Zin in boeken #3 – juni 2019

Geregeld schrijf ik mooie zinnen of zinnen die me aanspreken over in een boekje. Het lijkt me ook leuk om deze met jullie te delen. Zinnen waarin het woord ‘windhond’ voorkomt, schrijf ik altijd op, zoals je hier ook al kon lezen.

De ontdekking van de Hemel – Harry Mulisch
Iedereen op aarde trouwt altijd de verkeerde, dat is bekend, maar zelden hebben twee mensen slechter bij elkaar gepast dan deze twee.

Kletsen kun je met iedereen, vond hij, samen zwijgen zonder dat het pijnlijk werd, was heel wat zeldzamer.

Als zij willen , kunnen zij zelfs de aarde vernietigen. neem mij niet kwalijk, maar dat vermogen was nu toch werkelijk ons privilege. Intussen zijn zij bezig de aarde te vernietigen zonder het te willen, en voor de zekerheid lopen zij alvast op de maan rond, als een springplank naar de rest van het heelal. Binnen afzienbare tijd zullen zij zich meester gemaakt hebben van ons absolute voorrecht: het creëren van leven, als tegenstuk van het massale uitroeien er van.

Je zult zelf wel al gemerkt hebben, dat in het even aldoor alles verandert – meestal gebeurt dat geleidelijk en bijna onmerkbaar, maar soms ook plotseling en heel ingrijpend.

Niet uit intelligentie, want overal zijn altijd onzegbare stommelingen aan de macht geweest; ook bestaan er altijd superintelligente mensen, die nooit aan de macht komen, zelfs al zouden zij dat ondanks hun intelligentie willen.

Ooit was de koning vorst bij de gratie Gods, dan zal de technologie die goddelijke almacht hoogstpersoonlijk zijn.

Hemzelf zei de seksualiteit even weinig als sport, – tot nu toe tenminste. Hij vond het iets voor mensen die zich wilden voort planten, maar daar had hij geen behoefte aan. Hij had genoeg aan zichzelf.

‘Natuurlijk bestaan er fatsoenlijke mensen’, zei hij op straat tegen Edgar zonder aandacht te besteden aan de blikken die voorbijgangers op hem wierpen, ‘- ik schat ze op 8 procent van de bevolking.’

Van nadenken en iets leren word je toch niet moe? Ik word alleen moe als ik me verveel. En als ik nu eens moe werd van zulk soort geklets? Als ze het over dingen hebben, gaat het bijna altijd over dingen die je hebben kunt, zoals auto’s, en geld. Ik heb het nooit over mensen, en over mezelf ook niet, en ook niet over wat ik heb.

Sapiens – Yuval Noah Harari
De wetenschappelijke revolutie, die pas een jaar of vijfhonderd geleden op gang kwam, zal misschien een einde maken aan de geschiedenis en het begin zijn van iets compleet anders

Niet ons veelsoortig verleden, maar juist onze huidige exclusiviteit is eigenaardig en mogelijk verdacht.

De vraag waarom de evolutie heeft geselecteerd op grotere hersenen vinden we doorgaans geen hersenkraker. We zijn zo vol van onze grote intelligentie dat we aannemen dat meer denkvermogen altijd beter is.

Maar de mens stootte zo snel door naar de top dat het ecosysteem niet de kans kreeg om zich aan te passen. Bovendien wisten de mensen zich zelf ook niet aan te passen. Omdat we zo recentelijk één van de underdogs van de savanne waren, zitten we vol angsten en zorgen over onze positie, wat ons dubbel zo wreed en gevaarlijk maakt. Er zijn vele historische calamiteiten, van dodelijke oorlogen tot ecologische catastrofes, voortgevloeid uit deze overhaaste sprong voorwaarts.

Ons gebrek aan broeders en zusters maakt het makkelijker om te denken dat wij aan het hoofd van de schepping bestaan en dat er een diepe kloof staat tussen ons en de rest van het dierenrijk.

Onze huidige postindustriële omgeving biedt ons meer materiële middelen en een langer leven dan eerdere generaties hadden, maar geeft ons vaak een vervreemd, depressief en gestrest gevoel.

De verzamelaars waren er al eerder dan wij en ze hebben dramatische veranderingen in gang gezet, zelfs in het dichtste oerwoud en de meest afgelegen wildernis. De rondtrekkende groepen sapiens, met hun verhalen, waren de belangrijkste en meest destructieve kracht die het dierenrijk ooit heeft voortgebracht.

En van de weinige ijzeren wetten van de geschiedenis is dat luxe zich vaak ontwikkelt tot noodzaak en dan weer nieuwe verplichtingen schept. Zodra mensen gewend geraken aan een bepaalde luxe, gaan ze die voor lief nemen. Daarna gaan ze er op rekenen. Uiteindelijk bereiken ze het punt dat ze niet meer zonder kunnen.

Schrijven jullie soms zinnen over?

 

6 gedachten over “Zin in boeken #3 – juni 2019

  1. Le petit requin

    Ik schrijf er veel te veel over 🙂 Op mijn e-reader selecteer ik ze, bij papieren boeken fotografeer ik ze om nadien over te typen (al staan er nog veel foto’s te wachten om overgetypt te worden, vrees ik 🙂 ).
    Heel mooie zin, die tweede uit De ontdekking van de hemel!

    Geliked door 1 persoon

  2. LeenVdb

    Ik heb dat vroeger een tijdje gedaan, volgens mij moet dat schriftje hier nog ergens rondslingeren. Toen nam ik daar nog de tijd voor. Ik zou dat eigenlijk terug moeten doen, want het ondersteunt het principe van ‘slow reading’.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s