Chronisch tijdtekort

Soms kan ik gestresseerd zijn door het besef dat er zoveel te doen is en zo weinig tijd is. Dit komt grotendeels door de tijd waarin we leven, er is namelijk zoveel te doen en te beleven. Er is een overaanbod aan informatie, boeken, films, series,… Er zijn zoveel boeken die ik wil lezen dat ik nooit alle boeken ga kunnen lezen die ik wil lezen.

Soms vraag ik me af of andere mensen dit ook ervaren. Want ik zie mensen die 100 boeken lezen per jaar, massa’s Netflixen, kinderen opvoeden, huishouden doen, een groot sociaal leven hebben en ook nog eens fulltime werken. Daarbovenop nog reizen en andere hobby’s hebben. Ohja en vers koken en foodpreppen er bovenop.

Ben ik dan in alles zo traag of ben ik niet effectief genoeg? Verpruts ik toch nog teveel tijd op mijn gsm, terwijl ik een app heb die meet hoeveel tijd ik er aan besteed. Wat niet meer is dan een uur per dag, dat houd ik strikt in het oog. Of ben ik gewoon te streng voor mezelf? Want ik lees best veel, ik haal elke werkdag 15.000 stappen en ook in het weekend ga ik vaak wandelen. Maar ik kijk amper tv, eens een aflevering van 50 min of twee Big Bangs van elk 20 minuten. Ik doe (of dat probeer ik toch) elke dag een klein half uurtje yoga. Om de twee dagen kook ik een verse maaltijd. Maar het huishouden dat is niet mijn favoriete bezigheid. Ik doe wel elke week boodschappen, stofzuigen, soms eens dweilen, soms eens het stof af doen en elke week de was.

Maar ik zou nog veel meer willen doen, zoals regelmatig bloggen. Dat komt er te weinig van. Brieven schrijven, ik dacht die brief heb ik nog maar een paar weken geleden ontvangen en dan zie ik dat ze van 1 augustus dateert. Blogs lezen. Tekenen en wiskunde, mijn twee grootste talenten sinds de lagere school en waar ik totaal niks meedoe. Dat vind ik zo’n zonde.

Bovendien spreek ik amper af met vrienden omdat ik nu al vind dat ik tijd tekort heb en dan neem ik zelden initiatief om af te spreken.

Iemand tips om beter om te gaan met tijd? Of hebben jullie hetzelfde gevoel/probleem?

23 gedachten over “Chronisch tijdtekort

  1. Samaja

    Ik worstel er zelf ook een beetje mee en dan hou ik mezelf maar voor dat al die mensen die ogenschijnlijk moeiteloos alles combineren, ook hun problemen hebben of de dingen soms mooier doen lijken dan ze zijn.

    Geliked door 1 persoon

  2. josiesstories

    Ik herken het in elk geval wel. Als ik zo lees wat jij allemaal doet, dan denk ik eerlijk gezegd dat je al heel veel doet en ben ik bv wel jaloers op de wandelingen en het lezen 🙂 Er zijn maar 24u in een dag he. Ik zou gewoon proberen prioriteiten stellen. Wat wil je écht doen? Misschien is het helemaal niet zo erg dat je weinig tv kijkt, dat is toch een activiteit die mensen zelden echt supergelukkig maakt?
    Boodschappen doen wij maar 1 keer per week, stofzuigen 2 keer per week maar dat duurt ook geen uren natuurlijk.
    Persoonlijk vind ik soms dat ik teveel tijd op mijn gsm verpruts, omdat ik dan telkens op iemand aan het wachten ben en geen “echte” activiteit durf starten omdat ik toch gestoord ga worden, maar dat is bij jou ook niet echt het geval als ik het zo lees 🙂
    Bij mij is het vooral mentaal soms die druk, dingen die ik van mezelf persé nu moet doen maar die eigenlijk evengoed wat later kunnen. Of niet hoeven…

