de rest was het een luie leesdag.

Dag 3: mijn jaarlijkse bloedcontrole. Ik vind dat als vegan geen overbodige luxe. Ook toen ik vegetarisch at, deed ik dat elk jaar. Ik ging voor het eerst naar een nieuwe huisarts en ik voelde me meteen op mijn gemak. Daarna ging ik naar de bib mijn gereserveerde boeken afhalen want vanaf augustus is het weer enkel op reservatie. Ik zette mijn reis verder richting Brugge om een voorraad bio-brood en -beleg in te slaan. En daarna nog mijn boodschappen voor de hele week.
Rond 16u kwam mijn moeder even langs en bracht vegan ijsjes mee!

Dag 4: de zaterdag deed ik niet veel anders dan liggen smelten in de zetel met een boek of Netflix kijken. ’s Avonds laat ging ik richting het natuurgebied voor een korte wandeling en las ik wat in mijn boek.

Dag 5: alweer liggen smelten en keek ik de documentaire ‘A Secret Love’ op Netflix. Dat ging over een lesbisch koppel die 60 jaar lang verzwegen hebben dat ze een koppel waren. ’s Avonds laat ging ik weer wandelen maar een 15-tal minuten wandelen met Tiqi was al teveel voor hem.

Dag 6: ik had om 8u mijn wekker gezet om rond 8u30 een kleine wandeling te doen. Daarna stapte ik alleen naar de post. Om daarna mij weer te gaan verstoppen in huis.

Dag 7: mijn tante en nonkel kwamen langs om de douche-slang te vervangen wat die was losgekomen. Om 10u30 belde ik de dokter op die me vertelde dat mijn bloed volledig in orde was!

Dag 8 & 9: zetel hangen met een boek en Netflix. Af en toe maakte ik ijsjes voor de honden dat ze heerlijk vonden om op te smullen.

Dag 10: het zou die dag iets koeler zijn. Ik had afgesproken met vriendin B omdat ze een nieuw hondje heeft. En ik wilde graag eens doggy-daten. Ik was nog ietsje te vroeg en liet mijn hondjes eerst even lopen op de losloopweide. Daarna deden we een grote wandeling. Het was fijn om bij te kletsen want het was weer lang geleden dat ik haar zag.

Dag 11: om 11u had ik afgesproken met vriendin K om te wandelen. Tijdens het wandelen was het toch plots vrij warm geworden (terwijl ze maar 22 graden voorspeld hadden) en liep ik wat op mijn ongemak voor mijn oudste hond. Tiqi kan echt niet goed meer tegen de warmte en ik vond het zo zielig voor hem. Ik had gelukkig wel water bij. Na de wandeling zaten we nog even op een bankje in de schaduw, zodat Tiqi wat op adem kon komen. Ik moest nog naar een dierenspeciaalzaak en bleek dat ik mijn mondmasker vergeten was. Ik liep al wat ambetant door de hitte en mijn bezorgdheid om Tiqi. Maar door wat geïmproviseer met een katoenen draagtas, kon ik mijn mond en neus bedekken en alsnog naar die winkel te rijden. Het was maar al te gek om 25km naar huis te rijden om dan terug 25 km naar die winkel te gaan.

Dag 12: mijn moeder kwam langs en samen keken we naar Big Little Lies.

Dag 13: ’s middags kwam er iemand om mijn kraan te vervangen omdat ik geen warm water meer had in de douche maar wel aan de lavabo. Dus het lag niet aan de boiler. Gelukkig bleek het iets stoms te zijn en was het weghalen van een rubbertje voldoende om terug warm water te hebben.
’s Avonds gingen we eens naar zee. Tiqi is altijd zot content als hij eens kan los lopen. De zee is de enige plek waar ik het vertrouw om hem los te laten. Puur ook omdat ik hem daar kan zien en er minder prikkels zijn om te gaan jagen.

Dag 14: ik wilde mijn hondjes weer een halve dag alleen laten zodat ze al wat konden wennen aan het feit dat ik weer vaker van huis ben. Dus ging ik op bezoek bij mijn collega. Het was fijn om in zijn tuin tot rust te komen.

Hoe was jullie vakantie? 

If I lived at Hogwarts-tag

Deze tag kwam ik tegen bij Zwartraafje en als Harry Potter-fan vul ik deze dan ook graag in.

