Waarom ik de klimaat-spijbelaars steun maar zelf niet ga betogen

Al jarenlang ben ik me bewust van het milieu en leef ik redelijk milieubewust. Iedereen moet daar zelf zijn keuzes in maken want 100% milieuvriendelijk leven is bijna niet haalbaar. En met het vingertje wijzen is altijd makkelijker dan eens aan zelfreflectie te doen. Anyway, het is geen wedstrijdje.

Ik ben blij dat er meer en meer jongeren zich bewust zijn van de klimaat-problemen. Eindelijk worden de wetenschappers serieus genomen. Ik sta volledig achter de stakingen en het spijbelen. En ja, ze kunnen ook in het weekend gaan betogen of op woensdagnamiddag maar zou dat dan ook zoveel media-aandacht krijgen?

Maar goed, waarom ik dus niet mee ga betogen is om de simpele reden dat ik daar enorm emotioneel van word. Emotioneel in de positieve zin, het raakt me als ik zie hoeveel mensen er eindelijk verandering willen voor iets waar ik zelf al jaaaaren mee begaan ben.

Deze morgen had ik afgesproken met een vriendin om naar een koffiebar te gaan en daarna iets te gaan eten. Toen ik van de tram stapte, zag ik al enkele studenten/scholieren staan met hun plakkaten en dat pakte me onmiddellijk. Toen ik de grote bende zag staan, moest ik me echt inhouden om niet te gaan huilen. Ik weet zelf niet hoe ik dat moet gaan verklaren dat ik daar zo door aangegrepen ben.

Hetzelfde gevoel had ik toen ik de speech zag van Greta Thunberg. Toen heb ik me niet ingehouden en liet ik de traantjes gewoon vloeien 🙂

Gaan jullie mee gaan betogen?

Advertenties

4 gedachten over “Waarom ik de klimaat-spijbelaars steun maar zelf niet ga betogen

  1. Le petit requin

    Ik was er eigenlijk bij mijzelf van geschrokken dat ik er ook emotioneel van werd toen ik meeliep hier in Zürich. Dus ik snap het wel dat je dan liever niet gaat. Uiteindelijk doe jij al zoveel meer (en langer) dan veel andere mensen en hoe belangrijk betogen ook is, met jouw daden zeg je minstens evenveel.

    Liked by 1 persoon

  2. LeenVdb

    Toen Anuna op een donderdag mee in Leuven kwam betogen, en dat juist samenviel met mijn middagpauze, ben ik met een paar collega’s mee gaan lopen. En ik vond dat ook pakkend; dat gevoel van samenhorigheid, van daar alle 10000 te zijn met één gemeenschappelijk doel – da’s gewoon mooi.

    Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op loesjezaakjes Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s