    Geliked door 1 persoon

  3. Organica

    Het “perfecte moeder/huisvrouw die een succesvolle carrière heeft, er altijd piekfijn uitziet, elk jaar een culturele reis maakt en dagelijks tijd uittrekt voor een bad bij kaarslicht”-fabeltje, daar geloof ik al lang niet meer in. Maar het zit er dik ingebakken. Mijn oma (!) vertelde mij van een alleenstaande, attente moeder van 3, die naast haar voltijdse job nog eens een museum uit de grond gestampt had. Really? Mijn oma hield voet bij stuk. Mijn mening: ofwel is dat errrrg verbloemd door mijn oma, ofwel is dat een uiterlijk vertoon dat die dame opvoert. We hebben allen slechts 24u op een dag en kunnen niet op alle vlakken uitblinken…
    Ik kies enkele gebieden in mijn leven die ik waardevol vind (bv huishouden, gezond eten, tijd voor zelfzorg en groei, tijd om te niksen…) en daar richt ik me op. De rest is bijzaak. Van sociale media afgaan heeft veel geholpen, omdat die vergelijkingsdrang grotendeels weg is. Maar je bent dus zeker niet alleen, die druk heb ik ook lang ervaren, en bij momenten durft het wel nog eens de kop op steken 🙂

    Geliked door 1 persoon

  4. GoAnnelies - In Another Era

    Ik heb dat kei vaak! En dan denk ik soms na aan wat ik heb gedaan en dan is dat idd te veel tv of smartphone, maar soms ook helemaal niet. Ik denk dat het voornamelijk ook een beetje een maatschappij probleem is dat we altijd productief willen zijn en dat aanmodderen soms net goed is. Of zo sus ik mezelf ☺️

    Geliked door 1 persoon

  5. lesleydewilde

    Haha jaaaa herkenbaar! Enfin, ik krijg er niet echt stress van of zo, maar ik kijk ook best veel tv en probeer veel te lezen, maar ik ben ook altijd blij als ik een serie of boek af heb, want dan kan ik weer aan de volgende beginnen. Echt, mijn levensdoel is een lege digibox haha. Terwijl de fun er zo natuurlijk voor een groot stuk vanaf gaat, want ik probeer gewoon gejaagd voort te doen terwijl ik net zou moeten ontspannen. Verschrikkelijk haha!

    Geliked door 1 persoon

  6. Le petit requin

    Jup, heel herkenbaar! Soms valt dat mee, soms krijg ik daar inderdaad ook echt stress van, van dat gevoel “too much to do, too little time”. Of word ik dan lastig op mijzelf omdat ik twee uur in de zetel hang om naar een serie te kijken en wat blogs te lezen, want “doet nekeer iets nuttig”. Jah, alsof het haalbaar is om altijd nuttig bezig te zijn…
    Soms denk ik dat gewoon in teveel geïnteresseerd ben, teveel wil. Maar dan denk ik, beter zo, dan omgekeerd, want niets meer willen, hoe freaky zou dat wel niet zijn? 🙂

    Geliked door 1 persoon

  7. lezendstreepje

    Het is echt iets chronisch inderdaad… Maar er is ook zo veel, en dan maak je keuzes. Toen ik bij het opschonen van de zolder (ook alweer vier of vijf jaar geleden *slik*, die tweede beurt is hoognodig) oude lesvoorbereidingen tegenkwam, dacht ik ook: jeetje, hoe heb ik daar ooit tijd voor gehad? En tegelijkertijd herinner ik me dan ook de druk van toen – dat het nooit goed genoeg was, dat ik nooit verder vooruit was dan twee lessen, dat ik me steeds gejaagd voelde. Op dat vlak heeft de komst van de kinderen één en ander in perspectief gezet.
    Iemand zei me ooit ‘tijd heb je niet, tijd moet je maken’. Dat hou ik dan maar als een mantra in mijn hoofd. Het voelt nog steeds soms heel gejaagd, maar ik heb zelden nog spijt van wat ‘hersenloos rondgelummel’, want dat werkt ook wel eens deugddoend. Dat het even allemaal niet moet. Als de helft van die gejaagdheid komt door de tijd die je besteedt aan geërgerd zijn over jezelf/schuldgevoel, dan is dat wel een vrij directe manier om energie te besparen – die je dan weer voor andere dingen kan gebruiken.

    Geliked door 1 persoon

  8. zwartraafje

    Ik vraag me soms echt af hoe mensen zoveel gedaan krijgen terwijl ik meer tijd heb als hen en nog niet half zo productief ben. Anderzijds denk ik dat jouw keuzes en levenstijl veel meer rust brengen én dus gezonder zijn dan teveel te willen doen en jezelf daardoor de hele tijd af te jagen.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s