Emigreren: zou ik het opnieuw doen? (8/40)

Complete willekeur: Moest de mogelijkheid zich aanbieden: zou je je leven zoals het nu is achterlaten en ergens anders opnieuw starten? Waarom wel, waarom niet?

Voor de lezers die mijn blog nog niet zo lang volgen. We zijn ooit verhuisd naar de Canarische eilanden en ben toen alleen terug naar België gekomen. Het was niet alleen omdat ik heimwee had, er waren verschillende factoren. Zoals samenwerken met mijn toenmalige partner ging niet zo best, geen inkomen hebben,… De belangrijkste reden was dat ik me gevangen voelde op een eiland zonder vriendin, familie en vast werk.

Dus zou ik opnieuw emigreren. Ik ben op zich gelukkig in België maar ik denk dat ik het opnieuw zou doen MAAR niet naar een eiland. Want daar kun je niet zomaar je auto pakken en met de honden richting België. Ook zou ik niet meer met mijn partner willen samenwerken, moest ik die dan hebben. En één van de twee zou op zijn minst een job moeten hebben. Want een inkomen is voor mij een stressfactor.

Waar zou ik graag wonen: Antwerpen (dat vind ik ook al emigreren), Parijs, Nederland, Frankrijk, Italië, Engeland (ow dat is ook een eiland, maar wel een groot eiland en op een wip sta je in België), Duitsland,… Eigenlijk alles wat niet té ver van België ligt;

Ik zou het mijn dieren niet meer aandoen om ooit nog op een vliegtuig te stappen.

In welk land zouden jullie willen wonen?

Advertenties

24 gedachten over “Emigreren: zou ik het opnieuw doen? (8/40)

  1. Sabine

    Op een eiland wonen weet ik ook niet hoe ik het zou vinden. Ligt eraan welk eiland denk ik. Misschien vind ik het wel te gek haha. Ik zou het zeker wel proberen als het ooit op mijn pad komt. Emigreren naar Colombia was voor mij de juiste beslissing, ook al kan ik ook niet zomaar in de auto stappen naar mijn ouders. Nog een keer emigreren zou ik ook zeker doen. Er zijn zoveel leuke landen die ik best wel beter wil leren kennen. Canada, Spanje, Portugal, Argentinië, Hongkong, Nieuw-Zeeland (al is dat wel héél erg ver eigenlijk), Oostenrijk, Griekenland…

    Liked by 1 persoon

  2. doetje

    Het komt hier van tijd tot tijd ter sprake, maar sinds ik kinderen heb vind ik het minder evident. Niet om the obvious reasons (taal, school, …) maar omdat ik hen hun grootouders/familie zou afpakken. ik weg van mijn familie is één ding, maar de impact op de kinderen …
    Als we het zouden doen: een scandinavisch land, met een voorkeur voor Zweden. Maar inderdaad ook met één van beiden werk, én goede voorbereiding.

    Liked by 1 persoon

  3. Lize

    Ik weet niet precies waarom maar ik denk al een hele tijd dat ik wel graag in Nederland zou wonen. Ik zou in ieder geval ook niet te ver van mijn geboortestad/plaats willen gaan wonen.

    Liked by 1 persoon

  4. Michel Coppens

    Ivm dat eiland kan ik je begrijpen. Ik heb enkele jaren geleden de emigratiestap gezet naar Tenerife. In het begin was het wel leuk maar na enkele maanden begon ik dingen te missen. De ruime keuze aan vegetarisch eten die we in België genieten als belangrijkste gemis, maar ook – hoe ironisch dat ook moge klinken – ons Belgisch weer. Een fikse plensbui of koud winterweer en de gezelligheid van dan lekker warm tegen de stoof cocoonen mis je maar als het elke dag opnieuw warm of nog ietsje meer is.
    Maar ook had ik op mijn eiland een gevoel van bevangenheid, alsof het één grote – wel een hele mooie – gevangenis was en de Atlantische oceaan de bewaker. Hoewel ik de routes en tijden van de belangrijkste zeetransportmaatschappijen uit het hoofd kende en meermaals het traject naar en van België op mijn conto mag schrijven, is dit gevoel nooit verdwenen.
    Dit gezegd zijnde, vind ik een zeeroute veruit de aangenaamste manier om een eiland te bereiken. En al zeker als er honden in het gezelschap vertoeven. Een vliegtuig zou ik enkel nog overwegen in absolute noodgevallen !
    En toch denk ik nog veel aan Tenerife, ik ga er af en toe nog eens heen en het is steeds een blij weerzien. Er “op mijn oude dag” overwinteren valt zeker te overwegen.

    Liked by 1 persoon

  5. Lien

    Italië. En dan nog liefst in Rome : geen auto nodig, alles op wandelafstand. Altijd goed weer, ook in de winter. Lekkere groenten en fruit. En familie : die moeten maar (met veel plezier) komen logeren daar. Ik hou ook van de Italiaanse mentaliteit (als je niet té veel naar het Zuiden gaat) En anders : zeeland. (Nederland dus) Dan heb je wél een auto nodig, maar sta je niet in de file. En daar is veel water, daar hou ik ook erg veel van EN de Nederlandse mentaliteit, het open zijn, daar hou ik ook van.

    Liked by 1 persoon

  6. Evi

    Ik had er geen idee van dat jij ooit naar een ander land was getrokken 🙂 Soms droom ik er stiekem van, maar ik denk niet dat ik het ook echt zou kunnen. Ik denk dat ik mijn familie en vrienden te veel zou missen.

    Liked by 1 persoon

  7. Le petit requin

    Fijn dat je ondanks je vorige ervaring het toch nog opnieuw zou overwegen. En inderdaad, ik heb er nooit bij stilgestaan, maar dat opgesloten gevoel op een (zeker vrij klein) eiland is effectief wel iets om rekening mee te houden.
    Ik heb enerzijds verschillende landen waar ik ooit nog zou willen wonen, anderzijds hou ik alles open. Want Zwitserland heb ik vroeger nooit overwogen (kende het ook gewoon niet) en kijk, ondertussen zitten we hier 3 jaar 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s