Loesje en de ziekenboeg

Het is me al wat geweest ten huize Loesje. Het begon op een avond, ik kom thuis van het werk. Ik laat zoals gewoonlijk de honden buiten om te plassen. De honden, met name Nyrah en Tiqi, waren aan het blaffen. Ik ga kijken. Er was een kipje over de omheining gevlogen en Mati had die te grazen genomen πŸ˜₯ Mati wou ze natuurlijk niet lossen. Maar de kip leefde nog. Op zo’n momenten zou ik graag hebben dat ze onmiddellijk dood zijn, dan hoeven ze niet af te zien. Ik belde m’n vriendin op en ze zou komen. Ondertussen had Mati de kip los gelaten. We keken eens en de kip had een kwetsuur in haar buik. Ik mocht gelukkig per direct naar de dierenarts. De dierenarts vreesde er voor omdat een buik nogal fragiel is, maar de kip was nog te alert om haar al direct af te schrijven. Ze kreeg antibiotica en ontstekingsremmers ingespoten en de kip ging mee met de vriendin zodat ze rustig kon revalideren. Het mocht helaas niet zijn, de kip is de dag er na gestorven.

Een week of twee later ging ik voor de jaarlijkse spuitjes voor de honden. Het verdict: Nyrah is veel te dik. Dus zij moet vermageren. Hij dacht ook schildklier maar daarvoor is ze nog te jong. Omdat ze wat last had van schilfertjes, vermoedde hij dat ze een voedselallergie had.

Er was ook een kipje die niet meer op haar Γ©ne poot steunt, maar zonder auto kan ik niet onmiddellijk naar een dierenarts. Gelukkig steunde de kip er na een paar dagen al weer op.

Twee dagen later zag ik dat Mati haar buik aan de linkse kant doorhing. Ik vond het zeer raar omdat het zo plots was. Mijn collega was toevallig bij mij thuis toen ik het zag en zij voelde niks verdacht. Ik wou toch zeker zijn en maakte een afspraak bij mijn vaste dierenarts. Zij voelde gelukkig ook niks verdacht en zei dat het een verzakking was van de melkklieren. Omdat Mati 11 jaar wordt, luisterde ze naar het hartje. Dat was gelukkig nog perfect, waarop ze voorstelde om toch nog haar tanden te laten poetsen omdat het beter nu gebeurt, nu ze nog gezond is. Want als de tanden nog slechter worden en Mati wordt ziek, dan is het risico te groot om haar nog te doen slapen voor de tanden. Nyrah was ook mee en ze is inderdaad te dik maar allergisch is ze niet. Dan zou ze veel meer uitslag en jeuk hebben.

Ik maakte een afspraak voor Mati haar tanden en maakte ondertussen ook een afspraak voor de kat. Want Dikkie Dik is Dunnie Dun geworden. Pebbles haar bloed werd getrokken en gecontroleerd. Vandaag belde de dierenarts me op, het bloed is allemaal in orde. Alleen de nierwaarden waren iets hoger. Maar niet abnormaal hoog. Ze raadde aan om Pebbles ander voer te geven. Wanneer Pebbles toch nog vermagert of niet bijkomt, moet er een echo genomen worden.

Bovendien is mijn kat Loes deze nacht niet naar huis terug gekeerd. Ook vandaag is er geen Loes te zien of te horen. Ik maak me toch wat zorgen, want Loes is een schuchtere kat. Ik laat vannacht het venster open, misschien komt ze langs daar naar binnen. Ik hoop dat ze gauw terug is.

 

Advertenties

9 gedachten over “Loesje en de ziekenboeg

  1. Le petit requin

    Pff amai, van een ziekenboeg gesproken inderdaad!
    Wel goed dat Nyrah niet allergisch is; ook al blijft afvallen dan misschien wel nodig, ’t lijkt mij toch al een pak handiger als je niet tegelijkertijd vanalles moet schrappen dat ze misschien niet meer zou mogen eten.

    Like

  2. Hilde

    haha Dikkie Dik is Dunnie Dun geworden. Hier spreekt duidelijk een grote dierenvriend. Ik had het geluk om die superhonden van jou ook IRL te mogen ontmoeten, daar kan ik mij nu perfect een beeld van vormen. Nu kom ik zΓ©ker al die verhalen graag lezen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s