Who would you take to the Yule Ball?
Professor Snape, ik vind die nog altijd de coolste. Samen met Lucius, ik twijfel dus. Maar Lucius ontmoette ik al in het echt dus doe maar Snape. We zouden uiteraard niet dansen, ik denk dat we daar wel in over één komen. Maar we zouden samen stiekem de andere mensen bespieden op wat ze doen en welke kledij ze dragen.

If you were a horcrux what would you be?
Ik zou iets kiezen van mijn overleden huisdieren maar dat zou te veel voor de hand liggen en zou ik nogal snel uitgeschakeld zijn als Horcrux. Er ligt hier nog een mysterieus stuk speelgoed dat mijn grootvader ooit gemaakt heeft. Dat zou niemand verwachten dat het een Horcrux is en het is mysterieus.

You have a batch of polyjuice potion. Who would you transform into?
Even denken… sowieso een man. Ik zou wel eens willen weten hoe het is om een man te zijn. Ik ga het in de fantasy-sfeer houden en dan ga ik voor Jaime Lannister.

What animal would you bring to Hogwarts and what would you name it?
Als kattenmens ga ik voor een zwarte kat natuurlijk. Als ik uit de officiële huisdieren moet kiezen die toegelaten zijn op Hogwarts. En die zou ik Pixie noemen. De naam staat sowieso op mijn kattenlijstje, samen met Trixie. Pixie past meer bij het HP-wereldje 🙂

What would a boggart look like if it stood in front of you?
Dat zou mezelf zijn die ziek is en niet meer in staat is om te functioneren. #ziekteangst. Of mensen die me beschuldigen van dingen die ik niet gedaan heb.

Where would you spent your time away from Hogwarts? The Burrow, Number 12 Grimmauld Place, or in a room at the Leaky Cauldron?
Number 12 Grimmauld Place. Ik ben fan van de familie Black. Het is ook nog eens een groot huis die volledig mijn stijl is. Een beetje zwart Victoriaanse Stijl. En nog een pluspunt, het is een huis dat niet te vinden is als je het niet weet. Ideaal voor deze introvert die niet graag onverwachts bezoek heeft.

Which would be your most used spell?
Legilimens lijkt me een handige. Van sommige mensen zou ik wel eens willen weten wat ze van mij denken. Ideaal als je een crush hebt op iemand.
Of Quietus om de omgeving wat stiller te maken. Ik kan echt niet goed tegen lawaai of mensen met een luide stem.

Which feast are you most looking forward to? Start of Term, Halloween, or Christmas?
Start of Term. Ik vond de eerste schooldag altijd wel spannend en op Hogwarts lijkt het me nog leuker omdat iedereen dan ingedeeld wordt.

If you became an animagus, which animal would you want to be?
Een vleermuisje. Omdat ik dan kan vliegen en bijna onopmerkzaam voorbij kom vliegen. En niemand die me hoort 🙂

Besides your wand, what do you bring with you to every class?
Iets wat ik bijna altijd bij me heb. Een boek natuurlijk 🙂 Zo kan ik tussen de lessen door wat lezen.

After Hogwarts, where do you see yourself?
In de grote bibliotheek natuurlijk. Het lijkt me daar heerlijk stil en altijd wel een plekje waar je even alleen kunt zijn. Ofwel die binnenplaats bij mooi weer. Ik vind die zo mooi! Maar het zal daar dan ook druk zijn…

What would you most likely visit Madam Pomfrey for?
Onhandig als ik ben, voor één of andere spreuk die teruggekaatst is op mij.

What would the room of requirement turn into for you?
Oh een plek zonder mensen maar met een heleboel katten en windhonden. Die allemaal over één komen natuurlijk. Er mogen ook wat andere dieren erbij zoals vosjes, raven en kraaien, vleermuisjes, vogeltjes, uilen,… Maar ook boekenkasten en een comfortabele zithoek.

Which class would you be the top of?
Ik zou zeggen Potions omdat ik dan les krijg van Professor Snape maar dat lijkt me teveel op koken en dat doe ik écht niet graag. The Dark Arts lijken me ook leuk :-p En dan gecombineerd met Defence against the Dark Arts natuurlijk 😀 History of Magic zou ik ook heel boeiend vinden. En omdat ik graag wiskunde doe, Arithmancy (voorspellend rekenen). Maar ook Care of Magical Creatures.
Ik kan dus echt niet kiezen 😀 Ik moet dringend toegelaten worden op Hogwarts 😀