Waarom ik me zoals Pocahontas voel

Het is hier weer een harde wind vandaag. Fuerteventura heet niet voor niets fuerte ventura, Spaans voor sterke wind. Ik moest daarom aan dat liedje denken. Persoonlijk vind ik het mooiste en gevoeligste liedje van Disney. Ja, ik weet het is maar een verhaal, het is wel een waargebeurd verhaal. Disney zal het wel geromantiseerd hebben, daar ben ik van overtuigd. En de geschiedenis van de Indianen zal ook wel heel wat ingewikkelder in mekaar zitten.

In het liedje ‘Colors of the Wind’ kan ik mij helemaal vinden. Ik probeer te handelen uit respect voor alle levende wezens. Het verklaart dan ook waarom ik vegetarIΓ«r ben, waarom ik zo begaan ben met het milieu. Pocahontas vraagt aan John Smith om respectvol te zijn voor de natuur en niet zomaar te doden wat op zijn pad komt.

Bij het stukje over de beren krijg ik tranen in de ogen… Telkens als ik bijvoorbeeld een egeltje (of een ander dier) doodgereden zie liggen, hoop ik altijd dat ze niet net met kleintjes zit die ergens van de honger moeten omkomen.

De mensheid zou soms beter wat meer respect hebben voor de natuur. En ik ben ook geen heilig boontje, ik leef ook niet donkergroen. Er zijn veel mensen die het beter doen. Als iedereen een steentje bijdraagt, is het toch al een stap in de goeie richting. En ik vind ook dat iedereen zelf zijn grens moet trekken, hoe groen hij wil gaan πŸ™‚

You think I’m an ignorant savage
And you’ve been so many places
I guess it must be so
But still I cannot see
If the savage one is me
How can there be so much that you don’t know?
You don’t know …

You think you own whatever land you land on
The Earth is just a dead thing you can claim
But I know every rock and tree and creature
Has a life, has a spirit, has a name

You think the only people who are people
Are the people who look and think like you
But if you walk the footsteps of a stranger
You’ll learn things you never knew you never knew

Have you ever heard the wolf cry to the blue corn moon
Or asked the grinning bobcat why he grinned?
Can you sing with all the voices of the mountains?
Can you paint with all the colors of the wind?
Can you paint with all the colors of the wind?

Come run the hidden pine trails of the forest
Come taste the sunsweet berries of the Earth
Come roll in all the riches all around you
And for once, never wonder what they’re worth

The rainstorm and the river are my brothers
The heron and the otter are my friends
And we are all connected to each other
In a circle, in a hoop that never ends

How high will the sycamore grow?
If you cut it down, then you’ll never know
And you’ll never hear the wolf cry to the blue corn moon

For whether we are white or copper skinned
We need to sing with all the voices of the mountains
We need to paint with all the colors of the wind

You can own the Earth and still
All you’ll own is Earth until
You can paint with all the colors of the wind

Wat vinden jullie van dit nummer?

Advertenties

10 gedachten over “Waarom ik me zoals Pocahontas voel

  1. Galina

    Het verhaal van de echte Pocahontas lijkt totaal niet op wat Disney ervan heeft gemaakt, maar mooi is de tekenfilm wel. Had nooit zo stil gestaan bij dat lied en nu ik het zo lees vind ik het heel mooi! Ik ben btw ook niet donkergroen, maar wel bewust en dat vind ik prettig πŸ™‚

    Liked by 1 persoon

    1. loesjezaakjes Berichtauteur

      Ja, daar vreesde ik al voor πŸ˜‰ Ik heb het echte verhaal ooit eens gelezen op internet.
      Het moet inderdaad prettig voelen, je hebt het mooi verwoord. Ergens een gulden middenweg vinden.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s